All Chapters of พ่ายรักเธอคนเดิม: Chapter 31 - Chapter 40

เสียงนาฬิกาปลุกยามเช้าแผดเสียงตามเวลาที่ตั้งเอาไว้ มนิตายกมือขึ้นมาควานหาโทรศัพท์เพื่อปิดมันก่อนจะลุกไปอาบน้ำแต่งตัว พร้อมไปทำงานไม่ลืมแวะไปดูสภาพคนเมาที่เอาไปทิ้งไว้อีกห้อง เปิดประตูเข้าไปเข้ายังคงนอนอยู่ในท่าเดิม ทำมนิตาส่ายหน้ายิ้มหัวเราะออกมาเบาๆ เธอหยิบไอแพดขึ้นมาเพื่ออ่านตารางการทำงานของเธอ ตามที่เลขาคนเก่งส่งมาให้ทุกเช้าเพื่อเป็นการอัพเดท “ก๊อก...ก๊อก...ก๊อก” “กาแฟค่ะคุณนิ เมื่อเช้าหอมส่งข้อมูลส่วนตัวคุณมณี ให้ในไลน์เรียบร้อยแล้วนะคะ” ข้าวหอมเดินเข้ามาหาเจ้านายสาวพร้อมกาแฟเหมือนเดิมในทุกๆเช้า มนิตาได้ยินอย่างนั้นจึงได้หยิบมือถือส่วนตัวขึ้นมาดูตามเลขาบอก แต่ก็ต้องสะดุดสายตาไปที่ข้อความจากคนๆหนึ่งไม่รอช้ามนิตาเปิดเข้าไปอ่านทันที แววตาที่สื่อออกมานิ่งน้ำตาคลอจนสายตาเริ่มพล่ามัว ข้าวหอมเริ่มเห็นอาการผิดปกติของเจ้านายที่เปรียบเสมือนน้องสาว จึงได้เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง “มีอะไรหรือเปล่าคะ” มนิตาเพียงแต่นิ่งงันก่อนจะมือไม้เริ่มไม่มีแรงจนโทรศัพท์ร่วงหลุดมือ คลิปที่เปิดอยู่ยังคงเล่นไปเรื่อยๆ ทำให้ข้าวหอมได้เห็นการแสดงหนังสดในคลิปนั้นทันที

[คาริสา (ย้อนวันเกิดเรื่อง)] บ้านหลังใหญ่ที่เคยเป็นครอบครัวที่อบอุ่น เงียบเหงาจนเธอไม่อยากอยู่บ้านคนเดียว พ่อที่โดนคดีพยายามฆ่าและฉ้อโกง ตอนนี้ยังอยู่ในคุกเพื่อรอศาลตัดสิน ส่วนแม่ก็หนีกลับประเทศตัวเองไปแล้ว เหลือแค่เธอเท่านั้นที่ยังรอดอยู่ มนิตาน่าจะรู้อยู่แล้วว่าเธอเป็นคนสั่งให้ซันรถชนมธุสร แต่ทำไมเธอถึงยังไม่ถูกจับ หญิงสาวเบื่อที่ต้องอยู่คนเดียวในบ้านหลังใหญ่ ก็เลยออกมานั่งฟังเพลงเอาตัวเองมาอยู่ในพื้นที่ที่มีคนเยอะๆในผับ เวลานี้คงไม่มีใครต้องการเธอสักเท่าไหร่ ส่วนเพื่อน เหอะ ตัดไปเลยเพราะเธอไม่เคยมี ชีวิตที่ผ่านมาใช้เงินในการมีมิตรภาพตลอด ตอนนี้ข่าวของพ่อเธอลงทุกช่องขนาดนั้น ไม่มีใครอยากจะคบกับเธอต่อเพราะกลัวว่าจะโดนเอี่ยวไปด้วยความคับแค้นในใจที่โดนทำลายชีวิตจากคนที่เกลียดมาตั้งแต่เด็ก มนิตาทำให้ชีวิตเธอต้องตกต่ำส่วนชีวิตนางนั่นกลับดีไปซะทุกอย่าง มีครอบครัวที่คอยซัพพอร์ต มีเพื่อนดีๆคอยช่วยเหลือ และยังได้เขาเป็นสามี ยิ่งคิดยิ่งหงุดหงิด คาริสายกแก้วคอกเทลขึ้นมาดื่มเพื่อดับความร้อนในตัวลง แต่สายตาดันไปเห็นลูกน้องของราเชนน์ยืนอยู่หน้าห้อง VIP ชั้นสอง จังหวะดีๆม

