เมีย(ลับ)วิศวะร้าย

เมีย(ลับ)วิศวะร้าย

last updateLast Updated : 2026-03-07
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
82Chapters
2.9Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เธอยอมมอบสิ่งที่มีค่าที่สุดให้กับเขาผู้ชายที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ที่เธอตัดสินใจทำแบบนั้นลงไปก็เพราะว่าเธอต้องมอบเรือนร่างนี้ให้ตาแก่ตัณหากลับ เพื่อแลกกับชีวิตของคุณย่าที่นอนรอการรักษาอยู่โรงพยาบาล แต่เธอจะไม่ยอมเสียความบริสุทธิ์ให้กับตาแก่นั่นโดยเด็ดขาด วันนี้เลยตัดสินใจอย่างแน่วแน่ว่าจะมอบความบริสุทธิ์ของตัวเองให้กับผู้ชายที่เธอออกมาจากงานเลี้ยงด้วย "เลี้ยวเข้าตรงนี้แหละค่ะ" "แต่มันเป็นโรงแรมม่านรูดนะครับ" "ฉันบอกให้เลี้ยวไงคะ" "อาา ใจเย็นก่อนสิครับ เรายังไม่ได้ทำความรู้จักกันเลยนะ" "เราก็กำลังทำความรู้จักกันอยู่นี่ไงคะ" หลังจากทุกอย่างผ่านไปเขาก็ดึงเสาเรดาร์ที่ฝังอยู่ด้านในออกมา และน้ำที่เขาหลั่งก็ค่อยๆ ไหลตามท่อส่งออกมาด้วย มือหนารีบเอื้อมไปหยิบกระดาษทิชชูที่มีไว้ให้กับทุกห้อง แล้วก็ดึงมันออกมาหลายแผ่นมากเพื่อจะเช็ดทำความสะอาดให้ "ฉันทำเอง" นับดาวแย่งกระดาษทิชชูกับเขามาซับเอง

View More

Chapter 1

บทที่ 1

「――拝島さん。半月後に湊都に戻って、貴方と結婚するわ」

ラウンジバーのテラス席。深い色合いのソファに身を沈めながら、京極紫音(きょうごく しおん)は受話器の向こうの相手に静かに告げた。

すぐに返ってきたのは、磁石のように人を惹きつける、冷ややかで知的なバリトンボイスだった。「紫音。私の記憶が確かなら、君は二ヶ月前にその『愛しい彼氏』とやらのために、私との婚約話を蹴ったはずだが?」

痛いところを突かれ、紫音は唇をぐっと引き結ぶ。

二ヶ月前――彼女は七年間愛し続けた恋人・不破清也(ふわ せいや)を正式に両親へ紹介しようとしていた。

だが、あろうことかその矢先に両親から告げられたのは、京極家と拝島家の政略結婚。彼女の名目上のフィアンセとなったのが、拝島律(はいじま りつ)だった。

紫音は清也のために家と猛衝突し、父を入院させるほどの大喧嘩を繰り広げた。さらには『清也と絶対に幸せになってみせる、私の選択は間違っていない』と証明するための賭けまでして、家を飛び出したのだ。

だが、あれからたったの二ヶ月。清也への情熱は、彼が義妹である江藤芙花(えとう ふうか)に見せる度重なる偏愛によって、見る影もなく消耗してしまった。

とりわけ、今日は酷かった。

今日は本来、二人の大切な記念日だったはずだ。それなのに清也は約束をすっぽかし、この店で芙花と恋人同然の戯れに興じている。

紫音はスマートフォンの縁が白くなるほど強く握りしめると、震えそうになる声を押し殺し、けれどきっぱりと言い放った。「……彼とは、別れるつもりよ」

「手は貸そうか?」

男の声はあくまで冷静だが、そこには隠しきれない強引な色気と侵略的な響きが滲んでいた。

「いいえ、結構よ」紫音は声を潜めて答える。「彼とのことは自分で綺麗に片付けるわ。貴方には迷惑をかけない」

一呼吸置いて、彼女は続けた。「この数年、彼を支えるために私の手腕も資産も注ぎ込んできたの。それらをきっちり回収するには、少し時間が要るわ。だから、待っていてほしいの」

