All Chapters of Uncle Nazzer's Maid (SPG): Chapter 21 - Chapter 30

Nanginginig ang mga kamay ko sa tindi ng kagustuhan kong saktan siya, pero alam kong dehado ako. Nazzer has the photos. Hindi ko alam kung ano ang laman ng mga iyon, pero sigurado akong sapat iyon para sirain ang pangalan na pinaghirapan kong buuin sa industriya.Kung totoo man ang sinasabi niya… bakit kailangan itong itago ng mga magulang ko?"You’re a monster," I whispered, my voice cracking."I’m a man who’s been starving for seven years, Hera. Monsters take. I’m just reclaiming," he countered coldly. "Hindi mo 'ko masisisi. Kasalanan ng mga magulang mo."Padabog niyang inilapag ang isang makapal na folder sa harap ko. It was an exclusive partnership agreement.This wasn’t just about jewelry. It was a total merger. My company would be tied to his for the next five years.Five years of seeing his face. Five years of feeling his presence. Five years of being under his thumb."Sign it," he commanded, handing me a heavy fountain pen.Tinitigan ko ang dokumento. It felt like signing my

"Asawa kita, Hera," Nazzer emphasized. "Do you want proof of our marriage contract?" hamon niya sa akin.Bumilis bigla ang tibok ng puso ko pagkarinig sa sinabi niya. I almost forgot how to breathe, especially when he squeezed my thigh. Bumigat ang paghinga ko at pakiramdam ko ay hihimatayin ako sa sobrang pressure. My anxiety was eating me up."If you keep pushing me, I’ll have no choice but to announce to everyone that we’re married and Liam is our son—""P-Please... d-don’t, Nazz." Napapikit ako habang paputol-putol ang paghinga ko. "I will do whatever you want."Napansin ko ang pag-aalala sa kanyang mukha nang makita niya akong nanginginig at hindi makahinga nang maayos. Sinikop niya ang nanlalamig kong mga kamay at tinapos agad ang prescon. Tila wala na siyang pakialam sa sasabihin ng iba at binuhat niya ako sa harap ng media at dali-daling ipinasok sa silid kung saan ako naghihintay kanina.Harith and Liam were no longer there. Sinabihan ko si Harith na kapag hindi maganda ang k

Kinabukasan, napabalikwas ako at napahilamos ng mukha nang maalala ang kagagahang ginawa ko kasama si Nazzer.Hiyang-hiya ako sa sarili ko! I could clearly remember everything, oh my God! Anong mukha ang ihaharap ko sa kanya? Na sarap na sarap ako kahit sa video call lang? Plus, I could still vividly remember his... thing. Ang laki niyon, sobra! It was like a footlong! Kasya pa ba ‘yon sa akin? I didn't know, and I shouldn't care!Inayos ko ang sarili ko at patayo na sana nang mag-ring ang phone ko. It was a text message. Galing kay Nazzer at may kasama pang picture."I can't see you today. I have some important things to do. Maybe next week?" Iyon ang nakalagay sa text. The photo was a selfie of him wearing a white coat and eyeglasses. Nagmukha siyang doktor na sobrang linis tingnan.Magrereply na sana ako nang biglang bumukas ang pinto. It was my son, Liam, kasunod si Harith na tila bagong gising pa lang. Agad kong itinago ang phone ko sa ilalim ng unan at sinalubong ng yakap ang ana

Hindi ko talaga maiwasang magduda. Safe na safe ang anak ko sa loob ng bahay, at si Harith lang ang kasama niya.He leaned back, looking at me with those dark, unreadable eyes. "I have my ways. Isang hibla lang naman ng buhok ang kailangan ko. Noong dinala mo siya sa office mo last week, the nanny wasn't looking.""You stalker!" singhal ko, pero mahina lang."I prefer the term concerned father," he countered with a smirk. "Look, Hera. I know you're confused. I know you don't remember. Pero sapat na siguro ang papel na 'yan para patunayan na hindi ako ang kalaban mo. Your parents... they spun a web of lies to keep us apart. That uncle story? That was the easiest way to make our relationship feel like a sin."Napakapit ako sa mug ng kape ko. Ang init niyon ay hindi sapat para pawiin ang panlalamig ng mga kamay ko. Kung totoo ang sinasabi niya, ibig sabihin ay matagal na akong niloloko ng mga taong pinagkakatiwalaan ko. My own parents made me believe I was related to the man I apparently

Saktong may humawak sa kamay ko dahilan para mapalingon ako. It was Harith. "Bakit?" takang tanong ko, pilit na itinatago ang kaba sa boses ko."Sali ka sa amin," nakangiting aya niya. Tumingin muli ako sa direksyon ni Nazzer at ng babaeng lumapit sa kanya, pero hinila na ako ni Harith. Winaglit ko na lang sa isip ko."Mommy! Bilisan mo!" sigaw ni Liam habang tumatakbo patungo sa gitna ng park.The park had these interactive ground fountains, jets of water that would shoot up from the pavement at random intervals. Noong una ay nag-aalangan pa ako dahil baka sipunin si Liam, pero nang makita ko ang wagas na tawa ng anak ko habang hinahabol ang mga sumusumpit na tubig, hindi ko na rin napigilan ang sarili ko.Biglang bumulusok ang tubig mula sa gilid ko, dahilan para mabasa ang kalahati ng puting linen top ko. Napasinghap ako sa lamig pero nauwi rin iyon sa tawa nang wisikan ako ni Liam."Harith, look! Basang-basa na tayo!" sigaw ko habang hinahabol si Liam.Harith was laughing too, hi