《One Hot Night to Forever》全部章節：第 91 章 - 第 100 章

“Kung ayaw mong manligaw, eh ‘di sige, girlfriend na kita mula ngayon,” ulit ni Gideon, parang normal lang.Tuluyan nang nataranta si Yvee. “Sandali lang, Gideon—”“I am now your boyfriend, Yvee. If you want, i-aannounce ko sa annual ball na ikaw ang girlfriend ko…” dagdag pa ni Gideon na parang wala lang iyon sa kaniya.Mas lalong nataranta si Yvee. “Ha?! Ano’ng ibig mong sabihin?! Anong girlfriend?”“Simple lang,” sagot ni Gideon. “Simula ngayon ay officially dating na tayo.”Parang may sumabog sa utak ni Yvee. “Ano?! Hindi! Hindi p'wede ’yan!” Tumayo pa siya, halatang naguguluhan. Ngunit nanatiling kalmado si Gideon habang nakatingala sa kaniya. “Bakit?” tanong ni Gideon.“Dahil…dahil—” naputol si Yvee. Hindi niya alam ang sasabihin niya. “Dahil ano?” tanong ni Gideon, mas tumalim ang boses. “Wala ka talagang gusto sa akin?”Napahinto si Yvee.“Pero bakit mabait ka sa anak ko?” dagdag ni Gideon. Isang hakbang ang inilapit niya. “May iba ka pa bang motibo?”Nanlaki ang mga mata ni

Bumalik si Gideon sa kasalukuyan, ngunit nanatili ang bigat sa mga mata niya. “Doon ko siya nakita,” mahina niyang sabi. “Nakasilong lang siya sa isang maliit na basket sa gitna ng ulan. Nagdadalawang-isip pa nga ako kung ano ang gagawin ko. Kung kukunin ko ba siya o hindi. Pero palakas nang palakas ang iyak niya. Kaya kinuha ko siya—” Saglit na natigilan si Gideon. Naninikip ang dibdib niya sa tuwing maaalala ang tagpong iyon. “Napakaliit niya. Mas malaki pa yata ang bote ng alak kaysa sa kaniya pero napakalakas ng iyak niya noong gabing iyon. Sinugod namin siya sa hospital at sabi ng doctor ay kung hindi agad namin siya nadala noong gabing iyon ay baka wala na siya ngayon.”Napatingin si Yvee kay Gideon, parang naninikip ang dibdib niya habang iniisip na muntik nang mawala ang anak niya. Paano kung hindi dumating si Gideon noong gabing ‘yon? Sana ay habang-buhay lang siyang maghahanap sa anak niya?“Kinailangang manatili si Atlas sa NICU ng isang buwan. At habang naroon siya ay nag

Bandang tanghali nang magising sina Yvee at Gideon dahil sa mainit na ang sikat ng araw. Nagpasya muna silang maglakad-lakad sa dalampasigan. Ninanamnam nila ang sariwang hangin at magandang tanawin. Minsan ay nagkakasabay ang mga hakbang nila. Minsan naman ay nagkakasalubong ang kanilang mga kamay hanggang sa kusa na lang hinawakan ni Gideon ang kamay ni Yvee. Hindi na siya nagpaalam. Hindi na rin siya nagtanong. Napatingin si Yvee sa kamay niyang hawak na ngayon ni Gideon. Kinakabahan siya pero hindi niya magawang hilahin ang kamay niya papalayo. “Grabe ka talaga,” sabi niya, pilit na kalmado. “Hindi ka ba marunong magtanong muna o magpaalam man lang?”Bahagyang ngumiti si Gideon. Hindi siya tumitingin kay Yvee. “Kung magtatanong pa ako ay baka umatras ka pa. Isa pa, I am your boyfriend now. Holding your hand is one of my rights as your boyfriend.”Ngumiwi si Yvee. “P’wede ka namang magtanong muna. Masyado ka lang asyumero.”“Realistic,” sagot ni Gideon.Napailing si Yvee pero hin

Habang papaakyat sina Gideon at Yvee sa second floor ay hawak-hawak ni Gideon ang kamay ni Yvee. Inaalalayan niya ito sa bawat hakbang nila. Hanggang sa makarating sila sa second floor. Sumalubong sa kanila ang may kadilimang hallway ng inn. Medyo may kalumaan na rin ang kulay ng pintura sa pader, ang ilaw rin ay halos wala ng liwanag. Nakarating sina Gideon at Yvee sa tapat ng room 18. Kinuha ni Gideon ang susi ng kuwarto at sinubukang buksan ang pinto. Habang nakahawak si Yvee sa kaniya—tila wala pa rin sa sarili. Pagbukas pa lang ng pinto ay inalalayan muli ni Gideon si Yvee. Hilong-hilo pa rin si Yvee, kaya kapit na kapit siya kay Gideon. Umiikot ang buong mundo niya at pakiramdam niya ay isang maling hakbang niya lang ay gugulong na siya sa sahig. “Kaya mo pa?” tanong ni Gideon nang mapansin niyang pumipikit-pikit pa si Yvee. Sabay na napahinto sina Yvee at Gideon nang makapasok sila sa loob. Para bang parehong nagpoproseso sa utak nila ang nakita nila. Ang inaasahan nila

Pagkabukas pa lang ng pinto, agad na sumalubong kay Yvee ang ingay sa loob ng unit. “Mommy!”Hindi pa man tuluyang nakakahakbang si Yvee papasok ay mabilis nang sumugod si Atticus palapit sa kaniya. May hawak pa itong kalahating piraso ng manok na tila nakalimutan na nitong bitiwan dahil sa pagmamadali. Diretso itong yumakap sa kaniya, mahigpit na para bang matagal na silang hindi nagkikita.“Ang tagal mo po, mommy!” reklamo ni Atticus, may halong tampo ang boses.Bahagyang napangiwi si Yvee nang maramdaman niya ang diin ng yakap. May kirot na gumuhit sa kaniyang katawan, panandalian ngunit matalim. Ngunit tulad nang nakasanayan ay mabilis siyang ngumiti. “Sorry na, baby,” malambing na tugon ni Yvee habang marahan niyang hinahaplos ang buhok ng kaniyang anak. “May pinuntahan lang si mommy.” Dahan-dahang iniangat ni Yvee ang tingin niya mula kay Atticus at doon lang niya napansin si Rechelle. Nakatayo ito malapit sa mesa, may hawak na fries at tila kanina pa itong naghihintay ng pag