All Chapters of เล่ห์ร้ายนายว่าที่คู่หมั้น: Chapter 121 - Chapter 130

ภายในรถหรูที่วิ่งอยู่บนถนนในเมืองหลวงด้วยความเร็วเพียงแค่แปดสิบกิโลเมตรต่อชั่วโมงช่างขัดกับนิสัยเดิมของทิวเขาน้ำหวานทำตาเขียวปั้ดใส่คนที่เอะอะก็ชอบอุ้มเธอโดยพลการแล้วยังบังคับให้นั่งรถมาด้วย ไม่เข้าใจเลยว่าเขาจะมายุ่งวุ่นวายกับเธออีกทำไม“มองทำไม ฉันขับช้าไม่ชอบรึไง หรืออยากให้ขับซิ่ง ๆ เหมือนเมื่อก่อน”“คุณจะพาหวานไปไหน”“พาไปเอามั้ง”พูดออกมาได้อย่างหน้าตาเฉยไม่คิดบ้างเลยว่าคนฟังจะรู้สึกยังไง เขามันกวนประสาทชะมัด แถมยังหน้ามึนอีกต่างหาก“คุณจอดเลยนะหวานจะลง”เธอแว้ดเสียงใส่เขา มือข้างหนึ่งเอื้อมไปจับตรงที่เปิดประตูรถเพื่อเตรียมพร้อม“ทีอย่างนี้ทำเป็นกลัว เมื่อกี้ตอนอยู่ต่อหน้าไอ้เจเลอร์ไม่เห็นว่าเธอจะกลัวเลย ถ้าฉันไม่ไปขวางซะก่อนก็คงจะดีลกับมันเรียบร้อยแล้วสินะ”น้ำหวานพ่นลมหายใจออกมาเสียงดัง รู้สึกเหนื่อยหน่ายใจกับถ้อยคำร้ายกาจของเขา ถ้าจะมาพูดจาดูถูกกันขนาดนี้เมื่อกี้ไม่ต้องมาช่วยเธอเสียยังดีกว่าคนอย่างเขาแก้ตัวไปก็เท่านั้น หญิงสาวเลือกที่จะนั่งเงียบแล้วหันหน้าออกไปนอกหน้าต่างรถคันแพงจอดนิ่งที่ลานจอดรถของคอนโดหรู ร่างสูงลงจากรถแล้วเดินอ้อมมาเปิดประตูอีกฝั่ง จากนั้นก็ออกคำสั่งกั

วันนี้ทำงานไม่เหนื่อยมากเพราะนอกจากลูกค้าไม่เยอะยังมียาหยีน้องสาวของยูโรมาช่วยงานในร้าน ยาหยีเป็นคนน่ารักอัธยาศัยดีพูดคุยด้วยแล้วสนุกสนานไม่แปลกที่น้ำหวานจะรู้สึกสบายใจเวลามียาหยีอยู่หลาย ๆ ครั้งเธอก็ชอบพูดอวยพี่ชายให้น้ำหวานฟัง ซึ่งน้ำหวานก็พอจะมองออกว่าจุดประสงค์ที่ยาหยีพูดแบบนั้นเพราะต้องการอะไรน้ำหวานยิ้มให้รุ่นพี่สาวขณะนั่งฟังเธอเล่าเรื่องพี่ชายตัวเองอย่างออกรสออกชาติ ขณะกำลังช่วยกันถืออาหารออกมาเสิร์ฟให้ลูกค้า ยาหยีก็พูดขึ้นมาลอย ๆ เมื่อสังเกตเห็นใครบางคนมายืนด้อม ๆ มอง ๆ อยู่หน้าร้าน“นั่นมันพี่ทิวเขานี่นา”“พี่ยาหยีรู้จักเหรอคะ” น้ำหวานลองแกล้งถาม รู้อยู่หรอกว่าเขาฮอตมากในหมู่สาว ๆ แต่ไม่รู้ว่านอกจากความฮอตยังมีเรื่องอื่นอีกหรือเปล่าที่เธอยังไม่รู้ “รู้จักสิ ก็ที่คณะนิเทศเขาลือกันให้แซดว่าพี่ทิวเขาเป็นแฟนกับพี่ดาริณ น้ำหวานจำพี่ดาริณได้ไหมคนสวย ๆ ที่เคยมาทานข้าวที่ร้านเราเมื่อหลายสัปดาห์ก่อนน่ะ”น้ำหวานฝืนยิ้มพลางส่ายหน้าแสร้งทำเป็นไม่รู้ทั้งที่รู้อยู่เต็มอก“ได้ยินข่าวว่าพอเรียนจบทั้งคู่ก็จะบินไปเรียนต่อที่เมืองนอกด้วยกันด้วยนะ คู่สร้างคู่สมสุด

