All Chapters of One Hot Night to Forever: Chapter 71 - Chapter 80

Tahimik ang sala habang nakasandal si Gideon sa sofa. Pagod ang katawan niya, pero gising pa rin ang isip. Bigla siyang napakunot-noo. May naalala siya. Ilang araw na niyang hindi nasisilip ang mga assignments ni Atlas. Dahan-dahan siyang tumayo at tumingala sa hagdan. “Anak,” tawag ni Gideon. Maya-maya ay sumilip ang ulo ng bata mula sa taas ng hagdan. Naka-pajama na ito at mukhang handa na talagang matulog. “Yes po, daddy?” “Tapos mo na ba ang lahat ng assignments mo?” tanong ni Gideon. Saglit na natigilan si Atticus. Halos isang segundo lang pero napansin agad iyon ng kaniyang ama. “Uh…” Kumurap siyq. “Opo naman, daddy.” Nakataas ang isang kilay ni Gideon. “Talaga?” “Opo,” mabilis na sagot ni Atticus, pilit na ngumiti. “Matagal na po.” “Kunin mo nga ang bag mo,” utos ni Gideon. Biglang nawala ang ngiti sa mukha ni Atticus. “B-Bag ko po?” “Yes. Dalhin mo rito.” Nagkatinginan ang mag-ama ng ilang segundo. Halatang nag-iisip ang bata kung may paraan pa bang makalusot. Wala

Makulay at maingay ang loob ng mall. Sa arcade area, nagliliwanag ang mga game machines at sunod-sunod ang tunog ng mga coins at electronic music. Masayang naglalakad sina Yvee at Atlas sa pagitan ng mga makina. Napagpasyahan ni Yvee na ipasyal ang anak niya. Sa mga nakalipas na araw ay bumabawi siya kay Atlas ngunit pakiramdam niya ay hindi pa rin sapat ang mga ginagawa niya para sa mga panahong hindi niya ito nakasama. “Subukan po natin ‘to!” sabik na sabi ni Atlas habang hinihila niya ang manggas ng damit kaniyang ina papunta sa isang basketball arcade game. Napatawa si Yvee. “Sigurado ka? Baka matalo kita.” “Hindi po mangyayari ‘yon!” kumpiyansang sagot ni Atlas. Kumuha sina Yvee at Atlas ng dalawang bola at nagsimula nang maglaro. Sunod-sunod ang paghagis ni Atlas ng bola sa ring. Swish. Swish. “Wow!” Napatawa si Yvee. “Magaling ka pala rito, anak” “Practice ko lang po ‘to!” sabi ni Atlas habang mabilis na naghahagis ng bola. Nang matapos ang laro ay nanalo si Atlas ng

Nanlaki ang mga mata ni Atticus nang marinig niya ang pamilyar na boses. Ang boses na kinakatakutan niya ngayon. “Kuya…” mahina niyang bulong. Nakatagilid ang katawan ni Atticus kaya hindi niya makita ang mukha ng ama nila, ngunit sapat na ang marinig ang boses nito para kumabog nang malakas ang dibdib niya. Mabilis niyang isinukbit ang mask sa kaniyang mukha at napatingin sa ina niyang si Yvee. Maging si Yvee ay tila napako sa kinatatayuan. Hindi niya inaasahang makikita niya si Gideon sa sandaling iyon. Parang biglang nagblangko ang isip niya at hindi na niya alam kung paano pa niya ipapaliwanag ang sitwasyon. “Yvee,” muling tawag ni Gideon, halatang nagtataka. “Anong ginagawa ninyo rito?” Dahan-dahang napalingon si Yvee kay Gideon.. “A-ah…” napalunok siya at mabilis na sinulyapan si Atticus. Nang makita niyang maayos nang nakasuot ng mask ang bata ay agad niya itong hinila palapit sa harap niya, tila pilit itinatago. Napalingon naman si Atlas sa direksyon ng ama nila. Agad siy

Kinagabihan ay tahimik na  ang buong mansyon. Tanging mahinang liwanag ng lampara sa sala ang nagbibigay-ilaw sa madilim na paligid.Nakaupo si Gideon sa sofa. Bahagya siyang nakasandal habang hawak niya ang isang baso ng alak. Tahimik siyang nakatitig sa likidong umiikot sa loob ng baso, tila may malalim na iniisip. Paminsan-minsan ay umiinom siya, saka muling napapabuntong-hininga. Nalipat ang atensyon niya sa kaniyang cellphone nang biglang nagliwanag ang screen noon sa mesa.Ding.May pumasok na notification. Isang voice message. Bahagyang kumunot ang noo ni Gideon habang kinukuha niya ang cellphone. Nang makita niya ang pangalan ng nagpadala ng mensahe ay saglit siyang natigilan. Atticus—ang pangalan ng user sa isang messaging app. Sandali siyang nag-atubili bago niya pinindot ang play. Maya-maya ay narinig niya ang mahina at inosenteng boses ng bata.“Uncle…  ako po ito si Atticus…”May ilang segundong katahimikan sa kabilang linya,

Humalakhak si Yvee. Mukha tuloy siyang nasisiraan ng bait dahil sa pagtawa niya. Mas lalo lang niyang ginalit ang lalaking kaharap niya. ‘Bakit maraming tao ang nais manloko para lang manlamang ng kapwa?’ sa isip-isip niya.“Ano’ng nakakatawa?” matalim na tanong ng lalaki.Hindi agad sumagot si Yvee. Tumahimik siya habang hawak niya ang balikat ni Atticus. Ang katahimikang iyon ang lalo pang nagpasiklab sa galit ng mag-asawa.Humakbang pasulong ang lalaki at itinuro si Yvee. “Hindi mo alam kung sino ang kinakalaban mo,” malamig niyang sabi.Sumingit ang babae at nakataas ang baba habang masamang nakatingin kay Yvee. “VIP kami sa mall na ’to,” buong yabang niyang sabi. “Hindi kami basta-basta lang pumupunta rito. Malaki ang shares namin sa kumpanyang may-ari ng mall na ito.”“Hindi lang shares,” dagdag pa ng lalaki, tila lalo pang gustong ipamukha ang kayabangan. “May direktang koneksyon kami sa pamilyang Revamonte.” “Gaya ng sabi ko kanin