All Chapters of เมียเด็กผู้การแสนร้าย (ผู้การสันต์:ชมจันทร์): Chapter 21 - Chapter 30

100 Chapters

ตอนที่11/2

"ผู้การไม่ต้องรับผิดชอบชมก็ได้จ้ะ คิดเสียว่าชมเป็นฝ่ายให้ผู้การเอง ชมจะไม่เรียกร้องอะไรทั้งนั้นจ้ะ ชมสัญญา ช่วยชมหน่อยนะจ๊ะผู้การจ๋า""ไม่" ผู้การหนุ่มกัดฟันกรอดพยายามอดทนชมจันทร์ซบใบหน้าลงกับไล่แกร่งแล้วสะอื้นออกมา"ผู้การจ๋าาาา ฮึก..ฮือ ไม่สงสารชมหรือจ๊ะ ชมโดนยานะจ๊ะ ถ้าชมไม่โดนชมคงไม่ทิ้งศักดิ์ศรีตัวเองเพื่อให้ผู้การทำแบบนี้หรอกจ้ะ""ถ้าเธอไม่กินของจากคนแปลกหน้าฉันก็คงไม่ต้องทำอย่างนี้เหมือนกัน""ชมไม่รู้นี่จ๊ะ ชมไม่รู้ว่าเขาจะทำ" ชมจันทร์เบ้หน้า เธอรู้ว่าเธอผิด แต่ตอนนี้เธอทรมาน ช่วยเธอก่อนได้ไหม"ไม่มีใครที่จะทำดีกับเราโดยไม่หวังผลจำไว้!" จบประโยคผู้การหนุ่มดันนิ้วกลางฝั่งซ้ายของตัวเองเข้าไปจนสุดความยาวของนิ้ว รอบนี้เข้าไปได้ไม่ยากเพราะน้ำหล่อลื่นชมจันทร์มีเยอะมากดันตัวหญิงสาวพิงไปกับอ่างจากุซซีแล้วกระตุกนิ้วแรงๆ ทำน้ำในอ่างสาดกระเซ็นออกไปด้านนอก"อื้อ..อ๊ะ..ผู้การจ๋า" ชมจันทร์เสียวมากครางถี่ไม่ขาดปาก ทั้งสุขทั้งทรมานราวกับจะขาดใจตายกัดปากมองใบหน้าหล่อร้ายขมวดคิ้วเข้าหากัน เขากัดกามจนเห็นเส้นเลือดปรากฏขึ้นตามขมับ ออกแรงที่มือของตัวเองจนส่งเธอถึงฝั่งฝันร่างบางกรีดร้องพร้อมกับเ
Read more

ตอนที่ 12

เพล้ง!เสียงของตกในห้องที่กำลังจะเดินผ่าน ทำให้ผู้การสันต์ชะงักเท้าหยุดเดิน มองไปยังห้องที่เขาไม่ได้เข้าไปนานมาก ด้านหน้าคือประตูห้องนอนธรรมดาเหมือนทุกห้อง ทว่าด้านใน...ผู้การสันต์ตัดสินใจแวะเข้าไปในห้องแห่งนี้ก่อนจะกลับห้องตัวเอง เขาไม่ได้ล็อกประตูเอาไว้เพราะแม่บ้านยังคงเข้ามาทำความสะอาดอยู่เป็นประจำถึงแม้จะดูเหมือนห้องนอนปกติ แต่บรรยากาศภายในเงียบเชียบราวกับหายเข้ามาในอีกโลกหนึ่งเมื่อปิดประตูลงภายในห้องถูกตกแต่งด้วยดอกไม้สดส่งกลิ่นหอมอบอวล แม่บ้านจะนำดอกไม้เข้ามาเปลี่ยนทุกหนึ่งสัปดาห์เพื่อให้ดอกไม้ยังคงสดใหม่และสวยงามอยู่เสมออย่างที่เจ้าของห้องชอบเธอชอบดอกไม้หลากหลายชนิด ชอบถึงขนาดว่าในอดีตเปิดร้านขายดอกไม้ให้ผู้คนมาเลือกชมเลือกซื้อแต่ทำได้ไม่นาน กลับพบว่าตัวเองเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาว และกิจการร้านดอกไม้เล็กๆ จำต้องหยุดลงไปเพื่อมารักษาตัวป่วยยังไม่ทันข้ามปี เธอก็จากเขาไปในที่สุดส่วนเขาทำใจไม่ได้ จึงยังเก็บทุกอย่างที่มันเคยมีอยู่ไว้ในห้องแห่งนี้ เสื้อผ้า ของใช้ต่างๆ ยังคงถูกเก็บเป็นระเบียบอย่างดี โต๊ะ ตู้ เตียงนอน ยังคงวางอยู่ที่เดิมตาคมสะดุดกับกรอบรูปอันนึงวางอยู่บนพื้น ก้
Read more

