جميع فصول : الفصل -الفصل 170

179 فصول

บทที่ 160 กิจกรรมพิเศษ

บทที่ 160 กิจกรรมพิเศษ เรื่องราวที่ซินหยานบุกเข้าไปก่อเรื่องที่จวนสกุลเมิ่งนั้นถูกเหยียบเอาไว้มิด คนสกุลเมิ่งไม่มีใครกล้าปริปากแม้แต่คนเดียว เมื่อกลับจวนมาแล้วซินหยานยังส่งยาทาแผลไปที่จวนสกุลเมิ่งอีกด้วย ไม่ใช่น้ำใจแต่เป็นการย้ำเตือนคนเหล่านั้น “คุณหนูทำแบบนี้ไม่กลัวนายท่านจะตำหนิหรือเจ้าคะ” ซือเจียถาม ถึงแม้ซือเจียจะสะใจมากที่คุณหนูลงมือได้ยอดเยี่ยมแต่ก็กลัวว่านางจะโดนท่านปู่ของนางเรียกไปต่อว่าอยู่ดี ครั้งนี้คุณหนูของนางลงมือหนักมากจริงๆ ใบหน้านั้นสำคัญต่อสตรีเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะกับอนุที่ทั้งชีวิตจะต้องอาศัยความโปรดปรานจากสามีของพวกนาง หลังจากนี้ก็คงจะโดนเขาทอดทิ้งและต้องอยู่อย่างน่าอดสูไปตลอดชีวิต ไม่มีโอกาสได้มีชีวิตใหม่อีกครั้ง “คนพวกนั้นไม่กล้าพูดออกไปหรอก ทำไม เจ้าสงสารพวกนางหรือ” ร่างบางกล่าวขำๆไม่ได้คิดจริงจัง สาวใช้คนสนิททำท่าขยาดขนลุกขนพอง นางน่ะหรือจะสงสารคนพวกนั้นสะใจเสียมากกว่า คุณหนูห้าจิตใจดีและอ่อนโยนขนาดนั้นยังกล้ารังแกสมแล้วที่เจอผลกรรมเช่นนั้น “ซือเจียข้าลืมไปเลย” ซินหยานเงยหน้าจากส
اقرأ المزيد

บทที่ 161 สงสารไม่ลง

บทที่ 161 สงสารไม่ลง ว่ากันว่าใจของบุรุษนั้นเปรียบเสมือนคลื่นลมในมหาสมุทร ในตอนที่เรายังไม่เอาตัวและใจลงไปทั้งหมดมันก็อาจดูสงบนิ่งแม้มีคลื่นลมก็เป็นแค่อุปสรรคเล็กน้อย แต่ภายใต้คลื่นลมบางเบานั้นกลับซ่อนพายุร้ายเอาไว้ภายใน ซินหยานที่เคยประสบความเจ็บปวดและสูญเสียครั้งใหญ่ได้เรียนรู้บทเรียนสำคัญในชีวิต อย่าได้ไว้ใจเพียงคำพูดหรือท่าทีภายนอกของใครแม้กระทั่งคนที่ดูเป็นคนดีและน่าเชื่อถือ ในกาลก่อนที่ท่านปู่ป่วยหนักท่านลุงออกหน้าทำตัวเหมือนวีรบุรุษกอบกู้ตระกูล ทุกคนในครอบครัวก็เชื่อคำพูดหลอกฝันมากมายของเขา และสุดท้ายทุกคนก็ได้รู้ว่าฝันที่ตนกำลังจะเผชิญนั้นคือฝันร้ายตลอดกาล เรื่องที่ซินหยานพึ่งรับรู้นั้นทำให้ร่างบางนิ่งอึ้งไปนาน ซินหยานไม่เคยรู้เลยว่าเขาจะเป็นชั่วร้ายถึงขนาดทำเรื่องแบบนี้ออกมาได้ ต่อให้ท่านลุงจะเลวร้ายมากแค่ไหนแต่เขาก็ทำดีต่อภรรยาและบุตรชายเสมอมาไม่เคยแสดงพิรุธ ความเชื่อใจนั้นเป็นสิ่งที่ล้ำค่าที่สุดที่คนคนหนึ่งจะมอบให้อีกคน ท่านป้าสะใภ้ได้มอบความเชื่อใจของนางให้สามีจนหมดหัวใจ
اقرأ المزيد

