All Chapters of HUSBAND'S CAGE: Chapter 51 - Chapter 53

ASHERANasa kalagitnaan kami ng masayang kwentuhan at tawanan dito sa bahay ni Mom. Ang tunay na bahay na akala ko ay matagal na akong hindi makakatapak nang biglang umalingawngaw ang tunog ng telepono sa sala. Agad itong sinagot ni Mom, at habang nakikinig siya, unti-unti akong nakakramdam ng pangamba lalo na nang makita ko kung gaano siya kaguat sa kausap. Nang ibaba ni Mom ang telepono, tumingin siya sa akin ."Naaksidente raw si Jeorge. Bumangga ang kanyang sinasakyang kotse sa isang poste sa Montalban Rizal. Naka-admit sila sa St. Margaret Hospital," seryosong sabi ni Mom. Pero habang tumitig ako sa kanyang nag-aalalang mga mata, isang kakaibang katahimikan lamang ang bumalot sa puso ko. Wala akong naramdaman. Walang takot. Walang pangamba. Walang kahit anong kirot sa dibdib ko.Hindi ko alam kung anong reaksyon ang dapat kong ipakita. Ang tanging alam ko lang—wala akong pakialam. "Ashera..." nanginginig na tinig na tawag sa akin ni Mom. Tila naghihintay siya ng salita mula sa

ASHERAHabang tinitingnan ko ang bahay. Nandito man sila o wala, wala pa ring pinagbago. Mas maganda nga na wala sila, dahil ang tahimik noon para sa akin, ay mas lalong tumahimik ngayon. Pilit na bumabalik ang mga ala-alang patuloy kong ibinabaon sa limot. Lilisanin ko ang lugar na puro pasanin at pasakit ang dala. Ang bawat hakbang na ginagawa ko sa hagdan ay masiyadong mabigat. Tila may nakalagay na bakal sa dalawang pares ng paa ko.Ang kusina na dati ay masayang-masaya akong nagluluto para sa agahan, pananghalian at gabihan ni Jeorge. Ngayon, ay parang ayoko nang puntahan at hawakan ang kahit na anumang gamit panluto doon. Pumasok ako sa kwarto ko. Ang kwartong ni minsan ay hindi tinangkang pasukin ni Jeorge. Na para bang may nakalagay na harang sa pintuan. Tumingin ako sa dingding. Nakita ko ang mga larawan ng kasal namin. Ang mga pilit at pekeng ngiti na pinapakita niya sa camera habang ako ay nag-uumapaw sa sobrang kaligayahan. Dahil ang taong mahal at pinili ko ay pinakasal