All Chapters of จับรักมาขังใจ : Chapter 21 - Chapter 30

พันดาวหันไปมองถังพลาสติกใบเขื่องมุมห้อง “อ๋อ! ถังดับเพลิงไงคะ ดาวถือติดมือมาจากโรงไม้ค่ะ ฮ่าๆ”“ฮ่าๆ” ฝ่ายมาช่วยอดหัวเราะไม่ได้ “เอากลับด้วยนะครับ”“ไม่เอากลับได้ไงคะ ผู้ช่วยชีวิตเชียวนะ ถ้าไม่มีมันก็อดน้ำตายกันพอ วิ่งมาแทบรากเลือดแน่ะ”“ค่อยๆ ไต่ลงมานะครับ ว่าแต่ ไม่มีใครบาดเจ็บใช่ไหม”“ดาวข้อเท้าพลิกนิดหน่อยค่ะ”“ไม่เป็นไรครับ ผมให้คนงานเอาเปลมาด้วย”สายฟ้ายังคงนั่งนิ่ง ปรับสายตา และบิดตัวไปมาเช็กร่างกาย เขาเพิ่งรู้สึกว่าตัวเองเพลียมากเหลือเกิน“ดาวลงไปก่อนเลย เดี๋ยวพี่หิ้วถังลงไปให้”สายตาที่คนรอบข้างส่งมา ทำให้เธอรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ อยู่ครามครัน สองสามวันนี้คนรู้จักทั้งหลายทั้งยิ้มและเย้าหยอกด้วยถ้อยคำที่ฟังแล้วเธอต้องขมวดคิ้ว โดยเฉพาะเหล่าลูกจ้างทั้งที่ร้านปันสุขและรีสอร์ต พันดาวหงุดหงิดในใจ ‘มีอะไรผิดปกตินะ ดูแต่ละคนสิ มองแบบชวนคิดจริงๆ’หนุ่มน้อยในเสื้อเชิ้ตลายสก๊อตปล่อยชาย ครอบหูฟังขนาดใหญ่สีขาว เดินโยกตัวเข้ามา “เฮ้เจ๊! ใจลอยไปถึงไหนน่ะ ” แบงก์ขยับหูฟังลงพักที่คอ“ไหนว่าจะมาตอนบ่าย”“ว่างตอนนี้ก็มาตอนนี้ล่ะ”“เดี๋ยวแป๊บนะ ส่งงานให้เด็กก่อน”“ผมรอหลังร้านล่ะกัน” หนุ่มน้อยเดินตร

“ก็หน้าตาหล่อจนสวย สาวๆ กรี๊ดกันจะตาย ธารานี่ตัวดี แต่ละวันเล่าแต่เรื่องพี่วีๆ ข้านี่เบื่อจนขำ ข้าเคยสงสัยนะ แต่รู้จักกันมานาน ก็ไม่เห็นข่าวซุบซิบเรื่องชอบป่าเดียวกันสักที” พฤกษ์แอบแหล่เพื่อนเล็กน้อย ก่อนจะเล่าต่อ “พวกสาวๆ ถึงกับตั้งกลุ่มคุยลับๆ ด้วยนะ ใครถ่ายรูปหมอวีได้ก็จะเอาไปลงอวดกัน ยังกับแฟนคลับนักร้องเกาหลี”“ขนาดนั้น”“หมอวีดังมาตั้งแต่สมัยมัธยมแล้ว ทั้งเรียนเก่ง ทั้งหน้าตาสวย ผู้ชายก็ชอบ ผู้หญิงนี่อย่างคลั่ง เห็นว่าเคยมีคนมาติดต่อให้ไปเป็นดารา แต่แกไม่สนใจ”“คนไหนนะ ” สายฟ้าทำหน้าเหมือนกินข้าวบูด“คนใส่เสื้อเชิ้ตสีฟ้าวันนั้นไง ”สายฟ้าคิดทบทวนไปมา ถ้าจะคาด ก็มีหมอผู้ชายคนหนึ่งรูปร่างสูงโปร่งพอๆ กับเขา แต่เห็นหน้าไม่ชัดเพราะฝ่ายนั้นหันหลังให้ตอนเข้าไปประคองพันดาวขึ้นจากเปล“เย็นนี้ธารากลับมา ข้าจะถามเรื่องนี้แหละ เห็นว่า เมื่อวานไปกินข้าวกับหมอวี ดาวก็ไปด้วย”สายฟ้าหรี่ตามองพฤกษ์ ‘ผู้ปกครองคนนี้ น่าสนใจทีเดียว’ แม้ตัวเขาจะยังไม่ถึงขั้นหลงเสน่ห์แม่สาวน้อย แต่ก็รู้สึกพิเศษกับเธอขึ้นมาเล็กๆข้อตกลงและความลับของเขากับพันดาว เป็นเหมือนโลกของคนสองคนที่ไม่อาจจะมี ‘ผู้ปกครอง’ หรือ ‘ไอ

