Ang hangin sa rooftop ay malamig, ngunit hindi sapat para palamigin ang init sa dibdib ko.Nasa itaas ako ng bagong Fendi-Holmes Hotel, isang lugar na dati’y pangarap lang—ngayon, katotohanan. Nakatingin ako sa ulap, puti at malambot, naglalaro sa dulo ng araw. Dati, pakiramdam ko, ako’y ulap lang: walang direksyon, madaling dalhin ng hangin, at laging nananatiling malayo sa mga taong gusto kong abutin. Ngunit ngayon, iba. Ngayon, ramdam ko ang bigat at init ng aking sariling buhay. Ramdam ko ang presensya niya. Dumampi sa aking balikat ang kamay niya. Jayden. Walang salita. Hindi kailangan. Sa isang iglap, alam naming pareho ang nararamdaman. Hinawakan niya ang kamay ko, at sa simpleng pagkakahawak na iyon, nabuo ang mga taon ng katahimikan, pagkabigo, at pagnanasa. Ang init ng palad niya ay naiiba—hindi lamang dahil sa katawan niya kundi dahil sa pang-unawa niya sa akin. “Ang ganda mo,” bulong niya, parang lihim lang sa hangin. Ngunit alam naming pareho, hindi iyon simpleng kom
Mehr lesen