「分かった。――半月後、空港で待つ」

男は短く了承すると、一方的に通話を切った。

紫音はスマートフォンをしまうと、虚空の一点をじっと見つめた。数秒の静寂の後、彼女は決意したようにソファから身を起こし、バーの二階にある個室へと足を進めた。

部屋に近づくにつれ、中からは下品な囃し立てる声が漏れ聞こえてくる。

ドアの隙間から、清也と芙花が人の輪の中心にいるのが分かった。

躊躇なくドアノブに手をかけ、押し開けようとした瞬間――中からこんな歓声が響いてきた。

「うわ、マジかよ!食いついてんじゃん!清也、舌入れてるし!このゲームでここまでやる奴いねぇって!」

「たかがグラス一杯の酒だろ?清也も必死すぎだって」

「お前バカか?酒が問題なんじゃない。大事なのは俺たちの芙花お嬢様だろ。ここで芙花が負けたら、下のフロアで知らねぇ男とチークダンス踊らなきゃなんねぇんだぞ。清也が自分の目の前で、芙花を他の男と密着させるわけないだろ?」

「……でも清也、彼女いなかったっけ?」

紫音がドアを完全に押し開けても、熱狂の中心にいる連中は誰一人として彼女に気づかなかった。

唯一、入口近くにいた数人がぎょっとして、慌てて互いの袖を引っ張り合っただけだ。

紫音は腕を組み、入り口に立ち尽くしたまま、凍てつくような冷ややかな眼差しを注いだ。視線の先では、清也が陶酔した様子で芙花をその腕の中に閉じ込めている。彼の大ぶりな手は、欲望を抑えきれないように芙花の細い腰をまさぐり、這い回っていた。その指先の動きはあまりに猥雑で、強烈な独占欲に満ちている。

……このままここにベッドがあれば、間違いなく最後までヤッていたでしょうね。紫音は冷静にそう分析した。

「し、紫音さん……!?」

誰かが幽霊でも見たかのような素っ頓狂な声を上げた。

その声に弾かれたように、清也が目を開ける。次の瞬間、彼の視線は、冷笑とも哀れみともつかない色を浮かべた紫音の瞳とかち合った。清也の表情が一瞬にして凍りつく。

彼は慌てて腕の中の芙花を突き放すと、人をかき分けて紫音の前まで歩み寄ってきた。その声は、居心地の悪さを隠すように低く、冷たい。

「……どうしてここにいる?」

浮気の現場を見られてなお、悪びれる様子もなく言い放つ彼。紫音は瞳の奥の嘲笑をさらに濃くし、清也の肩越しに視線を送った。そこでは、芙花が勝ち誇ったような挑発的な目でこちらを見ていた。

紫音はふわりと、唇の端だけで笑って見せた。「あなた、今日が何の日かお忘れ?」

今日――

それは、二人の交際記念日だったはずだ。

清也はようやく、紫音がなぜこの場所に現れたのかを理解したらしい。

彼の眉間にバツの悪そうな懊悩の色が浮かぶ。「……芙花の機嫌が悪かったんだ。だから気晴らしに仲間と集まって……さっきのはただの王様ゲームの流れで、みんなが煽るから仕方なく……」

「ええ、分かっているわ」

紫音は彼の言い訳を遮り、穏やかな声で答えた。「たかがゲームでしょう?気にしていないわ」

清也は言葉を喉に詰まらせた。

飲み込むことも吐き出すこともできず、ただ不快そうに眉を寄せる。

彼が気まずさに耐えかね、とりあえず紫音を連れて帰るとみんなに告げようとしたその時――それを遮るように、割って入ってきた声があった。

「紫音さん、ごめんなさい!今日、わたしどうしても辛くて……だからお兄ちゃんに無理言って、付き合ってもらってたの。お兄ちゃんを責めないであげて。悪いのは全部わたしだから」

芙花だった。彼女は片手にカクテルグラスを持ったまま、殊勝な顔で紫音の前に歩み出る。「せっかく来てくれたんだし、紫音さんも一緒に飲まない?このお酒、お兄ちゃんがわざわざわたしのために呼んでくれたバーテンダーさんが作ったの。美味しいよ、飲んでみて?」

紫音の視線は、芙花が無防備さを装って大きく開けた胸元に吸い寄せられた。そこには、生々しい赤い跡が点々と散っている。

さらに視線を上げれば、輪郭が乱れ、少し滲んだ口紅。

……なるほど。衆人環視の中でこれ見よがしにマーキングを見せつけてくるとはね。ここまであからさまな挑発を受けて、黙って引き下がるほど紫音は甘くない。

紫音は口元の笑みをさらに深くした。「あら、そう?」

芙花が何か言い返す隙も与えず、彼女は残酷な問いを投げかける。「じゃあ、その特製カクテルと、『義兄の唾液』と――どっちが美味しかったのかしら?ねえ、芙花ちゃん?」

彼女はことさらに「義兄」という言葉を強調した。

その一言で、場の空気が凍りつく。周囲の人間たちは、改めて芙花と清也の関係を思い出したのだ。

――義理とはいえ、二人は兄妹だということを。

いくら血が繋がっていないとはいえ、清也にとって芙花は戸籍上の妹である。さっきまで二人が人前で見せつけていたあの濃厚な口づけは、インモラル極まりない行為だったのだ。

