At Ngayon… Kami Na Ang Parehong Langit At ngayon… kami na ang parehong langit. Nakaupo kami sa gilid ng rooftop, nakaharap sa city skyline. Ang mga ilaw sa ibaba ay kumikislap na parang bituin, ngunit ang tiningnan ko ay siya. Ang bawat hininga niya, ang bawat ngiti, ang bawat titig—parang lahat ng oras sa nakaraan ay napawi sa isang sandali. Hindi ko alam kung paano ko siya nakayanan. Ang lahat ng taon na nagtatago, nagmamartsa sa puso ko, naglalakad sa dilim ng lihim at galit… napawi sa isang haplos ng tingin niya. “Alam mo,” bulong niya, humihinga nang malumanay, “akala ko, lahat ng nangyari… lahat ng sakit at pagkakahiwalay… wala nang saysay.” Ngumiti ako, bahagya lamang. “Kaylee… walang sakit na nasayang. Lahat iyon… ginawa tayo kung sino tayo ngayon. Kung sino tayo sa isa’t isa.” Tumango siya. Hinawakan ang mga daliri ko. Napakagaan ng kanyang palad, ngunit ramdam ko ang init na tumagos sa bawat ugat ng katawan ko. Para bang sa simpleng hawak iyon, nabuo muli ang lahat ng
Baca selengkapnya
Masuk
