All Chapters of Marrying the Gay Billionaire: Chapter 71 - Chapter 80

DISCLAIMER: This is a work of fiction. The character's views and opinion does not reflect the writer's values and perspective. Samarah’s POV “Hindi ako tibo!” malakas niyang sigaw na para bang siya si Barbie kaya kami ang mali sa pag-aassume na tibo siya, “Saang parte ba kasi ako mukhang tombits at lahat na lang ng tao sa paligid ko ipinipilit na tomboy ako?” “Sa lahat,” umayos ng upo si Ate Pichie– este si Ate Jopay saka siya tinitigan, “Naka boy cut ka, yung galawan mo sobrang angas, yung damit mo pang emo na tomboy na laging basted.” “Pwede ba manahimik ka na Ruffa Mae? Dude patahimikin mo nga!” Sinuntok niya sa braso si Rowan. Lukot na lukot na ang mukha niya mukhang ubos na ang pasensya niya kay ate Jopay hahaha. Edi nakakita siya ng katapat hahaha! “Bahala kayo dyan,” tatawa-tawang sagot ni Rowan habang umusog ng upo palapit sa akin. Pulang-pula na ang tenga niya, lasing na kaya siya? “Hay, ‘yan mismo ang problema ko. Kaya hindi ako nagugustuhan ng taong gusto ko.” N

DISCLAIMER: This is a work of fiction. The character's views and opinion does not reflect the writer's values and perspective. Rowan’s POV “Rowan…” she whispered under her breathe, she looks stunning. Her hazelnut brown eyes staring at me. “Sam…” Her skin is making me feel that funny sensation again. I want to be closer, I want to do more. More than what we did last night, “Do you like me?” Bahagyang napaawang ang bibig niya dahilan para maamoy ko ang bagoong na kinain niya kanina. Pero hindi na ‘yon importante ngayon. All I need to hear is her answer. Nagpalinga-linga pa siya at nag-iwas ng tingin pero hinawakan ko ang pisngi niya at pilit siyang hinarap sa akin. I’m still holding her, saving her from the fall. “H-ha? Anong klaseng t-tanong ba kasi ‘yan parang tanga.” “Just answer it, do you like me?” I tried to say it sincerely. I want her to feel that I meant every word I said. “Gag* neto parang ewan.” Pilit siyang tumayo at itinulak pa ako, “Syempre gusto kita, gu

DISCLAIMER: This is a work of fiction. The character's views and opinion does not reflect the writer's values and perspective. Samarah’s POV “Rowan? Rowan gising na alas siyete na. Naka ready na yung almusal mo.” Ilang beses ko na siyang tinawag pero wala pa ring talab. Hindi na ako nakatiis kaya nilapitan ko na. Mamaya sabihin hindi ko ginising at magalit na naman sa akin, “Rowan? Teka? Ang init mo. Rowan!” Panay ang kapa ko sa no niya habang miyuyugyog ko siya. “Hmmm.” Sa wakas may naisagot na rin. “May sakit ka.” Pilit ko siyang ibinangon at sinandal siya sa headboard, “Okay ka lang ba? Teka pupunasan kita.” Nakatingala siya habang nakapitkit, malalim at mainit ang bawat paghinga niya. Pumunta ako sa banyo at kumuha ng face towel. BInasa ko ‘yon ng tubig na may alcohol saka piniga at tinupi. “Hali ka, hubarin mo ‘yang damit mo.” Mabilis kong hinubad ang damit niya pero hindi kaagad nag sink in sa akin na lalake nga pala siya at may… abs. Erase, erase! Ano ka ba naman S

This Chapter is dedicated to Yette Marcos, thank you po for reading, aliw na aliw po ako sa comments niyo!’s POV “Ang cute…” Dahan-dahan kong pinindot ang ilong niya. Ang sarap niya panooring matulog. Ngayon ko lang nakita na ganito kasarap ang tulog niya. Dati kasi kung paano siya pumwesto, hanggang magising gano’n na. Pero ngayon para siyang palaka na nakabukaka hahaha! Nakanganga pa nga siya kaya ang dami kong nakuhang photos. “Hmmm…” ungol niya. “Rowan? Gising ka na?” Bumukas ang isang mata niya. Pagkakita niya sa akin, kaagad niya akong hinila at niyakap. Nakasubsob ako sa dibdib niya habang mahigpit siyang nakayakap sa akin. “Hug me.” “Heto na naman si utos.” Pero niyakap ko rin siya, gusto ko rin eh hehe. Pero sa ‘tin lang yun! Dinig ko ang mahinang tawa niya nung niyakap ko siya pabalik, hala? Gano’n ba siya kiligin? Kinilig ba siya? Ang cute! “Rowan.” “Hmm?” “Ang lakas ng ulan sa labas. Gusto mo ng champorado?” Hinimas niya ang ulo ko at marahang

DISCLAIMER: This is a work of fiction. The character's views and opinion does not reflect the writer's values and perspective. This chapter is dedicated to John Bautista, thank you po sa pagbabasa, sa gems, and sa review. Kinikilig ako sa review mo haha, salamat po! ’s POV [PLAYING… Kahit Kunwari man lang by Agsunta and Moira] “Ano ba ‘yan pre? Birthday ko pero nagdadrama ka dyan!” “Hay nako alam mo naman stuck ‘yan sa one sided love si g*go eh, hahaha!” Panay ang tawanan nila habang nag-uusap pero wala na akong pakialam. Para akong paulit-ulit na binubugbog at walang naghihilom sa mga sugat ko kahit isa. Ang pinagkaiba lang, maayos at buong buo ang katawan ko. Pero ang puso ko ang bugbog sarado at nagdurugo. Ta*na, ang korni ko na. “Tignan mo, tumatawa na siya mag-sa,” puna ng isa sa mga kaibigan ko. Tatlo kaming nasa bar kahit tanghaling tapat. “Kaya naman pala nag-aya uminom kahit na maaga pa. Langya birthday maoy hahaha!” “Bakit kasi hindi ka pa mag con