All Chapters of Marrying the Gay Billionaire: Chapter 121 - Chapter 130

Samarah’s POV “Okay na kaya ‘to? Hmmm… siguro mas maganda kung may fruits din siya. Makapaghiwa nga muna.” Kumuha ako ng mansanas at peras sa ref saka hiniwa. Bale nagluto lang ako ng chicken bbq, rice, and itong mga prutas. Okay na rin siguro ito. Inayusan ko pa ang sarili ko bago umalis. Nagsuot ako ng flare dress, itinali ko pataas ang mahaba kong buhok saka ako naligo ng pabango. Tinakpan ko din ng concealer ang tahi ko para hindi gaanong mahalata ng mga tao. Syempre hindi sapat ang caring at maasikasong housewife, dapat maganda din! Hihi! Halos wala nang tao pagdating ko sa building nila. Gabi na rin kasi at iilan ilan na lang ang nakikita kong nandito pa. Napapaisip nga ako kung tao ba talaga tong mga nakikita ko, baka mamaya mga nagpaparamdam na lang. “Nasaan si Peppa?” Wala siya sa desk niya kaya wala tuloy akong mapagtanungan, “Bahala na. Didiretso na lang ako.” Dumiretso ako sa pintuan ng office niya saka binuksan ang pintuan non. Isang bagay na sana hindi ko

Samarah’s POV “Si Sandra? Kampon talaga ‘yon ng kadiliman, Sam. Bilib nga ako kay Rowan dahil nagawa niya pa ring ingatan yung first kiss niya at sa ‘yo niya pa rin naibigay eh.” Napairap ako saka nilantakan ang ramen na nasa harap ko, “Ang sabihin mo, pinadala ka niya para kausapin ako at kumbinsihin na umuwi ako sa kanya. Kung nagawa naman pala niyang iwasan dati bakit ngayon hindi? Kainis!” “Oo, tama ka. Pero nandito ako para maki tsismis sa away niyo hehe. Alam mo, may sinabi siya sa akin eh. Hindi daw niya magawang paalisin si Sandra sa office niya or sa mga business events dahil si Sandra daw ang inuutusan ng lola niy para mag handle ng mga bagay bagay para sa kanya.” Natigilan ako sa mga narinig, “Kumbaga si Sandra ang representative ng Lola niya sa company.” Parang nag flashback bigla sa akin ang mga sinabi ni Lola dati. “I’ll find someone to replace you.” At ang sinabi ni Chelsea sa akin na palagi silang magkasama sa mansyon at parang may binabalak na kung ano.

Samarah’s POV “Kamusta kayo ng apo ko? Ilang beses nang may nangyayari sa inyo? Napapaligaya ka ba niya sa kama?” Nagkatinginan kami ni Manang Remy dahil sa sinabi niya pero kaagad din akong umiwaas. “A-aahh, L-lola…” “Just answer me directly ija. I don’t need your drama.” “O-opo.” “Opo what?” Mariin akong napapikit at bumuntong hininga, “Opo, may nangyari na po sa amin ni Rowan.” “Did you use contraceptives?” Umiling ako, “And you’re not pregnant yet, am I right?” Tumango ako, “Opo Lola.” Nasuklay niya ang iilang puting buhok na natitira sa ulo niya saka tumingala. Sinabayan pa ‘yon ng malalim na buntong hininga na para bang pinaparamdam niya talaga sa akin kung gaano siya ka disappointed. “Napaka bagal mo, Samarah. Sayang ang investment ko sa ‘yo,” Natigilan ako, “Investment?” “Yes! I invested in you! I gave you money and paid your father’s debt, nakakalimutan mo na ba ‘yon?” Halos lumuwa ang mga mata niyang nanlilisik na nakatitig sa akin. “H-hindi po.”

Rowan’s POV SUFFOCATED. Going home has been so heavy. Mas gusto ko pang magpakalunod sa trabaho sa opisina kaysa umuwi. Magksama nga kami but I feel like she’s drifting away. Araw araw kong pinapanood ang unti unti niyang paglayo sa akin. “Ito na yung kape mo, nakaready na yung isosoot mo mamaya nasa bed na. Yung lunch mo ito, kung sakaling wala pa ako mamayang hapunan mauna ka na kumain. May hinanda akong chicken adobo, nasa ref.” I am silently watching her prepare everything for me. Hindi siya nagkulang sa pag-asikaso sa akin kahit pa nasasaktan na siya, at yun ang lalong masakit sa akin. I don’t know how to take away that pain. Hindi ko na alam kung saan ako lulugar. “Saan ka pupunta?” I asked without looking at her. Seeing her stare at me coldly has been the most heartbreaking thing that ever happened to me. “Magdedeliver ako ng orders tapos tutulungan ko si Mama sa bahay. Pupunta kasi siya sa karinderia nila ni Tita Anne kaya ako ang aasikaso sa bahay.” She said everything

Samarah’s POV [KARAOKE… PAGITAN BY MOIRA] “Hindi ko pa yata kayang hindi ka na makita pagbangon sa umaga~” “Ampucha nag falceto pa! Akala niya si Regine siya!” Sigaw ni Kim. “Sa pagitan ng wakas at ng simula~” feel na feel niya ang pagkanta na para bang yun mismo ang mga bagay na gusto niyang sabihin. “Ang drama! Wala nga kayong isang buwan eh! Tama na ‘yan friend, naghanap na yun ng AFAM!” Tinapik siya ni Ate Jopay sa likod. “Teka, ano ba kasi talaga ang nangyari? Naging kayo ba talaga? Baka ikaw lang ang may alam ha?” tanong ko kay Lebron. “Eto ha, ayoko ikwento kasi ayoko siya magmukhang masama pero–” “T*ng ina dude! Weeks lang kayo, hindi five years! Tigilan mo ‘ko sa mga linyahan mo! Sabihin mo anong ginawa ng bruhang ‘yon sa ‘yo?” tanong ni Kim. Si Lebron ang nag-aya na mag karaoke at mag-inom pero siya ‘tong lasing. “Heto na nga teka lang pwede pagsalitain mo ‘ko? Nanggigigil ako sa ‘yo eh.” Ibinaba ni Lebron ang hawak niyang mic saka umayos ng upo, “Nararamda