All Chapters of Hired to Serve, Forbidden to Love: Chapter 31 - Chapter 40

44 Chapters

Chapter 31 — A Dangerous Taste

CalessiaPagbalik namin sa ICU, tahimik na ulit ang buong floor.Hindi na kagaya kanina na may mga nurse na naglalakad at may maririnig kang mahihinang usapan sa station. Ngayon, halos kontrolado na ang lahat ng galaw. Maliwanag pa rin ang ilaw sa hallway, pero parang mas lumamig ang buong paligid.Siguro dahil hindi na hawak ni Marc ang kamay ko. Kaya ramdam ko na ang lamig.Paglabas namin ng elevator, cellphone na niya ang hawak. May kung ano siyang binabasa habang naglalakad.Ako ang naunang tumuloy sa ICU. Dumiretso sa kwarto ng lola niya.Kaya lang, tulog na ulit ang matanda.May oxygen pa rin siya, may swero sa kamay, at marahang kumikislap ang monitor sa tabi ng kama niya. Pero mas kalmado na ang mukha niya ngayon kumpara kanina.Para bang nabawasan na ang sakit sa katawan niya.Napalingon ako nang may nurse na lumapit sa amin.“Mr. Belmonte,” sabi nito. Diretso ang mata kay Marc. “Ang sabi ng lola mo, umuwi na lang daw kayo. Magpahinga. Alam niya na pagod kayo,” tuloy-tuloy

Chapter 32 — His Fear

CalessiaDahan-dahang bumaling si Marc sa akin.Matiim ang titig niya, para bang nagulat siya sa biglang paghawak ko, sa pagpigil ko sa kanya, o sa boses ko na halatang kinakabahan.“Were you worried about me?”Bahagyang tumigil ang paghinga ko.Hindi agad ako nakasagot. Parang naghahanap ng tamang salita ang utak ko, pero walang mabuo.Kung sasabihin kong oo, parang umaamin ako sa bagay na hindi ko pa handang aminin. Kung magsisinungaling naman ako, alam kong mahahalata niya.Humigpit ang kapit ko sa kamay niya.“I was… scared,” sabi ko sa wakas. Tumingin din ako sa kotse sa harap.“Hindi natin alam kung sino ’yon. Paano kung sila ang nanakit sa lola mo?”Nanatili siyang nakatitig sa akin.Walang pagbabago sa ekspresyon ng mukha niya, pero may kung anong dumaan sa mga mata niya.Para bang nadismaya siya sa sagot ko.Dahan-dahan niyang inalis ang kamay niya sa pagkakahawak ko.Ramdam ko agad ang malamig na hangin na dumaan sa pagitan namin.Muli niyang hinawakan ang door handle, ngunit

Chapter 33 — I Can’t Love You

MarcBumigat ang katawan ni Calessia sa mga braso ko.Napakapit siya sa harap ng polo ko, ngunit ramdam kong nawawalan na siya ng lakas. Ang ulo niya ay nakasandal sa dibdib ko habang dahan-dahang bumabagsak ang bigat ng katawan niya sa akin.“Calessia.”Hinawakan ko ang mukha niya.Paulit-ulit kong tinawag ang pangalan niya. Pero hindi siya nagre-react. Hindi sumasagot.“Look at me,” sabi ko, pilit na pinapamulat ang mga mata niya. “Calessia.”Bahagya niyang ginalaw ang mga talukap, ngunit hindi na niya nagawang imulat.Isang patak ng dugo ang gumuhit mula sa gilid ng buhok niya pababa sa sentido.Mas lalo akong napahigpit sa pagkakayakap sa kanya.“Damn it.”Sa likod ko ay may mga yabag na papalapit. Nagmamadali.Mga guwardiya ng bahay na hindi ko alam kung bakit ngayon lang lumapit.“Hold her!” Umalingawngaw ang boses ko.Agad sumunod ang mga guard, pero napabitiw nang winaksi ni Winter ang mga kamay nila.Napatingin sila sa akin, pagkatapos kay Winter.Kilala nila si Winter. Alam n

