Alle Kapitel von สาวใช้คนโปรดของหมอคริส: Kapitel 31 – Kapitel 40

ตอนที่ 28เพื่อนใหม่หนึ่งเดือนต่อมา วันปฐมนิเทศเฟรชชี่น้องใหม่มหาวิทยาลัยเอ ของภาคเรียนการศึกษาปี 2567 ก็เริ่มขึ้น เปียเดินเข้าไปที่ใต้หอสมุดซึ่งเป็นที่จัดกิจกรรม เธอเกิดอาการประหม่าเพราะไม่รู้จักใครสักคนในที่นี้ เปียหันกลับไปมองหาคุณหมอที่บอกว่าจะรอเธออยู่ในบริเวณใกล้ๆ แต่พอหันไปก็ไม่เห็นคุณหมอแล้ว เพราะเริ่มมีนักศึกษาใหม่ทยอยเดินกันเข้ามาเพิ่มมากขึ้น "น้องคะ ไปเอาป้ายชื่อก่อนนะคะ" รุ่นพี่ผู้หญิงที่ใส่เสื้อโปโลมีตราสัญลักษณ์ของมหาวิทยาลัยเดินเข้ามาบอกแล้วผายมือให้เธอเดินไปยังฝั่งขวา คงเห็นว่าฉันยืนมองโดยรอบแบบงงๆ ก็เธอไม่รู้จะต้องไปตรงจุดไหนก่อนดี "ค่ะ" เธอยิ้มรับแล้วเดินไปเอาป้ายชื่อที่โต๊ะทางฝั่งขวา "สวัสดีค่ะ ชื่อเปียค่ะ" "น้องสวยมาก นี่เรียนคณะอะไรคะเนี่ย" ผู้หญิงตรงหน้าเธอถามขึ้น "เรียนการบินค่ะ" "หูววว เป็นสาวการบินนี่เอง" เธอทำเสียงตื่นเต้นแล้วเขียนชื่อของเปียลงบนป้ายชื่อสีฟ้า "ขอบคุณค่ะ" เธอหยิบป้ายชื่อมาคล้องไว้ "น้องเปียเดินนั่งตามป้ายคณะของตัวเองเลยนะคะ" "ค่ะ" รุ่นพี่แนะนำมาแบบนั้น เปียก็รีบมองหาป้ายคณะที่เธอเรียนในทันที "อยู่นั่น" เปียรีบเดิมดุ่มๆ ตรงเข้าไปนั่

ตอนที่ 30 คนเดียวในใจเสียงโทรศัพท์ของเปียดังขึ้น เธอจึงหยิบขึ้นมาดูและชื่อที่ปรากฎบนหน้าจอก็คือ ลูกแพร" เพื่อนใหม่ของเธอนั่นเอง รายชื่อในโทรศัพท์ราคาแพงที่คุณหมอซื้อให้เธอก็มีแค่เบอร์ของคุณหมอ คุณป้าลดาและก็เบอร์ของป้าบัว อ้อมีของหมอนด้วยแม่บ้านที่เธอคุยด้วยประจำ ไม่สิหมอนนั่นแหละที่ชอบเข้ามาคุยและเม้าท์เรื่องเจ้านายให้เธอฟังบ่อยๆ"ฮัลโหล" ..."ใกล้ถึงแล้ว ลูกแพรถึงแล้วเหรอ"..."จ่ะ เดี๋ยวเราเดินไป" หลังจากวางสาย "ลูกแพรถึงแล้วค่ะคุณหมอ" เปียหันมาบอกสารถีหนุ่มหล่อ "สงสัยเพื่อนเธอจะตื่นเต้นล่ะมั้งถึงเช้าแบบนี้ ก็เหมือนกับเธอ""ก็คนมันตื่นเต้นนี่คะ เรียนวันแรกก็ไม่อยากไปสาย" รถยนต์สีดำคันหรูจอดเทียบหน้าตึกคณะการบิน "ขอบคุณคุณหมอมากเลยนะคะที่มาส่ง" "ว่าแต่วันนี้เลิกเรียนกี่โมง""สี่โมงเย็นค่ะ" "อืม ถ้าเลิกเรียนแล้วนั่งรถไปหาฉันที่โรงพยาบาล จะได้กลับบ้านพร้อมกัน เธอมาเองได้ใช่ไหม""ได้ค่ะ" "อ้อ แล้วเงินที่ฉันโอนไปเมื่อวันก่อนเธอได้แล้วใช่หรือเปล่า" "เปียได้แล้วค่ะ ความจริงมันเยอะมากเลยนะคะ" เมื่อสองวันก่อน คุณหมอโอนเงินค่าใช้จ่ายให้เธอเดือนละสามหมื่นบาทเอาไว้ใช้จ่ายเรื่องเรียน

