All Chapters of พ่ายรักเธอคนเดิม: Chapter 21 - Chapter 30

“สวัสดีค่ะท่านผู้ถือหุ้นที่มีสิทธิ์ในการออกเสียงทุกท่าน ดิฉัน ข้าวหอม หัวหน้าเลขาส่วนตัวและผู้ดูแลด้านกฎหมายของบริษัท MP Group. ทำหน้าที่ดำเนินรายการการประชุมในวันนี้ค่ะ ก่อนอื่นทุกท่านอาจจะสงสัยที่ไม่เจอคุณนพนิต ประธานกรรมการในวันนี้นะคะ เพราะขณะนี้คุณนพนิตได้ทำการถอนตัวออกจากการดำรงตำแหน่ง ประธานกรรมการของบริษัท MP Group. เรียบร้อยแล้วค่ะ และนี่คือหนังสือการแจ้งเจตจำนงของท่าน ดิฉันขออนุญาตอ่านเพื่อให้ทุกท่านได้รับรู้พร้อมๆกันนะคะ” หลังจากกล่าวจบทุกคนในห้องประชุมต่างส่งเสียงฮือฮาออกมา เพราะไม่คิดว่าการเรียกประชุมด่วนในครั้งนี้จะเป็นเรื่องที่ใหญ่ขนาดนี้ โดยที่การถอนตัวของนพนิตไม่ได้ผ่านการโหวตของมติประชุมด้วยซ้ำ ‘ผม นายนพนิต ศรีการไชย ขอยืนยันถอนตัวออกจากตำแหน่งเพื่อเป็นการส่งต่อให้กับบุคคลที่มีความสามารถในการบริหารงานต่อไป ทั้งนี้หุ้นทั้งหมดที่ผมมี MP Group. 34% / MP Supermarket 40% / MP Construction 60% และ MP Drinking 48% ผมขอยกให้กับ นางสาวมนิตา ศรีการไชย ลูกสาวคนเล็กของผมทั้งหมดนับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป และผู้ดำรงตำแหน่งแทน ผมขอแต่งตั้งให้กับ นางสาวมนิตา ศรีการไชย เพื

ร้านอาหาร W มนิตาออกมาพบเจย์หลังจากที่เขาโทรมาชวน เธอไม่ได้กลัวว่าราเชนน์จะทำร้ายเธอเหมือนครั้งที่แล้ว เพราะเธอจะไม่กลับไปที่บ้านหลังนั้น วันนี้เธอตั้งใจจะกลับไปพักที่คอนโดแทน มนิตามองใบหน้าของเจย์ที่ยังมีรอยฟกช้ำและแผลที่โดนราเชนน์ต่อยไปไม่กี่วันก่อน แต่ก็ไม่คิดจะถามต่อ เขากับเธอคุยกันไปเรื่อยๆ เธอยิ้มให้กับบางคำพูดของเจย์ที่พยายามจะทำให้หญิงสาวอารมณ์ดี ทั้งคู่ทานอาหารคุยกันไปได้สักพักก็ได้ยินเสียงคุ้นๆทางด้านหลังจึงต้องทำให้หันไปมอง “หิวข้าวทำไมไม่บอกให้พี่พามา” ราเชนน์พูดกับหญิงสาวแต่สายตาจ้องไปยังเพื่อนรัก “ก็ไม่ได้อยากมากับพี่” มนิตาพูดพลางตักอาหารเข้าปาก ไม่ได้สนใจจะมองหน้าราเชนน์ ทำให้ราเชนน์ที่ได้ยินแบบนั้นหงุดหงิด เขาดึงแขนเธอให้ลุกขึ้นก่อนจะลากเธอให้ไปขึ้นรถ มนิตาที่พยายามสะบัดมือและร้องเสียงดังแต่ก็ไม่ทำให้เขาหยุดได้เลย เขาดันเธอเข้ารถก่อนจะขู่ไม่ให้เธอลง “อย่าดื้อ นั่งเฉยๆถ้าไม่อยากให้มีมวยตรงนี้” มนิตามองไปทางเจย์ที่กำลังวิ่งตามมา เจย์กำลังจะเรียกเธอแต่เขาดันปิดประตูรถลงและเดินอ้อมมาทางคนขับก่อนจะขับรถออกไปอย่างเ

มนิตากำลังหมกมุ่นอยู่กับการหาหลักฐานรวบรวมให้มากที่สุด เพื่อที่จะจับนรากรให้อยู่หมัด ตอนนี้ทุกคนที่มีส่วนเกี่ยวข้องไม่ว่าจะเป็นตำแหน่งเล็กๆ หรือระดับมีสิทธิ์ตัดสินใจในเรื่องต่างๆที่คอยช่วยเหลือนรากรต่างก็ถูกจับกันหมดแล้ว ส่วนตัวนรากรยังคงเข้าบริษัทอยู่ เพราะยังไม่มีหลักฐานออกมาชัดเจน และบอร์ดบริหารยังไม่รู้เรื่องความเลวของเขา “ตอนนี้หลักฐานครบทั้งหมดหรือยังคะ” “เท่าที่หอมดูตอนนี้ น่าจะดิ้นไม่หลุดแล้วนะคะคุณนิ” “ดีค่ะ นิไม่อยากให้มีช่องโหว่ที่จะทำให้เขารอดออกมาได้” ช่วงนี้เธอแทบจะกินนอนที่บริษัท เพราะต้องการจัดการเรื่องของนรากรให้เร็วที่สุด แล้วค่อยจัดการเรื่องคนที่ขับรถชนมธุสรต่อ ราเชนน์อาสาจะหาตัวคนขับรถให้ ให้เธอรอฟังข่าวจากเขาก็พอ เธออยากจะออกไปตามหาด้วยตัวเอง แต่ก็ทำได้แค่พยักหน้าเข้าใจ[นรากร] นรากรที่เริ่มรู้ว่ามนิตากำลังหาหลักฐานเพื่อมาจับเขา เขาจึงคิดจะสั่งสอนหลานสาวคนนี้สักหน่อย เขาสั่งลูกน้องให้ไปคอยดักรอดูมนิตาหน้าบริษัท หากเมื่อไหร่ที่มีโอกาสให้จัดการเธอได้ทันที แต่วันนี้ดูท่าแล้วหลานสาวตัวดีจะยังไม่ยอมออกจากบริษั