บทที่ 162 เปลวเทียนแห่งความอัปยศ

บทที่ 162 เปลวเทียนแห่งความอัปยศ โถงบรรพชนที่กว้างขวางนั้นเต็มไปด้วยกลิ่นหอมของควันเทียนที่ลอยอบอวล แต่มันกลับไม่อาจกลบความอึดอัดที่แผ่ไปทั่วบริเวณได้ แสงเทียนจากเชิงเทียนทองเหลืองวูบไหวสะท้อนเงาของป้ายบรรพชนที่แกะสลัก คอยย้ำเตือนว่าทุกการกระทำมีบรรพบุรุษของทุกคนเฝ้ามองอยู่ เรื่องน่ารังเกียจที่บุตรชายคนโตของบ้านก่อขึ้นมาทำเอาทุกคนขยะแขยงในจิตใจสุดจะสกปรกของเขา เขาแอบเลี้ยงชู้และลูกชู้ไว้นอกบ้านไม่พอยังคิดจะบังคับให้ภรรยาเอกรับลูกชู้มาเป็นของตัวเอง เป็นใครบ้างที่จะรับไหว ความละอายต่อใจของตนเองยังไม่มี ไม่แปลกเลยที่ภรรยาของเขาจะแค้นเคืองถึงขนาดคิดจะสังหารกัน นางวางแผนมาแล้วถึงได้เอาของสิ่งนั้นมาด้วย “สมดังหวังแล้วหรือยังเจ้าคะท่านลุง อยากเชิดชูลูกชู้จนลูกคนโตมีสภาพเช่นนั้นท่านคงได้ดั่งใจแล้ว” ซินหยานกอดอกยิ้มเยาะเหยียดหยามท่านลุงของนาง หากวันนี้ไม่มีใครกล้าพูดซินหยานก็จะเสียสละเป็นคนพูดให้เอง กล้ามาทำให้สกุลเฉินแปดเปื้อนอย่าคิดว่าจะได้มีชีวิตที่ดีได้อีกเลย “เจ้า ! น้องรองเจ้าดูบุต
اقرأ المزيد

บทที่ 163 คนสกุลเมิ่ง

บทที่ 163 คนสกุลเมิ่ง ซินหยานนั่งมองป้าสะใภ้ที่กำลังเดินไปต้มยาในหม้อและฉีกห่อยาบางอย่างเทลงไป นางไม่ได้คาดคิดเลยว่าป้าสะใภ้จะมีของสิ่งนี้ในมือ สตรีรูปร่างผอมบางต้มยาและใช้ทัพพีคนอ้อยอิ่ง จนเสร็จก็เทใส่ถ้วยควันลอยขึ้นมาสิ่งกลิ่นหอมหวล ซืออวี่เดินไปเปิดประตูและคุกเข่าลงข้างสามีพูดกับเขาเสียงนุ่มว่านางให้อภัยเขาแล้วและให้เขาดื่มยาเพื่อป้องกันหวัด เฉินเซียวเชื่อภรรยาของเขาสุดใจว่านางให้อภัยกันถึงได้ยอมดื่มยาตามที่นางบอก ภรรยาของเขาทำเหมือนก่อนหน้าไม่มีอะไรเกิดขึ้นนางปฏิบัติต่อเขาเหมือนเดิมมันทำให้เขาย่ามใจ “แบบนี้จะได้ไม่ไปแพร่พันธุ์ให้เสียชื่อสกุลเฉินอีก” ซินหยานกดเสียงต่ำ ชายผู้นั้นไม่ได้รู้เลยว่ายาแก้หวัดที่ภรรยาของเขามอบให้แท้จริงแล้วคือยาที่ทำให้เขาไม่มีโอกาสที่จะมีบุตรได้อีก ต่อให้รู้ก็แก้ไขอะไรไม่ได้อีกแล้ว ในขณะที่ซินหยานคิดว่าเรื่องของวันนี้จะจบลงแล้วแต่ทุกอย่างไม่ได้เป็นเช่นนั้น ในขณะที่ร่างบางเอนกายหลับใหลบนเตียงนอนของนาง กลับมีเรื่องราวที่ทำให้ซินหยานต้องตกใจเกิดขึ้น แสงแรกของวันค่อยๆเคลื่อนตั
اقرأ المزيد

