All Chapters of แม่ของลูกที่เขาไม่ปรารถนา: Chapter 11 - Chapter 20

หนึ่งอาทิตย์ต่อมาหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมานี้ธามไทจะไปส่งและแวะรับณินาที่ทำงานทุกวัน เมื่อเขารับณินาออกมาจากที่ทำงานแล้วเขาก็พาเธอแวะซื้อของสดและของใช้ต่างๆเข้าบ้าน หรือบางทีวันไหนที่เขาไม่อยากให้เธอทำอาหารเย็นเขาก็ซื้อของกินไปกินที่บ้าน เพราะเขาคิดว่าเธอทำงานเหนื่อยมาทั้งวันแล้วยังต้องมาทำอาหารให้เขากินอีกตอนกลางคืนเขาจะให้ณินานอนบนเตียงกับเขาทุกคืน ซึ่งตอนนี้เขาเริ่มชินกับอุณหภูมิของแอร์ที่ต้องปรับให้พอดีกับที่เธอรู้สึกว่าไม่หนาวมากตอนเย็นเมื่อทั้งสองเข้าบ้านมาณินาก็หิ้วของกินเข้าไปไว้ในครัวแล้วขึ้นข้างบนไปเปลี่ยนเป็นชุดลำลองเสื้อยืดกางเกงขาสั้นอย่างเช่นทุกวัน โดยตอนนี้คนตัวสูงได้ขึ้นมาข้างบนก่อนเธอแล้วร่างเล็กเปิดประตูเข้ามาในห้องจึงเห็นว่าร่างสูงนั่งพิงหัวเตียงอยู่โดยเขานุ่งเพียงผ้าขนหนูเท่านั้น ดวงตาคมจ้องมองมายังเจ้าของร่างสวยที่เปิดประตูเข้ามานิ่งอยู่อย่างนั้น ก่อนที่เท้าเรียวจะก้าวเข้าไปหยิบชุดลำลองในตู้เพื่อจะเอาไปเปลี่ยนในห้องน้ำ แต่ทว่า"ถอดชุดทำงานออกแล้วมาขึ้นเตียง" เสียงทุ้มราบเรียบบอกออกไปพลางสายตาคมจ้องมองไปยังร่างเล็กที่กำลังจะเข้าห้องน้ำณินาที่ได้ยินจึงหันถามด้วยคว

เช้าวันต่อมาครืด~ในขณะที่ธามไทกำลังนอนหลับสนิทกอดคนตัวเล็กอยู่นั้น จู่ๆโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะเล็กข้างหัวเตียงก็มีเสียงเรียกเข้ามา ก่อนมือหนาจะเลื่อนไปหยิบมากดรับสายด้วยน้ำเสียงงัวเงีย'ฮัลโหล...''วันนี้ธามมารับมัทไปโรงพยาบาลหน่อยได้ไหม มัทไม่สบายน่ะ'เมื่อได้ยินว่าเป็นเสียงของเพื่อนสาวโทรมาเขาก็ลุกออกไปคุยโทรศัพท์นอกห้อง เพราะไม่อยากให้เสียงรบกวนคนตัวเล็กที่ยังนอนหลับสบายอยู่'มัทไม่สบายเป็นอะไรเหรอ''มัทปวดท้องน่ะ แล้วก็ปวดมากด้วย ธามช่วยมารับมัทพาไปโรงพยาบาลหน่อยสิ''เอ่อ...' เขาอ้ำอึ้งไม่รับปากเพราะเขานึกได้ว่าวันนี้จะพาณินาออกไปกินข้าว'นะธามนะ แปปเดียวเอง''เอางั้นก็ได้ อีกหนึ่งชั่วโมงผมจะไปรับ' เขาคิดว่าเพื่อนขอความช่วยเหลือจะให้ปฏิเสธได้ยังไง ที่สำคัญเธอไม่สบายด้วย ถ้าเธอขอช่วยเรื่องอื่นก็ปฏิเสธออกไปได้'ขอบใจมากนะธาม งั้นมัทอาบน้ำก่อนนะ' จากนั้น มัทนาก็กดวางสายพลางคิดในใจว่าเธอจะต้องเป็นฝ่ายรุกให้ธามไทหันมาชอบเธอให้ได้หลังจากที่ธามไทวางสายสนทนาจากมัทนาแล้วก็เข้ามาในห้องนอน ซึ่งตอนนี้ณินาได้ลุกออกจากเตียงจะไปเข้าห้องน้ำ เมื่อเห็นอย่างนั้นเขาจึงเอ่ยออกไป"ที่ฉันบอกเธอเมื่อ

ด้านมัทนาหลังจากที่มัทนาครุ่นคิดมาหลายวันแล้วว่ามันถึงเวลาแล้วที่เธอต้องบอกความในใจกับธามไทว่าเธอชอบเขา ดังนั้นวันนี้เธอจึงมาหาเขาเพื่อบอกความรู้สึกที่เธอมีต่อเขามาสิบกว่าปีแล้วเมื่อเข้ามาในบริษัทของเขาร่างระหงที่อยู่ในชุดเดรสสั้นเข้ารูปสีสวยขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นที่เขาอยู่ทันทีตอนเย็น ด้านณินาพอออกจากบริษัทณินาก็เรียกแท็กซี่แล้วมุ่งหน้าไปยังบริษัทของธามไททันที หนึ่งชั่วโมงก่อนเธอได้ส่งข้อความไปบอกเขาว่าไม่ต้องมารับ เธอบอกเขาว่าเย็นนี้เพื่อนชวนไปกินหมูกระทะ แต่อยู่ๆเพื่อนก็เกิดปวดท้องกะทันหันจึงขอเลื่อนเป็นวันหลัง ดังนั้นเธอจึงไปหาเขาที่บริษัทเพราะนึกสนุกอยากจะไปเซอร์ไพรส์เขาด้วยบริษัทของธามไทร่างบอบบางสมส่วนที่อยู่ในชุดเดรสสั้นสีสวยสาวเท้าเข้ามาในบริษัทอสังหาริมทรัพย์ขนาดใหญ่แล้วเดินไปขึ้นลิฟต์ยังชั้นที่เขาอยู่ติ๊ง!สองขาเล็กก้าวออกจากลิฟต์แล้วสาวเท้าไปยังห้องทำงานของเขา เธอสูดลมหายใจเข้าปอดลึกด้วยความตื่นเต้นกับสิ่งที่ตัวเองทำ พลางคิดในใจว่าถ้าเขาเห็นเธอแล้วเขาจะรู้สึกยังไงนะ ก่อนที่มือสวยจะเลื่อนไปจับลูกบิดประตูและค่อยๆเปิดเข้าไป แต่ทว่า"!!!" เธอถึงกับชะงักและดวงตาเบิกกว้างเมื่

