로그인เหล่าลู่ที่คอยยืนดูอยู่ใกล้ๆ ถอนหายใจอย่างโล่งอก ชิงหลานเป็นห่วงศิษย์พี่จึงคอยวนเวียนมาป้อนข้าวป้อนยาอยู่ไม่ขาดระยะ ทำเอาองค์ชายสิบห้ารู้สึกน้อยพระทัยที่พระชายาให้ความสำคัญกับศิษย์พี่มากจนลืมพระองค์เมื่อเห็นจั๋วเหรินหาวอาการดีขึ้นจึงได้ทรงเข้าไปนั่งเฝ้าใกล้ๆ “มือปราบจั๋ว! ข้ามีเรื่องอยากจะถามเจ้า!”
ชิงหลานชักกระบี่ทิวาราตรีออกมา เมื่อนางประสานกระบี่ขึ้นฟ้า ก็เกิดฟ้าผ่าลงมาสามสายพร้อมกัน เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง! จางหยงหย่วนถึงกับตะลึงเมื่อเห็นร่างของนางแยกออกเป็นสองร่าง สิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้านี้เขาเคยเห็นมาแล้วครั้งหนึ่งที่สะพานปันเยว่เมื่อครั้งที่เขาใช้เล่ห์หวังลวงองค์ชายส
ทหารหนุ่มมองเห็นด้านที่พับขึ้นเขียนตัวเลขหนึ่งร้อยตำลึงเอาไว้เขาจึงโบกมือปล่อยให้นางกับคนเข็นรถพาร่างเน่าๆ นั้นผ่านชายแดนไปได้ ส่วนตัวเขารีบเข้าไปยังห้องที่ก่วนเสวียนหลินนั่งรออยู่ “รายนี้ให้สินบนหนึ่งร้อยตำลึงขอรับ!” “อืม...สองวันมานี้มีคนให้สินบนจนผิดปกติ เป็นไปอย่างที่องครักษ์กั
มือทั้งสองข้างของเขาเลื่อนไล้ไต่ตามส่วนเว้าส่วนโค้งของนางไม่ยอมหยุดจนท้ายสุดนางก็ถูกไฟพิศวาสของเขาแผดเผาอีกรอบ“น้องหญิง พรุ่งนี้เราต้องข้ามเขาไปอีกไกล ไม่รู้ว่าจะมีโอกาสได้เล่นจับโจรกับเจ้าอีกยามใด เจ้าตามใจข้าสักหน่อยก็แล้วกันนะ” ถ้อยกระซิบกระเส่าเว้าวอนทำเอาชิงหลานใจอ่อนอีกหน“ท่านพี่ก็เหลือเรี่ย
“บาดเจ็บพอสมควรขอรับ! เมื่อครึ่งเดือนก่อนมีมือสังหารบุกไปที่เรือนของท่านลุงท่านป้า ข้ากับพรรคพวกไปพบเข้าพอดี ดีที่คนที่ข้าพาไปด้วยในวันนั้นเป็นจอมยุทธ์ฝีมือดี พวกเขาจับมือสังหารไว้ได้หนึ่งคน คนผู้นั้นพยายามจะฆ่าตัวตายแต่สหายของข้าป้องกันเอาไว้ได้ ซ้ำยังเค้นจนได้รู้ความจริงว่าพวกเขาเป็นคนของใต้เท้าจา
ฮูหยินผู้เฒ่าสกุลเผยทราบข่าวว่าหลานสาววางแผนฆ่าพระชายาชิงหลานจนต้องถูกทำร้ายบาดเจ็บสาหัสหนำซ้ำยังถูกขังคุกเพื่อรอการประหารก็ร้องไห้ด้วยความเศร้าสะเทือนใจ “ไม่น่าเลย! ไม่น่าเลยจริงๆ เพราะความอาฆาตแค้นแท้ๆ ทำให้นางต้องถูกประหาร”เผยลู่หลิ่งที่ถูกปล่อยออกมาเพราะยอมนำเอาทรัพย์สินที่ได้มาจากพี่ส
เผยหนิงเอ๋อร์นัดหมายกับใต้เท้าจื้ออีกครั้งหนึ่ง คนทั้งสองขึ้นไปเริงสวาทกันที่ชั้นบนของเหลาหงส์ขาว จื้อซุ่นซีที่เฝ้ารอคอยจะได้ฟ้อนเฟ้นร่างกายอวบอิ่มของหญิงสาวไม่ยอมให้นางได้พักง่ายๆ เผยหนิงเอ๋อร์ตอบสนองให้แก่เขาอย่างถึงอกถึงใจเมื่อสองวันก่อนเพื่อที่จะล่อหลอกให้นางออกมาพบ จื้อซุ่นซีจึงฝากปิ่นหยกงดงาม
“เจ้าไม่ได้ทำอะไร” เสียงฮูหยินผู้เฒ่าร้องตวาดพลางกระแทกไม้เท้าอันใหญ่กับพื้นดังกึก! “ข้าไม่ได้เอาดอกไม้ให้ฮูหยินดมจริงๆ นะเจ้าคะ! ปะ เป็นฮูหยินใหญ่ที่ดมเองต่างหาก” ร่างของสาวใช้ผู้นั้นสั่นเทา ใบหน้าของฮูหยินห่วงเยวียนถมึงทึง ส่วนใต้เท้าเผยย่างสามขุมเข้ามาใกล้ “ยังจะเล่นลิ้
อนุหมิวได้ยินคำยุแยงจากเผยหนิงเอ๋อร์ก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ตั้งแต่เห็นบุตรสาวของถังหนิงหวงมา...ก็คงจะมีวันนี้ที่ดูไม่ขัดหูขัดตาสักเท่าใด “คุณหนูรอง ท่านออกไปไหนมาหรือ วันนี้ในจวนของเราวุ่นวายกันมากเทียว หากท่านอยู่ด้วยนะ คงได้ช่วยแบ่งเบาภาระฮูหยินผู้เฒ่าได้มาก ฮูหยินใหญ่มาล้มป่วยกะทันหันเช่นนี
เมื่อส่งบ่าวนำรถม้าไปเชิญน้องสาวท่านหมอเกาเข้ามายังจวนเผย ทุกคนที่ได้เห็นท่านหมอหญิงล้วนแต่ตะลึงในความงามของนาง แม้เครื่องหน้าจะมิได้ดูเลิศเลอกว่าหญิงงามในเมืองหลวงที่ติดอันดับในงานเทศกาลชมบุบผา แต่ผิวพรรณของนางกลับละเอียดลอองดงามราวกับปุยหิมะ ชิงหลานมองดูน้องสาวของท่านหมอเกาด้วยความสนใจ เม