一瞬にして、芙花を見る周囲の視線に軽蔑や困惑の色が混じり始める。

「紫音さん……酷い、どうしてそんな言い方するの?」

芙花はとっさに目元を赤く染め、声を震わせた。「さっきのは、お兄ちゃんがわたしを助けるためにゲームに参加してくれただけで……それに、わたしだって自分の立場くらい分かってる。お兄ちゃんとそんな関係になるわけないでしょう……」

彼女はすがるように清也の方をチラリと見やり、言葉にならぬ悲痛な表情を作ってみせた。まるで、耐え難い屈辱を受けている被害者のように。

「……もう、いいよ」

数秒の沈黙の後、芙花は全ての理不尽を飲み込むような健気な声で続けた。「元はと言えば、わたしのお父さんがお兄ちゃんを庇って死んだから……だからわたしは不破家に引き取られて、ずっとお兄ちゃんに面倒を見てもらってきたけど。

でもやっぱり、わたしが身の程知らずだったんだね。全部、わたしが悪いの。

安心して、紫音さん。これからはお兄ちゃんとは距離を置くから。どんな辛いことがあっても、二度とお兄ちゃんに助けを求めたりしないから……!」

語尾を震わせ、消え入りそうな声で訴える芙花。

そのあざとい芝居は、個室にいた野次馬たちの良心を揺さぶるには十分すぎた。彼らは思い出す。なぜ芙花が清也の「家族」になったのかを。かつて拉致された清也を救うために、彼女の実父が犯人に殺された――その痛ましい事件を。

命の恩人の娘に対して、清也が過保護になるのは当然の道理だ。

それに、さっきのキスだって、所詮は酒の席のゲームに過ぎない。

――だというのに、目くじらを立てて追い詰める紫音の方が、心が狭いんじゃないか?

周囲の視線に混じる非難の色を、紫音は冷めた目で見渡した。瞳の温度が、氷点下まで下がっていく。「そうね。確かにあなたの命は……」

「いい加減にしろ!」

紫音の言葉を遮り、清也が乱暴に彼女の手首を掴み上げた。彼は鋭い眼光で紫音を睨みつけ、吐き捨てるように言う。「芙花の気晴らしにゲームに付き合っていただけだぞ?たかがそれだけの事で、いつまで根に持つつもりだ。大体、記念日だなんだと騒ぐが、俺は今まで散々お前の相手をしてやってきただろうが」

呆れたように、彼は続けた。「紫音、お前はいつからそんな理不尽でヒステリックな女に成り下がったんだ?」

体の横に下ろしていた紫音の拳が、ぎゅっと握りしめられる。

私が、理不尽……?

恋人である自分の目の前で、義妹とあんな熱烈な見せ物を演じておきながら。

たった一言、問い詰めることすら許されないというの?

心臓を大きな手で鷲掴みにされたような圧迫感。呼吸が浅くなり、胸の奥が軋む。清也を見つめる紫音の瞳から、光が消え――代わりに深い失望だけが残った。

ああ、もういいや。私は今まで、この男に何を期待していたんだろう。

紫音は、荒れ狂いそうになる感情を無理やりねじ伏せ、強制的に冷静さを取り戻した。そして、怒りに燃える清也の視線を受け止めながら、唇の端を持ち上げ、完璧で余所行きの「作り笑い」を浮かべてみせた。

