All Chapters of สาวใช้คนโปรดของหมอคริส: Chapter 41 - Chapter 50

ตอนที่ 36อย่าเพิ่งรีบบอกรักเปียเดินทางถึงโรงพยาบาลเมเดริกในช่วงห้าโมงเย็น เธอยืนโหนอยู่บนรถโดยสารตั้งแต่สี่โมงเศษๆ ไหนจะต้องฝ่าการจราจรที่ติดขัดเลยทำให้เธอถึงโรงพยาบาลช้ากว่าที่คาดการณ์ แถมร้อนก็ร้อนเพราะเธอไม่ได้ขึ้นรถโดยสารปรับอากาศ เห็นว่ารถสายไหนผ่านหน้าโรงพยาบาลเธอก็รีบขึ้นก่อน ก๊อก ก๊อก ก๊อก~"เปียเองค่ะคุณหมอ" "เข้ามา" สิ้นคำสั่งจากเจ้าของห้อง มือเล็กบิดด้ามจับประตูลงแล้วเปิดเข้ามาก็เห็นคุณหมอส่งยิ้มให้เปียยิ้มเขินส่งกลับไปแล้วเดินไปนั่งที่โซฟาทางขวามือ "เหนื่อยหรือเปล่า" ปากหนาถามเสียงละมุน "ไม่เลยค่ะ" เปียตอบกลับเสียงหวาน "ไม่เหนื่อยจริงเหรอ แต่ผมเธอยุ่งมากนะ" เปียยกมือขึ้นจับผมก็รู้เลยว่าผมเธอมันพันกันยุ่งคงเพราะโดนลมตอนอยู่บนรถโดยสารแล้วไหนจะเหงื่ออีก เมื่อกี้แวะห้องน้ำก่อนก็ดีจะได้จัดทรงผมให้เข้าที่เข้าทาง "เอ่อ...เปียขอไปห้องน้ำก่อนนะคะ" น่าอายชะมัดที่คุณหมอทัก แต่ในทันทีที่เธอจะลุกขึ้นคุณหมอกลับห้าม"ไม่ต้อง" ร่างสูงลุกขึ้นจากเก้าอี้ทำงานเดินตรงไปหาเธอแล้วนั่งลงข้างๆ "คุณหมอจะทำอะไรคะ" เสียงใสๆถามนั่งมองคุณหมอตาปริบๆ ทั้งสองคนต่างจ้องหน้ากันคริสจึงส่งยิ้มให้ก่

ตอนที่ 38จับมือ ดูหนังทุกคนนั่งเรียงตามหมายเลขตั๋วหนังในแถว C เลข 1 2 3 ลูกแพรนั่งเลข 1 เปียนั่งเลข 2 คุณหมอนั่งเลข 3"ไว้วันหลังเรามาดูกันสองคน" คริสเอนกายเล็กน้อยพูดกระซิบบอกเธอใกล้ๆ"ค่ะ" เธอขานตอบ ภายในโรงหนังมีแค่เพียงแสงไฟจากจอกว้างที่อยู่ด้านหน้า เธอกับคุณหมอต่างคนต่างยิ้ม แต่สายตาจ้องไปที่จอสี่เหลี่ยมจอกว้างเปียดันที่พักแขนลงทางด้านขวาแล้ววางแขนตัวเองลง คริสที่เห็นจึงทำตามเธอบ้าง เขาพยายามตีเนียนทำทีเป็นว่าที่วางแขนมันเล็กไป เขาวางแขนไม่ถนัด ก่อนที่จะค่อยๆ เขยิบแขนเข้าไปชิดกับแขนเล็กของเธอ แต่แค่นี้มันคงไม่พอ มือหนาค่อยๆ ขยับเอื้อมไปจับที่มือเล็กแล้วสอดประสานกุมมือเธอเปียชำเลืองมองที่มือของเธอ ดวงตาสวยเบิกตากว้างหันมองคุณหมอที่นั่งอยู่ด้านข้าง สลับมองกันไปมา เธอคิดได้แค่ในใจคุณหมอจะมาจับมือเธอทำไม จะว่าเผลอจับก็ไม่น่าจะใช่ เธอเริ่มทำตัวไม่ถูก คุณหมอเองก็ไม่มีทีท่าหรือแสดงอาการอะไร แต่เป็นเธอเองที่เริ่มกระสับกระส่าย ตื่นตระหนก นั่งแทบไม่ติดเก้าอี้"เปียเป็นอะไร" ลูกแพรถามเมื่อเห็นอาการเพื่อนสาวดูแปลก เปียเธอรีบชักมือออกจากมือคุณหมอเพราะกลัวว่าเพื่อนเธอจะเห็น แต่กลายเป็นว่าเ