Chapter 34 — Because Of Me

CalessiaMabigat ang talukap ko nang imulat ko ang mga mata ko.Nakakasilaw ang ilaw at puting kisame ang bumungad sa akin.Amoy pa lang, alam kong nasa ospital ako.Dahan-dahan akong gumalaw. Doon ko naramdaman ang kirot sa ulo ko.Napangiwi ako habang itinataas ko ang kamay kong may suero. Kinapa ko ang gilid ng ulo ko at agad akong napapikit.Masakit.Hindi lang basta sakit. Parang napupunit ang loob.Napasinghap ako nang mahina at pilit na umupo.Saka ko muling iginala ang mga mata ko sa loob ng kwarto.May maliit na mesa sa tabi ng kama. May nakapatong na bouquet ng bulaklak. May mga prutas na nakaayos sa isang basket.Napakalinis at organized ang lahat. Pero walang tao. Walang nagbabantay sa akin.Hindi ko alam kung alin ang mas masakit, itong sugat ko sa ulo o ang magising na mag-isa lang ako.Ano bang in-expect ko? Babantayan ako ni Marc?Kapitalista ‘yon. Mas mahalaga sa taong ‘yon ang pera.Hindi ang magbantay sa taong hindi mahalaga sa buhay niya.Napatingin ako sa pinto. N

Chapter 35 — His Kind of Care

CALESSIA“Narinig ko… may sinabi kang mahal.”Parang napako sa kinatatayuan si Dina. Tuluyang nawala ang parang nakikiliting ngiti kanina, napalitan ng kaba.Dinampot niya ang bowl at mahigpit itong hinawakan, na parang doon nakasalalay ang buhay niya.“M-Mahal…” utal niyang sabi, saka napalunok. “Mahal po ang mga ingredients sa lugaw na pinaluto niyo, Sir Marc…”Pilit siyang ngumiti habang pasimple akong tinitingnan, para bang humihingi ng tulong.Tumango-tango ako, pilit na ngumiti.“Oo… masarap. Halatang mahal ang ingredients.”Hindi umimik si Marc.Hindi rin siya gumalaw.Nagpalipat-lipat ang tingin niya sa amin ni Dina.Maya maya ay mabagal siyang gumalaw at umupo sa gilid ng kama.Imbes na kumalma itong puso kong kinakabahan, mas lalong lumakas ang kabog.Hindi ko namalayang napaatras ako nang kaunti.Bahagyang kumunot ang noo niya nang mapansin iyon, pero hindi siya nagsalita. Itinaas niya lang ang kamay niya at itinuro ang pinto.Isang malinaw na utos para kay Dina.Hindi na si

Chapter 36—Where Hope Breaks

CALESSIAPagulong-gulong ako sa kama.Tatlong araw na mula nang makalabas ako sa hospital. Hanggang ngayon, hindi pa rin mawala sa isip ko ang sinabi ni Marc.Because she hurt you.She’ll pay for it.Pakiramdam ko no’n, parang lumutang ako sa hangin.Sa puntong natameme ako, habang pinakikinggan ang puso kong dumadagundong.“Ang boring…” Bumangon ako, umupo sa gilid ng kama at ilang beses na bumuga ng hangin.Nakakabagot na rito sa mansyon.Wala akong ibang ginagawa kundi humiga. Maski magtimpla ng sarili kong kape, hindi puwede.Mahigpit na bilin ni Marc. Magpahinga lang daw ako hanggang tuluyang gumaling ang sugat ko.Napahawak ako sa benda ko sa ulo. Masakit pa rin ang sugat ko, pero kaya ko na namang magtrabaho.Pero si Marc, ayaw akong payagan na bumalik sa trabaho. Maging ang bisitahin nga si Lola niya. Bawal din.Hindi raw ako puwedeng pumunta sa hospital nang ako lang.Kaya heto, parang mababaliw na ako sa katahimikan.Mag-aalas-diyes pa lang ng umaga. Mahaba pa ang oras.Naisi

Chapter 37 — A Reason to Let Go

CALESSIAPilit kong nilunok ang sakit na parang umakyat hanggang sa ulo ko.Kumirot ang sugat ko. Parang mabibiyak ang ulo ko.Pero hindi ako puwedeng magpadala sa sakit. Kailangan kong mahanap ang kahon na ’yon.Pinahid ko ang luha gamit ang likod ng kamay ko, saka ko hinaplos ang pisngi ko, sinisigurong walang bakas ng kahinaan.Kailangan wala.Kailangan hindi nila makita.Paglabas ko ng elevator, diretso akong naglakad. Hindi lumilingon, parang walang ibang napapansin sa paligid.“Ms. Calessia, saan po kayo pupunta?” narinig kong tanong.Hindi ako tumigil.Walang pagdadalawang-isip akong lumabas.“Ms. Calessia, ang sugat niyo po, umuulan—”Kahit naririnig ko ang mga boses sa likod ko, nagbingi-bingihan ako. Pinili kong huwag pansinin ang kahit sino.Napangiwi ako nang bahagya, pero hindi ako huminto nang sinalubong ako ng malamig na hangin at malakas na ulan.Ilang segundo lang, nabasa na ang buhok ko, ang damit ko, pati ang balat kong kanina pa nanginginig sa pinipigil na emosyon.