“ไอ้กว้างน่ะเหรอพ่อ ให้ออกจากที่นี่ไปแล้ว” “แล้วผู้ช่วยมันล่ะ” “อีกสองคนก็ให้เงินไปอยู่กับญาติสักพัก รอเรื่องเงียบ” “งานนี้แกใช้กี่คน” เสี่ยมิ่งหยิบแก้วกาแฟขึ้นจิบ แล้วยิ้มกริ่ม “สี่คน กะว่า ระดมเผารอบด้านเลย เสียดายไอ้สายฟ้ารอดมาได้” ที่เขาไม่ได้พูดอีก คือ เรื่องที่เกิดความผิดพลาดขึ้นในแผนการเพราะพันดาวหนีไฟไปพร้อมกับสายฟ้า ทำให้เขาต้องเสียเวลาในวนเวียนตามหาเธอแถวโรงไม้ จนเกือบเสียจังหวะในการปลีกตัวออกมา “แล้วไป เก็บงานให้รอบคอบก็แล้วกัน” เสี่ยมงคลนึกถึงที่ดินส่วนที่ติดกับไร่เขา เมื่อหลายปีก่อนเจรจาซื้อขายไม่สำเร็จ ให้ราคาเพิ่มอีกเท่าตัว ฝ่ายนั้นก็ไม่ยอมขาย บริเวณนั้นเหมาะอย่างยิ่งกับการซุกซ่อนสิ่งที่เขาได้มา และยังติดกับดงพะยูงธรรมชาติ “ที่ สปก. แถวนั้น กว้านซื้อหมดยัง ” “ได้มาเยอะแล้วพ่อ” “เออ ดี จะได้จัดการเรื่องนั้นต่อ” แป้งรีบหลบลงเมื่อเห็นเสี่ยมิ่งลุกขึ้นยืน เธอถอยออกจากใต้หน้าต่าง ซิกแซกไปด้านหลัง เข้าห้องครัว “อ้าวหนูแป้ง! เอาอะไรมาส่งน่ะ” “แม่ทำแกงสายบัวค่ะ กับบัวลอยค่ะ เลยใ

