All Chapters of The Billionaire's Return: Chapter 81 - Chapter 90

Gustong-gusto niya silang tatlo na hilahin nang napakahigpit sa kanyang mga bisig; gusto niyang permanenteng itago ang napakagandang sandaling iyon. Subalit alam niya ang katotohanan, sa oras na lumitaw siya, mabilis na aalis si Lia kasama si Bunbun at lalayo nang walang pag-lingon. Sobra-sobra ang sakit na idinulot niya sa buhay nito, isang utang na alam niyang kailanman ay hindi niya mababayaran. Pinanood ni Adrian ang tatlo na magkakasamang nakaupo sa mesa habang kumakain, bago marahas na napahilot sa pagitan ng kanyang mga mata. Hindi na niya napigilan ang sarili, dinukot niya ang kanyang cellphone at tinawagan si Lia. Sa unang segundong marinig ang pag-konekta ng linya, naramdaman ni Adrian ang isang matinding kaba. Bahagya siyang nag-atubili bago nagsalita. “Lia... okay na ba ang pakiramdam ng anak natin?” Kanina lang ay masayang nakikipag-tawanan si Lia kasama ang mga bata, subalit sa pagkakarinig ng boses ni Adrian, tuluy

Nang makita ng munting si Bunbun na pumasok si Adrian, mabilis nitong pinakawalan ang kanyang kanyang hawak na laruan at nagmamadaling tumakbo patungo sa direksyon ng lalaki gamit ang kanyang maliliit na binti. Ang malalambot nitong buhok ay dahan-dahang nakalatag sa kanyang maliliit na balikat. Balot ng isang malinis na puting pajama, nagmukha itong isang napakaamo at napakagandang anghel na bumaba mula sa langit. Dahan-dahang lumuhod si Adrian upang maingat na buhatin ang bata sa kanyang mga bisig, bago banayad na pinisil ang pisngi nito. Malambot ang kanyang boses nang magsalita. “Salamat sa pag-aalaga at pagsama mo sa kuya mo ngayon, Bunbun. Sabihin mo nga kay Uncle... anong gusto mong regalo ngayon? Ibibigay ko sa’yo kahit ano.” Nagningning ang malalaking itim na mata ni Bunbun. Bahagya siyang nag-atubili ng ilang segundo, bago dahan-dahang bumuka ang munti nitong labi upang magpakawala ng isang pamilyar na tunog.

Inakala niya noon na sadyang madaling kausap at nakauunawa lang si Lia, at naghanda pa nga siya ng ilang plano kung sakaling magwala ito o gumawa ng gulo. Ngunit hindi niya akalain na mabilis itong pumayag dahil tuluyan nang nadurog ang puso nito. Mariing ikinuyom ni Adrian ang kanyang kamao, “Lili...” Napaatras siya nang ilang hakbang, pinilit niyang tumuwid ng tindig pero hindi kinaya ng kanyang mga tuhod. Bumagsak siya at nang hindi niya namamalayan, tuluyan nang bumuhos ang maiinit na luha ng matinding pagsisisi sa kanyang mukha. Nagpakawala naman ng isang malalim na buntong-hininga si Jessie. “Napakalupit naman ng kwentong ito, gago. Kung totoong nagdalantao si Lia noong mga buwang hiniling mong makipaghiwalay, Adrian... paniguradong kahit mamatay ka sa buhay na ito, hinding-hindi ka na niya mapapatawad habambuhay. Kahit mamatay ka rin sa susunod o sa pangatlo o sa pang-apat o kahit ilan pa ‘

Pagkalipas ng kalahating oras, isang pamilyar na sasakyan ang dahan-dahang huminto sa tapat ng villa. Bitbit si Bunbun sa kanyang mga bisig, mabilis na humakbang si Lia palabas ng lobby. Nang mamataan ang pigura ng lalaki na nakatayo sa tapat ng malaking gintong pinto, mabilis na bumitaw ang munting si Bunbun mula sa pagkakahawak ng ina at patakbong isinubsob ang sarili sa mga bisig ni Leonard na parang isang munting ibon na nangungulila. Ipinalupot nito ang kanyang maliliit na kamay sa leeg ng lalaki, nag-gawad ng sunod-sunod na halik sa pisngi nito, bago masayang sumigaw ng, “Daddy!” Napangiti si Leonard at banayad na ginulo ang buhok ng munting prinsesa. “Namimiss mo ba ang daddy mo, ha?” Sunod-sunod na tumango si Bunbun, bakas ang labis na pananabik sa munti nitong mukha habang isinasandal ang kanyang ulo sa balikat ng lalaki, ayaw nang bumitaw ulit. Sa tindi ng lambing ng

Marahas na itinaas ng matanda ang timbre ng kanyang boses sa matinding inis. “Ako ang lola niya, Adrian! Ako ang nagpalaki at nag-asikaso sa kanya simula noong sanggol pa lang siya! Sa tingin mo ba ay may karapatan ka na lang na basta-basta putulin ang ugnayan ng dugo sa pagitan naming dalawa?” Isang maikling tawa ng matinding paghamak ang isinagot sa kanya ng lalaki. “Sa tingin mo ba, Madam Serano... ang ugnayan ng lola at apo ay may karapatang tumapat sa pagmamahal ng isang tunay na ina? Noong mga panahong sinubukan mong sirain at putulin ang relasyon nina Noah at Lia, may kaunti ka bang pag-aalinlangan sa katawan mo?” “Adrian! Ginagawa ko lang naman ang lahat ng sakripisyong ito para sa kapakanan at magandang kinabukasan ng kinabukasan mo, tapos may lakas ka pa ng loob na manumbat sa’kin ngayon?! Pinapanigan mo ba ang maruming babaeng Lia na ’yan?! Huwag mong kalilimutan, Adrian... hi