「……ええ。あなたの言う通りだわ」

彼女は静かに、抑揚のない声で告げる。「お楽しみのところ、お邪魔して悪かったわね。ごゆっくり」

それだけ言い残すと、紫音は未練なく踵を返し、その場を後にした。

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
82 Chapters
บทที่ 1
เมีย(ลับ)วิศวะร้าย บทที่ 1"โอ๊ย" ถุงของกระเป๋าแบรนด์เนมในมือหญิงสาวหล่นลงพื้นตอนที่ร่างถูกกระชากให้หยุด "คุณจะทำอะไร""คุณเป็นใครกันแน่" ถังเบียร์จำได้ว่าผู้หญิงคนนี้แหละที่ไปแอบส่องอยู่รั้วหน้าบ้านของคิมหันต์ ถึงแม้เขาจะไม่แน่ใจว่าผู้หญิงในคืนนั้นที่มีอะไรด้วยคือเธอไหม แต่ใบหน้าและสัดส่วนของเธอคล้ายคลึงกันมาก"ช่วยด้วยค่ะ มีผู้ชายมาหาเรื่องฉัน" คนที่กำลังเดินพลุกพล่านอยู่ในห้างสรรพสินค้าก็หยุดเพราะได้ยินเสียงผู้หญิงเรียกให้ช่วย เห็นว่าเริ่มมีคนหันมาให้ความสนใจเธอเลยก้มลงไปหยิบถุงกระเป๋าแบรนด์เนมที่หล่นเมื่อสักครู่ขึ้นมา"ไอ้หนุ่มหาเรื่องผู้หญิงแบบนี้มันไม่ดีนะ""ผมไม่ได้หาเรื่องครับผมรู้จักกับเธอ" ถังเบียร์พยายามจะตามเธอไปแต่ก็ถูกพลเมืองดีแถวนั้นขวางไว้แต่พอหลุดออกมาจากกลุ่มคนพวกนั้นแล้วถังเบียร์ก็ตามหาเธอไม่เจอ"ผู้หญิงคนนี้เป็นใครกันแน่" ถึงแม้คืนนั้นเขาจะเมามากแต่เขายังคงจำสัมผัสอันหวานละมุนของเธอในคืนนั้นได้ดี และก็จำได้ว่าเขาไม่ได้เป็นคนเริ่มก่อน เป็นเธอเองต่างหากที่จู่โจมจนเขาอดใจไม่ไหวมีสัมพันธ์สวาทด้วย อีกสิ่งที่เขาแปลกใจมากผู้หญิงที่ไม่เคยผ่านชายใดมาก่อนทำไมถึงยอมมอบกายให้
Read more
บทที่ 2
เมีย(ลับ)วิศวะร้าย บทที่ 2"พี่เบียร์โทรมาทำไมคะ" หลังจากวางสายต้นหยกก็ถามเพราะเธอไม่ได้ยินที่ทั้งสองพูดคุยกัน แต่ก็พอจับใจความได้ว่าเป็นเรื่องของผู้หญิงคนหนึ่ง"เขาโทรมาถามว่าผู้หญิงคนนั้นรู้จักกับหรรษาได้ยังไง""หรรษา? น้องสาวของพี่คิมหันต์เหรอคะ""ใช่""ผู้หญิงคนนั้นคือคนที่มาซื้อกระเป๋าใช่ไหมคะ""ใช่""แล้วไปเกี่ยวอะไรกับน้องสาวของพี่ล่ะคะ""พี่ก็ยังไม่แน่ใจ เดี๋ยวพี่โทรถามหรรษาดูก่อนนะ" คิมหันต์ก็สงสัยเหมือนกันเลยกดโทรออกหาน้องสาวที่เป็นลูกพี่ลูกน้องกันหลังจากที่วางสายมันก็ยิ่งสร้างความสงสัยให้คิมหันต์มากเพิ่มขึ้นไปอีก"ว่ายังไงบ้างคะ" ต้นหยกก็รอคำตอบอยู่เพราะเธอมีความสงสัยไม่ต่างจากเขาเลย"ผู้หญิงคนนั้นชื่อนับดาวเป็นเพื่อนของหรรษา""เป็นเพื่อนหรือคะ?""ใช่เป็นเพื่อนกัน" ประโยคนี้คิมหันต์พูดออกมาเบามากเพราะเขาใช้ความคิดไปด้วย ถ้าผู้หญิงคนนั้นเป็นผู้หญิงลับๆ ของอาเขาจริง แสดงว่าคุณอาจะเอาเพื่อนลูกสาวตัวเองทำเมียงั้นเหรอหลังจากที่ส่งต้นหยกกลับบ้านแล้ว​คิมหันต์ก็มาขอคุยกับหรรษาที่บ้าน"ทำไมพี่ต้องถามถึงนับดาวด้วยล่ะคะ" หรรษาแปลกใจแล้วเพราะเมื่อตอนกลางวันพี่ชายก็โทรมาถามครั้งหนึ่ง
