บททั้งหมดของ เมีย(ลับ)วิศวะร้าย: บทที่ 61 - บทที่ 70

เมีย(ลับ)วิศวะร้าย บทที่ 62🔞เขาไม่คิดจะทำเล่นๆ หรอก จะได้ช่วยหยุดปากมากของเธอสักที หลังจากที่รูดซิปออกแล้ววัฏจักรก็ถอดกางเกงด้วย"กรี๊ดด อืมม" แต่จังหวะที่เธอกรีดร้องเขาก็รีบเอามือมาปิดปากไว้เพราะกลัวว่าทางรีสอร์ทจะได้ยิน "อื้มมม!!" ใบตองพยายามแกะมือเขาออก เพราะเมื่อสักครู่ไม่รู้ว่าเขาจับไอ้เจ้านั่นหรือเปล่าเธอมองไม่ทันว่าเขาถอดอะไรออกมาบ้างแต่จังหวะที่ทั้งสองกำลังฉุดกระชากกันอยู่ร่างของเธอก็หงายล้มลงบนเตียงตามด้วยร่างของฝ่ายชายล้มลงไปทับ"กรี๊ดดด!" กรี๊ดครั้งนี้เขาพยายามจะเอามือปิดปากอีกแต่เธอหมุนศีรษะหลบ จากที่จะเอามือปิดปากวัฏจักรเลยจับศีรษะของเธอล็อกไว้ก่อนจะปิดปากเธอด้วยปากของเขาเอง"?" ดวงตากลมเปิดกว้างขึ้นตกใจที่ถูกเขาจูบ พอเห็นว่าเธอนิ่งชายหนุ่มก็ค่อยๆ ขยับใบหน้าออก ที่จริงเขาแค่เอาริมฝีปากแนบเพื่อปิดปากเธอไว้ แต่ก็มีเผลอขยุกขยิกเล็กน้อยดวงตาที่เบิกกว้างอยู่กระพริบปริบๆ และดวงตาของทั้งสองก็มองสบกันในระยะที่ใกล้มากใกล้จนลมหายใจสัมผัสถึงอีกฝ่ายได้ ไม่นานชายหนุ่มก็ค่อยๆ โน้มริมฝีปากต่ำลงไปอีกครั้ง และครั้งนี้เธอก็ไม่ได้มีกิริยาโต้ตอบแบบนี้หรือที่เขาเรียกว่าจูบ ทำไมเรารู้สึกร

เมีย(ลับ)วิศวะร้าย บทที่ 64"แม่?" หันกลับไปก็เห็นว่าแม่กำลังเดินตรงดิ่งเข้ามาหา"คุณน้าครับ" วัฏจักรเอาตัวเองมาบังเธอไว้เพราะถ้าถูกตีอีกเธอคงไม่ไหวแน่"ส่งลูกสาวฉันคืนมา" "ตองไม่ไป" ขณะที่ตอบใบตองไม่กล้ามองดูแม่ด้วยซ้ำ เธอได้แค่หลบอยู่ด้านหลังของเขา"ใบตอง วันนี้แกต้องไปเรียน""พรุ่งนี้ตองถึงจะไป" เธอลาตอนช่วงงานศพของคุณยายแล้ว คิดว่าลาเพิ่มอีกสักวันคงไม่เป็นไร"ถึงแกจะใจแตก แต่ฉันก็ยังมีความหวังว่าแกจะได้รับปริญญา"นี่เราเป็นคนใจแตกในสายตาของแม่ไปแล้วเหรอ"มีอะไรกันครับแม่" ได้ยินนับดาวบอกว่าแม่กำลังต่อว่าให้ใบตองอยู่ถังเบียร์เลยรีบเข้ามาดูก่อน"ก็น้องของแกน่ะสิ มันชักจะใจแตกมากไปแล้วนะเรียนก็ไม่ไปเรียน""วันนี้วันสำคัญลูกคงอยากอยู่ช่วยงาน" ตอนนั้นเสกสรรอยู่กับลูกชายพอดีเลยรีบตามมาอีกคน"พูดกับฉันได้แล้วเหรอ" ตั้งแต่เข้ามาช่วยงานยังไม่เห็นสามีพูดหรือมองหน้าเลย แต่พอเรื่องส่งเสริมให้ลูกมีความรักทีแบบนี้พูดได้แล้วเหรอ "แม่ครับใกล้จะได้ฤกษ์แล้วผมขอจัดงานให้เสร็จก่อนได้ไหมครับ"สายตาจั๊กจั่นมองขวางไปที่สามีและลูกๆ ทำไมทุกคนถึงหาว่าเธอเรื่องมาก ทั้งๆ ที่เธอหวังดีกับลูกอยากให้เรียนให้จบ

