Lahat ng Kabanata ng Hired to Serve, Forbidden to Love: Kabanata 1 - Kabanata 10

Marami na akong naiisip noong pinirmahan ko ang kontrata. Paano na ako? Ano na ang magiging buhay ko sa bahay ni Mr. Belmonte?Masikip ba ang silid na uukupahan ko?Matigas ang kama?O, matutulog ako kasama ang ibang katulong?Hindi ko magawang ikurap ang mga mata ko habang tanaw ang tahanan ni Marc.Isang mansyon sa loob ng mataas na pader, para bang hindi ito kabilang sa lungsod na kinalakihan ko. Ang paligid, masyadong malinis, masyadong tahimik na kahit ang hangin, amoy mamahalin.Bumaba ako ng sasakyan, bitbit ang kaisa-isang bag na dala ko.Agad akong sinalubong ng isang babaeng nasa kwarenta na, tuwid na tuwid ang tindig, matalas ang mga mata. “I’m Mrs. Alfonzo. The housekeeper.”Bahagya akong yumuko. “Good evening.”Tiningnan niya ako. Magaan na tingin, hindi bastos, pero mapanuri. “You’re late.”“Sabi po sa akin, seven nandito na ako.”“Dalawang minuto na lang, huli ka na.” Tumahimik ako, yumuko. In-acknowledge ang mali ko. “Don’t let it happen again.”“Yes, ma’am.”Puma

Mabilis kong natutunan ang galaw ng bahay. Hindi lang mga dapat at hindi dapat gawin ang sinasaulo ko, pati ugali ng mga katrabaho ko.Alam ko kung sino ang umiiwas sa akin. Kung sino ang mapanuri ang tingin. Kung sino ang bumibigkas ng pangalan ko na parang nakakain ng mapait.Mabagal, tuwid, at taas-noo akong naglalakad sa hallway papunta sa kwarto ko.Kalalabas ko lang mula sa study ni Marc. Naghahatid ng mga dokumentong kailangan niya.Kada hakbang ko, parang may ritmo. Hindi halos lumapat ang takong ng sapatos ko sa sahig.“Akala niya special siya,” bulong ng isang kasambahay habang dumaraan ako.“Kung kumilos parang isang prinsesa,” mahina namang sabi ng isa pa. “Utusan lang din naman siya.”Mahina silang nagtawanan, pero hindi ko pinansin. Ni tingnan sila, hindi ko ginawa.“Zerdan siya… malaki ang utang nila sa mga Belmonte.”Nakuyom ko ang kamay ko. Saglit na huminto sa paglalakad.“Kaya, ‘wag na kayong magtaka kung bakit malapit ang kwarto niya kay sir, siya ang ginawang baya

Ito ang unang beses kong makapasok sa malaki at napakalinis na boardroom ng Belmonte Holdings. At hindi ko alam kung ano ang magiging papel ko rito ngayon.Ang sabi niya lang, matapos ilapat ang noo niya sa balikat ko kagabi, kailangan kong maging present sa board meeting ngayon.Kaya heto ako, nasa sulok, nakaupo mag-isa, at malayo sa kanya.Nasa dulo siya ng mesa, nakaupo, nakatungo, hindi mabasa ang ekspresyon habang isa-isang pumapasok at umuupo ang mga board member.Umiilaw ang screen. Naglo-load ang mga ulat.“Before we proceed,” maingat na sabi ng isa sa kanila, “there’s an issue that needs clarification.”“Then clarify.” Hindi pa rin tumingala si Marc. Abala siya sa pagtitipa sa tablet niya.Nag-atubili ang lalaki. “There have been… inquiries regarding your recent personnel decisions.”Huminto ang mga daliri ni Marc sa tablet.“Inquiries from whom?” kalmado niyang tanong.“From the compliance committee.”Inilapag ni Marc ang tablet ngunit nanatiling nakatungo.“And from a form

Nabulabog ang tahimik naming agahan ni Marc sa sunod-sunod na tawag at mensahe mula sa mga board member, at sa mga taong sanay pumuna ng mali.Kitang-kita ko kung paano humigpit ang hawak niya sa kobyertos habang nakatingin sa phone niyang nakalapag sa mesa.Linggo ngayon, kaya dito lang siya nagtatrabaho. Tumatanggap lang siya ng tawag kapag tapos nang kumain. Kaya lang, walang pakundungan ang mga tumatawag sa kanya. Pabagsak niyang binitiwan ang kobyertos. Kumalansing iyon sa plato.Lahat kami napaigtad. Maging si Mrs. Alfonzo, na pinakamatagal nang nagtatrabaho rito at sanay na sa ugali ni Marc, ay napaigtad din.Tumingin siya sa akin. Parang gusto niyang gumawa ako ng paraan para pakalmahin si Marc.Napakurap na lamang ako. Anong magagawa ko? Hindi ako sanay magpakalma ng mabangis na hayop.Yumuko ako. Binitiwan ang kobyertos at inilapag ang mga kamay sa kandungan ko.Sabi nga niya, kakain ako kapag kumain siya. At mukhang wala na siyang balak kumain, kaya ako, kahit gutom pa, ti

Ang bilis ng pangyayari. Kanina lang nasa boardroom pa kami, pero ngayon, nandito na kami sa labas ng bahay ng mga magulang ko. Pagkabukas ng gate, agad kaming sinalubong ni Papa.Nakangiti siya, mukhang mabait at magalang. Nakipagkamay sa kanya si Marc bago niya ako nilapitan. Nakangiti rin siya, pero walang saya sa mga mata niya.“Calessia.”Niyakap niya ako. Nagulat pa ako. Ito ang unang beses na niyakap niya ako. Pero imbes na matuwa, nanigas ang katawan ko.“Good. At least you finally used your head,” bulong niya habang hinihigpitan ang hawak sa braso ko. Masakit, pero hindi ko magawang magreklamo. Kusa siyang bumitiw, at kahit ramdam ko ang kirot sa braso ko, tiniis ko na lang iyon.Lumabas si Mama, nagpupunas ng kamay sa likod ng damit niya habang namamasa ang mga mata.Niyakap niya ako nang mahigpit. “Anak… kumusta ka? Maayos ka ba?” mahina niyang tanong.Hinaplos ko ang likod niya pero hindi agad ako nakasagot. Napalingon lang ako kay Marc.Ngumiti siya. Saglit lang, parang h