71: BON FIRE

DISCLAIMER: This is a work of fiction. The character's views and opinion does not reflect the writer's values and perspective. “Aba’y gaga ka ah?!” “Anong gusto mo suntukan?!” hamon ko. Sabay kaming tumayo ni Ate Jopay para sana sugurin siya pero pinigilan kami ni Lebron at Rowan. “Suntukan? Hahaha seryoso? Saang kalsada mo ba napulot ‘yan Rowan?” Siya pa ‘tong may ganang mang-irap! “Kimberly, stop it. Don’t talk to my wife like that.” “Tss!” “Ganito na lang, bakit hindi na lang tayo magkwentuhan? Bagio niyo pa ihawin ang isa’t isa. Emee! hehehe!” Pati yung tawa ni Lebron awkward. Panira ng bakasyon ‘tong tibo na ‘to eh! “Sige, mauna ka Lebron.” Naituro ni Lebron ang sarili niya at parang hindi makapaniwalay, “A-ako Sir?” Tumango lang si Rowan. Naupo na ako ulit. Masama pa rin ang titigan namin ni Kim kahit pilit nang gumigitna si Rowan. “Oh sige ano, ikukwento ko na lang sa inyo yung buhay ko before ako mapunta sa company.” Kumagat ako sa marshmallow ko habang

72: KISS

DISCLAIMER: This is a work of fiction. The character's views and opinion does not reflect the writer's values and perspective. Samarah’s POV “Hindi ako tibo!” malakas niyang sigaw na para bang siya si Barbie kaya kami ang mali sa pag-aassume na tibo siya, “Saang parte ba kasi ako mukhang tombits at lahat na lang ng tao sa paligid ko ipinipilit na tomboy ako?” “Sa lahat,” umayos ng upo si Ate Pichie– este si Ate Jopay saka siya tinitigan, “Naka boy cut ka, yung galawan mo sobrang angas, yung damit mo pang emo na tomboy na laging basted.” “Pwede ba manahimik ka na Ruffa Mae? Dude patahimikin mo nga!” Sinuntok niya sa braso si Rowan. Lukot na lukot na ang mukha niya mukhang ubos na ang pasensya niya kay ate Jopay hahaha. Edi nakakita siya ng katapat hahaha! “Bahala kayo dyan,” tatawa-tawang sagot ni Rowan habang umusog ng upo palapit sa akin. Pulang-pula na ang tenga niya, lasing na kaya siya? “Hay, ‘yan mismo ang problema ko. Kaya hindi ako nagugustuhan ng taong gusto ko.” N

73: AMNESIA

DISCLAIMER: This is a work of fiction. The character's views and opinion does not reflect the writer's values and perspective. Samarah’s POV “Madam! Gising na baka makabuo na kayo ng isang basketball team niyan! Hahahaha naku po! Hindi ko pa keri magkaron ng maraming pamangkin!” nagising ako sa napakaingay na tawa ni Lebron. “Hmmm… Lalabas na!” sagot ko. “Lalabasan na raw! Hahahaha!” Sabay-sabay silang nagtawanan. Mukhang kami na lang ang hindi pa bumabangon. Paglingon ko kay Rowan, masarap pa ang tulog niya kay nauna na akong mag toothbrush at maghilamos. Gigisingin ko sana siya pero… naalala ko na naman ang nangyari sa amin kagabi. Hindi ko kaya, nakakahiya! Nauna na akong lumabas ng kwarto. “Wow naman! Ang dami niyan ah?” May nakalatag na dahon ng saging sa lamesa. may naka assemble na kanin don at mga ulam. “Syempre naman, para feel na feel ang bakasyon. Nasaan na si Rowan?” tanong ni Ate Jopay habang naglalatag ng inihaw na pusit. “Tulog pa eh, ang aga niyo nam

74: CONFESSION

DISCLAIMER: This is a work of fiction. The character's views and opinion does not reflect the writer's values and perspective. Rowan’s POV “Rowan…” she whispered under her breathe, she looks stunning. Her hazelnut brown eyes staring at me. “Sam…” Her skin is making me feel that funny sensation again. I want to be closer, I want to do more. More than what we did last night, “Do you like me?” Bahagyang napaawang ang bibig niya dahilan para maamoy ko ang bagoong na kinain niya kanina. Pero hindi na ‘yon importante ngayon. All I need to hear is her answer. Nagpalinga-linga pa siya at nag-iwas ng tingin pero hinawakan ko ang pisngi niya at pilit siyang hinarap sa akin. I’m still holding her, saving her from the fall. “H-ha? Anong klaseng t-tanong ba kasi ‘yan parang tanga.” “Just answer it, do you like me?” I tried to say it sincerely. I want her to feel that I meant every word I said. “Gag* neto parang ewan.” Pilit siyang tumayo at itinulak pa ako, “Syempre gusto kita, gu

75: ABANDONED

DISCLAIMER: This is a work of fiction. The character's views and opinion does not reflect the writer's values and perspective.DISCLAIMER: This is a work of fiction. The character's views and opinion does not reflect the writer's values and perspective. [PLAYING… Before it sinks in by Moira] Samarah’s POV Tahimik kaming pareho. Hindi pa rin niya ako pinapansin hanggang sa byahe. Pinili ko na lang na umupo sa tabi nila Ate Jopay kaya si Kim ang katabi niya sa harap. Masayang nagkukwentuhan yung tatlo habang ako nakatulala sa labas. Ilang beses ko na rin siya sinubukang lapitan at suyuin mula kagabi, pero parang hindi niya ako nakikita ko naririnig. Bakit ganon? Bakit ganon siya? Pasimple kong pinunasan ang luhang biglang tumulo sa mga mata ko. “Uiy madam okay ka lang?” “Senti ka dyan friend?” Nginitian ko lang siya. Sinusubukan nilang pagaanin ang mood mula kagabi, sinusubukan din nila kaming paglapitin o bigyan ng solo time pero si Rowan na mismo ang umiiwas. Napatingin a

76: FEVER

DISCLAIMER: This is a work of fiction. The character's views and opinion does not reflect the writer's values and perspective. Samarah’s POV “Rowan? Rowan gising na alas siyete na. Naka ready na yung almusal mo.” Ilang beses ko na siyang tinawag pero wala pa ring talab. Hindi na ako nakatiis kaya nilapitan ko na. Mamaya sabihin hindi ko ginising at magalit na naman sa akin, “Rowan? Teka? Ang init mo. Rowan!” Panay ang kapa ko sa no niya habang miyuyugyog ko siya. “Hmmm.” Sa wakas may naisagot na rin. “May sakit ka.” Pilit ko siyang ibinangon at sinandal siya sa headboard, “Okay ka lang ba? Teka pupunasan kita.” Nakatingala siya habang nakapitkit, malalim at mainit ang bawat paghinga niya. Pumunta ako sa banyo at kumuha ng face towel. BInasa ko ‘yon ng tubig na may alcohol saka piniga at tinupi. “Hali ka, hubarin mo ‘yang damit mo.” Mabilis kong hinubad ang damit niya pero hindi kaagad nag sink in sa akin na lalake nga pala siya at may… abs. Erase, erase! Ano ka ba naman S