ตอนที่ 40ฉันชอบเธอเปียยกมือขึ้นจับแก้มข้างที่คุณหมอสัมผัสก่อนจะนึกถึงประโยคที่คุณหมอพูดกับเธอเมื่อครู่เธอนี่มันใช้คำว่าน่ารักได้เปลืองเกินไป รู้ตัวไหมคุณหมอชมเธอน่ารัก ปากเล็กกัดปากยิ้มเขินลูบที่หน้าแก้มเบาๆ เธออยากสัมผัสมืออบอุ่นนั้นอีกจังแต่ทำไมเมื่อกี้คุณหมอต้องมาแย่งโทรศัพท์ออกจากมือเธอด้วย เปียเกิดความสงสัย แล้วยังหันมาตวาดเธออีก แถมยังบังคับให้เธอเลิกคบเพื่อนที่ชื่อเรย์ เขาเป็นเพื่อนคนเดียวในสมัยเรียนมัธยมเลยนะ"คุณหมอคะ ทำไมคุณหมอถึงต้องบังคับให้เปียเลิกคบกับเพื่อนด้วยค่ะ" เธอถามหาเหตุผลจากผู้ปกครอง"ไว้ถึงบ้านแล้วฉันจะบอก" ในเมื่อเธอถามเขาก็จะตอบ แต่ขอกลับไปตอบที่บ้าน ตอนนี้เขากำลังขับรถอยู่เกิดหัวร้อนขึ้นมาอีกรอบจะเป็นเรื่องใหญ่บ้านทวีพัฒนา รถยนต์สีดำคันหรูจอดสนิทที่หน้าทางเข้าประตูบ้านในเวลาสามทุ่มสามสิบห้านาที เสียงใสเอ่ยทวงคำตอบจากผู้ปกครองเมื่อถึงบ้าน เธอยังไม่ได้คำตอบที่ชวนให้สงสัย"คุณหมอตอบเปียได้หรือยังคะเรื่องเพื่อนของเปีย""เพื่อนของเปีย" ปากหนาทวนคำถามเธอย้ำอีกครั้ง มันน่าหงุดหงิดเสียจริง ของเปีย"ฉันสิที่เป็นของเธอ" เสียงเข้มเอ่ยตอบก้าวขายาวเดินเข้าไปในประต

