“ท่าน...เอาข้าไปเปรียบกับสตรีชั้นต่ำได้อย่างไร” หร่วนซูเจียวไม่เคยอับอายเช่นนี้มาก่อน นางเป็นบุตรสาวตระกูลหร่วน แต่งให้เขาก็เพื่อให้เขาเจริญก้าวหน้า แต่ทว่าคนอย่างจงอี้โหวมันโง่เง่า หน้าที่ราชการก็ยังเป็นตำแหน่งต่ำต้อย รอคอยฝ่าบาทปลดบรรดาศักดิ์ก็เท่านั้นเสิ่นหว่านรู้สึกสนุกยิ่งนัก วันนี้งิ้วดีจริง นางยืนจนเมื่อยต้องให้เสี่ยวหลัวเอาเก้าอี้มานั่งข้างท่านตา“พวกเจ้าเมื่อไหร่จะเลิกทะเลาะกัน...” กู้หยวนเอ่ยขึ้นก่อนจะหันไปทางใต้เท้าจางแห่งศาลต้าหลี่“ใต้เท้าจาง คนที่ทำผิดคิดวางยาแม่ทัพเว่ยและหลานสาวของข้ามีความผิดเช่นไร”ใต้เท้าจางที่รออยู่นานจึงได้เอ่ยขึ้น “วางยาคุณหนูเสิ่น โทษขังคุกโบยร้อยไม้ หากทนได้ไม่ตายขังคุกสิบห้าปีคิดปองร้ายผู้อื่น แต่ทว่าความผิดเป็นสองกระทงเพราะวางยาแม่ทัพเว่ยอีกด้วย วางยาแม่ทัพเว่ยที่มีเชื้อสายเกี่ยวข้องกับราชวงศ์ โทษสถานเดียวกับปองร้ายราชวงศ์ อาญาร้ายแรงประหารชีวิต”คำว่าประหารชีวิตทำให้หร่วนซูเจียวหน้าซีด นางไม่มีตำแหน่งขุนนางและบรรดาศักดิ์ค้ำคอเหมือนจงอี้โหว ทำให้นางส่ายหน้าไปมา“ไม่...ไม่จริง...ไม่นะ”หร่วนซูเจียวกับเจินซื่อเฉียวส่ายหน้าคล้ายกับคนเสียสติ ส่วน
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-17
เข้าสู่ระบบ