ร่างสูงลงจากรถแล้วเดินไหล่ห่อคอตกเข้าบ้าน นั่งลงตรงโซฟาเดี่ยวโดยมีผู้เป็นแม่นั่งจ้องเขม็งอยู่อีกฝั่ง เขาก้มหน้าราวกับรู้ชะตากรรมตั้งใจจะปล่อยให้ผู้เป็นแม่ด่ายาวแล้วค่อยอธิบายทีเดียว “ไหนลองอธิบายข่าวที่เกิดขึ้นซิ” นึกว่าจะโดนด่าดันโดนเรียกมาถาม ทิวเขาสูดลมหายใจเข้าปอดราวกับรวบรวมกำลังจากนั้นก็เริ่มเล่าความจริงให้ผู้เป็นแม่ฟัง “ผมกับดาริณเป็นแค่เพื่อนกันจริง ๆ นะแม่ ที่ผ่านมาผมไม่เคยคิดเกินเลยกับเธอเลย แต่ไม่รู้ว่าข่าวมันออกมาแบบนี้ได้ไง รูปภาพที่เห็นในโซเชียลก็เป็นรูปเก่า ๆ ตอนที่พวกเราไปแฮงก์เอาท์กับเพื่อน ๆ อะ ไม่รู้ว่านักข่าวพวกนั้นไปขุดมาจากไหนนักหนาแล้วเอามาตัดให้เหมือนว่าผมกับดาริณไปกันแค่สองคน” “แล้วทำไมเราไม่ปฏิเสธข่าวไป” “ดาริณขอร้องว่าอย่าเพิ่งบอกความจริงนักข่าว เพราะกลัวว่าถ้าท่านรัฐมนตรีรู้เข้าจะยิ่งไม่พอใจ” “มันมัดมือชกกันชัด ๆ” ไม่ได้รังเกียจเดียดฉันท์หญิงสาวแต่เพราะเข้าใจถึงจุดประสงค์หลักของท่านรัฐมนตรีคนดัง พักหลังมานี้สามีเล่าให้ฟังว่าท่านรัฐมนตรีพยายามหยิบยื่นโครงการใหญ่ ๆ มาเสนอให้ เธอเข้าใจดีว่าวง

มือหนาประคองตัวตนที่ตั้งผงาดด้วยฤทธิ์ของยาปลุกเซ็กส์แล้วชักรูดสองสามครั้ง ดวงตาคมกริบเพ่งพิศเรือนร่างสวยด้วยความลุ่มหลง ดาริณสวยไปหมดทุกส่วนไม่ว่าจะเป็นสองเต้าอวบนูนขนาดเต็มไม้เต็มมือ หรือผิวกายขาวผุดผ่องและร่องรูเนียนกริบสีชมพู ชายหนุ่มรู้สึกคอแห้งผากกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ เห็นแล้วอยากดูดเลียร่องรักของดาริณให้สาแก่ใจเอาให้เธอร้องครวญครางเสียงหลงไม่เป็นภาษา แต่ก็ติดตรงที่ตอนนี้อารมณ์มันพลุ่งพล่านเกินกว่าจะมัวมาเสียเวลาทำอย่างอื่น ตอนนี้ขอเอาก่อนละกัน เรื่องอื่นเอาไว้ค่อยหาโอกาสทำทีหลัง เมื่อคิดได้ดังนั้นจึงบ้วนน้ำลายลงบนฝ่ามือของตัวเอง จากนั้นก็เอาไปถูชโลมบนเอ็นแท่งใหญ่ จ่อปลายเอ็นไว้ตรงปากทางร่องกลีบที่ยังปิดสนิทแล้วถูไถเพิ่มความกระสันเสียวให้เธอ “นายช่วยอ่อนโยนกับฉันหน่อยนะ” ทำเป็นมาร้องขอความอ่อนโยนทั้งที่เธอมันกร้านโลกซะขนาดนี้ เจ้าขุนแค่นหัวเราะอย่างนึกดูถูกในตัวหญิงสาว อ่อนโยนบ้าบออะไรเขาไม่เคยอ่อนโยนกับใคร นอกจากไม่ตอบเจ้าขุนยังส่งลำเอ็นเข้าไปในร่องรักทันที เรื่องแบบนี้ไม่มีใครเขาประนีประนอมกันหรอก ไม่อย่างนั้

วงแขนเรียวยกขึ้นมาคล้องคอหนาเอาไว้อย่างหลวม ๆ ดวงหน้างดงามเคลื่อนเข้าไปแนบชิดกับใบหน้าเรียบนิ่งที่กำลังเพ่งมองเธอตาเป็นมัน ครั้งนี้น้ำหวานไม่หลบตาเขาเฉกเช่นแต่ก่อนริมฝีปากนุ่มค่อย ๆ ประทับลงบนเรียวปากหนา บดจูบเงอะงะแต่มันสร้างความกระสันเสียวอย่างแปลกประหลาด เขาอยากจะเป็นฝ่ายดูดดุนริมฝีปากของเธอเสียเองแต่ก็ต้องอดใจเอาไว้ก่อน นั่งนิ่งรอดูผลงานของหญิงสาวดูซิว่าเธอจะแน่สักแค่ไหนแต่สุดท้ายก็อดใจไม่ได้จึงเป็นฝ่ายตวัดลิ้นหยอกล้อแล้วดูดดึงลิ้นเล็กที่เงอะงะไม่เป็นงาน“ถ้าจะจูบอย่างนี้จนถึงพรุ่งนี้เช้าฉันก็ไม่พอใจหรอกนะ”เขาพูดขณะริมฝีปากยังแนบชิดกันน้ำหวานผละริมฝีปากออกมาตั้งหลักทว่ามือหนากลับดึงรั้งศีรษะเล็กเข้ามาบูดจูบเร่าร้อน สอดแยงลิ้นหนาเข้าไปในโพรงปากนุ่มแล้วตวัดเลียอยู่ด้านใน ดูดลิ้นหญิงสาวแล้วกลืนกินน้ำลายของเธอลงคอเสียงจูบอันดูดดื่มดังจ๊วบจ๊าบอย่างน่าอาย น้ำหวานเป็นฝ่ายสอดลิ้นเข้าไปหลอกล่อปลุกอารมณ์ของเขาบ้างจากนั้นก็ดูดชิมน้ำลายเลียนแบบชายหนุ่ม“หัวไวเหมือนกันหนิ”ผละริมฝีปากออกมาเอ่ยชมจากนั้นก็ประกบจูบอีกครั้ง ขณะมือซุกซนเริ่มเคลื่อนไปตามร่างบางซึ่งคร่อมอยู่บนหน้าตักผ่านเสื้อผ้า