All Chapters of สยบรักวิศวะร้าย: Chapter 91 - Chapter 100

สยบรักวิศวะร้าย บทที่ 91หลังจากวางสายแล้วสำราญก็มานั่งคิดว่านพดลทำไปเพื่ออะไร ที่สายรายงานบอกมาว่าคนที่ปล่อยข่าวก็คือนพดลอาของคิมหันต์เอง และเรื่องที่ต้นหยกหมั้นหมายกับคิมหันต์ก็เป็นนพดลนั่นแหละที่เที่ยวป่าวประกาศเย็นของวันนั้น.. ต้นหยกก็นั่งรออยู่ว่าคิมหันต์จะโทรหรือไลน์มาชวนออกไปทานข้าวเย็นไหม เพิ่งแยกกันเมื่อตอนเที่ยงนี่เองแต่ตอนนี้คิดถึงเขาอีกแล้ว ที่จริงคิดถึงตั้งแต่ตอนแยกกันนั่นแหละ เวลานี้จังหวะเต้นของหัวใจเธอแทบจะเป็นชื่อของเขาอยู่แล้ว"เสียงรถ?" นั่งฟังอยู่ก็ได้ยินเสียงรถวิ่งเข้าบ้านมา ต้นหยกเลยรีบลุกมาดูความเรียบร้อยของตัวเองแล้วรีบลงมาข้างล่าง "คุณปู่?""ทำไมเจอหน้าปู่ต้องทำหน้าแบบนั้นด้วยล่ะ""รถคุณปู่หรือคะ""แล้วเราคิดว่ารถของใคร""เปล่าค่ะ""คุณพ่อทำไมกลับเร็วคะ" ลูกสะใภ้ก็สงสัยเหมือนกับหลานสาว เพราะทุกครั้งเหนือตะวันจะกลับมาถึงบ้านก่อนพ่อเสมอ"วันนี้พ่อมีธุระจะคุยกับตาคล้าวเลยกลับมาเร็วหน่อย""คุณปู่มีอะไรจะคุยกับพี่คิมหันต์หรือคะ?"ก่อนที่ปู่จะตอบหลานก็มีรถอีกคันวิ่งเข้ามาในบ้าน คนที่คุยกันอยู่เลยหันออกไปมอง "พี่คิมหันต์" พอเห็นว่าเป็นเขาใจหนึ่งก็อยากรีบออกไป แต่อี

สยบรักวิศวะร้าย บทที่ 93วันต่อมา.."ต้นเห็นคิมหันต์ไหมลูก""ไอ้คล้าวยังไม่มาหรือครับ" "ใช่พ่อยังไม่เห็นเข้ามาเลย" "เดี๋ยวผมลองโทรตามดูนะครับ" เมื่อคืนนี้ต้นข้าวปล่อยให้วัฏจักรและจักรวาลเป็นคนพาคิมหันต์กลับบ้าน เพราะถ้าเขาพากลับเองก็คงต้องไปคอนโด แต่ถ้าเขานอนค้างคอนโดกับเพื่อนมีหวังบ้านได้ลุกเป็นไฟแน่ต้นข้าวเดินออกมาจากแผนกเพราะนพพลพ่อของคิมหันต์เข้ามาหาในแผนกเพื่อถามหาลูกชาย พอออกมาก็โทรเข้าเครื่องวัฏจักรก่อนและก็ได้รู้ว่าตอนนี้คิมหันต์ยังแฮงค์นอนอยู่บนเตียง"สายๆ เดี๋ยวมันคงเข้ามาครับ""พ่อฝากให้ตามหน่อยนะ วันนี้มีคุยงานกับลูกค้าด้วย""ครับ"ต้นข้าวเลยต้องโทรกลับไปหาวัฏจักรอีกรอบบอกว่าให้หาอะไรมาให้ดื่มแก้แฮงค์แล้วพามันเข้าบริษัทด่วนเลย"กูไม่ไป""แต่ไอ้ต้นมันโทรมา""ไอ้ต้นมันไม่ใช่พ่อกู" "ก็พ่อมึงนั่นแหละบอกให้มันโทรมา""ถ้ามึงไม่อยากให้กูนอนอยู่ที่นี่ด้วยเดี๋ยวกูออกไป""ไม่ใช่แบบนั้นมึงบอกกูมาซิมันเกิดอะไรขึ้น" ไม่เคยเห็นคิมหันต์สติหลุดขนาดนี้มาก่อน จะว่าอกหักมันใช่หรือจะมีผู้หญิงคนไหนที่ทำให้คุณชายเย็นชาแบบนี้สติหลุดได้วัฏจักรเลยส่งข้อความกลับมาบอกต้นข้าว ว่าวันนี้คิมหันต์คง