Chapter 38 —I’d Do Anything

CALESSIANagising ako na masama ang pakiramdam.Nilalamig ako, pero parang nagliliyab ang buong katawan ko. Mabigat ang ulo ko, at bawat galaw ko ay may kasamang kirot na parang umaakyat hanggang sa sentido ko. Pumikit ako nang mariin at pinisil ko ang gilid ng noo ko, sinusubukang pigilan ang pintig ng ugat na lalo lang nagpapalala ng sakit.Hindi ko maintindihan kung saan nanggagaling ang kirot. Parang sabay-sabay. Sa ulo ko. Katawan ko at sugat ko.Dahan-dahan akong bumangon, pero bago pa ako tuluyang makaupo, umikot ang paningin ko kaya napahiga ulit ako. Napakapit ako sa kumot habang hinihintay na humupa ang hilo.Lagnat lang ’to. Kaya ko ’to.Mas malakas ako kaysa dito.Huminga ako nang malalim bago muling gumalaw. Mas maingat na ngayon ang kilos ko habang dahan-dahan akong umupo at sumandal sa headboard. Pinikit ko sandali ang mga mata ko, hinayaang mag-steady ang paligid na umiikot pa rin. Maya maya inabot ko ang drawer sa gilid ng kama.Pagkabukas ko, agad kong kinuha ang l

Chapter 39 — Between The Box and Me

CALESSIAIlang segundo akong nanigas.Parang nawalan ako ng kakayahang mag-isip kung ano ang tamang gawin.Ramdam ko ang bigat ng kamay niya sa leeg ko at ang init ng labi niyang dumampi sa akin.Nagbalik lang ang ulirat ko nang parang hindi na ako makahinga. Parang hinihigop niya ang buong hangin sa baga ko.Mabilis kong itinulak si Marc.Napaatras siya nang bahagya, at bago pa siya tuluyang makabawi, umangat na ang kamay ko.Sumampal sa pisngi niya.Malakas. Tumabingi ang mukha niya sa lakas ng tama.Buong silid tumahimik, parang pati hangin ay natigilan.Mabilis kong pinahid ang labi ko gamit ang likod ng kamay ko, paulit-ulit, na para bang kayang burahin noon ang ginawa niya.“Don’t ever do that again,” madiin kong sabi, pilit inayos ang boses ko kahit nanginginig ang loob ko. “Hindi ko ibibigay sa’yo ang sarili ko. Kahit kailan.”Dahan-dahan niyang ibinalik ang mukha niya sa akin. May bahid ng dugo sa gilid ng labi niya, pero hindi niya iyon pinansin agad. Tinitigan niya lang ako

Chapter 40 —Giselle Merdula

MARCNasa kalagitnaan ako ng executive meeting sa conference room ng kumpanya.Quarterly strategy review para sa expansion ng logistics division namin.Nandito ang core team. Ang CFO naming si Revaz, ang operations head na si Aragon, ang marketing director na si Melanie, at ilang senior managers na may hawak ng regional branches.Sa harap namin, naka-project ang presentation tungkol sa planong pagpasok sa dalawang bagong distribution hubs sa Visayas.Malinaw ang graphs at maayos ang projections.Pero wala roon ang isip ko.Paulit-ulit na bumabalik sa akin ang nangyari kanina.Ang hitsura ni Calessia. Ang galit sa mga mata niya habang binabato ako ng mga salita.Napahigpit ang hawak ko sa ballpen. Bahagyang umigting ang panga ko.Hindi ko alam kung ano ang pumasok sa isip ko at nagawa ko iyon sa kanya.Siguro dahil galit pa rin ako.Siguro dahil pinakialaman niya ang bagay na ayaw kong hinahawakan ng iba.“Sir?”Naputol ang pag-iisip ko nang marinig ko ang boses ng secretary ko sa gilid

1 2 3 4 5

SCAN CODE TO READ ON APP