วันต่อมา ด้านมอสหลังจากที่นอนกอดคนตัวเล็กมาตลอดทั้งคืน ทว่าเช้านี้รู้สึกตัวตื่นขึ้นมากับไม่พบร่างบางคนที่ตอนนอนกอดมาตลอดทั้งคืน“ให้ตายสิ นี้อย่าบอกนะ ว่าเธอหนีผม” เมื่อเป็นเช่นนั้น ร่างสูงจึงลุกออกจากเตียง ทว่าพอเดินมาถึงด้านล่างห้องรับแขกนั้น สายตากับสะดุดเข้ากับอาหารสามอย่างที่วางบนโต๊ะอย่างน่ารับประทาน ร่างสูงเดินมาจนกระทั้งถึงห้องครัว ร่างบางที่มือจับตะหลิวอย่างคล่องแคล่ว มอสที่เห็นเช่นนั้นร่างสูงจึงเดินเข้าไปกอดร่างบางในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวจากด้านหลัง!! จุ๊บ !! จมูกโด่งคมสันปักเข้าพวงแก้มของคนตัวเล็ก โล่งอกไปที คิดว่าเธอหนีเขาไปแล้ว“อุ้ย...พี่มอสมา จุ๊บทำไมละเนี้ย เขาทำกับข้าวอยู่นะ หิวยังค่ะ” เสียงหวานเอ่ยถาม“แก้มเมีย หอมยิ่งกว่าข้าวผัดในกระทะอีก ข้าวผัด กับ เชอเนมอะไรน่ากินกว่ากันคับ” มอสเอ่ยถามคนตัวเล็กพร้อมกับซุกใบหน้าอันหล่อเหลาคลอเคลียร์ที่แก้มของเธอ“อ่า...พอก่อนสิค่ะ ข้าวผัดไหม้เดี๋ยวก็อดทานมื้อเช้ากันพอดี คนบ้าจะหื่นไปไหน ตื่นมาก็เอาเลย” เธอมองค้อนให้กับคนขี้แกล้ง“ไม่อยากแล้วข้าวผัด อยากกินเมีย”“อ่า...ไม่เอา ไม่แกล้งสิคะ” เชอเนมมือถือ ตะหลิวอีกนิดจะเคาะหัวคนขี้แกล้ง
Read more