เมีย(ลับ)วิศวะร้าย บทที่ 66ได้ยินว่าใบตองหายออกจากบ้านวัฏจักรก็รีบลุกออกมา"มึงจะไปไหนวะ""จะไปตามเธอน่ะสิ""จะไปตามได้ยังไงอยู่ไกลกันขนาดนี้""มีเครื่องรอบดึกไหม""กูก็ไม่แน่ใจ" ระหว่างที่ต้นข้าวเช็คเครื่องบินว่ามีรอบดึกให้บินไปในจังหวัดนั้นไหมวัฏจักรก็กดโทรหาใบตองดู>>{"ตอง?"} เขาไม่คิดว่าจะโทรหาเธอได้หรอกเพราะได้ยินว่าคนที่บ้านโทรหาแล้วติดต่อไม่ได้"ตองรับสายแล้วเหรอ" ต้นข้าวที่กำลังเช็คเที่ยวบินอยู่ใกล้ๆ หันมามองดูเพื่อน เห็นว่าน้องสาวรับสายต้นข้าวเลยแย่งเอาโทรศัพท์จากเพื่อนมาคุยสาย>>{"ตองอยู่ที่ไหน"} แต่พอถามออกไปปลายสายก็ตัดสายทิ้ง "ตอง!""มีอะไรวะ""เมื่อกี้ตองรับสายเหรอ" ต้นข้าวไม่แน่ใจว่ามีคนรับสายไหม เพราะไม่ได้ยินเสียงตอบจากปลายสายเลยหันมาถามเพื่อนดู"ก็ใช่น่ะสิ" วัฏจักรเลยเอาโทรศัพท์กลับมาแนบฟังแต่ได้ยินแค่เสียงตุ๊ดๆๆ "เห็นไหมมึงทำอะไรลงไป"วัฏจักรเลยลองกดโทรไปอีกแต่ก็ถูกตัดสายเหมือนเดิม เขาเลยต้องส่งข้อความไปบอกว่านี่พี่เองนะช่วยรับสายหน่อย เธออ่านแล้วก็ไม่ตอบเลยต้องวีดีโอคอล และเธอก็ยอมรับสายนี้>>{"ตองอยู่ที่ไหน"} ตอนที่เธอรับสายรอบข้างมืดสนิทเห็นแค่ใบหน้าของเธอลางๆ

