Lahat ng Kabanata ng รักสุดร้ายท้ายสุดรัก: Kabanata 111 - Kabanata 120

ด้านมอสหลังจากที่เขาพาเชอเนมขับรถมาถึงเพนท์เฮ้าท์แล้วนั้น มอสกับไม่พูดไม่จา ร่างสูงเลือกที่จะนั่งดื่มบรั่นดีที่เคาน์เตอร์เงียบๆ เพียงลำพัง ส่วนเชอเนมมาถึงร่างบางก็แยกตัวเข้าห้อง‘เชอเนม เธอเห็นฉันเป็นคนยังไง’ ร่างสูงที่เมากรึบๆ พึมพำออกมาด้วยความน้อยอกน้อยใจนั้นด้านเชอเนมที่วันนี้ฉันตั้งใจจะแยกห้องนอนกับเขานั้น ตั้งแต่กลับมาถึงเพนท์เฮ้าส์นี้เขาเอาแต่นั่งซดบรั่นดีอยู่เช่นนั้นนานนับชั่วโมงราวกับมีเรื่องให้กลุ้มใจหนักมือหนาที่หยิบแก้วบรั่นดีขึ้นมากระดกเพื่อคลายความหงุดหงิดนั้น!! พรึ่บ !! มอสที่กำลังกระดกแก้วอยู่นั้น กับถูกมือใครบางคนแย่งแก้วไป“พี่มอส พี่จะดื่มอะไรนักหนา นี้พอก่อนได้ไหม เมาแล้วนะ” เชอเนมเอ่ยเสียงแข็ง ห้ามด้วยความเป็นห่วง แต่นั้นกับถูกคนเมามองตาขวางสายตาดุดัน ไม่พอใจ มือหนาแย่งแก้วบรั่นดีจากมือคนตัวเล็ก ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่นั่งดื่มนานนับชั่วโมง“ถอยไป ไม่ต้องมายุ่ง” เป็นครั้งแรกที่เขาเอ่ยปากไล่เธอ!! อึก อึก !! มอสกระดกแก้วอย่างเอาเป็นเอาตาย“พี่มอส นี้พี่เมามากแล้วนะ” เชอเนมเอ่ยด้วยสีหน้าไม่พอใจ ที่เขาดื่มหนัก โดยไม่สนใจที่เธอห้าม“ฉันรู้ว่าพี่โกรธ เรื่องที่ฉันดรอปเร

สัปดาห์ต่อมาด้านเชอเนมหลังจากที่ทะเลาะกับพี่มอสวันนั้น นี้ก็ผ่านมา 1 สัปดาห์จะได้แล้ว เขาแสดงออกอย่างชัดเจนว่าโกรธ ไม่พอใจฉัน ฉันรู้ได้ไงนะเหรอเพราะวันนี้ฉันมาเรียน และเรามีเรียนห้องติดกัน เขากับไม่แม้แต่จะมองหน้าฉัน“ยัยเนม พี่มอส” พี่มอสที่เดินผ่านหน้าพวกฉัน ทำเอายัยนับดาวถึงกับสะกิดฉัน“แกเห็นเขามองหน้าฉันไหมละ” ฉันถาม“ทะเลาะกันอีกแล้ว” วาววาถาม“อืม” ตั้งแต่คบกันมา รอบนี้หนักสุดนะ หนักถึงขั้นเขาไม่ยอมกลับเพนท์เฮ้าส์เจ้าของบ้านไม่อยู่ แล้วคนนอกอย่างฉันใครมันจะกล้าอยู่ต่อ ถึงเขาจะไม่ได้เอ่ยปากไล่ แต่ก็ละอายใจที่จะอยู่ต่อ สองวันก่อนฉันจึงมาหาหอพักแต่ฉันเข้าอยู่ได้วันที่ 15 เพราะนี้พึ่งจะวันที่ 11 เชอเนมที่มอสไม่มองหน้าเธอนั้น ร่างบางถึงกับถอนหายใจเฮือกใหญ่ ยอมรับว่าไม่โกรธที่เขาทำแบบนั้น เพราะยังรักและคิดถึงเขามาก“เชี่ยมอส น้องเชอเนม ไม่ทักเมียมึงหน่อยเหรอ” รามที่หันไปสบตากับเชอเนม ถึงกับถาม เพราะมอสและเชอเนมทั้งสองมีท่าทีเมินเฉยแบบนี้ใส่กันมาหลายวันแล้ว ส่วนไอ้ตัวดีก็เล่นเมาทุกวัน ปากมันบอกรู้สึกผิดแต่กับเสือกหลบหน้าเมียแต่นั้นมอสกับไม่สนใจคำพูดของราม ร่างสูงกับเดินหายเข้าห้องเ