ตอนที่ 13 /1

@เช้าวันต่อมา@ห้องทานอาหารหญิงสาวในชุดนักศึกษาหลุบตามองต่ำเมื่อใครบางคนเดินเข้ามาในห้องอาหาร เหตุการณ์เมื่อคืนเราใกล้ชิดกันมาก เช้ามาเธอถึงยังรู้สึกเขินอยู่ ความอุ่นของฝ่ามือใหญ่ที่โอบอุ้มของสงวนเธอเอาไว้ยังตราตรึง เขาเป็นคนแรกที่ได้แตะต้องของสงวนของเธอนอกจากตัวเองเธอนั่งที่เก้าอี้ตัวเดิมฝั่งซ้ายข้างเขา ลอบมองอีกฝ่ายยกน้ำเปล่าขึ้นจิบก่อนจะตามด้วยกาแฟดำเธอเพิ่งรู้ว่าข้าวเช้าของผู้การสันต์คือกาแฟดำถ้วยเดียวส่วนของเธอ แม่บ้านทำโจ๊กหมูเด้งมาให้"กินแต่กาแฟอยู่ท้องหรือจ๊ะ" หาอะไรมาคุยกับเขาสักหน่อยดีกว่า เธอจะได้เลิกประหม่าสักทีผู้การสันต์ละสายตาออกจากหน้าจอมือถือ ทุกเช้าเขามักเข้าเช็กข่าวสารในกลุ่ม"อืม" ผู้การหนุ่มตอบสั้นๆ ก่อนจะดึงสายตากลับมาชมจันทร์เม้มปาก ตอบสั้นจัง หรือว่าเขาจะยังโกรธเธอเรื่องเมื่อคืน"ผู้การจ๊ะ""ว่า""เอ่อ..ชมขอโทษนะจ๊ะสำหรับเรื่องเมื่อคืน" "...""ชม..""ทำไมต้องพูดเรื่องนี้อีก""...""หรือชอบ ความจริงแล้วเธอก็อยากให้มันเป็นแบบนี้ตั้งแต่แรกใช่ไหม" "ผะ..ผู้การหมายความว่ายังไงจ๊ะ" ชมจันทร์ทำหน้างง ไม่เข้าใจความหมายของเขา"เธอมาที่นี่เพราะหวังจะได้เป็นเมียฉ
Read more