"เปล่านี่ ก็คุยกันปกติ" "น้องเขาอาจจะไม่ชอบที่มึงไปจ้องเขาแบบนั้นก็ได้" ภามบอกเสริม "ก็น้องน่ามองนี่หว่า กูก็ต้องมองไหมวะ" "เออแล้วแต่มึงแล้วกัน" บาสไม่ห้ามเพื่อนอีก มันคงจะชอบเธอมากจริง ถึงได้พยายามเข้าหาเธอเมื่อได้เจอกันสองสาวเดินกลับมาที่โต๊ะอาหารก็เจอกับนักศึกษาสาวคนหนึ่งที่เรียนด้วยกันเมื่อช่วงเช้า "พี่คะ ขอไลน์หน่อยได้ไหมคะ" "ไม่ได้" แทนไทตอบเสียงแข็ง เขาไม่ชอบผู้หญิงที่ดูเป็นคนบุคลิกแรงๆ ไม่ใช่เสป็คของเขาเลย แล้วผู้หญิงที่เขาชอบก็นั่งอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว ผู้หญิงคนอื่นเขาไม่คิดสนใจ ทว่าเธอที่เข้ามาขอไลน์กลับหน้าเสียแล้วเดินกระฟัดกระเฟียดกลับไปหากลุ่มเพื่อนที่ยืนรอเธออยู่ เปียทำตัวไม่ถูกที่มีผู้ชายมองเธอเวลาทานข้าว ไม่รู้จะจ้องอะไรนัก แล้วทำไมถึงไม่ลุกออกไปจากโต๊ะเสียที จานข้าวที่วางอยู่ตรงหน้าเขาก็ทานหมดแล้ว และเธอก็กลับมาที่โต๊ะแล้ว ยังจะมานั่งอยู่ทำไมอีก มันอึดอัด แต่ก็พูดไล่ไม่ได้ เพราะเขามาก่อน เธอมานั่งทีหลังและเขาก็ชวนเธอกับเพื่อนมานั่งด้วยกัน แทนไทที่กำลังจะอ้าปากคุยกับเธอต่ออีกหน่อย แต่ทว่ากลับมีเสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์ของเธอดังขึ้นขัดจังหวะเสียก่อน เปียยิ้มกว้างเ

