ログイン"Siguraduhin mo lang na hindi ka sinusundan ng mga reporter na iyan bago mo ako ihatid sa sasakyan ko, Nathan.. ayaw ko ng panibagong gulo sa media bukas ng umaga."Ipinasok ko ang aking mga kamay sa bulsa ng aking coat habang naglalakad kami sa madilim na bahagi ng basement parking ng unibersidad kung saan idinaos ang mock trial ni Gian. Ang tunog ng aking matitigas na takong ay umaalingawngaw sa sementadong sahig, sumasabay sa mabibigat at tiyak na mga hakbang ni Nathan sa aking tabi. Naamoy ko ang mamahaling leather at pabango na nagmumula sa kanyang suot na suit.. isang pamilyar na amoy na nagpapadala ng hindi maipaliwanag na tensyon sa aking sistema. Lumipas ang ilang oras mula nang matapos ang dinner namin kasama si Gian, ngunit ang bigat ng kanyang mga binitawang salita doon sa restaurant ay tila nakasabit pa rin sa hangin ngayon."Pinauna ko na ang sasakyan ni Gian kasama si Steve para makasiguro na walang makakagambala sa atin dito, Georgina," sagot niya habang bahagyang bina
"Huwag mong harangan ang daan ko kung wala kang balak na gumalaw nang mabilis, Aragon.. nakakahadlang ka sa mga taong may totoong direksyon sa buhay."Napatigil ako sa gitna ng siksikang pasilyo ng San Beda College of Law habang bitbit ang makakapal na case digests para sa pre-week ng mock trial. Isang matalim at pamilyar na boses ang bumasag sa konsentrasyon ko mula sa aking likuran. Lumingon ako at doon ko nakita si Florence Guttierez.. ang top law student ng aming karibal na unibersidad, suot ang kanyang mahigpit na nakatali na buhok at ang kanyang signature na crisp white corporate shirt na walang kahit isang lukot. Hawak niya ang isang makapal na bersyon ng Rules of Court, ang kanyang mga kilay ay bahagyang nakataas habang diretsong nakatitig sa akin na tila ba ako ay isang basurang nakaharang sa kanyang ginto. Ang bawat hakbang niya palapit sa akin ay naglalabas ng matinding awtoridad, isang ugali na labis kong kinaiinisan dahil ipinapaalala nito sa akin ang matigas na karakter
"Siguraduhin mo lang na hindi ito isa sa mga laro mo, Nathan.. dahil kung gagamitin mo si Gian para lang mapalapit sa akin, hinding-hindi mo na muling makikita ang anak mo."Napatigil ako sa pag-aayos ng aking cuffs nang marinig ang matigas na boses ni Georgina sa kabila ng linya. Ang hawak kong cellphone ay tila uminit dahil sa bigat ng babala na binitawan niya bago siya tuluyang pumayag sa hapunan na ito. Nakatayo ako sa gitna ng pribadong silid ng isang tahimik at eksklusibong restaurant sa Bonifacio Global City, kung saan ang tanging maririnig ay ang banayad na kalascas ng mga kubyertos mula sa ibang mesa at ang mahinang tugtog ng piano sa background. Ang bawat hakbang ng mga waiter na nag-aayos ng mga baso ay nagpapataas ng tensyon sa aking dibdib. Alam kong pumayag lang siya dahil kasama si Gian.. alam kong ito lang ang natatanging paraan para makasama ko silang dalawa nang hindi ako hinaharangan ng kanyang mga bodyguard."Naka-reserve na ang lamesa natin, Georgina.. naghihintay
"Ma'am Georgina.. main focus po ang live interview niyo sa lahat ng major networks mamayang gabi pagkatapos ng press briefing sa labas ng gusali."Ibinaba ni Liza ang makapal na press kit sa ibabaw ng aking glass desk habang mabilis na inaayos ang kanyang tablet. Tumingin ako sa labas ng bintana ng aking bagong opisina kung saan makikita ang naglalakihang van ng mga television networks, mga reporter na nag-aayos ng kanilang mga tripod, at ang kislap ng mga camera na walang tigil sa pagkuha ng anggulo. Pagkatapos ng hatol kahapon kay Nathalie at ang tuluyang pagbagsak ng Torres syndicate, ang pangalan ko ang nakasulat sa bawat headline.. ang natatanging abogadong nagpabagsak sa pinakamalaking sindikato sa bansa. Ang suot kong emerald green na designer suit ay tila isang baluti, isang simbolo ng aking muling pagbangon bilang Queen Verdict na walang sinumang pwedeng humila pababa."Siguraduhin mong kontrolado natin ang listahan ng mga itatanong ng media, Liza.. ayaw kong may marinig na k
"Ibigay mo sa akin ang mga iyan at umalis ka na bago ko pa tawagin ang mga guards ng condominium na ito." Napatigil ako sa paghakbang habang hawak ang isang pumpon ng sariwang puting rosas. Nakatayo si Georgina sa harap ng bahagyang nakabukas niyang pinto, ang kanyang suot na kulay abong silk robe ay nakatali nang mahigpit sa kanyang baywang. Ang kanyang mga mata ay walang kahit anong bahid ng init, direktang nakatitig sa akin na tila ba ako ay isang estrangherong nagbebenta ng kung ano-anong basura sa kanyang pintuan. Ang liwanag mula sa pasilyo ay tumatama sa kanyang mukha, sapat para makita ko ang bawat linya ng pagod at determinasyon na huwag akong hayaang makapasok sa kanyang pribadong espasyo. "Gusto ko lang iabot ito sa'yo nang personal, Georgina, hindi ko balak manggulo sa oras ng pahinga niyo ni Gian," sagot ko habang dahan-dahang ibinababa ang aking mga kamay na may hawak ng bulaklak. Ramdam ko ang lamig ng aircon mula sa loob ng kanyang yunit, humahalo sa maalinsangang h
"Love.. why is he still outside?"Lumingon ako kay Gian na kasalukuyang nakatayo malapit sa bintana ng safehouse. Ang repleksyon niya sa salamin ay tila isang multo ni Nathan noong nasa law school pa kami.. ang parehong tikas ng balikat, ang parehong lalim ng mga mata na tila laging may hinahanap na katarungan. Kanina ko pa napapansin ang itim na sasakyan sa labas. Alam kong si Nathan iyon. Alam kong hindi siya aalis hangga't hindi niya nakukuha ang gusto niya, dahil kilala ko ang lalakeng iyon.. ang pagiging possessive niya ay hindi basta basta nawawala lalo na ngayong nahanap na niya ang katotohanan."Hayaan mo siya, Babe. He’s just.. making sure everything is fine," sagot ko habang inaayos ang mga gamit namin sa lamesa. Pinilit kong gawing normal ang boses ko kahit na ang totoo ay kumakabog ang dibdib ko sa bawat segundong alam kong naroon siya sa dilim, nagbabantay."He looks hurt, Mom. Noong nagtama ang paningin namin kanina bago mo isara ang pinto.. parang gusto niyang pumasok p