บทที่ 164 เก็บหนี้จากลูกหนี้

บทที่ 164 เก็บหนี้จากลูกหนี้ ช่างเป็นเรื่องน่าขันแม้แต่ในตอนนี้พวกเขาก็ยังห่วงสินเดิมของพี่ห้า สินเดิมที่พวกเขาใช้จนเกือบหมดแล้วจะไปมีค่าอันใดกัน “ได้ รีบเขียนหนังสือหย่าตอนนี้เลย” ซินหยานยอมตกลงทั้งที่ในใจไม่ได้ยินยอมโดยง่าย นางยังมีวิธีจัดการให้พวกเขาไม่กล้าทำเรื่องแย่ๆกับพี่สาวของนางอีกหรืออาจจะเรียกได้ว่าเขาจะไม่มีสิทธิเอื้อมถึงพี่สาวของนางอีกต่อไปแล้ว ซินหยานดูการตอบสนองของคนเหล่านั้นแล้วก็รับรู้ได้ว่าพวกเขารู้อยู่ก่อนแล้วว่านางกว้านซื้อหนี้สินของพวกเขาเอาไว้ทั้งหมด เล่นเอาเสียเงินไปไม่น้อยเลย แต่ไม่ว่าจำนวนเงินจะมากแค่ไหนก็ไม่สะทกสะท้านนางเท่าใดนัก เงินคือสิ่งที่เฉินซินหยานมีเหลือล้นจะเอามาโปรยเล่นยังได้เลย เมิ่งหย่งอี้จำใจยอมเขียนหนังสือหย่าตามที่ภรรยาร้องขอ ปลายพู่กันเกือบจรดลงบนกระดาษเขาก็เงยหน้ามองภรรยาด้วยสายตาเว้าวอน ที่ผ่านมานางใจอ่อนกับเขาเสมอแต่ในวันนี้จือจื้อกลับหันหน้าหนีอย่างไม่ไยดี “รีบเขียนสิ” ซินหยานพูดเร่งน้ำเสียงห้วนเร่งรัดให้เขารีบเขียนเสียที ยังคิดว่าพี่หญิงของนางจะ
اقرأ المزيد

บทที่ 165 เด็กน้อยเผยความในใจ

บทที่ 165 เด็กน้อยเผยความในใจ ข่าวการล่มสลายของตระกูลเมิ่งโด่งดังไปทั่วเมืองหลวง แต่คนภายนอกไม่รู้เลยว่าทั้งหมดนี้มีคนผู้หนึ่งอยู่เบื้องหลัง ซึ่งนางเป็นแค่สตรีรูปร่างบอบบางคนหนึ่งเท่านั้น ใครจะว่าอย่างไรนางไม่สนใจขอแค่ได้เอาคืนแทนพี่สาวที่ต้องทนทรมาน “ฝีมือของเจ้าสินะ” พี่รองพูดอย่างรู้ทัน เรื่องความร้ายกาจของน้องสาวนั้นจงอิ้นเริ่มรับรู้มานานแล้ว แต่เขาไม่ได้ใส่ใจนักเพราะหากใครไม่ได้ทำร้ายนางซินหยานก็จะดีต่อคนผู้นั้น ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นก็เป็นแค่การเอาคืนคนที่ทำร้ายจือจื้ออย่างแสนสาหัส นางเลือกที่จะทำแค่ให้พวกเขาหมดตัวและกลายเป็นคนธรรมดา แต่จือจื้อที่บอบช้ำทั้งร่างกายและจิตใจนั้นทรมานกว่ามาก “ไม่รู้สิเจ้าคะ” ซินหยานทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ ดวงตะวันลับขอบฟ้าจากไปปล่อยให้ความมืดค่อย ๆ โรยตัวลงมาปกคลุมทั่วทั้งผืนดิน ลมหนาวจากทิศเหนือพัดหวนสร้างความหนาวเหน็บ หอบเอากลิ่นอายของน้ำค้างและหิมะสัมผัสผิวกายจนเย็นเยียบ เสียงลมหวีดหวิวลอดผ่านกิ่งไม้แห้งกรอบดังกังวานในความเงียบรอบด้าน แสงจันทร์ที่ลอยเด่นบนท้องฟ้าสาดส่องผ่า
اقرأ المزيد

