Biglang nabaon ang isang malakas na sampal sa pisngi ni Lia. Agad na gumuhit ang hapdi, tila may bagang na dumiin sa kaniyang balat. Sa kumpas ng kaniyang dugo, gusto niyang lumaban, ngunit natuon ang kaniyang paningin sa mga batang nagsisimula nang dagsain ang silid-aralan. Bilang guro, alam niyang ang bawat galaw niya ay mag-iiwan ng bakas sa isipan ng mga estudyante. Hindi siya pwedeng maging mitsa ng gulo. Linunok ni Lia ang kaniyang poot. Hinarap niya ang babae nang may nanunuot na lamig sa mga mata. "Anong karapatan mong saktan ako?" Humalakhak ang babae, puno ng uyam. "Karapatan ko? Dahil tinukso mo ang asawa ko! Ilang araw ka pa lang dito pero kung kani-kaninong lalaki ka na kumakapit. Kaya pala pipi ang anak mo; ‘yan ang karma sa’yo ng langit!" Sa isang iglap, gumuho ang huling pisi ng pasensya ni Lia. Maaari siyang bastusin, maaari siyang kutyain, ngunit huw
Read more