~2 ปีต่อมา~ด้านเชอเนมหลังจากที่ฉันเรียนที่นี่มา 2 ปีแล้วนั้นและช่วงนี้เป็นช่วงสุดท้ายของการเรียน นั้นคือการทำวิจัย จากที่ฉันมาเรียนที่นี่ได้ครึ่งเทอมฉันก็ได้ทุนจากบริษัทเอกชนในประเทศเรียนต่อ ป.โท โดยไม่ต้องเสียตังสักบาทแต่ต้องไปชดใช้ทุนให้กับบริษัทนั้นๆ ที่ฉันได้ทุนมา ทว่าขณะที่ร่างบางในชุดนอนของเชอเนมนั่งอยู่กับเพื่อนนั้น“เชอเนม เธอเห็นรายชื่อนี้ยัง กรี๊ด” ยัยน้ำค้างเพื่อนใหม่ที่ยื่นสมาร์ตโฟนของนางมาให้ฉัน คนฟังถึงกับใจเต้นตุบๆ ตับๆ ขึ้นมาราวกับลุ้นสุดๆ“ฉันแค่ส่งเรซูเม่ไป ฉันผ่านบริษัทที่เดียวกับเธองั้นเหรอ”“ให้ตายสิ ไม่อยากจะเชื่อว่าผู้บริหารที่โน้นเขาจะเลือกพวกเรา” เชอเนมเอ่ยด้วยสีหน้าไม่เชื่อกับสิ่งที่เห็น มีชื่อเธอ มีชื่อน้ำค้างถูกเลือกให้ไปทำงานวิจัยให้กับบริษัทเรือสำราญของคนไทยในญี่ปุ่น“ก็ดีแล้วไง เธอไม่อยากไปเหรอ ฉันอยู่ที่นี่มา 2 ปีแล้ว ได้ไปอยู่ที่ญี่ปุ่นอีกสัก 3-6 เดือนก็ดีนะ เด็กไทยที่มาที่นี่เลือก บริษัทในญี่ปุ่นมาอันดับ 1 เลยนะเชอเนม ดีเท่าไหร่แล้วที่เราถูกเลือก 1 ใน 10 คน ใช่ว่าใครจะไปก็ได้นะ และที่สำคัญแอบได้ยินพวกยัยนิสาบอกว่า ผู้บริหารสาขาที่โน้น หล่อ งานดีมาก”
Read more