“ก็เห็นท่าทางสนิทสนมขนาดนั้น ใครจะกล้าเสียมารยาทเดินมาขวาง เผื่อคนรักกันชอบกันจะคุยกัน พี่ก็จะกลายเป็นหมาหัวเน่าน่ะสิ” รอยยิ้มที่ยกขึ้นนิดๆ ตรงมุมปาก ชวนให้คนฟังรู้สึกหมั่นไส้ “ใครบอกล่ะค่ะว่า เป็นคนรักกันชอบกัน” “ก็เพราะไม่รู้นี่ล่ะ ถึงไม่กล้าเข้ามา” ฝ่ายยั่วแสร้งทำเสียงอ่อนลง เหมือนกลัวจะผิดมารยาทนักหนา “หรา ” พันดาวเบ้ปากจนตาหยี เธอนึกอยากจะทุบคนที่นั่งข้างๆ “เกรงใจหรือแอบฟังกันแน่” “พี่ยืนสังเกตการณ์อยู่ตั้ง...นาน...นะ” น้ำเสียงยังยั่วเย้าไม่เลิก “อ๋อ...ถ้ารอดูนานขนาดนั้น ทำไมไม่รอให้เขาฉีกเสื้อฉีกผ้าดาวไปเลยล่ะ ค่อยมาช่วย” เสียงเธอสูงขึ้นบอกอารมณ์ที่เริ่มพุ่ง เมื่อเห็นใบหน้ากลมน่ารักนั้น ออกอาการหงุดหงิดเต็มกำลัง สายฟ้ารีบทำท่าเจี๋ยมเจี้ยม “ก็ใครจะไปคิดว่า เขาจะกระโจนเข้าใส่แบบนี้ล่ะ พี่ก็ตกใจเหมือนกัน” “ดาวตกใจแทบตาย ผลักก็ไม่ได้ ถีบออกก็ไม่ได้” พอนึกถึงช่วงฉุกละหุกหน้าเธอก็ซีดลงเล็กน้อย “ตกใจจนลืมร้องเรียกให้คนช่วยแน่ะ” สายฟ้าขยับเก้าอี้เข้ามาชิดเก้าอี้เธอ เอื้อมมือมาตบเบาๆ ที่ต้นแขน แม้ใจเขาอยากจ

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! “ดาว เป็นไงบ้าง”“พี่ภาเข้ามาสิคะ” เธอวางผ้าห่อน้ำแข็งลงในชามแก้วใบใหญ่ภาวิณีมองดูสายฟ้าที่นอนหลับตาบนโซฟา ห่มผ้าผืนบางจนถึงหน้าอก“ทำแผลแล้ว แต่มีแผลอีกอันที่ขา แล้วก็หัวโนค่ะ พี่ฟ้าปวดหัว ดาวเลยให้กินยาพาราไป”“ถ้าไม่ไหวก็เรียกพี่นะ เผื่อมีอะไรผิดปกติจะได้รีบไปโรงพยาบาล” ภามองสภาพคนเจ็บ และพยาบาลจำเป็นแล้วก็รู้สึกวางใจ เธอยังไม่รู้จักผู้ชายคนนี้มากนัก เลยต้องแวะมาดู เผื่อไม่ชอบมาพากลจะได้ช่วยดาวได้เขาลืมตาขึ้นมองภาวิณี ยิ้มน้อยๆ “ขอบคุณนะครับคุณภา นอนพักสักหน่อยก็น่าจะดีขึ้น”เมื่อเห็นท่าทางไม่มีพิษสงของคนรูปหล่ออย่างร้ายตรงหน้า เธอก็อมยิ้ม “ต้องสังเกตการณ์ดีๆ ค่ะ เผื่อเกิดเลือดคั่งหรือแผลอักเสบขึ้นมา ป้องกันไว้ก่อนดีกว่า”สายตาของญาติผู้น้องและเจ้านายที่มองคนเจ็บ เธอก็รู้สึกตะหงิดๆ ‘อืม! ท่าทางจะเป็นคนของเรานี่ล่ะนะ ที่อยากจะดูแล’“เดี๋ยวพี่ออกไปช่วยเขาจัดการเก็บของก่อนนะ งานเลี้ยงใกล้เลิกแล้ว”“ผมฝากบอกพฤกษ์ด้วยนะครับว่า ผมนอนอยู่ห้องนี้” สายฟ้าเกือบลืมไปเลยว่า เขามากับพฤกษ์“พี่ขอรบกวนนอนสักงีบนะ พอให้หายปวดหัว” เขาส่งสายตารันทดเล็กน้อยให้เจ