Alle Kapitel von สาวใช้คนโปรดของหมอคริส: Kapitel 21 – Kapitel 30

ถึงเวลาเที่ยง ตั้งแต่เปิดร้านมาจนกระทั่งเวลานี้ซึ่งเป็นเวลาพักทานข้าวเที่ยงของบรรดาเหล่าๆ พนักงานในโรงพยาบาลและก็มีคนสัญจรที่ผ่านไปมาผ่านแวะเข้ามาทานอาหารที่ร้านไม่ขาดสาย ช่วงนี้ที่ร้านขายดีเป็นพิเศษสงสัยป้าพรจะมีของดี "พนักงานเสิร์ฟใหม่เหรอจ๊ะป้า" พยาบาลสาวที่มาทานที่ร้านแทบเป็นประจำเอ่ยถามเมื่อเห็นเด็กสาวหน้าตาสะสวยเดินเสิร์ฟจานข้าว"ก็คนเดิมนั่นแหละ""เจ้าเปียน่ะเหรอ ทำไมสวยขึ้นขนาดนี้ ไม่ว่าจะเสื้อผ้า หน้าผม เปลี่ยนไปมาก แม้กระทั่งผิวก็ขาวขึ้นด้วย" "เปีย" พยาบาลสาวเอ่ยเรียกให้แน่ใจว่าใช่เด็กสาวเนื้อตัวมอมแมมคนนั้นจริงๆ"จ่ะพี่หญิง" "ใช่จริงด้วย ไปทำอะไรมา ไม่เจอแค่ไม่กี่วันทำไมสวยขนาดนี้" "เปียน่ะเหรอสวย""ใช่ แบบนี้ก็มีหนุ่มๆ แวะเวียนมาจีบไม่ขาดแน่ๆ ร้านป้าน่าจะมีผู้ชายมาทานเยอะขึ้น" "ก็เวอร์ไป" ป้าพรเอ่ย "ฉันเอาเหมือนเดิมนะป้า" หญิงเธอเป็นพยาบาลสาวที่ชอบมาอุดหนุนร้านข้าวป้าพรเป็นประจำ "ฉันไม่กวนแล้ว ไปทำงานเถอะ" หญิงบอกกับเด็กสาว"สวัสดีครับ ผมขอข้าวผัดหมูเหมือนเดิมหนึ่งที่ น้ำอัดลมด้วยนะครับคนสวย" ลูกค้าหนุ่มที่มาทานข้าวที่ร้านเมื่อวานเดินเข้ามาหาเธอ"คุณ เอ่อเชิญนั่งก่อน

ตอนที่ 20 นึกถึงฉันให้มากๆคริสปล่อยให้เด็กสาวนั่งหลับอยู่บนโซฟา เธอคงจะเหนื่อยจากการทำงานเสิร์ฟถึงได้หลับไป ไหนจะตื่นมาทำมื้อเช้าให้ครอบครัวของเขาทานอีก แล้วพรุ่งนี้เธอก็ต้องตื่นแต่เช้ามืดอีก มะรืนไปเป็นพนักงานเสิร์ฟร้านเหล้าด้วย ยิ่งคิดเขาก็เริ่มหงุดหงิด ในร้านเหล้าคนก็เยอะ ไหนจะกลิ่นบุหรี่ พวกผู้ชายหน้าม่อในร้านอีก ที่เขาคิดแบบนี้เพราะเขาเองก็เคยไปเที่ยวร้านเหล้ากับเพื่อนๆ ในช่วงมหาวิทยาลัย ถึงจะนานมาแล้วก็ตาม แต่มันก็ไม่ปลอดภัยสำหรับเด็กสาวตัวเล็กๆ คนนี้สักเท่าไหร่ตอนนี้เปียเธอเป็นสาวสะพรั่งไหนจะรูปร่างและหน้าตาของเธอเป็นที่ต้องตาของชายหนุ่ม คริสอยากให้เธอโตอย่างมีคุณภาพ เพราะฉะนั้นเด็กของเขาจะต้องไม่มีประวัติเสียหายหรือด่างพร้อย คริสพร้อมปกป้องและดูแลเธอจนกว่าเด็กคนนี้จะเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่เข้มแข็งมากขึ้น เมื่อถึงเวลานั้นเขาจะปล่อยให้เธอได้ใช้ชีวิตได้อย่างอิสระอย่างที่ผู้หญิงคนนึงควรจะเป็น เขาเองก็อยากเห็นเด็กในปกครองมีความสุข"ตื่นแล้วเหรอ" เสียงขยุกขยิกไปมาของคนที่นั่งหลับอยู่บนโซฟาทำให้คริสต้องละสายตาจากเอกสารเงยหน้าขึ้นมามองเธอที่เริ่มขยับตัวไปมาแล้วปรือตาขึ้นเล็กน้อย"คุณห

