All Chapters of บริการร้อน...ส่งให้ถึงเตียง (Heart On demand): Chapter 71 - Chapter 80

แต่ก่อนที่เธอจะได้พูดอะไรต่อ เสียงเครื่องยนต์รถสปอร์ตคันหนึ่งก็ดังขึ้นจากลานจอดรถด้านหน้า รถสีดำเงาวับเลี้ยวเข้ามาจอดตรงหน้าตึกอย่างรวดเร็วประตูรถเปิดออก ทัชก้าวลงมาจากรถ เมื่อเขาเงยหน้ามองขึ้นมาที่บันไดหน้าคณะ สายตาคมกริบของเขาหยุดนิ่งทันทีมายด์ไม่ได้ยืนอยู่คนเดียว...ทัชเดินเข้าไปหาทั้งคู่ช้า ๆ จนกระทั่งหยุดยืนข้างมายด์ มือใหญ่ข้างหนึ่งรวบเอวเธอเข้ามาใกล้ โอบกอดเธอไว้แน่น สายตาของเขาจับจ้องตรงไปที่ไนท์“คุณมีปัญหาอะไรกับแฟนผมงั้นเหรอ?”น้ำเสียงทุ้มต่ำนั้นเรียบ แต่แฝงไว้ด้วยความเย็นชาและคำเตือนที่ชัดเจนไนท์มองทั้งคู่สลับกันช้า ๆ ดวงตาที่เคยเย็นชา ตอนนี้กลับมีประกายเยาะหยันผสมความขมขื่นจาง ๆ เขายกมุมปากขึ้นเล็กน้อย“ไม่มีอะไร” เขาพูดเสียงเรียบ ราวกับคำถามของทัชเป็นแค่ลมที่พัดผ่าน“ผมแค่มาทักทายคนรู้จักเท่านั้นเอง”คำพูดนั้นฟังดูสุภาพ แต่บรรยากาศรอบตัวกลับยิ่งตึงเครียดขึ้น มายด์รู้สึกถึงความร้อนจากฝ่ามือทัชที่ซึมผ่านเสื้อนักศึกษาเข้ามา แตะผิวเธอราวกับกำลังบอกว่า ‘ไม่ต้องกลัว พี่อยู่ตรงนี้’ไนท์ก้าวถอยหลังเล็กน้อย แต่แทนที่จะเดินจากไปตรง ๆ เขากลับก้าวเฉียดผ่านทัชช้า ๆ จนเกือบชิดตัว แ

แทนเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดคำที่ทำให้บรรยากาศเย็นลงทันที“กูคิดว่า…มันเล็งมึงโดยตรง”ทัชยืนนิ่ง ภายในหัวกำลังฉายภาพบางอย่าง คำพูดของชายคนหนึ่งดังก้องขึ้นมา“นายคิดว่ารู้จักเธอดีพอแล้วเหรอ”มุมปากทัชยกขึ้นเล็กน้อย แต่ดวงตากลับเย็นเยียบลงชัดเจน“ไนท์…” ชื่อนั้นหลุดออกมาเบา ๆ แทนพยักหน้ารับ“กูก็คิดเหมือนกัน”“ถ้ามันรู้เรื่องนี้จริง ๆ… อาจบานปลายได้นะมึง”ทัชเดินไปที่หน้าต่าง มองแสงไฟเมืองด้านล่าง มือแตะกระจกเบา ๆ เหมือนกำลังคำนวณอะไรบางอย่าง“มันรู้ถึงไหนแล้ว”เสียงเขาต่ำลง แทนตอบทันที“ยังไม่ชัด แต่ใกล้มากแล้ว ถ้าปล่อยไว้ มันต่อจิ๊กซอว์ได้แน่”ทัชหายใจยาว ก่อนหัวเราะในลำคอเบา ๆ เสียงแหบพร่า“งั้นก็แปลว่า…”เขาหันกลับมา สายตาคมกริบจ้องหน้าแทน“มันอยากเล่นเกมกับกู”“แล้วมึงจะปล่อยให้มันเล่นข้างเดียว?”ทัชยกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มร้ายกาจที่เพื่อนสนิทรู้ดีว่ามันหมายถึงอะไร“ใครบอกว่ากูจะปล่อย”เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แสงหน้าจอสะท้อนลงในดวงตาดำมืดสนิท“ถ้ามันอยากรู้…”“กูก็จะให้มันรู้… แต่เป็นแบบที่กูอยากให้มันรู้”แทนพิงโต๊ะทำงาน มือกอดอก มองหลังเพื่อนสนิทเงียบ ๆ“มึงมีแผนแล้วใช่ไหม”ไม่ใช่คำถา