มอส ฝ่ามือหนาลูบไล้เรือยร่างบนเตียง จมูกโด่งคมสันปักเข้าที่เนินเนื้ออวบอูมสามเหลี่ยมของคนตัวเล็ก อย่างห้ามอารมณ์และความรูู้้สึกไม่ได้“อะ...อืม” เชอเนมที่ถูกคนใจร้อนรุกเข้าทั้งลิ้นและมือ ร่างบางสั่นสะท้านไปทั้งตัว ลิ้นสากหนาอันเร่าร้อนดุดเข้าที่เม็ดยอดอกชูชั้นร่องสยิวของคนตัวเล็กถูกนิ้วหนาของคนช่ำชองทะลวงเข้าติ่งสวยิวอันคับแคบ ชักนิ้วเข้าๆ ออกๆ“อ่าส์...ซี๊ด พี่มอส อือ” เชอเนมกัดปากด้วยความเสียวทรมานจับร่างบางพลิกคว่ำตัวลง นัยน์ตาคมคู่ดุสะดุดเข้ากับรอยแผลที่เรียวขาเมื่อวันก่อนที่เริ่มหายแล้ว รอยแผลนี้มันเกิดจากน้ำมือของเขา มอสรู้สึกผิดที่เขาทำเธอ ร่างสูงโน้มตัวลากลิ่นสากหนากับกับเรียวขาสวยของแฟนสาว“อ่า...พี่มอส” เชอเนมที่เสียวจักกะจี้ทนไม่ไหวถึงกับหลุดเสียงออกมา“แผลนี้พี่ไม่ได้ตั้งใจ พี่ขอโทษด้้วยคับ” ลิ้นสากหนาอันเร่าร้อนไล่เลียตั้งแต่ปลายข้อเท้าลากยาวมาจนถึงเนินเนื้อสวาทกลีบอวบอูมอมชมพู เขาย่อมรู้ดีเชอเนมเพียงแค่เขาบีบนวดเข้าสองเต้าของเธอนิดหน่อยน้ำหวานของคนตัวเล็กถึงกับไหลปริ่มเป็นทาง เขาจะทนมองเฉยๆ ได้ยังให้ จมูกโด่งคมสันปักเข้ากลางเนินร่องคับแคบเสียวสยิว เชอเนมที่ไม่ทันตั้งตัว

