All Chapters of เด็กมันชอบอ่อย: Chapter 11 - Chapter 20

"อ้าวอยู่กันพร้อมหน้ากันเลย แล้วนี่ทำอะไรกันอยู่ล่ะเนี่ย"เสียงบุคคลมาใหม่ทักขึ้นเสียงปกติทำให้คนที่กำลังตกอยู่ในอาการอึ้งหันมองยังหน้าประตูรวมถึงอีกสองคนที่มองตามด้วย สร้อยม่วงวางตะกร้าผักในมือลงบนโต๊ะแล้วเดินเลี่ยงเข้าไปยังในห้องครัวโดยมีแขกมาใหม่พร้อมกับหลานสาวตัวเล็กในอ้อมแขนเดินตามหลังเข้ามาในบ้านพระพายฝืนยิ้มบางๆ ยกแก้วชานมในมือขึ้นดูดในขณะที่สายตาจับจ้องมองเด็กน้อยที่กำลังยิ้มร่ามองมาที่เธอด้วยเช่นเดียวกัน "น้ามๆ"เสียงอ้อแอ้นิ้วเล็กชี้มายังแก้วน้ำในมือเรียวในขณะที่เจ้าของก็ดูดเข้าปากตัวเองด้วยความรวดเร็ว ทำทุกอย่างให้เป็นธรรมชาติที่สุดมองข้ามเสียงเล็กกับนิ้วที่ชี้มาจนท้ายสุดก็มีเสียงดังครู๊ดบอกให้รู้ว่าน้ำในแก้วที่เธอกำลังดูดอย่างเอาเป็นเอาตายได้หมดลงแล้วเสียงดังเรียกสายตาหลายคนให้หันมองมาเป็นตาเดียว แต่ใครสนล่ะเบือนหน้าหนีแล้ววางแก้วในมือลงกลับบนโต๊ะตามเดิม พร้อมกับเคี้ยวไข่มุกในปากตุ้ยๆ จนออกแก้มทั้งสองข้าง"โห่ พายพี่แม่งได้ว่ะ ขนาดเด็กเล็กยังไม่เว้นอ่ะ""อะไร ฉันทำอะไร"สองพี่น้องป้องปากคุยกระซิบกระซาบแต่ไม่ได้รอดพ้นหูของคนที่ยืนอยู่เลย หญิงวัยกลางคนฝืนยิ้มฝืดเฝื่อนกลบอ

ปึง!ประตูห้องทำงานชั้นสูงสุดของคลับหรูใจกลางเมืองถูกเปิดออกด้วยความไร้มารยาท และเจ้าของการกระทำนั้นจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากน้องชายเจ้าของร่างสูงขวัญใจสาวน้อยสาวใหญ่ของเขาเอง 'ฮันเตอร์'"มึงจะมีมารยาทสมอายุสักนิดไม่ได้เลยเหรอวะไอ้ฮัน""....""เป็นไรวะ ใครมันกล้าทำทายาทอสังหาริมทรัพย์พันล้านอย่างมึงให้อารมณ์เสียได้ ไหนลองบอกเฮียมาดิ๊""...." เจ้าของร่างสูงถอนหายใจยาวๆ หนึ่งครั้งแล้วเบือนหน้าหนีเจ้าของคำพูด เขาไม่ชอบคนเรียกแทนเขาแบบนั้น เขาอยากมีชีวิตส่วนตัวไม่อยากให้มีใครรู้จักตัวตนของเขาแต่ไอ้เฮียนี่ก็ชอบล้อซะเหลือเกินจริงๆ"เออกูไม่พูดล่ะ ไหนใครทำอะไรมึงเล่ามาสิ""ไม่มีไร แค่เบื่อๆ เลยออกมาปลดปล่อย""ปลดปล่อย? เซ็กซ์?""นอกจากเซ็กซ์ เหล้าก็เป็นวิธีปลดปล่อยไหมวะไอ้เฮีย" กระแทกพูดด้วยอารมณ์ร้อนที่ยังคงสุ่มอยู่ในอก แม่ง! เติมเชื้อเข้ามาอยู่ได้ไอ้เฮีย"ห่าสัส! คราวหลังไม่ต้องเคารพกูแล้วก็ได้เรียกไอ้ซะเต็มปากเต็มคำขนาดนั้น""ว่างไหม ไปกินเหล้ากัน"พชรพ่นถอนหายใจยาวๆ จิ๊ปากเล็กน้อยปิดแฟ้มด้านหน้าตัวเองแล้วดันตัวลุกขึ้นเดินมาตบไหล่กว้างของน้องชาย ก่อนจะพากันเดินออกมาจากห้องทำงานกว้างลงมายังช

