LOGINAraw na ng Fashion Show. Alas sais pa lang ng madaling araw, nasa backstage na ng Convention Center si Aera.“Model group, i-confirm ang attendance! Hair and makeup team, i-check ang mga gamit! Clothing team, huling bilang na!”Binagtas ni Aera ang abalang grupo ng mga tao patungo sa pinakaloob na VIP preparation room. Ito ang kanyang nagsisilbing command center at dito rin isinasagawa ang huling adjustment para sa finale series.Pagbukas niya ng pinto, tatlong disenyo para sa finale ang nakasuot na sa mga mannequin, tila tahimik na naghihintay sa ilalim ng malambot na ilaw. Isang mahabang bistidang kulay deep-sea blue na yari sa seda, na ang tabas ay parang umaagos na alon; isang kulay gray-black na leather-stitched top na may mga metal buckles sa balikat na kumikinang sa lamig; at ang huli ay isang ivory white na chiffon set, na ang mga layer ng tela ay tila mga pakpak na muling nabuo matapos mabasag.Lumapit siya sa deep-sea blue na gown at dahan-dahang hinaplos ang tela. Ito ang d
Tatlong araw bago ang malaking fashion show, ang buong gusali ng Dela Cruz Atelier ay nababalot ng tensyon at excitement.Bago pa mag-alas siyete ng umaga, nakatayo na si Aera sa lobby ng unang palapag. Nakasuot siya ng isang maayos na black suit at ang kanyang mahabang buhok ay nakatali sa isang malinis na ponytail.“Roan, nakumpirma na ba ang tatlong huling set ng damit para sa finale?” mabilis na naglakad si Aera, ang boses ay malinaw at puno ng awtoridad.“Confirmed na!” itinaas ni Roan ang kanyang ulo bagama't mapula ang mga mata sa puyat, bakas ang sigla rito. “Hanggang alas tres ng madaling araw kami nag-revise kagabi. Kasalukuyan na itong pinaplantsa. Naka-schedule na rin ang fitting ng mga model mamayang alas dos ng hapon.”“Mabuti naman kung ganun,” tumango ang babae at hinarap ang materials team. “Rio, i-double check ang listahan ng mga accessories. Lalo na ang handmade na deep-sea blue necklace, hindi pwedeng magkaroon ng pagkakamali roon.”“Noted po Miss! Tatlong beses
Sampung araw bago ang fashion show sa lungsod, halos tatlong araw nang hindi nakakatulog nang maayos si Aera.Alas-sais ng gabi, maliwanag pa rin ang mga ilaw sa design department ng gusali. Nakatayo si Aera sa harap ng isang sample dress, hawak ang isang pirasong dark blue silk, at nakakunot ang noo.“Dito,” turo niya sa bahagi ng baywang, “Masyadong masikip ang pagkakatahi, hindi swabe. Ang gusto ko ay 'yung pakiramdam na kumakawala mula sa pagkakatali, hindi 'yung parang sinasakal talaga.”Agad itong isinulat ni Roan. “Naintindihan ko po, ipapaayos ko agad sa pattern maker.”“At ang sleeves.” Itinuro naman ng babae ang isa pang bahagi, “Mali ang direksyon ng pleats. Dapat ay bumubuka ito palabas, parang talulot ng bulaklak na namumukadkad. Masyadong matigas ang itsura nito ngayon.”“Sige po, nailista ko na.” Mabilis ang galaw ng panulat ni Roan sa papel. “Miss Aera, magpahinga muna kayo. Kaninang umaga pa kayo hindi kumakain...”“Hindi ako gutom.” Iwinasiwas ng babae ang kanyang k
Labimpitong araw bago ang Fashion Show, alas-sais y medya ng gabi. Pagkatulak ni Aera sa pinto ng kanilang bahay, agad siyang sinalubong ng isang malapot, manamis-namis, at malinamnam na amoy ng karne.Natigilan siya sa pintuan, bitbit pa rin ang kanyang high heels sa dulo ng kanyang daliri. Napakapamilyar ng amoy na ito. Ito ang sweet and sour pork ribs, ang specialty ng matandang kusinero sa pamilya ng mga Almeda, at ang pagkaing laging pinananabikan ng kanyang panlasa.Mula sa kusina ay narinig niya ang mahinang tunog ng paggigisa, at... may humuhuni?Dahan-dahang ibinaba ng babae ang kanyang bag at walang ingay na naglakad patungo sa pinto ng kusina. Bahagyang nakabukas ang sliding door at nakita niya ang kanyang asawa na nakatalikod sa kanya.Bihira itong hindi nakasuot ng pormal na damit sa halip, suot nito ang isang dark gray na pambahay, ang mga manggas ay nakatupi hanggang siko na nagpapakita ng magandang hugis ng kanyang mga braso. Sa kanyang baywang ay nakatali ang isang da