ตอนที่13/2

"อะไรหรือจ๊ะคุณหรั่ง""ผมเห็นคุณดูซึมๆ ครับ มีเรื่องไม่สบายใจเล่าให้ผมฟังได้นะครับ คิดซะว่าผมเป็นพี่ชาย รับปากว่าจะเก็บเป็นความลับครับ" หรั่งบอกพร้อมรอยยิ้มให้อีกฝ่ายสบายใจชมจันทร์รู้สึกอบอุ่นหัวใจอย่างบอกไม่ถูก 'คิดซะว่าผมเป็นพี่ชาย' ประโยคนี้จากคุณหรั่งทำให้คนที่จากบ้านมาอยากโผเข้ากอดแรงๆ "พอดีมีเรื่องนิดหน่อยจ้ะ""เรื่องอะไรครับ ใช่เรื่องเมื่อคืนไหม"ชมจันทร์พยักหน้า"ผู้การหาว่าชมตั้งใจรับแก้วไวน์จากผู้ชายคนนั้นจ้ะ""ผู้การบอกแบบนั้นเหรอครับ" หรั่งแปลกใจ ผู้การสันต์พูดแบบนั้นจริง?"ใช่จ้ะ ผู้การหาว่าชมอยากจับผู้การ บอกชมรู้แต่แรกแล้วว่าในแก้วไวน์มียาก็เลยรับมาดื่มจ้ะ"หรั่งคิดตาม ทำไมผู้การสันต์ถึงพูดแบบนั้นล่ะ ในเมื่อเมื่อคืนยังสั่งให้เขาไปจัดการกับไอ้คนทำอยู่เลย ตอนนี้เขาไม่รู้หรอกว่ามันมีสภาพเป็นยังไง หากพรรคพวกเรายั้งมือมันก็แค่เข้าไปนอนหยอดข้าวต้มในโรงพยาบาล แต่หากไม่แล้วนั้น.."ชมอยากกลับบ้านจังเลยจ้ะคุณหรั่ง" เอ่ยบอกน้ำเสียงสั่นๆ พยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลออกมา รู้สึกเป็นภาระยังไงก็ไม่รู้"คุณหรั่งพาชมกลับบ้านหน่อยได้ไหมจ๊ะ""ใจเย็นๆ ก่อนนะครับคุณชม ผมว่าอาจมีการเข้าใจผิด
Read more

ตอนที่13/3

"ผู้การมีเรื่องเครียดไหมครับ""..นิดหน่อย" นิ่งไปพักหนึ่งถึงเอ่ยออกมา"เรื่องคุณนายหรือเปล่าครับ" ทุกครั้งที่ผู้การสันต์มีอาการอย่างนี้ใส่คนในบ้านต้องเป็นเรื่องของคุณภาแน่นอน หากมีใครทำอะไรไม่ถูกใจก็จะเรียกมาคุย ส่วนผู้การสันต์ตึงทั้งวัน"อืม เมื่อคืนกูไปหาภามา เจอรูปคู่ที่เราถ่ายร่วมกันตกลงมาแตก กูคิดว่าภาคงไม่พอใจที่กูพาชมจันทร์เข้ามาอยู่ในบ้านแน่ๆ"หรั่งคิดตาม หากเป็นอย่างนั้นแสดงว่าวิญญาณคุณภาคงยังวนเวียนอยู่ในบ้าน เขาก็คิดว่าอดีตเจ้านายไปเกิดใหม่แล้วซะอีก แต่ความจริงยังไม่ไปไหน"ให้ชมจันทร์ไปอยู่ที่อื่นดีไหม""คุณชมจะโอเคหรือครับ""ไม่รู้สิ" แต่ภาวนาก็คงไม่โอเคเหมือนกันที่เขาเอาผู้หญิงคนอื่นมาอยู่ใกล้ตัว สาเหตุอย่างหนึ่งที่เขาไม่รับเลี้ยงดูใครเข้ามาอยู่ในบ้านเพราะแบบนี้"เดี๋ยวผมจะพาไปที่ที่นึงครับ" หรั่งเอ่ยออกมาแล้วตบไฟเลี้ยวไปทางซ้ายผู้การสันต์ไม่ได้ถามว่าลูกน้องจะพาไปไหน กระทั่งรถมาหยุดลงที่วัดแห่งหนึ่ง"มึงพากูมาทำบุญให้ภาเหรอ เราไม่ได้ซื้ออะไรมานะ""เปล่าครับ ผมพาผู้การมาตัดสายแนน"ผู้การสันต์คิดตาม 'ตัดสายแนน' งั้นเหรอ "ไปครับ" หรั่งลงจากรถแล้วเดินอ้อมไปเปิดประตูให้นาย เ
Read more