เลขาสาวเดินตามหลังร่างบางในชุด เสื้อครอปแยกส่วนกับกระโปรงไม่สั้นมากเข้ามาในลิฟต์ พลางยื่นเสื้อเบลเซอร์สีเดียวกันทั้งชุดให้กับเจ้านายสาวใส่ แต่ปากเรียวสวยสีชมพูนู้ดยังคงขยับอ่านประวัติคุณโอภาสให้เจ้านายสาวฟัง “คุณโอภาสอยู่ทางด้านนู้นค่ะ” มนิตามองตามมือของข้าวหอมไปยังโต๊ะอาหารในโซนส่วนตัวของโรงแรม ก่อนจะปั้นหน้ายิ้มทักทายและยื่นมือไปจับมือเขาที่ยื่นรอมาก่อนแล้ว คุยแนะนำตัวกันได้สักพักพนักงานก็นำอาหารเรียกน้ำย่อยเข้ามาเสิร์ฟ มนิตามีสีหน้าแย่ลงนิดหน่อยพลางหันหน้าหนีกลิ่นอาหารตรงหน้า แต่เลขาสาวที่นั่งข้างๆกลับสังเกตุได้ทันจึงได้เอ่ยถามอย่างเป็นห่วง “มีอะไรหรือเปล่าคะ” “เปล่าค่ะแค่รู้สึกกลิ่นมันทำให้เวียนหัวนิดหน่อย” กระซิบเบาๆตอบกลับไป ด้วยกลัวว่าคนที่ตั้งใจเสนอเมนูพิเศษของห้องอาหารจะเสียหน้า “อันนี้เป็นอาหารเรียกน้ำย่อยของคนกระบี่ครับ เรียกว่าน้ำพริกกุ้งเสียบทานคู่กับผักพื้นเมือง จริงๆแล้วเมนูนี้เป็นได้ทั้งจานหลักและเรียกน้ำย่อยเลย คุณนิตาลองทานดูนะครับ” โอภาสที่พยายามนำเสนออาหารให้หญิงสาวได้ลิ้มลอง เขาจัดการตักทุกอย่

มนิตาหันไปมองหน้าคนเจ้าเล่ห์ด้วยแววตาไม่พอใจ แต่เขากลับมองเธอแถมยกไหล่ทั้งสองขึ้นเป็นเชิงไม่รู้ไม่ชี้ “ที่ฉันกับคุณกรณ์ต้องมาที่นี่วันนี้ ก็เพื่ออยากจะมาช่วยพูดให้ลูกชายตัวดี…. หนูนิตาทั้งน่ารักและเก่ง ตัวเล็กนิดเดียวแต่ดูแลบริษัทใหญ่ๆคนเดียวได้ แม่อยากให้หนูนิตากลับมาเป็นครอบครัวเดียวกับเรานะลูก แถมตอนนี้เรายังมีหลานให้แม่อุ้มแล้วด้วย” มนิตายิ้มให้กับเสาวณีย์ก่อนจะยกมือขึ้นมาขอบคุณที่ท่านเอ็นดู “นิตาขอบคุณที่เอ็นดูนิตา และคอยดูแลนิตาตอนที่ยังเป็นสะใภ้อยู่นะคะ แต่นิตาคงจะกลับไปที่ตรงนั้นไม่ได้แล้วล่ะค่ะ นิตาตัดสินใจดีแล้วตั้งแต่วันที่เซ็นใบหย่า” หญิงสาวทำเอาทุกคนเงียบ ไม่ต่างจากคนข้างๆที่ดวงตาเริ่มร้อนผ่าว มองแม่ของลูกอย่างท้อใจ “นิตามีอะไรมากมายที่ยังต้องทำอีกเยอะเลยค่ะ ตอนที่อยู่ด้วยกันนิตาก็แทบไม่มีเวลาให้พี่เชนน์เลย นิตาไม่อยากให้พี่เชนน์ต้องมายึดติดกับนิตา บางเวลาที่พี่เชนน์ต้องการนิตาแต่นิตาอาจจะให้ไม่ได้…เรื่องลูกนิตาให้สิทธิ์พี่เชนน์เต็มที่นะคะ อยากจะเข้ามาหาพาไปไหนได้เต็มที่ แต่สิทธิ์ในการเลี้ยงดูต้องเป็นของนิตาคนเดียว” เธอไม่ได้คิดอยากจะห

เช้านี้เธอกับเขาต้องไปฝากครรภ์กับคุณหมอที่มนธิชาแม่ของหญิงสาวนัดเอาไว้ให้ เขาพาแม่ของลูกเข้ามานั่งรอคุณหมออยู่ด้านหน้าห้องตรวจ ก่อนจะคอยประคับประคองเธอเอาไว้ ไม่วายโดนแม่ของลูกมองค้อนใส่ บ่นว่าเขาทำตัวโอเวอร์เพราะเธอยังท้องได้แค่สองเดือน พุงยังไม่ทันออกด้วยซ้ำถ้าไม่บอกก็คงไม่มีใครรู้ว่าเธอท้อง มนิตาเข้ามาในห้องตรวจก่อนจะทำตามที่หมอบอก ให้นอนหงายบนเตียงและเปิดเสื้อขึ้นให้เห็นพุง เธอแยกเขี้ยวใส่เขานิดหน่อยอยากให้เขาออกไปรอด้านนอก แต่เขาพูดจนเธอขี้เกียจจะเถียงจำยอมให้เขานั่งอยู่ข้างๆเพื่อดูภาพอัลตร้าซาวด์ลูกในท้องไปพร้อมๆกัน “ตอนนี้อายุครรรภ์ของคนไข้ได้ 9 สัปดาห์แล้วนะคะ เด็กเริ่มมีแขนมีขาน้อยๆแล้วเดี๋ยวลองฟังเสียงหัวใจน้องดูนะคะ” มนิตามองจอที่คุณหมอส่องเข้าไปบนหน้าท้องอย่างตั้งใจ พอคุณหมอบอกว่าให้ลองฟังเสียงหัวใจของลูก แค่ได้ยินเสียงขอบตาเธอก็เริ่มร้อนผ่าวขึ้นมาแล้ว “ตึกตึก...ตึกตึก...ตึกตึก” เสียงหัวใจของลูกในท้องเต้นเร็วมาก อาการที่มแม่ของลูกเป็นไม่ต่างจากคนเป็นพ่อที่นั่งอยู่ข้างๆเลย เธอเผลอยอมให้เขาจับมือเธอเอาไว้อย่างลืมตัว “เท่าที่เช