Read more
บทที่ 3
เมีย(ลับ)วิศวะร้าย บทที่ 3ถังเบียร์เริ่มอยู่ไม่เป็นสุข ภาพของผู้หญิงคนนั้นยังคงอยู่ในความทรงจำเขาเสมอ วันงานเลี้ยงเขาเมามากเพราะผิดหวังจากผู้หญิงคนหนึ่ง ตอนที่จอดรถรอน้องสาวอยู่หน้าร้านอาหารผู้หญิงคนนี้ก็เปิดประตูขึ้นมานั่งข้างคนขับแล้วบอกให้เขารีบขับรถออกไป เขาก็ดันบ้าจี้พอสาวสวยบอกให้ขับรถออกไปก็รีบขับ และพอเธอบอกให้เลี้ยวเข้าโรงแรมม่านรูดก็ดันไปเลี้ยวตามที่เธอบอกอีก"คุณมีแฟนหรือยังคะ" คำถามแรกที่เธอถามออกมาก่อนที่ทั้งสองจะมีอะไรกัน และถังเบียร์ก็ตอบเธอไปตามตรงคือเขายังไม่มีแฟนได้ยินว่าผู้ชายที่เธอติดรถมาด้วยยังไม่มีพันธะ เธอก็ไม่รู้เอาความกล้ามาจากที่ไหนปลดเปลื้องเสื้อผ้าต่อหน้าผู้ชายที่ไม่รู้จัก ขอแค่ให้เขาเป็นคนที่ยังไม่มีเจ้าของแค่นี้ก็พอแล้วแต่เขาน่ะสิตั้งแต่คืนนั้นนอนหลับตาลงทีไรก็คิดเห็นแต่ภาพของเธอที่เป็นคนเริ่มสัมพันธ์สวาทก่อนจนเขาทนไม่ไหว สานต่อเจตนารมณ์เธอจนสำเร็จความใคร่ พอทุกอย่างจบลงหันมาอีกทีเธอก็ไม่ได้อยู่ในห้องนั้นแล้ว และเธอก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย มาเจอกันอีกทีก็ตอนที่เธอมาด้อมๆ มองๆ หน้าบ้านของคุณอาของคิมหันต์นี่แหละ"ถ้ายังไม่กลับตอนนี้เดี๋ยวก็ไปฝึกงานไม่ทันนะ
Read more
บทที่ 4
เมีย(ลับ)วิศวะร้าย บทที่ 4"เอ่อ..""พูดมา""มึงสองคนกำลังคุยอะไรกันอยู่วะทำไมกูไม่เข้าใจ" เรื่องนี้ต้นข้าวยังไม่รู้เพราะมัวแต่คลั่งรักเมียจะไปไหนก็ต้องขออนุญาตก่อน แถมตอนนี้เธอก็กำลังแพ้ท้องไปเรียนก็ไม่ได้ เขายังคิดอยู่เลยว่าจะให้เธอดรอปเรียนตั้งแต่เทอมนี้เลยไหม"ก็เรื่องของคุณอากูนี่แหละ""ตกลงอามึงมีเมียน้อยจริงเหรอ""ยังไม่รู้แค่สงสัยกัน..ว่าแต่นายรู้ได้ยังไง" ทีแรกถังเบียร์คิดว่าคิมหันต์จะลืมแล้ว คุยกับต้นข้าวจบประโยคก็หันมาถามเรื่องที่คุยกันค้างไว้ "อย่าบอกว่าเดาเอาเพราะเรื่องแบบนี้มันเดากันไม่ได้"เหมือนอีกฝ่ายจะรู้ว่าเขาจะพูดอะไรเลยรีบพูดดักหน้าไว้ก่อน เพราะเรื่องความบริสุทธิ์ของผู้หญิงแค่มองหน้าก็คงดูไม่ออกหรอก"ขอยังไม่บอกได้ไหม""อย่าบอกนะว่าที่นายย้ายมาฝึกงานที่นี่เพราะผู้หญิงคนนี้?""ก็บอกแล้วไงว่าขอยังไม่ตอบอะไรทั้งนั้น ให้เริ่มฝึกงานวันนี้เลยไหมถ้าไม่เริ่มจะกลับแล้วนะ" ถ้าพูดไปเขาก็กลัวผู้หญิงเสียหายเลยต้องเก็บงำไว้ก่อน แต่ถ้าจะไม่สืบหาก็ว้าวุ่นใจไม่เป็นอันทำอะไรเลย"เอาเป็นว่าพรุ่งนี้ค่อยมาเริ่ม วันนี้เพิ่งมาถึงไม่ใช่เหรอกลับไปพักผ่อนเถอะ""ขอบคุณครับ" ถังเบียร์กล่าวขอ