บทที่ 166 กระทงตัดวาสนา

บทที่ 166 กระทงตัดวาสนา ยังโชคดีที่เอามือค้ำไว้ทันไม่งั้นศีรษะคงอยู่ที่พื้นไปแล้ว ไม่รอให้อีกฝ่ายพูดอีกซินหยานก็ย้ายฝั่งไปหาพี่สาวทันควัน “ส่วนท่าน ! ข้าพูดข้าเตือนกี่รอบแล้วว่าเมิ่งหย่ง...หย่งอะไรนะ” ซินหยานตาปรือหันไปถามพี่ชายของนาง การกระทำของซินหยานไม่ได้ทำให้ทั้งสามคนไม่พอใจ ออกจะเอ็นดูน้องสาวมากกว่า เวลาที่นางเป็นแบบนี้ดูน่ารักกว่าตอนไม่เมาเสียอีก “เมิ่งหย่งอี้” จือจื้อบอกพร้อมรอยยิ้ม “อือนั่นแหละ มันไม่ใช่คนดีพูดกี่รอบก็ไม่ฟังแต่ท่านไม่ต้องห่วงข้าจัดการมันให้แล้ว ตอนนั้นก็บอกแล้วว่าให้ไปสารภาพรักกับคุณชายเกา บุรุษที่ดีพร้อมขนาดนั้นถ้าคว้ามาเป็นสามีได้เป็นบุญใหญ่” ซินหยานเริ่มลิ้นพันพูดไม่ชัดแต่ก็ยังพอจะฟังออก นางทำเหมือนเขาไม่ได้อยู่ตรงนี้ด้วย “ข้ายังอยู่ตรงนี้นะซินหยาน” เกาป๋อเหวินชะโงกหัวไปตรงหน้านาง พลั่ก ! “อื้อ หนวกหู” ซินหยานผลักหัวเขาให้พ้นสายตาทำเอาอีกสามคนตะลึง “เจ้าเมามากแล้วนะซินซิน” จือจื้อพยุงน้องสาวขึ้นมานั่งหลังตรงและช่วยประคองให้นางไม่หงายหลังไ
اقرأ المزيد

บทที่ 167 ใครอยากจะแต่งด้วย

บทที่ 167 ใครอยากจะแต่งด้วย เสียงของชายวัยกลางคนผู้หนึ่งดังขึ้นที่หน้าประตูเรียกความสนใจของทุกคนให้ต้องหันไปมอง ผู้ชายคนหนึ่งในอาภรณ์ที่ดูแพงระยับยืนสูงเด่นบดบังแสงแดดทำให้เกิดเงาลางๆ เงามืดที่บดบังทำให้เห็นใบหน้าเพียงครึ่งเดียวแต่ก็สามารถรับรู้ได้ว่าใบหน้าของเขานั้นเหมือนกับบุรุษที่ซินหยานไปลอยกระทงดอกไม้ด้วยเมื่อคืน นี่มันจะเรียกว่าสถานการณ์อะไรกัน คนสกุลเหวินต้องการจะมาดูถูกสกุลเฉินหรือคนหนึ่งมาสู่ขออีกคนทำเหมือนมาหาเรื่อง แล้วซินหยานควรจะทำเช่นไร “ใต้เท้าเหวินท่านหมายความว่าอย่างไร คิดจะดูถูกสกุลเฉินงั้นหรือ” ชายชราถามเสียงเข้มดวงตาคมปราบจ้องมองราวกับต้องการจะเอาชีวิตอีกฝ่าย “ผู้น้อยมิได้มีความคิดเช่นนั้นขอรับ” ใต้เท้าเหวินค้อมตัวท่าทางนอบน้อม “แล้วท่านหมายความว่าอย่างไร วันนี้สกุลเหวินต้องมีคำชี้แจงให้หลาสาวของข้า ทำเช่นนี้ไร้มารยาทเกินไปแล้ว” ท่านปู่ตำหนิไม่ไว้หน้าใคร หากจะโทษใครคงต้องโทษฝั่งนั้นที่ทำให้เรื่องราวมันใหญ่โตแบบนี้ “ผู้น้อยทราบว่าท่านอัครมหาเสนาบดีโปรดปรานหลานสาวคนเล็กที่สุด แต่ข้าเอ
اقرأ المزيد

