جميع فصول : الفصل -الفصل 33

ASHERA "Itigil mo na 'yang pag-iyak mo. Baka dugo na ang lumabas sa mga mata mo." Inis na sabi ni Amery ngunit kapansin-pansin ang pagiging malungkot sa kanyang mga mata. "Nanghihinayang kaba dahil naiisip mong kapag nalaman ni Jeorge na may anak kayo ay mamahalin kana rin niya?" seryosong tanong ni Amery. Natahimik ako. Pilit iniisip ang pwedeng isagot sa tanong na 'yan. "No! Wala rin naman akong balak sabihin sa kanya. Hindi niya deserve na malaman." walang-ganang sabi ko. " Hindi rin naman ako umaasa na mamahalin niya ako. Hindi ko rin naman siya mamahalin pabalik." seryosong dugtong ko. "Seryoso ka diyan? Eh, halos sambahin mo na nga ang gagong iyon." galit na sabi ni Amery kaya natawa ako ng pagak. "Noon siguro. Ngayon, nagbago na ang lahat. I don't want to be part of his world again. Kapag nakalabas ako sa hospital na ito, tatapusin ko na rin ang katangahan ko sa buhay." Hindi ito isang kayabangan kundi kalayaan. Kalayaan sa isang lalaking hindi ko dapat minahal at pinag

ASHERA Ang mga luha ay dahan-dahang umagos sa pisngi ko habang nanginginig dahil sa matinding takot. Hindi ko maiwasang mapayakap sa buong kahubdan ko. Pinoproseso pa rin ng utak ko ang nangyari. Sa wakas ay nagawa ko. Nagawa kong kalabanin ang nararamdaman ko, nagawa kong tumingala sa kanya na hindi ko man lang magawa noon. Nakaya kong salubungin ang bawat tingin niya. Nakaya kong makipagsagutan sa kanya. Nakaya kong sabihin ang nararamdaman ko. Mabilis kong dinampot ang mga damit at isinuot ito. Lihim akong napangiti dahil alam ko sa sarili kong kaya ko na. Nag-uumpisa palang ako. Gagawin ko ring impyerno ang mga buhay niyo. Hindi ako titigil hanggat hindi ko nakukuha ang hustisya para sa sarili at anak ko. KINABUKASAN ..... I heard Zebyana's voice. Nagtatalo sila ni Jeorge. Ang ingay, nasisira agad ang araw ko. Bumangon agad ako dahil marami pa akong gagawin. Wala rin naman magagawa si Jeorge kung ayaw kong pumasok, hindi niya rin naman ako pinapasahod. "Anong nangyayari sayo