บทที่ 160 กิจกรรมพิเศษ เรื่องราวที่ซินหยานบุกเข้าไปก่อเรื่องที่จวนสกุลเมิ่งนั้นถูกเหยียบเอาไว้มิด คนสกุลเมิ่งไม่มีใครกล้าปริปากแม้แต่คนเดียว เมื่อกลับจวนมาแล้วซินหยานยังส่งยาทาแผลไปที่จวนสกุลเมิ่งอีกด้วย ไม่ใช่น้ำใจแต่เป็นการย้ำเตือนคนเหล่านั้น “คุณหนูทำแบบนี้ไม่กลัวนายท่านจะตำหนิหรือเจ้าคะ” ซือเจียถาม ถึงแม้ซือเจียจะสะใจมากที่คุณหนูลงมือได้ยอดเยี่ยมแต่ก็กลัวว่านางจะโดนท่านปู่ของนางเรียกไปต่อว่าอยู่ดี ครั้งนี้คุณหนูของนางลงมือหนักมากจริงๆ ใบหน้านั้นสำคัญต่อสตรีเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะกับอนุที่ทั้งชีวิตจะต้องอาศัยความโปรดปรานจากสามีของพวกนาง หลังจากนี้ก็คงจะโดนเขาทอดทิ้งและต้องอยู่อย่างน่าอดสูไปตลอดชีวิต ไม่มีโอกาสได้มีชีวิตใหม่อีกครั้ง “คนพวกนั้นไม่กล้าพูดออกไปหรอก ทำไม เจ้าสงสารพวกนางหรือ” ร่างบางกล่าวขำๆไม่ได้คิดจริงจัง สาวใช้คนสนิททำท่าขยาดขนลุกขนพอง นางน่ะหรือจะสงสารคนพวกนั้นสะใจเสียมากกว่า คุณหนูห้าจิตใจดีและอ่อนโยนขนาดนั้นยังกล้ารังแกสมแล้วที่เจอผลกรรมเช่นนั้น “ซือเจียข้าลืมไปเลย” ซินหยานเงยหน้าจากส
اقرأ المزيد