ตอนที่ 14 /1

@17.00น.@สำนักงานตำรวจหรั่งยืนรอรับเจ้านายเดินออกมาจากสำนักงาน ไม่ว่าจะเช้าถึงเย็นผู้การสันต์ยังคงดูดีอยู่เสมอผู้การหนุ่มเดินไปขึ้นรถ พาหนะยี่ห้อยุโรปก็เคลื่อนตัวออกไปทันที"กลับบ้านเลยนะครับ" ถามอย่างเช่นทุกครั้ง ถึงแม้ทราบว่านายตัวเองไม่มีงานไหนให้ไปต่อก็ตาม"แวะห้างก่อน""ผู้การจะไปซื้ออะไรครับ""บอกให้ไปก็ไปเถอะ"แหมะ ถามแค่นี้ก็ไม่ได้นะครับก็แค่แปลกใจ เพราะไม่บ่อยนักที่ผู้การสันต์จะไปเดินห้างด้วยตัวเอง หากอยากได้อะไรก็จะใช้เขาไปดูให้ แต่ครั้งนี้คงมีของสำคัญที่อยากได้และอยากเลือกเองกับมือ พอถึงห้างสรรพสินค้า เขาและพรรคพวกเดินตามหลังเงียบๆ คอยคุ้มภัยให้ผู้การสันต์อย่างเช่นทุกครั้ง เราเดินมาหยุดที่หน้าร้านจิวเวลรี่แบรนด์ดัง สงสัยจะซื้อเครื่องประดับไปเป็นของฝากให้ใครรุ่นนี้ไม่มีหรอกซื้อของกินของใช้ ต้องเป็นเครื่องประดับและของสะสมที่มีมูลค่าเท่านั้นทันทีที่ร่างสูงในชุดข้าราชการเดินเข้าไปในร้าน พนักงานก็รีบกรูเข้ามาต้อนรับทันที"สวัสดีค่ะผู้การ สนใจดูเครื่องประดับของผู้หญิงหรือของผู้ชายคะ"ถามคนที่รู้จักหน้าคร่าตา ไม่บ่อยนักที่ผู้การสันต์จะมาที่ร้านจิวเวลรี่แห่งนี้ แต่หน้าตาและ
Read more

ตอนที่ 14/2

ก๊อก ก๊อก ก๊อกมือหนายกขึ้นเคาะประตูเรียก ทว่าไม่มีใครมาเปิดจึงเลือกแง้มประตูเปิดเข้าไป เห็นใครบางคนในชุดนักศึกษานั่งหันหลังมาให้ สองรูหูถูกเสียบด้วยหูฟังสมอลทอร์ค มิน่าเขาเคาะประตูถึงไม่ได้ยินดันประตูปิดกลับแล้วเดินเข้าใกล้ มองถุงเครื่องประดับที่ถือติดมือมาด้วยอย่างชั่งใจ หยิบกล่องกำมะหยี่สีดำออกมาจากในถุงใบหรู เปิดหยิบสร้อยเส้นเล็กออกมาถือเอาไว้ในมือ สวมที่คอให้เธอไปทำคนที่กำลังนั่งทำการบ้านพร้อมฟังเพลงไปด้วยหยุดนิ่ง เมื่อสัมผัสได้ว่ามีมือของใครกำลังทำอะไรบางอย่างที่คอของเธอคงตกใจไปแล้วหากจำไม่ได้ว่ามือและแขนที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดสีเขียวเด่นชัดขนาดนี้เป็นของใครแต่แปลกใจมากกว่าที่เขาทำแบบนี้กับเธอชมจันทร์วางปากกาลงแล้วถอดหูฟังออก ลุกขึ้นยืนเผชิญหน้าอีกฝ่ายยื่นมือมาจัดอะไรบางอย่างที่คอของเธอ เธอมองลงตาม"ชอบไหม""ผู้การซื้อสร้อยให้ชมหรือจ๊ะ""อืม เดินไปส่งกระจกดูสิว่าชอบไหม"ชมจันทร์เดินไปหยุดยืนที่หน้ากระจกตามที่เขาบอก ก็พบว่าสร้อยที่ผู้การสันต์ซื้อให้เป็นจี้เพชรรูปพระจันทร์ครึ่งเสี้ยว ต่อด้วยดาวดวงเล็กยาวเป็นสาย สวยและน่ารักมาก กัดปากตัวเองเบาๆ แล้วเหลือบมองคนด้านหลังเล็กน้
Read more