เมีย(ลับ)วิศวะร้าย บทที่ 68"พี่วัด?" เท้าที่กำลังก้าวเดินตามพวกเพื่อนๆ ไปหยุดชะงักตอนที่มองเห็นว่ากลุ่มรุ่นพี่คณะวิศวะที่เดินออกมาจาก Shop มีใครบ้าง "พี่ต้น??""ตอง?" ต้นข้าวมองต่ำลงไปดูมือของน้องสาวเพราะตอนนี้มีผู้ชายจูงแขนอยู่แต่วัฏจักรมองก่อนหน้านั้นแล้ว พอรู้ตัวใบตองก็รีบดึงมือตัวเองกลับคืนมา"ตองไม่คิดว่าพวกพี่เรียนอยู่ที่นี่"ต้นข้าวหันมองไปดูหน้าเพื่อนเพราะมันเป็นภาพที่ไม่น่ามองเลย"ทำอะไรของเรา""คือพวกเพื่อนๆ จะพาไปที่โรงอาหารค่ะ" โอ๊ยมันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย เดี๋ยวพวกพี่เขาก็จะคิดว่าเราใจแตกเหมือนที่แม่คิดหรอก "สวัสดีค่ะพี่ต้น พี่จักร" สาวๆ ในคณะไม่มีใครไม่รู้จักรุ่นพี่หนุ่มฮอตประจำมหาวิทยาลัย แต่มีพี่หลายคนที่มีแฟนแล้ว แต่มีแฟนแล้วก็ไม่เป็นไรสมัยนี้เขาชอบคบซ้อนกัน แบบมีโลกหลายใบตื่นเต้นดี"ไปกินข้าวกันเถอะ" วัฏจักรหันไปชวนคิมหันต์ แล้วก็เดินนำหน้าไป"มึงเคลียร์เองนะเว้ย" คิมหันต์กระซิบบอกต้นข้าวดูท่าจะไม่ดีแล้ว"เดี๋ยวก่อนสิคะพี่วัด" ใบตองรีบเดินตามไปแล้วก็คว้ามือของวัฏจักรไว้ต่อหน้าต่อตาพวกเพื่อนๆ ที่พาเดินชมมหาวิทยาลัยและพวกเพื่อนๆ ก็มองภาพนี้อย่างตกใจ"เราไปก่อนนะ พอดีว่า

เมีย(ลับ)วิศวะร้าย บทที่ 70🔞"พะ พี่วัด" หลังจากที่เคลิ้มไปกับการจูบเธอก็เพิ่งเรียกสติกลับมาได้นี่แหละ แต่ดูเหมือนเขาจะเรียกสติกลับมาไม่ได้ เพราะใบหน้าของเขาขยับต่ำลงไปฝังอยู่กับเนินอกที่ยังคงมีชุดนักศึกษาปิดบังอยู่ "พี่วัดคะ" มือเรียวดันไหล่ของเขาให้ขยับออกตั้งแต่ล่วงเกินเธอครั้งก่อนเขาก็คุยกับตัวเองว่าจะไม่ทำแบบนี้อีก แต่ไม่คิดว่าพอได้สัมผัสร่างกายนี้อีกครั้งมันก็ทำให้เขามีความต้องการในตัวเธอสูงมาก จนคิดว่าตัวเองคงหยุดแค่นี้ไม่ได้หรอก"ไม่ได้นะคะ" หญิงสาวปัดป้องไว้ไม่ให้เขาถลกกระโปรงขึ้นมาได้"เราหมั้นกันแล้วนะ""หมั้นกันแต่ไม่ได้แต่งกันสักหน่อย" เธอกลัวมากกลัวว่าคำพูดของแม่จะเป็นจริง ถ้าผู้ชายได้เชยชมร่างกายจนเบื่อหน่ายแล้วเขาก็คงหาผู้หญิงคนอื่นมาทำให้หัวใจกระชุ่มกระชวย"เรากลัวว่าพี่จะไม่รับผิดชอบเหรอ""ใช่ค่ะ" ใบตองพูดออกไปตามตรงเลย ถึงแม้ตอนนี้เธอจะมีความรู้สึกดีๆ กับเขาแต่มันก็ยังไม่ใช่ความรักชายหนุ่มเลยต้องขยับออกแต่เขาก็ยังคงอยู่ในท่าคร่อมร่างของเธอ ทั้งสองมองสบตากันในระยะใกล้ เขาอยากมองหน้าเธอให้ชัดว่าที่ผ่านมามันเกิดอะไรขึ้นกับทั้งสองกันแน่ เพราะพวกเขาไม่ได้คบหาดูใจกันเห