ตอนที่ 33น่ารักน้อยอีกหน่อย เด็กดีของฉัน เปียอยากเป็นเด็กดีของคุณหมอแค่คนเดียวและตลอดไปจะได้ไหมคะเธอตกอยู่ในภวังค์ เสียงทุ้มนุ่มดังก้องอยู่ในโสตประสาท คุณหมอทำให้หัวใจดวงน้อยๆ พองโตจนแทบจะล้นออกมาอยู่นอกอกใจเต้นแรงจนเธอต้องยกมือขวาขึ้นมาทาบไว้ที่อกซ้าย หัวใจเธอยังอยู่ดีไหมนะ"แอร์เย็นไปหรือเปล่า อยากฟังเพลงไหม" คริสหันมองเธอเป็นระยะ กลัวว่าแอร์ที่เปิดในรถจะเย็นไป กลัวเธอจะหนาว"...ฟังเพลงเหรอคะ""ใช่""ถ้าคุณหมออยากฟังเปียก็อยากค่ะ" ปากเล็กขมุบขมิบตอบกลับเสียงเบา เธอยังรู้สึกเขินๆ เริ่มวางตัวไม่ถูก นี่เธอเป็นเอามากขนาดนี้เลยเหรอคริสเปิดเพลงจากคอนโซลหน้ารถกดสัมผัสที่หน้าจอหาคลื่นวิทยุที่เขาเคยฟังอยู่บ่อยๆ เวลาขับรถโอ้เธอช่วยน่ารักน้อยลงหน่อย ไม่อยากต้องคิดถึงเธอบ่อย ล่องลอยอยู่ในฝันกลางวัน โอ้เธอช่วยน่ารักน้อยอีกหน่อย หากเป็นแบบนี้ฉันไม่กล้าปล่อย เดี๋ยวใครมาหลงรักแล้วฉันนอยด์ "เพลงเพราะดีนะ ชื่อเพลงอะไรล่ะ เธอรู้หรือเปล่า เผื่อฉันจะได้ไปหาฟัง" คุณหมอถาม ช่องวิทยุที่ฟังเป็นประจำเปิดเพลงนี้ขึ้นมา ความหมายน่ารักเหมือนคนที่นั่งอยู่ข้างๆ เขาในตอนนี้ ช่วยน่ารักน้อยอีกหน่อย"อืม...ไม่

ตอนที่ 34 สัมผัส...นานแล้วนะทำไมเธอถึงไม่ขึ้นมาหาเขาสักที คิดถึงจะแย่ อยากเห็นหน้า ร่างสูงนั่งไขว่ห้างกอดอกคอยหันมองไปทางประตูเป็นระยะ เมื่อไหร่เธอจะมาเคาะห้องเรียกเขาสักทีก๊อก ก๊อก ก๊อก ~"เข้ามา" ยังไม่ทันจะรู้ว่าเป็นใคร เจ้าของห้องกลับปากไวเชื้อเชิญคนที่อยู่ด้านนอกให้เข้ามา"เปียเองค่ะคุณหมอ" เสียงหวานเอ่ย แล้วก้าวเข้ามาภายในห้องพร้อมกับปิดประตูให้สนิท คริสนั่งเก็บอาการวางมาดทำทีเป็นกดรีโมท สายตาคมทอดมองที่จอสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ไม่แม้แต่หันมองทั้งที่ใจมันร่ำอยากจะเห็นใบหน้าสวยเต็มที"ทำความสะอาดเสร็จแล้ว?" เขาถาม"ค่ะ""งั้นก็ทำความสะอาดที่ห้องฉันต่อเลยแล้วกัน ไปหยิบเครื่องมือมาทำความสะอาดสิ" ใบหน้าหล่อหันมาพูดกับเธอแล้วทำตีขรึม"ที่คุณหมอเรียกหาคือให้เปียทำความสะอาดในห้องคุณหมอเหรอคะ" ก็ไหนคุณหมอบอกจะให้ขึ้นมาดูหนังด้วย"ใช่" จริงๆ ก็ว่าจะให้เธอนั่งดูหนังเป็นเพื่อน แต่เขาเปลี่ยนใจหาอะไรให้เธอทำจะดีกว่า อยากรับใช้เขาไม่ใช่ คริสจึงยกเรื่องทำความสะอาดขึ้นมาแทน เพื่อที่เธอจะได้ไม่มีข้ออ้างมาปฏิเสธ แต่ถ้าเกิดให้มานั่งดูหนังเป็นเพื่อนมันก็คงจะน่าเบื่อเกินไป"แต่แม่บ้านเข้ามาทำไปแล้วนี