เย็นวันนั้น เวลา 18:20 น.มายด์เดินตรงไปยังร้านกาแฟ The Hidden Bean หลังคณะ เธอสวมเสื้อฮู้ดตัวใหญ่ปกปิดใบหน้า ผมสั้นยุ่ง ๆ เพราะเครียดจนไม่ทันจัดทรงไนท์นั่งรออยู่ที่โต๊ะมุมห้อง ใกล้หน้าต่างกระจก เขาแต่งตัวเรียบร้อย ใบหน้าสุภาพตามปกติ แต่สายตาที่มองมายด์นั้นเจ้าเล่ห์และเต็มไปด้วยแววได้เปรียบชัดเจน“นั่งสิ” ไนท์พูดเสียงนุ่ม“ขอบคุณที่ยอมมาพบผม”มายด์นั่งลงตรงข้ามเขา มือทั้งสองประสานกันแน่นใต้โต๊ะ“มีอะไรก็รีบพูดมา ฉันไม่ได้ว่างมากขนาดนั้น” น้ำเสียงของเธอเย็นชาและห้วนสั้นไนท์ยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา วางลงบนโต๊ะ แล้วเลื่อนภาพเปรียบเทียบให้เธอดูภาพรอยสักใต้สะดือของ TouchMeNot ซ้อนทับกับภาพพี่ทัชในชุดว่ายน้ำที่เคยโพสต์ในไอจี ภาพจากกล้องวงจรปิดตอนดึก กับ log เวลาการออนไลน์ของแอป Y.E.D. รายการ transaction การโอนเงิน และรีวิว 5 ดาวที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่กี่วันก่อนมายด์มองภาพทั้งหมดนิ่ง ๆ สายตาเย็นชา ไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ ออกมาให้เห็น ไนท์เอนตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย เริ่มพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มราวกับคนหวังดี“TouchMeNot… หรือที่คุณเรียกเขาว่าพี่ทัช...”“เขานอนกับผู้หญิงไม่เลือกหน้าเ

“แยกขาออก” เขาสั่งเสียงแหบต่ำมายด์ตัวสั่น แต่ก็ไม่ปฏิเสธ เธอค่อย ๆ แยกขาออกตามคำสั่ง ทัชจับข้อเท้าทั้งสองข้างยกขึ้นพาดบ่าเขา แล้วก้มลงเลียเนินอกที่ยังเต็มไปด้วยรอยจูบเก่าเมื่อคืนลิ้นร้อนวนรอบยอดอกชมพู ดูดแรงจนเกิดเสียงลามกดังขึ้น เขากัดเบา ๆ แล้วดูดเม้มอีกครั้งจนยอดอกแข็งเป็นไตแดงก่ำ“อ๊า… พี่ทัช… เสียววว…”“เสียว? นี่ยังไม่ถึงครึ่งเลย” ทัชหัวเราะในลำคอ เสียงแหบพร่า เขาลุกขึ้นเล็กน้อย ถอดเสื้อและกางเกงตัวเองออกอย่างรวดเร็ว แก่นกายที่แข็งตัวเต็มที่เด้งขึ้นมา ปลายหัวบานแดงก่ำและมีน้ำใส ๆ ไหลเยิ้มทัชจับสะโพกนุ่มของมายด์ยกขึ้นสูง แล้วใช้ปลายท่อนเอ็นถูไปตามร่องแยกที่เปียกชุ่มอยู่แล้ว“เปียกขนาดนี้… แต่ยังกล้าไปหาคนอื่นอีกเหรอ?”“หนูไม่ได้… อ๊ะ!!”ทัชดันสะโพกเข้าไปทีเดียวจนสุดโคน ไม่มีคำเตือน ไม่มีเล้าโลม ร่องแคบตอดรัดแก่นกายแน่นจนเขาครางต่ำในลำคอ“อ๊าาาา!!! พี่ทัช… ลึก… ลึกเกินไปแล้ว!!”“ลึก? หนูยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าลึกขนาดไหน” เขาถอนออกช้า ๆ แล้วกระแทกเข้าไปแรงอีกครั้ง“คืนนี้พี่จะทำให้หนูรู้… ว่าของพี่มันใหญ่และลึกแค่ไหน”จังหวะเริ่มเร็วและแรงขึ้นเรื่อย ๆ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องห้อง

ร่างสูงยืนมองแสงไฟในเมืองด้านล่างจากหน้าต่างกระจกเสียงคลิกของไฟแช็กดังขึ้นเบา ๆ ในความมืด เปลวไฟสีส้มสั่นไหวอยู่ปลายบุหรี่ในมือชายหนุ่ม ก่อนที่มันจะถูกยกขึ้นจรดที่ริมฝีปากอย่างเคยชิน ควันสีเทาลอยเอื่อยขึ้นสู่เพดานห้องเพนต์เฮาส์ทัตธร ธาวินวัชรชื่อที่ใครต่อใครในวงการธุรกิจรู้จักดี ทายาทเพียงคนเดียวของ ‘ดร.ไตรธาร’ เจ้าพ่อสมาร์ทเทคระดับประเทศและ ‘คุณหญิงวรินดา’ ผู้หญิงที่ทรงอิทธิพลในวงการสื่อดิจิทัล‘ตระกูลธาวินวัชร’ ชื่อที่มาพร้อมกับอำนาจ เงินตรา เส้นสาย…และความคาดหวังมากมายที่เกินกว่าเขาจะรับไหวตั้งแต่จำความได้ ชีวิตของทัชถูกจัดกำหนดไว้หมดแล้วโรงเรียนอินเตอร์ระดับประเทศเพื่อนที่เหมาะสมกับฐานะกิจกรรมต่าง ๆ เพื่อเสริมโปรไฟล์แม้แต่รอยยิ้ม…ก็ต้องดูดีในสายตาคนอื่นเขาเรียนเก่ง เก่งจนไม่ต้องพยายามมาก เก่งจนใคร ๆ คิดว่าเขาสมบูรณ์แบบ แต่ไม่มีใครรู้ว่า ทุกครั้งที่ได้คะแนนเต็ม สิ่งที่เขาได้รับ…ไม่ใช่คำชม แต่คือคำว่า“ก็ดีแล้ว…มันควรเป็นแบบนั้น”ไม่มีใครภูมิใจหรือดีใจกับเขา มีแต่คำว่า ‘หน้าที่’“ผลการเรียนต้องอยู่ Top 3 เท่านั้น”“ลูกต้องเป็นคนที่คนอื่นมองขึ้นมา ไม่ใช่มองผ่าน”“อย่าทำอะไรใ