Read more
บทที่ 5
เมีย(ลับ)วิศวะร้าย บทที่ 5"สวัสดีครับคุณย่า ผมชื่อถังเบียร์ครับ หรือจะเรียกว่าเบียร์เฉยๆ ก็ได้นะครับ" เหมือนเขาจงใจแนะนำตัวเองให้อีกคนรู้จักมากกว่า "ผมเป็นแฟนของหลานสาวคุณย่าครับ""แฟน?" คุณย่าถึงกับทวนคำพูดของผู้ชายที่เพิ่งเข้ามาในห้อง จะเรียกว่าผู้ชายที่เพิ่งเคยเห็นหน้าก็ได้ เพราะไม่เคยได้ยินหลานสาวเล่าให้ฟัง"คุณย่านอนพักผ่อนนะคะ ดาวขอไปคุยกับเขาก่อนค่ะ""ผมขอตัวนะครับ เดี๋ยวผมจะเข้ามาหาใหม่" ถังเบียร์หันไปพูดกับคุณย่าที่มองอย่างสงสัยออกมานับดาวก็เดินนำหน้าเขาไปจุดที่สามารถพูดคุยกันสองต่อสองได้"คุณเป็นใคร""อย่าบอกนะว่าคุณจำผู้ชายในคืนนั้นไม่ได้" สายตาเจ้าเล่ห์จ้องมองหน้าหญิงสาวอยากหาความจริงว่าเธอจำไม่ได้จริงๆ หรือแกล้งจำไม่ได้กันแน่"คุณคงเข้าใจผิดแล้วล่ะค่ะ""หรือคุณอยากดูคลิปกล้องวงจรปิดของโรงแรมที่เราเข้าไปใช้บริการกัน""นี่คุณ!" จากสีหน้าที่เรียบเฉยทำเหมือนว่าไม่รู้จักเขาก็เปลี่ยนไปในทันทีที่จริงถังเบียร์ไม่มีคลิปหรอกและเขาก็ยังไม่ชัวร์ร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าใช่เธอไหม แต่ด้วยท่าทีของเธอมันทำให้เขาแน่ใจเต็มร้อยแล้วว่าผู้หญิงที่มีความสัมพันธ์กับเขาคืนนั้นคือเธอ"เรามาคุยกันดีกว่
Read more
บทที่ 6
เมีย(ลับ)วิศวะร้าย บทที่ 6"โอ๊ยปล่อยนะ" น้ำเสียงเอาเรื่องดังผ่านริมฝีปากบางออกมาเพียงเบาๆ แทบจะเป็นเสียงกระซิบ"ไม่อยากกวนคุณย่าไม่ใช่เหรอ แล้วจะส่งเสียงทำไม""คุณเป็นใครฉันยังไม่รู้จักเลย อย่ามาทำระรานนิสัยเสียแบบนี้นะ""คุณไม่รู้จักผม..แต่คุณอาจจะรู้จักคุณอานพดล""คุณกำลังจะพูดอะไร?" หญิงสาวมีท่าทีตื่นตกใจจนเห็นได้ชัด จะว่าเขาเป็นหลานชายของไอ้แก่นั่นก็ไม่ใช่ เพราะนพดลมีหลานชายเพียงแค่คนเดียวและเธอก็รู้ว่าเป็นใคร"ถ้าอยากรู้อะไรเกี่ยวกับผมอีก เดี๋ยวตื่นมาจะเล่าให้ฟังตอนนี้ง่วงมากเลย""ง่วงคุณก็กลับไปนอนบ้านของคุณสิ ปล่อยฉันได้แล้ว"จังหวะนั้นก็ได้ยินเสียงพลิกกายของคุณย่า เธอไม่แน่ใจว่าท่านหลับไปหรือยัง แต่ถ้าพูดอะไรต่อไปอีกถึงแม้จะเป็นเสียงกระซิบก็คงพอจับใจความได้ นับดาวเลยต้องเงียบปากไว้ก่อน แต่ก็ไม่ใช่ว่าเธอจะปล่อยให้เขากอดหรอกนะ หญิงสาวหยิกเข้าที่ต้นแขนเพื่อให้เขาปล่อย"โอ๊ย" แต่นอกจากจะไม่ปล่อยแล้วเขายิ่งกระชับวงแขนเข้าไปอีก ยิ่งเธอหยิกเขาก็ยิ่งกอดรัดแน่นขึ้นจนนับดาวต้องยอมแพ้ไม่นานก็ได้ยินเสียงหายใจแบบสม่ำเสมอของชายที่กอดเธออยู่ และมือของเขาก็ค่อยๆ ผ่อนคลายเมื่อคืนนี้ขับรถเกื
