ตอนที่21เฉียวปิงเซียวคิดตามที่เซินเก่อเกอแนะนำก็คิดว่าช่างถูกต้องอย่างยิ่ง จึงไม่เกรงใจ เมื่อเฉินเซินปลดเสื้อคลุมกันลมหนาวของตนเองออกจับศีรษะเล็กลงนอนบนตักจัดท่าทางให้เด็กน้อยได้นอนสบาย จากนั้นก็เอาเสื้อห่มทับกันทั้งสายลมยามดึก และน้ำค้างให้นาง ปล่อยให้ด้านล่างชินหวางวุ่นวายเรียกหาคนสนิทมาตามหาคนตัวน้อยที่เพียงครึ่งเค่อก็หลับสบายไร้ทุกข์หรือกังวลตามประสาเด็กน้อย "หึ...ใจเย็นไม่มีสักส่วนเช่นนี้...ป่านนี้ไทเฮาคงรู้แจ้งแล้วกระมังว่าวันนี้เจ้าไปฝากรอยเท้าเอาไว้กี่รอยที่ซั่วหยางนี้" เฉินเซินนั่งกอดอกมองลงไปยังด้านล่างนิ่ง ในใจก็ด่าเจ้าทึ่มที่ยืนเท้าเอวทำสีหน้าพร้อมสังหารทุกคนที่พบหน้าด้วยสายตาหนึ่งระอา กับอีกสามส่วนห่วงใย ด้วยเขาในอดีตใจร้อนมุทะลุเกินไป รู้สึกเช่นไรก็แสดงออกมาจนหมด เพราะในใจคิดแต่ว่าผู้ใดจะมาบังอาจแตะต้องตนเองได้ ...ทระนงเกินไปจึงตายอนาถ... แต่ก็เหมือนสวรรค์จะยังเอ็นดูเฉียวปิงเซียวอยู่มาก ในช่วงต้นยามอิ๋นกลับมีจดหมายเร่งด่วนจากเผ่าทู่เจี๋ยตกมาถึงมือของชินหวางหนุ่มเลือดร้อน นั่นจึงทำให้หานไท่หมิงต้องเร่งกลับค่ายที่เมืองคังทันที เพราะทัพหลักของทู่ปาอ๋องถูกปรับเปลี่
Baca selengkapnya