ด้านเชอเนมหลังจากที่พี่มอสยอมตามใจฉันหนึ่งวัน เนื่องจากวันก่อนเป็นวันเกิดของฉัน วันนี้ย้อนหลังหนึ่งวันจะเป็นไรไป หลังจากที่เราทานข้าวที่ร้านอาหารเสร็จแล้วนั้น ก่อนที่เขาจะพาฉันขับรถไปเที่ยวต่อ พี่มอสสุดหล่อสายเปย์ของฉันพามาเลือกของขวัญชิ้นโปรดปรายที่ฉันอยากได้มานาน นั้นคือกล้องฟลูเฟรมรุ่นลิมิเต็ดรุ่นเดียวกับของพี่รามที่ฉันอยากได้ พี่มอสยอมควักกระเป๋าซื้อให้ฉันน่ารักที่สุดเลยแฟนฉัน@สวนสาธารณะด้านเชอเนม พอพี่มอสเดินลงจากรถเท่านั้นแหละ จากที่หล่อเท่ห์มีเสน่ห์อยู่แล้วพอเขาถือกล้องถ่ายภาพให้ฉันแบบนี้ ยิ่งเสริมทัพดูเท่ห์มีเสน่ห์ไปอีกแบบ เล่นเอาสาวๆ ที่เดินผ่านไปมาถึงกับเหลี่ยวหลัง ให้ตายสิทำไมสาวๆ พวกนั้นมองแฟนฉันด้วยสายตาแทะโลมราวกับจะกลืนกินเขาไปทั้งตัว นี้ขนาดฉันอยู่ด้วยนะ“คนบ้า แค่มาปิคนิดที่สวนสาธารณะ จำเป็นต้องแต่งตัวหล่อแบบนี้ไหม” เชอเนมเอ่ยขณะที่ร่างสูงย่อตัวถ่ายภาพให้กับเธออย่างคล่องแคล่วพี่มอสหล่อไปพอนะค่ะ เล่นกล้องเก่งราวกับช่างภาพมืออาชีพ นี้สินะเสน่ห์ของแฟนสุดหล่อของฉันร่างบางในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนส์ขาสั้นสวมด้วยรองเท้าผ้าใบธรรมดาตามสไตล์ของเชอเนม เดินมาถึงจุดถ่ายรูปในสวนดอ

1 เดือนต่อมาด้านเชอเนมหลังจากผ่านพ้นวันเกิดฉัน และตอนนี้ความสัมพันธ์ของฉันกับพี่มอสก็ดีขึ้นมา ฉันก็ยังมีไปทำงานพาร์ทไทม์เป็นบางวัน ส่วนพี่มอสก็ทั้งเรียนและทำงานแต่เขาก็ยังสม่ำเสมอกับฉันดีมาโดยตลอดทว่าวันนี้ขณะที่ร่างบางในชุดนักศึกษาแต่งตัวไปเรียนนั้น ไลน์กลุ่มกับเด้งขึ้นมา“ให้ตายสิอุตส่าห์แต่งตัวเสร็จแล้ว แต่วันนี้อาจารย์กับยกเลิกคลาส” คนตัวเล็กได้แต่พึมพำออกมา พี่มอสเองเข้าบริษัทอยู่บ้านคนเดียวฉันคงเหงามากแน่ๆ เมื่อเป็นเช่นนั้นวันนี้ฉันเลยไลน์หาพี่ต้นอ้อเข้าไปทำงานร่างบางในชุดยูนิฟอร์มที่ยืนต้อนรับแขกที่เข้าพักกับรุ่นพี่อยู่นั้นทว่า สายตากับสะดุดเข้ากับร่างบางสาวสวยอันคุ้นตา“เชอเนม” รันลนาที่เห็นน้องสาวในชุดทำงาน ใบหน้าสวยถึงกับชะงัก ทำเอามิ้นท์เพื่อนร่วมงานของเชอเนมที่เห็นถึงกับขมวดคิ้วไปตามๆ กัน“พี่รัน” รันลนาที่เดินมาพร้อมเลโอนิกซ์นั้นสายตาหลายคู่จับจ้องมาที่เธอเลโอนิกซ์และเชอเนม10 นาทีต่อมาภายในห้องทำงานของเลโอนิกซ์“น้องเชอเนม มาทำงานที่นี่ได้ครับ” เลโอนิกซ์ถามสาวน้อยหน้าหวาน“คุณน้าทราบเรื่องนี้หรือเปล่า” รันลนาถามน้อง“พี่รันคะ ตั้งแต่พี่เจนเสีย เนมต้องหาตังส่งตัวเองเรี