วันต่อมาเมื่อทั้งสองทานข้าวกันเสร็จแล้ว จากนั้นณินาก็เข้าไปหยิบจานผลไม้ที่อยู่ในตู้เย็นแล้วนำมาวางลงตรงหน้าที่ร่างสูงนั่งอยู่"กินผลไม้ก่อนสิคะ""ป้อนให้ฉันด้วยสิ" เขาหันบอกกับร่างบางที่ยืนอยู่ข้างตัวเองด้วยรอยยิ้มบางๆ"ปกติคุณก็กินเองทุกวันนี่คะ""ตอนนี้ฉันป่วย ฉันจึงอยากให้เธอป้อน" พูดด้วยแววตาออดอ้อน ตอนนี้เขากำลังอ้อนเธอ"ก็ไม่ได้ป่วยถึงขนาดหยิบกินเองไม่ได้นี่คะ เมื่อกี้ยังตักข้าวกินเองได้อยู่เลย""แต่ฉันอยากกินที่เธอป้อนให้มากกว่า" พูดจบ วงแขนหนาก็รวบร่างเล็กที่ยืนอยู่ข้างตัวเองให้มานั่งบนตักของเขาแล้วสวมกอดไว้พร้อมกับพูดออกมา"ฉันอยากกินองุ่น ป้อนองุ่นให้ฉันหน่อยสิ" ว่าแล้ว ณินาก็หยิบองุ่นมาป้อนให้เขา ก่อนที่เขาจะหอมแก้มเธอไปหนึ่งที ฟอดด จากนั้นเขาก็หยิบองุ่นป้อนให้เธอพลางเอ่ย"เธอกินด้วยสิ" จากนั้น ริมฝีปากสวยก็ค่อยๆอ้ารับองุ่นที่เขาป้อนให้อย่างว่าง่าย"จะเอาองุ่นอีกไหม หรือจะเอาแอปเปิ้ล" เขาถาม"ณินาอยากกินแอปเปิ้ลค่ะ" จากนั้น เขาก็หยิบแอปเปิ้ลมาป้อนให้เธอ แล้วเขาก็หอมแก้มเธออีกหนึ่งที ฟอดด"จะเอาอะไรอีกไหม" ริมฝีปากหยักสวยที่อยู่ใกล้กับเรียวปากชมพูขยับถาม"ณินาอยากกินชมพู่ค่

คอนโดรถหรูของธามไทเคลื่อนตัวเข้ามาจอดยังหน้าคอนโดขนาดใหญ่ ซึ่งคอนโดนี้เขานี่แหละเป็นเจ้าของ แต่คนตัวเล็กคงไม่รู้หรอกว่าเขาคือเจ้าของโครงการเรียวขาสวยก้าวออกจากรถพร้อมกับหิ้วกระเป๋าออกไป ก่อนที่ธามไทจะลงจากรถและสาวเท้าเดินตามหลังเธอณินาที่เดินมากดลิฟต์เมื่อหันไปเห็นว่าร่างสูงมายืนอยู่ข้างตัวเองจึงเอ่ยถามทันที"ทำไมคุณถึงยังไม่กลับอีกล่ะคะ""ฉันจะขึ้นไปดูห้องของเธอด้วย""จะขึ้นไปดูทำไมคะ มันไม่ใช่เรื่องนะคะ""ฉันอยากรู้ว่าเธออยู่ห้องไหน""คุณจะอยากรู้ไปทำไมคะ""เวลาที่ฉันจะมานอนที่นี่จะได้เข้าห้องเธอถูกไง" หน้านิ่งตีมึน"ณินาไม่ได้มีหน้าที่เป็นแม่ของลูกคุณอีกแล้วนะคะ เพราะณินาไม่ได้ท้อง""เธอแน่ใจได้ยังไงว่าไม่ท้อง ไม่แน่...เดือนนี้อาจจะท้องติดในมาแล้วก็ได้นะ" เรียวปากหนาเอ่ยพลางนัยน์ตาคมกดลงมองยังหน้าท้องแบนราบของเธอพร้อมกระตุกยิ้มมุมปากก่อนที่ประตูลิฟต์จะเปิดออก จากนั้นทั้งสองก็ก้าวขาเข้าลิฟต์ไปณินาเปิดประตูเข้ามาในห้องโดยมีชายหนุ่มเดินตามหลังเธอเข้ามาพร้อมกับปิดประตู ก่อนที่ร่างสูงจะเดินไปทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟากลางห้องที่ติดกับเตียงนอนขนาดห้าฟุต ห้องนี้มีขนาดยี่สิบแปดตาราเมตร ซึ่งม