ตอนที่ 42อยากทำมากกว่านี้คริสหลับตานอนกอดเธอนิ่ง แลัวนับหนึ่งถึงสิบในใจ พยายามข่มอารมณ์บางอย่างที่มันกำลังร้อนเป็นไฟใบหน้าของเธอซุกอยู่ที่อกแกร่ง เปียรู้สึกถึงลมหายใจที่หอบกระชั้นถี่ของคุณหมอ จึงได้เอ่ยถาม "คุณหมอหายใจแรงจังคะ เป็นอะไรไป" เธอถามด้วยความเป็นห่วง"อื้ม~ เปล่า~" เสียงทุ้มเอ่ยเสียงกระเส่า ทำเอาคนฟังรู้สึกแปลกๆ กับน้ำเสียงที่เปลี่ยนไปของคุณหมอก็ถ้าคุณหมอบอกไม่เป็นอะไรเธอก็ไม่คิดจะถามต่อให้คุณหมอรู้สึกรำคาญ เปียนอนยิ้มกอดคุณหมอตอบ เอาใบหน้าซุกกับอกแกร่งสัมผัสถึงความอบอุ่นที่เธอถวิลหา มันช่างมีความสุขมากเหลือเกินไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นเวลากี่โมง คนทั้งสองยังนอนกอดก่ายกันอยู่บนเตียง เปียเองก็ชักจะเริ่มง่วงแล้ว คุณหมอกอดเธอไม่ยอมปล่อย เธอก็ไม่กล้าที่จะขยับ ต่างคนต่างไม่พูดไม่จากัน จนเธอเริ่มอึดอัดจึงได้เปล่งเสียงออกมา"คุณหมอ...หลับหรือยังคะ""ยัง""ตอนนี้กี่โมงแล้วคะ เปียคงต้องไปแล้ว เดี๋ยวใครมาเห็นว่าเปียเดินออกจากห้องคุณหมอดึกดื่นแบบนี้แล้วจะโดนว่าเอาค่ะ""ใครจะว่าเธอได้ มีฉันอยู่ทั้งคน ฉันอยากนอนกับเธอ หลับไปพร้อมๆ กับเธอ""แต่...""ไม่มีแต่ เช้ามืดฉันค่อยเดินลงไปส่งเธอที

"ใช่ ฉันสัญญา คืนนี้ฉันจะ...ถนอมเธอ หรือ จะให้ทำตอนนี้เลย""ไม่ค่ะ" เปียตอบออกไปตามสัญชาตญาณของความไม่พร้อม เขาใจร้อนเกินไปหรือเปล่า เธอชักหวั่นๆ"ตอบปฏิเสธไวเชียวนะ ไม่คิดหน่อยเหรอไง""...คืนนี้ค่อยว่ากันค่ะ แต่ตอนนี้คุณหมอต้องลุกได้แล้ว""ก็ได้ ฉันจะถือว่าเธอตอบตกลงก็แล้วกัน" ปากหนายิ้มเจ้าเล่ห์ แล้วลุกขึ้นออกจากตัวเธอ ก่อนจะเดินผิวปากเข้าห้องน้ำอย่างอารมณ์ดี"เปียยังไม่ได้ตกเลงเลยนะคะ" เธอดีดตัวลุกขึ้นตะโกนไล่หลังบอกเขาที่กำลังจะเดินเข้าไปในห้องน้ำคืนนี้เธอกำลังจะเสียสาวให้คุณหมองั้นเหรอ บ้า เลิกคิดถึงเรื่องที่ยังไม่เกิดได้แล้ว เปียเตือนสติตัวเองแล้วเดินเข้าห้อง Walk in closet เพื่อเลือกชุดทำงานและแอสเซสเซอรี่ต่างๆผ่านไปยี่สิบนาทีคุณหมอก็ออกมาพร้อมกับผ้าขนหนูสีขาวพันรอบเอวสอบคริสเห็นว่าเธอนั่งอยู่ที่โซฟาก็แอบเดินย่องเข้าไปหาเธอแล้วขโมยหอมแก้มนุ่มๆฟอด~"อุ๊ย~" เสียงหวานร้องอุทาน เธอสะดุ้งตกใจรีบหันขวับหาคุณหมอ"อีกแล้วนะคะ" ปากเล็กต่อว่า แต่ไม่จริงจังนัก"ช่วยแต่งตัวให้ฉันหน่อยสิ""ว่าแต่คุณหมอใส่..." เธอหมายถึงกางเกงชั้นในหรือบ็อกเซอร์อะไรทำนองนี้"ฉันใส่แล้ว ดูไหมล่ะ อ้อล้มไปเ