ตอนที่ 22ไม่รู้ตัว"กลับบ้านกันเถอะ ฉันเหนื่อย อยากพักผ่อน" ทั้งสองกลับถึงบ้านในเวลาเกือบสองทุ่ม ทั้งที่ออกจากโรงพยาบาลตั้งแต่ห้าโมงเย็น วันนี้เป็นคืนวันศุกร์สุดหรรษา บ้านก็อยู่ใกล้แท้ๆแต่ใช้เวลาเดินทางร่วมสองชั่วโมง คริสที่รู้สึกอ่อนเพลียจากการผ่าตัดก็ยิ่งรู้สึกเพลียมากกว่าเดิม เพราะต้องฝ่ารถติดนานนับชั่วโมง"คุณหมอปวดคอเหรอคะ เปียเห็นคุณหมอทุบที่ต้นคออยู่นานแล้ว" "ใช่ ฉันปวดที่ต้นคอ คงเพราะก้มๆเงยๆตอนผ่าตัด" "ให้เปียนวดไหมคะ" เธออาสา "จะนวดให้ฉัน?" หัวคิ้วหนาขมวดเข้าหากันอย่างสงสัย "ใช่ค่ะ เปียพอนวดได้""เธอจะไม่ทำให้ฉันพิการใช่ไหม" "ถ้าคุณหมอไม่ไว้ใจก็ไม่เป็นไรค่ะ เปียขอตัวก่อน" เปียก้มหน้าเดินแยกไปอีกทาง ส่วนเขาก็ยืนมองเธอนิ่งเมื่อเห็นเด็กสาวเดินไปจนสุดทาง ก่อนที่เขาจะพาร่างของตัวเองขึ้นไปยังห้องนอนเพื่อพักผ่อน คริสอาบน้ำเสร็จเตรียมตัวจะเข้านอน แต่ทว่าเขากลับรู้สึกปวดตั้งแต่ต้นคอไปจนถึงหัวไหล่มากขึ้น "สงสัยจะเส้น" มือหนายกมือกำปั้นทุบเข้าไปในบริเวณที่ปวดเผื่อว่าจะคลายลงบ้าง"หรือจะเรียกให้เธอมานวด" ก็เธอบอกว่าพอนวดเป็น ว่าแต่เวลานี้มันกี่โมงแล้วเธอจะนอนหรือยัง "สามทุ่มครึ