สยบรักวิศวะร้าย บทที่ 95"อะไรวะ?" คิมหันต์ที่รออยู่หน้าบ้านเห็นต้นข้าวออกมาพร้อมปรารถนาเลยถามออกไปด้วยความสงสัย"เมียกูจะไปด้วย""ถ้างั้นก็รีบมาขึ้นรถ" คิมหันต์ไม่สนใจว่าใครจะไปด้วยตอนนี้เขาอยากจะรีบตามไปดูว่าเธออยู่ที่นั่นจริงไหม เพราะต้นข้าวโทรไปแล้วแต่เพื่อนของเขาไม่รับสายที่จริงถ้าโทรตอนกลางคืนถังเบียร์ก็ไม่ค่อยรับสายอยู่แล้วล่ะ เพราะเวลาเข้านอนเขาจะไม่ให้อะไรมากวนใจ ใครจะเป็นจะตายค่อยคุยกันตอนที่เขาตื่น"กูขับเอง" ว่าแล้วต้นข้าวก็เปิดประตูฝั่งคนขับให้คิมหันต์ลงมา เพราะจะเอารถของคิมหันต์ไป"เดี๋ยวกูขับเอง""ไม่ได้ มึงสร่างเมาหรือยัง กูไม่กล้าฝากชีวิตลูกกับเมียไว้กับมึงหรอก"คิมหันต์เลยต้องทำตามที่ต้นข้าวพูด เขาลงมานั่งเบาะหลังปล่อยให้ปรารถนานั่งข้างคนขับจะได้ไม่เมารถด้วยตอนที่นั่งรถมาคิมหันต์ก็พะว้าพะวง ถ้าเธอไม่ได้ไปที่นั่นแล้วเธอจะไปที่ไหน โทรศัพท์ก็ไม่มีติดตัวไป"มึงขับรถให้เร็วกว่านี้ได้ไหม""มึงไม่เห็นหรือไงว่ารถเยอะ""ขับแบบนี้เมื่อไรจะออกนอกเมือง""นาว่าใจเย็นกันหน่อยนะคะ หยกคงไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ" ปรารถนากลัวว่าจะทะเลาะกันก่อนเลยพูดหยุดทั้งสองไว้ถึงแม้ว่าจะออกนอกเมืองมาแ

