جميع فصول : الفصل -الفصل 140

"Make a baby, make love or do everything when we’re in bed together." ใบหน้าหล่อราวเทพบุตรฉายความหื่นออกมาให้ฉันได้เห็น เมื่อสิ่งที่เขาสื่อมีความหมายว่า ผลิตลูก ร่วมรักกัน หรือทำทุกอย่างเมื่อเราทั้งคู่อยู่บนเตียงด้วยกัน"คนเจ้าเล่ห์!" หนีไม่พ้นเรื่องใต้สะดืออีกจนได้"เป็นแค่กับนิค" เขายอมรับแต่โดยดี โดยที่ไม่โกรธฉันที่โดนกล่าวหาแบบนั้น"พี่จะทำงานต่อแล้วนะจะเอาให้เสร็จภายในวันนี้เลย" นี่สินะเขาถึงเรียกว่าคนหัวกะทิ เก่งไปหมดทุกอย่าง ตอนเด็กพ่อและแม่ของเขาเอาอะไรให้กินถึงได้เก่งขนาดนี้ ฉันคงต้องไปหามากินบ้างแล้วล่ะฉันถอดแว่นกรองแสงเลนส์ออโต้ออกแล้วสวมมันให้กับเขา ไม่ว่ายังไงแล้วสายตาของเขาก็โดนทำร้ายจากแสงสีฟ้าจากหน้าจอแล็ปท็อปมากกว่าฉันอย่างแน่นอน"ใส่ไว้นะ" ฉันว่าแล้วกะพริบตาปริบ ๆ ไม่ได้อยากอ้อนหรือแสดงความน่ารักให้เขาเห็น แต่เพราะว่ามันแสบตาจนน้ำตาไหลเมื่อสายตาโดนแสงมากเกินไป"นิคไม่ใส่ไว้ล่ะตัวเองตาแพ้แสงไม่ใช่เหรอครับ""ไม่เป็นไร ยูโรใส่เถอะเพราะตายูโรโดนแสงมากกว่าเค้า"เขาไม่ได้พูดอะไรต่อเมื่อโดนฉันเอาเหตุผลมาอ้าง พอมองดูเขามุมใส่แว่นตาแล้วยูโรดูเป็นผู้ชายวัยทำงานแสดงลุคท่านประธ

ผมเดินมาหาจานิคคนที่กำลังทำหน้าบึ้งตึงอยู่กับกลุ่มเพื่อนทั้งที่ยังมีความผิดติดตัวอยู่โดยมีสายตาของไอ้มาร์คกับไอ้ต้าร์ยังคงจับจ้องมองดูการกระทำผมอยู่ตลอด สองขายาวก้าวไปหาเธอเพื่ออธิบายเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นอย่างเร็วไว จะโกรธหรืองอนผมไม่ว่าขอแค่เธอยอมฟังเหตุผลจากผมก่อน"เอารองเท้ามานี่เดี๋ยวพี่ใส่ให้ครับ" เอ่ยคุยกับคนที่กำลังพยายามก้มใส่รองเท้าส้นตึกสูงอย่างกับหลักกิโลให้ตัวเองอยู่"ไม่เป็นไร" เธอตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าวแถมไม่มองหน้าของผมเลย ไม่แม้แต่จะเงยขึ้นมาดูว่าเสียงนี้ใครเป็นคนพูด ตั้งใจว่าจะมาอธิบายเรื่องราวทั้งหมด พอเห็นการตอบสนองจากแฟนตัวเองแล้วผมขอไม่เล่าถึงมันเลยดีกว่า"พี่ไม่มีคำแก้ตัวอะไรนอกจากคำว่าหน้าที่แต่หวังว่านิคจะเข้าใจพี่นะครับ" หน้าที่ห่าอะไร โดนไอ้ต้าร์บังคับชัด ๆระหว่างนี้ได้ดึงตัวเธอออกจากกลุ่มเพื่อน หาที่นั่งปรับความเข้าใจกันแบบเงียบ ๆ ที่ไหนสักแห่งใค้ตัวอาคารเรียน มือดึงรองเท้าจากมือบางอย่างระมัดระวังแล้วทำการสวมมันลงกับเท้าเรียวใหม่อย่างบรรจงให้กับตรงหน้า ในวันถ่ายภาพนักกีฬาเธอเป็นคนผูกเนกไทให้กับผม ถึงวันนี้ผมสวมรองเท้าให้กับเธอเอง"อือ" คนสวยที่

"จำชื่อพี่ไว้ไอ้หนู ยูโร อเล็กซานเดอร์" กัปตันทีมฟุตบอลของเราเดินเข้าไปคุยกับผู้รักษาประตูทีมคู่แข่งด้วยรอยยิ้ม ดู ๆ แล้วเขาคนนั้นน่าจะอยู่ปีเดียวกันกับฉันนายทวารฝั่งตรงเข้ามาแสดงความยินดีกับยูโรจนลืมไปว่ารุ่นพี่ในทีมบางคนมองเขาด้วยสายตาที่ไม่พอใจแต่เขาคนนั้นก็ไม่สนใจ แขนยาวของรุ่นน้องปีหนึ่งโอบเอวยูโรไว้หลวม ๆ เพราะเกรงใจ ส่วนยูโรก็ไม่ได้ปัดออก และยังโอบไหล่ผู้ชายคนนั้นเอาไว้แน่น แถมยังบอกเทคนิคการเซฟจุดโทษจากทีมคู่แข่งให้คนนั้นได้รู้ เอาไว้ฝึกฝนพัฒนาฝีมือตัวเอง เผื่อในอนาคตเขาอาจจะได้เป็นผู้รักษาประตูฟุตบอลชายของทีมมหาวิทยาลัยก็ได้"ขอบคุณสำหรับเทคนิคและคำแนะนำครับพี่ยูโร""สู้ ๆ ครับน้อง ฝึกฝนต่อไปเดี๋ยวก็เก่ง" ยูโรยกมือขึ้นเอื้อมมือไปโคลงศีรษะรุ่นน้องคล้ายกับเอ็นดู อีกข้างชูสองนิ้วให้เขาหยิ่งยโส โอหังกับเพศตรงข้าม แต่เฟรนด์ลี่กับเพศเดียวกันเหรอเป็นภาพที่แฟนคลับมักไม่ค่อยได้เห็นบ่อย เมื่อนักเตะทั้งสองทีมพูดคุยกันอย่างถูกปากถูกคอ หัวเราะรื่นเริงอย่างสนุกสนาน ถึงแม้ในสนามจะเป็นคู่แข่งหรือศัตรู แต่ในชีวิตจริงเราก็คือเพื่อนกัน เชื่อไหมว่านักเตะไม่ได้มีปัญหากันแต่แฟนบอลมักตีกันเอง"ไ