Read more
บทที่ 7
เมีย(ลับ)วิศวะร้าย บทที่ 7ต้นข้าวที่อยู่ในห้องได้ยินเสียงผิวปากเลยเปิดประตูออกมาดูว่าใครอารมณ์ดีจัง"Good Morning เพื่อนรัก""มึงไปโดนตัวไหนมาวะ" นอกจากจะผิวปากแล้วยังมา Good Morning เพื่อนรักอีก"กูก็เป็นของกูแบบนี้" ว่าแล้วถังเบียร์ก็เข้าห้องปิดประตูล็อกไว้อย่างดีอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จถังเบียร์ก็ต้องออกไปฝึกงาน ก่อนออกมาจากโรงพยาบาลเขาก็ได้ถามพยาบาลที่ดูแลคุณย่าแล้วว่าจะมีการผ่าตัดช่วงบ่ายไปถึงเย็น"ไปฝึกงานที่เดียวกันไม่ใช่หรือลูกทำไมไม่ติดรถไปกับตาต้นล่ะ""เดี๋ยวผมขับรถไปเองครับแม่""ถังเบียร์!""ไปนะครับคุณนายแม่ จุ๊บ" ก่อนออกไปถังเบียร์ก็ยื่นริมฝีปากไปจุ๊บแก้มของแม่แบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย"ดูเจ้าลูกคนนี้สิ""ดูอะไรมันเหรอครับ" ต้นข้าวมองตามหลังถังเบียร์ไป"เราก็ไปกวนประสาทน้าเขาอีกคน" มิลานว่าให้ลูกชาย"อ้าวก็น้าจั๊กจั่นบอกให้ผมดูผมก็ดูอยู่นี่ไงครับ"ถังเบียร์มาถึงบริษัทก็ตรงไปที่แผนกช่างซ่อมบำรุง เขาได้อยู่แผนกเดียวกับต้นข้าวเพราะเป็นนักศึกษาฝึกงานเหมือนกัน"สวัสดีค่ะ คุณใช่นักศึกษาฝึกงานคนใหม่ไหมคะ" ผู้หญิงหน้าตาดีคนหนึ่งเดินยิ้มหวานเข้ามาทักทาย"ใช่ครับ""ฉันชื่อนิสานะคะ"
Read more
บทที่ 8
เมีย(ลับ)วิศวะร้าย บทที่ 8"มึงไปไหนมาวะ" ต้นข้าวมาถึงแผนกก็ไม่เห็นถังเบียร์ แต่ยังไม่ทันได้ถามหาก็เห็นเพื่อนเดินกลับมาแล้ว"ไปทำธุระ""ธุระอะไรของมึง""มึงสนใจเรื่องของกูตั้งแต่เมื่อไรเนี่ย""สนใจตั้งแต่มึงขอย้ายที่ฝึกงานเข้ามาฝึกที่นี่แล้ว" ยังคิดอยู่เลยว่าถ้าพระอาทิตย์ไม่ขึ้นทางทิศตะวันตก ให้ตายยังไงถังเบียร์ก็คงไม่เข้ามาใช้ชีวิตในเมืองหลวงหรอก แต่นี่พระอาทิตย์ยังไม่ขึ้นทางทิศตะวันตกเลยมันก็เปลี่ยนไปแล้ว อยากรู้ว่าอะไรที่ทำให้มันถึงกับยอมกลืนน้ำลายของตัวเอง"ไม่มีอะไรหรอกน่า​ ถ้ากูต้องการความช่วยเหลือเดี๋ยวกูจะบอก""ถ้าเป็นเพราะเรื่องผู้หญิงคนนั้น กูแนะนำให้มึงหา background ที่ดี""ทำไม""มึงกระดูกคนละเบอร์กับคุณอานพดล""มึงดูถูกกูเกินไปหรือเปล่า""ดูถูกยังดีกว่าดูผิดมึงไม่ทันคนหรอก และผู้หญิงคนนั้นไม่แน่ว่าจะเลือกมึงไหม ทางที่ดีกูว่ามึงปรึกษาคุณปู่หน่อยก็ดี" นี่แหละ background ที่ต้นข้าวหมายถึง"กูยังไม่อยากรบกวนท่าน" ขณะที่กำลังคุยกันอยู่นิสาก็เดินเข้ามาทั้งสองเลยต้องหยุดคุยกันก่อน"คุณนิสามีธุระอะไรครับ" คนที่ถามนิสาก็คือต้นข้าว"ฉันมาหาคุณถังเบียร์ค่ะ""หาผมหรือครับ""ตามนิสามา
Read more
บทที่ 9