สยบรักวิศวะร้ายบทที่ 97🔞ทุกการกระทำที่คิมหันต์ได้ทำกับเธอไม่ใช่ว่าเขาอารมณ์เตลิดจนควบคุมตัวเองไม่ได้ แต่เขารู้ทุกการกระทำของตัวเอง และมีอยู่แค่ทางนี้ทางเดียว ที่จะทำให้ทั้งสองได้ครองคู่ ถึงแม้มันจะเป็นการกระทำที่ไม่ถูก แต่เขาจะไม่ให้อะไรมาพรากเธอไปจากเขาได้อีกแล้ว"อื้อ เจ็บค่ะ" เธอก็พร้อมที่จะเป็นของเขา และก็พร้อมมานานแล้วด้วย แต่ไม่คิดว่าการที่มีอะไรกับผู้ชายมันจะทำให้รู้สึก เจ็บ จุก แน่น ไม่รู้จะใช้คำไหนดีนี่แค่เขาสอดใส่เข้ามายังไม่ถึงไหนด้วยซ้ำ"ซี๊ดดด หยกทนได้ใช่ไหม" ชายหนุ่มกระซิบเบาๆ ที่ข้างหู แต่เขาก็ไม่ได้หยุด ยังคงพยายามดันเท่าที่มันจะเข้าได้และก็ค่อยๆ ขยับออกในท่าซอยความแข็งของแคร่ไม้ไม่ได้เป็นอุปสรรคเลย แต่ก็กลัวว่าเธอจะเจ็บแผ่นหลัง เพราะเธอต้องนอนราบไปกับพื้นไม้ ครั้งแรกของทั้งสองก็อยากทำให้มันดีกว่านี้ แต่คงไม่มีโอกาสแบบนี้อีกแล้ว เพราะถ้ากลับไปเขาคงหาโอกาสอยู่กับเธอสองต่อสองแบบนี้ได้ยากต้นหยกพยักหน้าเล็กน้อยเพื่ออนุญาตให้เขาทำต่อ และคิมหันต์ก็เริ่มขยับท่อนเอ็นที่มันยังคาร่องอยู่อีกรอบ"อ่ะอ่ะอ่ะ" เคยได้ยินแต่คนเขาพูดกันตอนมีเซ็กส์กับผู้ชายมันทั้งเสียวทั้งฟิน แต่ทำไม

สยบรักวิศวะร้าย บทที่ 99คิมหันต์ยังหาโอกาสไปร้านขายยาไม่ได้ หลังจากออกมาจากร้านสะดวกซื้อแล้วเขาก็เลยชวนทุกคนไปหาอะไรทาน"แล้วมึงไม่ขับรถไปล่ะ" ต้นข้าวสงสัยร้านอาหารก็อยู่อีกตั้งซอยหนึ่งยังจะพาเดินไปอยู่อีก "มึงสบายจนเคยตัว ไม่รู้จักการเดินออกกำลังกายบ้างเลยหรือไง""เดินออกกำลังกายร้อนๆ เนี่ยนะ?""เออน่าเดินตามมาไม่ไกลหรอก""เหมือนมึงเป็นคนจังหวัดนี้เลยนะ""เมื่อวานนี้กูเห็นมีร้านอาหารอยู่ไม่ไกลนี่เอง" ว่าแล้วเขาก็เดินนำหน้าไป ทุกคนเลยต้องเดินตามหลังคิมหันต์ไปแบบร้อนๆ พอมาถึงก็มีร้านก๋วยเตี๋ยว "ไหนมึงบอกเป็นร้านอาหารไงวะ""ร้านอะไรก็กินไปเถอะ""อากาศก็ร้อนอยู่แล้วมึงยังจะมาให้กูซดอะไรร้อนๆ อีกเหรอแถมห้องแอร์ก็ไม่มีด้วย""มึงชักจะเรื่องมากแล้วนะ" คิมหันต์เดินเข้าไปในร้านก๋วยเตี๋ยวนั้นก่อน คนที่เดินตามมาเลยต้องตามเข้าไปอีก"มึงสั่งก๋วยเตี๋ยวรอกูก่อนนะ กูลืมของที่รถ" เข้ามายังไม่ทันได้สั่งคิมหันต์ก็หมุนตัวกลับไปทางที่เพิ่งจะเดินเข้ามา"อะไรของมึงอีกเนี่ย!" กำลังจะเดินไปนั่งรอเลยต้องกลับมายืนสั่งอาหารก่อน"เถอะน่าเดี๋ยวกูกลับมา" "แล้วมึงจะเอาเส้นอะไร""เส้นอะไรมึงก็สั่งๆ ไปเถอะ" พูดแค่