ภายในฐานลับกลางหุบเขาบรรยากาศคึกคักกว่าทุกวันที่ผ่านมาลานกว้างซึ่งเคยเงียบเหงา บัดนี้เต็มไปด้วยกองดินเหนียวสูงราวเนินเขาเล็กๆโหลวหรานนั่งอยู่กลางลาน มือทั้งสองขยับไม่หยุด ปั้นหุ่นดินเหนียวทีละตัวข้างกายนาง ชิงอวี้กำลังช่วยขนน้ำ ส่วนบริวารดินเหนียวอีกหลายสิบคนต่างช่วยกันปั้นอย่างขยันขันแข็งคนหนึ่งปั้นศีรษะอีกคนปั้นแขนอีกคนปั้นลำตัว งานดำเนินไปอย่างเป็นระบบติ๊ง นายหญิงเจ้าขาทุกอย่างเริ่มลงตัวแล้วเจ้าค่ะ”โหลวหรานยิ้มจริงอย่างระบบว่า ทุกอย่างค่อยๆเป็นรูปเป็นร่างแล้วทุกครั้งที่โหลวหรานแตะปลายนิ้วลงบนหน้าผากหุ่นแสงสีทองก็สว่างวาบก่อนหุ่นดินจะลืมตาขึ้น แล้วประสานมือพร้อมกัน"นายหญิงขอรับ พวกข้าน้อยพร้อมรับคำสั่งเดี๋ยวนี้” เพียงครึ่งวันจำนวนบริวารก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ สามสิบคน ห้าสิบคน กระทั่งตกเย็น กองทัพดินเหนียวก็มีจำนวนทะลุหนึ่งร้อยนายอีกด้านหนึ่งของลานสุ่ยซือกวานกำลังยืนถือกิ่งไม้แทนไม้ชี้ด้านหน้ามีบริวารดินเหนียวสิบกว่าคนนั่งเรียงกันอย่างเป็นระเบียบ"นี่คือเส้นลมปราณ ตรงนี้คือจุดชีพจร หากแทงเข็มผิด คนไข้ตายต้องจำให้แม่นเรียนรู้ให้เยอะ"หุ่นดินเหนียวทั้งหมดพยักหน้าพร้อมกัน"เข้าใจ
Last Updated : 2026-07-30 Read more