All Chapters of Death Orders Bear Her Name : Chapter 71 - Chapter 80

"Ilabas niyo na siya.. selyuhan ang bawat exit at huwag hayaang makalapit ang media sa sasakyan!"Sigaw ko iyon sa mga security personnel habang pinagmamasdan ko ang papalayong bulto ni Nathalie na pilit isinasakay sa police van. Ang kaninang maingay na Justice Hall ay napalitan ng tension na tila kuryenteng dumadaloy sa bawat pader. Ang bawat kislap ng camera ay tila latigo sa aking pandinig pero hindi ko magawang lumingon. Ang tanging focus ko ay ang babaeng nakatayo ilang metro lang ang layo sa akin.. si Georgina. Ang kanyang tindig ay hindi natitibag kahit pa ang huling mga salita ni Nathalie ay tila mga sumpa na binitawan sa gitna ng korte."Nathan.. look at me."Boses iyon ni Georgina. Nilapitan niya ako at hinawakan ang braso ko pero agad din siyang bumitaw na tila napaso. Ang init ng kanyang balat ay nananatili sa tela ng suot kong suit. Tumingin ako sa kanyang mga mata at doon ko nakita ang halo-halong emosyon.. takot para kay Gian at ang determinasyong tapusin na ang lahat n

"Clear the area.. I want everyone out of my sight in sixty seconds!"Ibinagsak ko ang mga papeles sa mesa ng aking opisina, ang tunog nito ay tila putok ng baril sa gitna ng tensyon. Nakatayo si Steve sa harap ko, hindi kumikibo, habang ang mga staff ko ay nagkukumahog na lumabas. Ang Justice Hall kanina ay parang circus, at ako ang pangunahing atraksyon na kailangang linisin ang sariling pangalan pagkatapos ng sabog na iniwan ni Nathalie. Ngayong gabi, ang bawat balita ay tungkol sa aking pagkakaabswelto.. ang pagkilala sa akin bilang biktima ng manipulasyon.. pero bakit parang mas mabigat ang pakiramdam ko ngayon kaysa noong ako ang nasasakdal?"The public perception has flipped, Nathan. You're the hero who chose the truth over his own client. Binabawi na ng mga news outlets ang mga dati nilang paratang," ulat ni Steve, ang boses niya ay seryoso pero may bakas ng pag-aalala."I don't care about the hero arc, Steve. Ang kailangan ko ay ang pamilya ko. Did you track Georgina’s car? Is

"Ibigay mo sa akin ang mga iyan at umalis ka na bago ko pa tawagin ang mga guards ng condominium na ito." Napatigil ako sa paghakbang habang hawak ang isang pumpon ng sariwang puting rosas. Nakatayo si Georgina sa harap ng bahagyang nakabukas niyang pinto, ang kanyang suot na kulay abong silk robe ay nakatali nang mahigpit sa kanyang baywang. Ang kanyang mga mata ay walang kahit anong bahid ng init, direktang nakatitig sa akin na tila ba ako ay isang estrangherong nagbebenta ng kung ano-anong basura sa kanyang pintuan. Ang liwanag mula sa pasilyo ay tumatama sa kanyang mukha, sapat para makita ko ang bawat linya ng pagod at determinasyon na huwag akong hayaang makapasok sa kanyang pribadong espasyo. "Gusto ko lang iabot ito sa'yo nang personal, Georgina, hindi ko balak manggulo sa oras ng pahinga niyo ni Gian," sagot ko habang dahan-dahang ibinababa ang aking mga kamay na may hawak ng bulaklak. Ramdam ko ang lamig ng aircon mula sa loob ng kanyang yunit, humahalo sa maalinsangang h

"Siguraduhin mo lang na hindi ito isa sa mga laro mo, Nathan.. dahil kung gagamitin mo si Gian para lang mapalapit sa akin, hinding-hindi mo na muling makikita ang anak mo."Napatigil ako sa pag-aayos ng aking cuffs nang marinig ang matigas na boses ni Georgina sa kabila ng linya. Ang hawak kong cellphone ay tila uminit dahil sa bigat ng babala na binitawan niya bago siya tuluyang pumayag sa hapunan na ito. Nakatayo ako sa gitna ng pribadong silid ng isang tahimik at eksklusibong restaurant sa Bonifacio Global City, kung saan ang tanging maririnig ay ang banayad na kalascas ng mga kubyertos mula sa ibang mesa at ang mahinang tugtog ng piano sa background. Ang bawat hakbang ng mga waiter na nag-aayos ng mga baso ay nagpapataas ng tensyon sa aking dibdib. Alam kong pumayag lang siya dahil kasama si Gian.. alam kong ito lang ang natatanging paraan para makasama ko silang dalawa nang hindi ako hinaharangan ng kanyang mga bodyguard."Naka-reserve na ang lamesa natin, Georgina.. naghihintay

"Siguraduhin mo lang na hindi ka sinusundan ng mga reporter na iyan bago mo ako ihatid sa sasakyan ko, Nathan.. ayaw ko ng panibagong gulo sa media bukas ng umaga."Ipinasok ko ang aking mga kamay sa bulsa ng aking coat habang naglalakad kami sa madilim na bahagi ng basement parking ng unibersidad kung saan idinaos ang mock trial ni Gian. Ang tunog ng aking matitigas na takong ay umaalingawngaw sa sementadong sahig, sumasabay sa mabibigat at tiyak na mga hakbang ni Nathan sa aking tabi. Naamoy ko ang mamahaling leather at pabango na nagmumula sa kanyang suot na suit.. isang pamilyar na amoy na nagpapadala ng hindi maipaliwanag na tensyon sa aking sistema. Lumipas ang ilang oras mula nang matapos ang dinner namin kasama si Gian, ngunit ang bigat ng kanyang mga binitawang salita doon sa restaurant ay tila nakasabit pa rin sa hangin ngayon."Pinauna ko na ang sasakyan ni Gian kasama si Steve para makasiguro na walang makakagambala sa atin dito, Georgina," sagot niya habang bahagyang bina