บทที่ 168 สายสัมพันธ์ห่างเหิน

บทที่ 168 สายสัมพันธ์ห่างเหิน หากเป็นรถม้าของตระกุลอื่นจะต้องถูกหยุดไว้ที่ประตูวัง แต่เพราะเป็นรถม้าของสกุลเฉินจึงได้รับอนุญาตให้วิ่งเข้าไปด้านในได้โดยไม่ต้องตรวจค้น ภายในรถม้ามีซินหยาน จินหลิงและท่านหมอถังนั่งอยู่ด้วยกัน บรรยากาศที่น่าอึดอัดมาพร้อมกับความตึงเครียด เรื่องที่ได้รับรู้ทำให้ซินหยานใจไม่เป็นสุข สหายของพี่สามแต่งเข้าไปเป็นพระชายาขององค์ชายรองได้ประมาณหนึ่งปีและวันนี้นางก็กำลังจะให้กำเนิดองค์ชายตัวน้อย แต่กลับเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นจินหลิงถึงได้ไปลากซินหยานให้รีบมาด้วยกันเช่นนี้ พระชายารองอาศัยจังหวะที่องค์ชายรองเสด็จไปทำหน้าที่ตามคำสั่งของฮ่องเต้ขัดขวางหมอหลวงไม่ให้เข้าไปทำคลอดให้ชายาเอกซึ่งคือสหายของพี่สาม พระชายาหลี่คือพี่สาวคนสวยที่ซินหยานเจอในวันที่ไปงานหมั้นสกุลเกา ร่างบางไม่รู้เลยว่าพี่สาวที่จิตใจดีคนนั้นกลับต้องมาตกระกำลำบากอยู่หลังกำแพงวังสูงชันเช่นนี้โชคร้ายจริงๆ เชื้อพระวงศ์คนอื่นๆก็แทบจะไม่ได้อยู่กันเลยในวันนี้ ชายาเอกคลอดก่อนกำหนดในวันที่เหล่าเชื้อพระวงศ์ไม่อยู่ช่างเป็นเรื่องบังเอิญเสียจริง
اقرأ المزيد

บทที่ 169 ภาพซ้อนทับ

บทที่ 169 ภาพซ้อนทับ เรื่องราววุ่นวายในวังผ่านไปได้สามวันแล้วแต่ยังมีหญิงสาวคนหนึ่งที่ยังคงคิดเพ้อถึงมันซ้ำๆ ตั้งแต่เมื่อใดกันที่นางนำปัญหาของคนอื่นมาคิดวนซ้ำขนาดนี้ สายตาเย็นชาที่เขามองบิดาของตัวเองยังคงชัดในความทรงจำ สายตาของใต้เท้าโจวที่มองบุตรชายหากมองผ่านความเย็นชาเหล่านั้นมันมีความรู้สึกบางอย่างซ่อนเร้นในมุมเล็กๆ “คุณหนู” ซือเจียเรียกคุณหนูของนางที่นั่งเหม่อลอยอยู่ ตั้งแต่กลับจากในวังคุณหนูของซือเจียก็ดูแปลกไป เหมือนกับคนที่มีเรื่องให้คิดตลอดเวลา และมักจะเหม่อลอยอยู่บ่อยๆจนซือเจียต้องเป็นห่วง “คุณหนู ! ” ซือเจียตะโกนให้ดังขึ้นเพื่อให้คุณหนูของนางได้ยิน ซินหยานสะดุ้งเล็กน้อยด้วยความตกใจที่มีคนมาตะโกนใส่หู แถมยังหันไปทำหน้าค้อนใส่สาวใช้คนสนิท ดวงตากลมโตเบิกกว้างคาดโทษแต่ไม่จริงจังนัก “มีอะไรซือเจีย” เสียงหวานใสถามแต่สีหน้ายังคงมีความงอนเล็กๆ “ฮูหยินใหญ่มารอพบเจ้าค่ะ” ซือเจียบอกพร้อมสีหน้ากังวล น้อยครั้งนักที่ฮูหยินใหญ่จะมาพบซินหยาน และแต่ละครั้งก็ใช่ว่าจะเป็นเรื่องดีเท่าใดนั
اقرأ المزيد
السابق
1
...
131415161718
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status