ตอนที่ 15 /1

@หนึ่งสัปดาห์ต่อมาใกล้ถึงช่วงสอบปลายภาคชมจันทร์มีติวสอบหลังเลิกเรียน มีคนที่เป็นหัวกะทิภายในห้องอาสาติวให้เพื่อนบางคนก็อยู่รอติว บางคนก็เลือกที่จะกลับบ้าน แต่สำหรับชมจันทร์ที่ไม่ได้มั่นใจตัวเองมากนักเลือกอยู่ติวต่อส่งข้อความหาคุณหรั่ง ไม่นานฝ่ายนั้นโทรกลับมา"จ้ะคุณหรั่ง วันนี้ชมกลับช้าหน่อยนะจ๊ะ มีติวสอบปลายภาคจ้ะ" (ครับ เสร็จตอนไหนโทรมานะครับเดี๋ยวผมไปรับ) "เดี๋ยวชมกลับกับเพื่อนก็ได้จ้ะ แต่บอกผู้การให้หน่อยนะจ๊ะว่าชมกลับช้า" (ได้ครับ) วางสายจากชมจันทร์ หรั่งบอกกับคนที่นั่งเบาะหลัง เขากำลังจะพาผู้การสันต์กลับ"คุณชมมีติวสอบปลายภาคต่อครับ เสร็จแล้วจะให้เพื่อนมาส่ง""เพื่อนคนไหน""ผมลืมถามครับ"ผู้การสันต์ถอนหายใจแรง แล้วเมินหน้าไปทางอื่น มันก็ไม่ถาม ไม่รอบคอบขนาดนี้ทำงานกับเขามาตั้งนานได้ยังไง ไล่ออกดีไหม"ให้ผมโทรกลับไปถามไหมครับ""ไม่ต้อง" เอ่ยแล้วหลับตาลงพักสายตา กระทั่งถึงบ้านวันนี้อากาศค่อนข้างร้อนเขาจึงรีบไปอาบน้ำ หยิบไวน์ในตู้เย็นออกไปนั่งดื่มรับลมเย็นๆ ตรงหน้าระเบียงหกโมงเย็นฟ้าเริ่มมืด แสงไฟจากทางหน้ารถส่องสว่างตรงหน้าบ้าน ทำให้เขาเห็นใครบางคนในชุดนักศึกษาสองคนลงมาจ
Read more