ไอ้ต้าร์วิ่งเข้ามาในสนามช่วยพยุงตัวผมลุกขึ้นยืนส่วนไอ้มาร์คน่ะเหรอยืนขำอย่างเดียว เพื่อนแท้ไหมล่ะครับต้องขำก่อนถึงจะช่วย"ไอ้ฟิล์ม ทำไมมึงเล่นแรงแบบนี้วะ" ผมด่าแล้วบ่นไปในตัว ไอ้นี่มันไม่เคยเบาแรงกับผมเลยสักครั้ง"กูหมั่นไส้มึงยูโร คนห่าอะไรยิงไปตั้งสามลูก มึงไม่คิดจะแบ่งให้ทีมกูยิงบ้างเหรอะวะ แล้วมึงดูแต่ละลูกที่มึงยิงใส่โกลฝั่งกู น้องมันกลัวมึงแล้วนั่น ออกไปเลยไม่ต้องเตะแล้วมึงอะ"ฟิล์ม นักศึกษาคณะบริหารธุรกิจปีสี่ เรารู้จักกันตอนได้เป็นตัวแทนนักกีฬาของมหาวิทยาลัยนี่แหละครับ เรื่องบาดหมางใจอะไรไม่มีหรอก มันคงหมั่นไส้ผมจริง ๆ ทำไงได้ก็นี่เป็นการเล่นฟุตบอลครั้งสุดท้ายแล้ว"ขออีกสักลูก" ผมว่าพร้อมกับก้มดูข้อเท้าของตัวเอง บวมแน่งานนี้ หวังว่าจะไม่เจ็บมากจนได้ไปหาหมอก็แล้วกัน"ออกไปเถอะ ไอ้ไซม่อนมันจ้องจะเล่นงานมึงอยู่" มันพูดต่อแล้วเบนสายตาไปทางผู้ชายคนนั้นคนที่กำลังให้ความสนใจผมกับไอ้ฟิล์ม และเพียงไม่นานผมเห็นคนตัวเล็กวิ่งเข้ามาในสนามจับประคองตัวผมเอาไว้"เป็นอะไรไหมยูโร เจ็บมากไหม" น้ำเสียงที่เธอใช้ถามดูเป็นห่วงผมไม่น้อยเลย รู้งี้ให้ไอ้ฟิล์มมันเตะแรง ๆ ก็ดี"จานิคครับ ออกไปก่อนนะครับเ

"ก็สักพักแล้วล่ะ แต่ที่ยังไม่พูดเพราะรอดูพฤติกรรมมึงต่อไงว่าจะเอาอะไรมาโกหกอะไรพวกกูอีก ไม่เนียนนะครับคุณยูโร" มาร์ค มาร์โก้พูดจบมันก็ยกแก้วไปชนกับไอ้ต้าร์พร้อมกับส่งเสียงหัวเราะอย่างผู้ชนะออกมาทั้งสองคน ทำผมกับไอ้ดื้อมองตากันเมื่อถูกจับได้ก่อนหน้านั้น"แล้วเหตุการณ์ที่ทำให้มึงกับน้องจานิคเข้าใจกันผิดก็ความคิดไอ้มาร์คนะ กูแค่ลงมือทำเฉย ๆ" ต้าร์ รชตพูดเสริมพลางปัดความผิดไปให้เพื่อนอีกคน"โอ้โห พวกมึงนี่มัน…" ผมไม่รู้จะสรรหาคำด่าไหนมาด่าพวกมันทั้งสองคนได้อีก เพราะความคิดบ้า ๆ และการกระทำพิเรนทร์ของมันทั้งสองนี่แหละทำให้จานิคงอนผมอยู่บ่อยครั้ง"เห็นไหมครับว่าเพื่อนพี่มันแกล้ง" ผมอ้อนเธอคืนบ้างเมื่อความจริงทุกอย่างถูกเปิดเผย"เอ้า แล้วใครบอกให้มึงปิดบังพวกกู" คนโดนด่าสวนกลับทันควัน"ส่วนฟ้าจะไปไหนก็ไปเถอะ ผมมีแฟนแล้วและรักน้องมาก ๆ ด้วย" ว่าจะโน้มใบหน้าเข้าหาจานิคเพื่อจูบโชว์ทุกคนในคลับให้อกแตกตายสักหน่อยแต่เห็นสายตาและใบหน้าที่บึ้งตึงของเธอแล้วทำได้เพียงประทับปากลงบนหน้าผากมนแทนอย่างอนพี่สิไอ้เด็กดื้อสุดท้ายแล้วปลายฟ้าเลือกที่จะเดินหายไปอย่างเลี่ยงไม่ได้ ผมไม่รู้ว่าวันนี้เธอต้องการมาพบ