"อึก!"เสียงกลืนน้ำลายดังอึกในลำคอก่อนริมฝีปากร้อนชื้นจะประกบลงมาอีกครั้ง กลิ่นแอลกอฮอล์จากกันและกันปลุกเร้าอารมณ์กระสันให้จุดติดหลอมมัวเมาดึงสติให้เดินเข้าไปสู่ไฟสวาทที่กำลังลุกโหมขึ้นมาพระพายพยายามดึงสติอันน้อยนิดของตัวเองที่เริ่มจะต้านฤทธิ์ของน้ำมึนเมาที่ดื่มเข้าไปในร่างกายลงกับฤทธิ์หลอมมัวเมาจากแอลกอฮอล์จากคนตัวโตกว่าด้วยความลำบาก อารมณ์บางอย่างกำลังดึงเธอให้ดิ่งลงสู่หลุมลึกยากจะขึ้นมาได้แรงต่อต้านก่อนหน้าเริ่มหดน้อยลงทำให้ฮันเตอร์ยอมปล่อยมือออกจากพันธนาการ เคลื่อนลงมากอบกุมก้อนเนื้อกลมกลึงสองลูกไว้เต็มมือ ก่อนจะกระชากเดรสลงมาใต้ราวนมด้วยความรุนแรงและรวดเร็วราวกับโกรธแค้นมันมานาน แล้วบีบเคล้นก้อนเนื้อนุ่มที่มีเพียงบราปีกนกปกปิดยอดถันไว้แรงๆ"อื้อ! เจ็บ"เสียงหวานลอดออกมาให้ได้ยินเพียงเสียงอู้อี้ยกมือมาจับหลังมือใหญ่ไว้บอกเป็นนัยให้คนทำรู้ว่าเธอหมายถึงส่วนไหน แต่เขากลับมองข้ามมันแล้วสะบัดมือเธอออกพร้อมกับจูบที่ถูกถอนออกเช่นกัน"มาต่อจากบทเรียนตอนเช้ากัน""....""ตอนแรกผมคิดว่าจะค่อยๆ สอนพี่ แต่พอได้มาเห็นงานด่วนงานรีบของพี่วันนี้แล้วมันทนไม่ไหวว่ะ""....""เริ่มตอนนี้เลยแล้วกัน"

จะว่าด้วยเพราะแอลกอฮอล์ก็ได้ เพราะอารมณ์พาไปก็ช่าง แต่ตอนนี้เธอได้เสียครั้งแรกให้กับเด็กนั่นไปแล้ว เด็กนิสัยเสียแถมยังปากร้ายอีก แต่อะไรมันคงจะไม่แย่ไปกว่าเธอที่กำลังหวั่นใจกลัวเด็กคนนั้นแล้วล่ะคำพูด คำขู่ หรือสีหน้าของเขาเมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมานี้ยังตราตรึงในความทรงจำอยู่เลย พระพายเลือกหยิบเสื้อยืดตัวใหญ่ของเด็กโตเกินวัยและกางเกงสามส่วนที่ยาวกว่าปกติของเจ้าของห้องในตู้เสื้อผ้าออกมาสวมใส่อย่างถือวิสาสะ เท้าเล็กก้าวเดินออกจากห้องแต่งตัวชะโงกหน้าออกมาเพื่อสำรวจรอบห้องว่าอีกคนยังนั่งอยู่บนเตียงกว้างนั้นอยู่หรือเปล่า เมื่อเห็นว่าไร้ร่างสูงแม้แต่เงายังไม่มีให้เห็นร่างบางจึงได้ก้าวเดินออกมาเต็มตัวดวงตากลมสวยกวาดสายตามองรอบห้องนอนกว้างอีกครั้งหลังจากเดินมาหยุดลงกลางห้องแล้ว เด็กนั่นไม่ได้อยู่ในห้องน้ำ ไม่ได้อยู่ในห้องนอนด้วยหรือจะออกไปข้างนอกแล้วนะเธอตัดสินใจเดินออกมานอกห้องนอนมายังโถงรับแขกกว้างด้วยความเชื่องช้า ด้วยร่างกายที่ไม่เอื้ออำนวยนิ่วหน้าด้วยความเจ็บแสบทุกครั้งที่เผลอกระแทกเท้าลงแรงๆ กว่าจะมาทิ้งตัวลงบนโซฟาตัวยาวได้ก็ใช้เวลาไปมากเหมือนกัน"ไปไหนแล้วนะ"ริมฝีปากอวบอิ่มขบเม้มเบา

"ล้างเสร็จก็กลับไปได้แล้ว ฉันอยากมีความเป็นส่วนตัว"พระพายเอ่ยขึ้นหลังจากเดินออกมาทิ้งตัวลงบนโซฟาด้านนอก โดยมีร่างสูงของฮันเตอร์ที่กำลังยืนล้างจานอยู่ในโซนของครัว มือหนาชะงักเล็กน้อยแต่ก็กลับมาเป็นปกติได้ในเวลาไม่นาน เขาจัดการล้างชามโจ๊กกับแก้วน้ำเสร็จสรรพก็เดินออกมาทิ้งลงนั่งตัวลงนั่งตรงข้ามเจ้าของห้อง"ทำไมชอบไล่อยู่เรื่อยเลย""เพราะนายควรจะกลับได้แล้วไง ตอนนี้จะสองทุ่มแล้ว มันดึกแล้ว""เหอะ! ดึกกว่านี้ผมยังอยู่ได้เลย คิดจะไล่ก็หาข้ออ้างที่มันฟังขึ้นหน่อยไม่ได้หรือไง""ฉันอยากให้นายกลับไป ฉันปวดหัวขี้เกียจจะมาทะเลาะกับเด็กแบบนายแล้ว อีกอย่างอยู่กับนายแล้วพาลอารมณ์เสียมีเรื่องให้หงุดหงิดตลอดเวลาฉันไม่อยากเป็นโรคประสาทเส้นเลือดในสมองแตกตายเพราะต้องมาทนกับเด็กแบบนาย ทีนี้ฟังขึ้นหรือยัง""....""ถ้าเข้าใจแล้วกลับไปสักทีฉันอยากพักแล้ว"ฮันเตอร์ดันลิ้นเข้าหากระพุ้งแก้มเบือนหน้าออกจากร่างเล็กตรงหน้า เธอไม่ใช่เพียงไม่ชอบเด็กแต่เธออคติเลยล่ะ เพราะอะไรวะ! แค่อายุทำไมต้องทำให้มันเป็นเรื่องยุ่งยากด้วยวะ!ร่างสูงผลุนผลันลุกขึ้นกระแทกเท้าเดินออกไปจากห้องคอนโดที่พักของสาวรุ่นพี่ด้วยความรวดเร็วทันท