เมีย(ลับ)วิศวะร้าย บทที่ 9"หนูต้องดูแลตัวเองให้ดีนะลูก""ย่าก็ต้องดูแลตัวเองให้ดีเช่นกันนะคะ" นาทีนี้ไม่ว่าใครจะยื่นข้อเสนออะไรมาให้เธอพร้อมที่จะรับมันทุกข้อเสนอ ยิ่งพี่ชายของเพื่อนบอกว่าจะจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้คุณย่าทั้งหมด นับดาวก็ยอมตกลงโดยที่ไม่ต้องใช้เวลาคิดเลยด้วยซ้ำจะว่าเป็นเด็กอกตัญญูเธอก็ต้องยอมรับเพราะจะให้เป็นเมียลับของพ่อเพื่อนทำไม่ได้จริงๆ ตอนนั้นที่เธอยอมรับข้อเสนอของนพดลเพราะกลัวว่าจะเสียย่าไปเลยไม่ได้คิดไตร่ตรองก่อนที่จะรับข้อเสนอนับดาวไม่รู้หรอกว่าเพื่อนของพี่ชายที่สนใจเธอเป็นใคร ขอแค่ให้เขาเป็นคนที่ยังไม่มีเจ้าของแค่นี้ก็พอแล้ว"ดาวต้องเดินทางคืนนี้เลยค่ะ ถ้าผู้ชายคนนั้นมาคุณย่าก็บอกว่าดาวไปร่วมทำกิจกรรมกับเพื่อนนะคะ" ผู้ชายคนนั้นที่นับดาวพูดถึงก็คือนพดล ถ้าเป็นผู้ชายคนที่มานอนเฝ้าย่าคืนนั้นด้วยคิดว่าเขาคงไม่กลับมาอีกแล้วล่ะพอคุณย่าออกจากห้องผ่าตัดนพดลก็ย้ายห้องพักฟื้น แต่ยังคงอยู่ในโรงพยาบาลเดิม ที่ต้องย้ายเพราะกลัวว่านักสืบจะตามกลิ่นได้เลยต้องย้ายห้องหลังผ่าตัด"หนูไม่ต้องเป็นห่วงย่าหรอกลูก ย่าแก่แล้วไม่มีใครมาทำอะไรหรอก หนูต้องดูแลตัวเองให้มาก""ค่ะ" คุณย่าคงเป
Read more
บทที่ 10
เมีย(ลับ)วิศวะร้าย บทที่ 10"เรามาพักห้องนี้กัน" หรรษาเรียกนับดาวให้เข้ามาในห้องที่เลือกไว้ทุกห้องหันหลังไปทางลำธารและมีตาข่ายยื่นออกไปให้สำหรับแขกได้นอนเล่นรับลม หรืออยากจะเซลฟี่ภาพสวยๆ ก็ได้ด้วย"ชอบที่นี่จังเลย บรรยากาศก็ดี" ตอนที่ทั้งสองกำลังดูบรรยากาศอยู่หลังห้อง คิมหันต์ที่พักอยู่กระโจมอันที่สามถัดจากพวกเธอก็เดินออกมารับลมชมวิวด้านหลังเหมือนกัน "ษาชอบที่นี่จังเลยค่ะพี่คิมหันต์ ปิดเทอมพาษามาเที่ยวที่นี่อีกนะคะ"ตอนที่หรรษาตะโกนไปพูดกับพี่ชาย คนที่อยู่ห้องถัดไปก็ออกมามองดู และนับดาวก็เห็นว่าเขานอนอยู่กระโจมข้างๆ เธอนี่เอง"สวัสดีค่ะพี่ชื่ออะไรคะ" เพื่อนของพี่ชายออกมามองหรรษาเลยทักทายไปด้วย"ชื่อถังเบียร์ครับ""ถังเบียร์? โอ้โหมาเป็นถังเลยหรือคะ แค่แก้วสองแก้วก็จะน็อคแล้ว""หึหึ" ถังเบียร์นึกขำแต่ตอนที่เขาขำมองไปสบตากับผู้หญิงอีกคนที่ยืนอยู่ข้างหรรษาพอดี ดูนัยน์ตาของเธอมันช่างเศร้าไม่มีชีวิตชีวาเอาเสียเลย ตกลงเธอแบกรับอะไรไว้บ้าง"ฉันชื่อหรรษาค่ะ ส่วนเพื่อนคนนี้ชื่อนับดาว แต่เอ๊ะขอถามอะไรหน่อยได้ไหมคะ""ถามอะไรครับ""คุณถังเบียร์ใช่เจ้าของวันเกิดไหมคะเนี่ย"ถังเบียร์ยังไม่ทันได้ตอ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status