Ang mga ilaw sa design department ng Dela Cruz Atelier ay bumukas nang mas maaga ng tatlumpung minuto kaysa sa dati. Isang mahinang katok sa pinto, at pumasok si Chriztle. Ngayon ang araw na itinakda niya para magbigay ng kasagutan.“Handa na ba ang lahat?” tanong ni Aera.“Oo,” tumango ang babae sabay labas ng isang folder mula sa kanyang briefcase. “Umamin na si Laicca. Bukod kina Anna at Jenny, may tatlo pa siyang nilapitan dalawa sa kumpanya namin, at isa pang empleyado mula sa inyong marketing department. Narito ang listahan.”Kinuha ni Aera ang folder at mabilis itong binasa.“Napakabilis mo ah,” sabi ng babae habang isinasara ang folder. “Paano mo siya napaamin?”“Magsisimula na ba tayo?” tanong ni Chriztle.“Maghintay muna tayo,” tingin ni Aera sa orasan sa pader. “Eksaktong 8 am, magtitipon ang lahat ng nasa design department sa meeting room.” Tumigil siya sandali bago muling nagsalita.“Gusto kong linawin ang lahat sa harap ng lahat.”Alas-otso ng umaga, lahat ng nasa design
Habang dahan-dahang bumababa ang elevator, magkatabing nakatayo sina Chriztle at Aera walang nagsasalita. Ang tingin ni Chriztle ay nakatuon sa malabong repleksyon sa pinto ng elevator, tinititigan ang gilid ng mukha ni Aera.Tunay ngang isang kakaibang tadhana.Sa isang tunog nakarating ang elevator sa unang palapag. Pagbukas ng pinto, natural na tumagilid si Chriztle at naglahad ng kamay bilang pag-imbita."Ihahatid na kita sa labas.""Huwag na, nakakahiya—" hindi pa natatapos ni Aera ang sasabihin."Ano ka ba wag ka ng mahiya," nauna nang lumabas ng elevator si Chriztle. "Eksaktong kailangan ko rin namang lumanghap ng sariwang hangin. Sumasakit ang ulo ko matapos makulong sa opisina buong umaga."Sabay nilang binagtas ang malawak at maliwanag na lobby ng kumpanya. Pagdating sa harap ng revolving door."Sandali."Lumingon si Aera. Naglabas si Chriztle ng isang sunglasses mula sa kanyang bag at iniabot ito sa babae."Masyadong matindi ang sikat ng araw, isuot mo ito. May itim na rin
Kasabay nito, sa Tuazon’s Group sa Manila, hinarap ni Serene ang pinakamalaking pagsubok mula nang pumasok siya sa kumpanya.Halos hindi siya makahinga sa dami ng papeles sa opisina. Ito lahat yung iniwan na trabaho ni Aera. Ang daming reports at plano, parang bundok na bumabagsak sa kanya.Mas lal
Naghahanda si Aera para sa paparating na business conference. Nasa walk-in closet siya, nakatingin sa sarili niya sa salamin, at bigla niyang na-realize na baka ito ang unang malaking chance niya mula nang bumalik siya sa rito sa Baguio.Tama si Ethan masyado na siyang matagal na “na-stuck” sa mga
Kinabukasan ng umaga, ginising si Zach ng anak niya.Pumasok ang liwanag ng araw sa mga siwang ng bintana.Kinuskos ni Zach ang sentido niyang masakit. Yung sandamakmak na work emails sa phone niya, halos hindi siya makahinga.Yung kapos na pera ng kumpanya, mga kliyente ng umaalis, tambak na papel
Dahan-dahan binitawan ni Serene ang hawak na bulak, at saka lumingon kay Zach. “Ganun ba talaga? Kailangan mo talagang hintayin na bumalik siya? Pag hindi siya bumalik, hindi mo na kaya?”Iniwasan ni Zach ang tingin niya, umupo sa kama at tinanggal ang kurbata.“Para lang ’yan sa trabaho. Pag nala