ท่ามกลางสายฝนที่โปรยปรายลงมา ด้านหน้ามีผู้คนมากมายหลั่งไหลเข้ามาเพื่อไว้อาลัยให้กับศพที่ถูกนำมาตั้งอยู่ที่สุสานแห่งนี้ เป็นงานที่ต่างก็ไม่มีใครอยากจะจัดขึ้น เพราะขึ้นชื่อว่าเป็นงานสีดำคนที่จากไปล่องลอยจิตวิญญาณอยู่ในสวนดอกไม้ละทิ้งความเจ็บปวดเพื่อหวังว่าคนที่อยู่จะมีความสุขหลังจากที่หายไป กลับกันโดยสิ้นเชิงคนที่อยู่ข้างหลังทุกข์ทรมานกับการสูญเสียไม่รู้จบ ชายมีอายุและหญิงสูงวัยยืนรับแขกอยู่ด้านหน้า คนที่ตั้งใจมาแสดงความเสียใจต่างทำหน้าโศกเศร้าพลางพูดให้กำลังใจ ต่างก็ฝืนยิ้มให้ด้วยใบหน้าเสียดายที่ต้องเสียคนเก่งๆไปอย่างไม่มีวันกลับมีเพียงคนบ้านนี้เท่านั้นที่เดินเข้ามาด้วยความมั่นใจเต็มร้อย ที่สามารถกำจัดคู่แข่งไปได้อีกแล้ว ไม่มีใครสามารถเอาชนะเขาได้แม้จะเป็นคนเก่งๆๆอย่างหลานสาวคนนี้นรากรและคาริสาเดินเข้ามาด้านหน้าโรงศพของมนิตา ยื่นมือไปรับดอกไม้มาวางไว้ตรงจุดวางก่อนจะยืนก้มหน้าเชิงเคารพศพ ในระหว่างที่นรากรแกล้งก้มหน้าเพื่อแสดงความเสียใจ กลับมาเสียงหัวเราะเล็ดลอดออกมาจากใบหน้าที่ฉีกยิ้มจนริมฝีปากเป็นเส้นตรง ก่อนจะหันไปยังนพนิตและมนธิชาเพื่อกล่าวไว้อาลัยให้กับพี่ชายสุดที่รัก

“เช้าวันนี้มีข่าวใหญ่หลายสำนักติดต่อเข้ามาจะขอสัมภาษณ์ เรื่องการช่อโกงของคุณนรากรค่ะ แต่หอมปฎิเสธไปหมดแล้วตามที่คุณนิตาแจ้งเอาไว้ ช่วงสิบโมงมีนัดเซ็นสัญญา กับทางโรงงานที่ภูเก็ต ช่วงเที่ยงนัดทานข้าวกับคุณไมเคิลและคุยเรื่องขยายการตลาดในอเมริกาค่ะ ส่วนช่วงบ่ายทั้งบ่ายมีประชุมเรื่องการวางแผนไตรมาสต์หน้าค่ะ” ข้าวหอมเลขาส่วนตัวแจ้งกำหนดการคร่าวๆที่มนิตาต้องทำในวันนี้ นี่ขนาดคร่าวๆนะถ้ามาแบบ Full option จะขนาดไหน มนิตานั่งฟังเลขาพูด พร้อมกับนั่งอ่านรายงานการประชุมรอบที่แล้วไปพลางๆ “คุณนิตาคะ ช่วงนี้ทานอาหารครบสามมื้อหรือเปล่าคะ” “หึ เอาเวลาไหนทานครบอ่ะคะ แค่มีเวลากินก็ดีแค่ไหนแล้ว” มนิตาหัวเราะเบาๆก่อนจะตอบเลขากลับยิ้มๆ ช่วงนี้เธอโหมงานหนักมาก เพราะต้องการแสดงความสามารถให้ฝ่ายบริหารคนอื่นๆได้เห็นว่าเธอเหมาะสมกับตำแหน่งนี้แค่ไหน ไม่ใช่ว่าเป็นลูกสาวเจ้าของบริษัท ก็เลยได้ตำแหน่งมาอย่างง่ายๆ จนบางทีเผลอลืมใครบางคนไปเลย “แต่คุณนิจะทำงานหนักแบบนี้ทุกวันไม่ได้นะคะ มีเวลาให้ที่บ้านบ้าง ป่านนี้น่าจะน้อยใจแย่แล้ว” พอได้ยินว่าที่บ้านมีคนน้อยใจ เธอฉุกคิ