ตอนที่15/2

"เพื่อนผู้หญิงไม่มีเลย?""เพื่อนผู้หญิงไม่มีรถจ้ะ""แล้วเพื่อนที่ว่า ชื่ออะไร ลูกเต้าเหล่าใคร พ่อแม่เป็นใคร บ้านอยู่ที่ไหน""ถามขนาดนี้เลยหรือจ๊ะ" เธอไม่ใช่นักโทษที่ตำรวจอย่างเขาจะถามเอาทุกเม็ดนะ หากเธอบอกว่าเพื่อนในห้อง ทางผ่านกลับบ้านเขาอยู่ทางนี้ก็น่าจะเพียงพอแล้ว"บอกไปผู้การก็ไม่รู้จักหรอกจ้ะ""ก็ลองบอกมา" ตอนนี้เขายังไม่รู้จัก แต่ไม่ถึงห้านาทีเขารู้จักแน่"ผู้การหึงชมหรือจ๊ะ" คนตัวเล็กแกล้งถามยิ้มๆ เมื่อก่อนเวลาไปเรียนเธอกลับกับเพื่อน ตากับยายเธอไม่เห็นถามขนาดนี้เลย บอกว่าเพื่อนแถวบ้านก็จบแล้ว"เปล่า ถามในฐานะที่ฉันเป็นผู้ปกครองของเธอ""เป็นพ่อหรือจ๊ะ?""พูดอะไรระวังหน่อย" เขาเนี่ยเหรอจะเป็นพ่อ อย่างเขามันต้องเป็นผัว!ในเมื่อตากับยายของชมจันทร์ตั้งใจยกอีกฝ่ายให้เขาทำเมีย แล้วมันจะมีสถานะอะไรทั้งคู่นั่งกินข้าวกันไปสักพัก ชมจันทร์อิ่มก่อนจึงขอตัว"ชมขึ้นห้องเลยนะจ๊ะ จะไปนั่งทบทวนแนวข้อสอบต่อจ้ะ""อืม" ผู้การสันต์ยกน้ำเปล่าขึ้นจิบตามหลัง ก่อนจะลุกเดินไปนั่งย่อยริมสระน้ำ เรียกลูกน้องคนสนิทให้มาหา"ครับผู้การ""ใครมาส่งชมจันทร์มึงรู้ไหม"หรั่งครุ่นคิด ก่อนจะส่ายหัวออกมา เขาเองก็ไม่ไ
Read more

ตอนที่ 16 /1

@21.00น.ร่างสูงพลิกตัวไปมาเพราะนอนไม่หลับ คงเพราะเขาเคลิ้มหลับไปบนรถเมื่อตอนเย็นทำให้ตอนนี้ไม่ง่วง กะลงไปเดินสูดอากาศด้านล่าง แต่ทางผ่านที่จะลงบันไดคือห้องของใครบางคน เพราะความเงียบในเวลาค่ำคืนทำให้เขาได้ยินเสียงอะไรบางอย่างเล็ดลอดออกมา ได้ยินไม่ชัดว่าพูดอะไร แต่คงสนุกน่าดูถึงมีเสียงหัวเราะคิกคัก ไหนลองเข้าไปดูบิดลูกบิดประตูห้องด้วยความเบามือ ก็เห็นคนตัวเล็กในชุดนอนนั่งหันหลังมาทางนี้ปิดประตูลงกลับ เขยิบเท้าเข้าใกล้ชมจันทร์ก็ยังคงคุยโทรศัพท์อยู่ดีสองมือขัดหลัง โน้มตัวลงไปด้านหน้า แนบหูลงบนมือถือแล้วฟังเสียงจากฝั่งนั้นว่าเป็นใคร (ลองทำดู ถ้ายังไม่ได้เดี๋ยวไปสอนถึงห้อง) ชมจันทร์ตัวแข็งทื่อเมื่อสัมผัสได้ถึงใครบางคน เธอจำกลิ่นหอมบนตัวเขาได้ ว่าแต่เขามาอยู่ในห้องนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ (ชม) "วะ..ว่า" (ได้ยินไหม) "ดะ..ได้ยิน"ผู้การหนุ่มผละใบหน้าออก เป็นจังหวะเดียวกันกับที่ชมจันทร์เงยหน้าขึ้นมองผู้การสันต์มองคนตัวเล็กด้วยสายตาเรียบนิ่ง แย่งมือถือมากดวางแล้วโยนไปที่โซฟา"ผู้การ ชมติวอยู่นะจ๊ะ" ชมจันทร์หน้ายู่ที่เขาทำแบบนั้น มีสิทธิ์อะไรมาแย่งมือถือเธอไปกดวาง"ติวอะไร ถึงขนาดจะมาสอ
Read more
PREV
123456
...
10
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status