ตอนที่ 24หวงก้างคริสจูงมือเธอให้ลุกขึ้นต่อหน้าผู้จัดการร้านที่ชื่อราม "กลับบ้านกัน" ปากหนายิ้มเป็นเส้นตรงอย่างพอใจ เขาเองก็จะได้สบายใจว่าเธอไม่ต้องมาทำงานเป็นเด็กเสิร์ฟในร้านเหล้าอีกแล้ว"เอ่อ คุณหมอคะ ปล่อยมือเปียก่อนค่ะ" คริสกดสายตาลงต่ำ "อ้อ ขอโทษที" คริสปล่อยมือเธอลง เขาก็แค่อยากจะพาเธอกลับบ้านไวๆ ไม่ได้มีเจตนาที่จะฉวยโอกาส ทว่าทำไมเขาต้องจับมือเธอด้วยล่ะ"เปียลานะคะคุณราม ขอบคุณที่ให้โอกาสเปียได้ทำงานที่นี่" คงเป็นโอกาสสุดท้ายที่จะได้เจอคนดีๆ อย่างคุณราม เปียยกมือไหว้บอกลาผู้จัดการร้าน"หวังว่าเราจะได้มีโอกาสร่วมงานกันอีก" เขายังคงเสียดาย แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ แค่หวังว่าในอนาคตเขาและเธอจะได้เจอกันอีก"คงไม่มีโอกาสนั้นอีกแล้ว" เสียงเข้มดุพูดแทรก เธอเขียนใบลาออกแล้วจะมีโอกาสร่วมงานอะไรกันอีก หรือว่าเธอรับงานนอกที่เขาเองก็ไม่รู้"จะไปกันได้หรือยัง" คริสหันมาถามเด็กในปกครองที่ยืนมองเขาตาใส"ค่ะ ค่ะ กลับเลย เปียไปก่อนนะคะคุณราม""โชคดี"คริสจับมือเธอแน่นแล้วดึงเธอขึ้นมายืนอยู่ที่ด้านหน้าเขาเหมือนเดิมและคอยระมัดระวังจากผู้คนรอบข้าง คริสกวาดสายตาไปรอบๆ ก็เห็นว่าพวกหนุ่มๆ ในร้านเหล้าหันมาม

ตอนที่ 26 เวย์นิส : เธอคือใคร เช้าวันต่อมา ในเวลาเจ็ดโมงเช้าคริสสั่งให้เธอขึ้นมาบนห้องนอนเพื่อจัดชุดทำงานให้กับเขาในทุกเช้าตั้งแต่วันจันทร์ที่ผ่านมา เปียเปิดตู้เสื้อผ้าแล้วหยิบเสื้อเชิ้ตสีขาวออกมาหนึ่งตัวกับกางเกงสแล็คสีดำส่วนเนคไทเธอต้องเดินไปหยิบที่ห้อง Walk in closet วันแรกที่ได้ขึ้นมาบนห้องนอนของคุณหมอเธอตกใจมาก เพราะมันกว้างและใหญ่กว่าที่เธอคิดหลายเท่า สิ่งอำนวยความสะดวกครบอย่างที่ไม่ต้องย่างเท้าออกจากห้องเลยก็ว่าได้ ไม่ว่าจะเป็นชุดโฮมเทียเตอร์ขนาดใหญ่ ห้องอ่านหนังสือ มีชั้นวางหนังสือวางเรียงรายตามชั้นเต็มไปหมด มีห้อง Walk in closet สำหรับไว้แต่งตัว อีกทั้งนาฬิกา รองเท้า แว่นตา เสื้อผ้ารวมอยู่ในห้องนี้ และเตียงนอนกว้างขนาดหกฟุต นอนคนเดียวคุณหมอจะเหงาไหมนะ แล้วถ้าได้เธอมานอนเป็นเพื่อน... เปียสะบัดความคิดจู่ๆ เธอก็คิดอะไรไม่เข้าท่า พอเลยทำหน้าที่ของตัวเองต่อไป เปียเลือกเนกไทสีน้ำเงินเข้มให้คุณหมอพร้อมกับหยิบนาฬิาการาคาแพงยี่ห้อดังขึ้นมาหนึ่งเรือนอย่างระมัดระวังแล้วเอามาทาบกับชุดที่เธอวางเตรียมไว้บนที่นอนของคุณหมอ "อันนี้แหละ" เปียทำหน้าที่ของเธอได้ไม่เคยขาดตกบกพร่อง ไม่ว่าจ