All Chapters of ENGINEER LOVER หวานใจยัยปากแจ๋ว: Chapter 141 - Chapter 150

231 Chapters

บทที่ 140 เมียหึงโหด

"เหรอคะ? อีเด็กนั่นมันยอมรับรสนิยมเซ็กซ์แบบดิบเถื่อนของอเล็กซ์ได้เหรอ?""….." สิ่งที่เธอพูดมามันก็ถูก ผมไม่เคยแสดงด้านมืดของตัวเองให้จานิคได้เห็นเลยสักครั้ง ถึงแม้เซ็กซ์ก่อนหน้าจะรุนแรงกับโพรงนุ่มของเธอไปบ้าง"หึ! แสดงว่ายังไม่เอาด้านนั้นออกมาใช้ ไม่ไหวก็อย่าฝืนอเล็กซ์ หลาย ๆ คู่ไปกันไม่รอดเพราะรสนิยมเซ็กซ์เข้ากันไม่ได้ก็มีให้เห็น กลับมาหาฟ้าเถอะนะ ฟ้าจะสนองเรื่องนั้นให้อเล็กซ์เอง""เรื่องเซ็กซ์เราเข้ากันได้ดีนะฟ้า" เรื่องนี้ผมไม่เถียง เราเข้ากันได้ดีกว่าผู้หญิงคนก่อน"….." หญิงสาวยิ้มหน้าระรื่นเพราะเธอได้เปรียบคนอื่น ทั้งเรื่องหุ่นและเรื่องบนเตียง"แต่ทัศนคติเราเข้ากันไม่ได้ ผมทนอยู่กับคนเห็นแก่ได้และเห็นแก่ตัวไม่ได้ หวังว่าต่อจากนี้เราจะไม่เจอหน้ากันอีก" ปัดมือปลายฟ้าออกพร้อมกับผลักร่างสาวหุ่นเอ็กซ์ออกให้ห่างจากตัว"แล้วอเล็กซ์จะเสียใจที่ปฏิเสธฟ้า""ทำไมกูต้องเสียใจ อยากให้กูกลับไปรับเลี้ยงเด็กในท้องของมึงน่ะเหรอ?""อเล็กซ์รู้ได้ไง?" ดวงตาเธอเบิกกว้างเพราะคาดไม่ถึงว่าผมจะรู้ แล้วถามว่าผมรู้ได้ไงน่ะเหรอ…?ก็วันนั้นผมพาจานิคไปตรวจภายในที่โรงพยาบาลแผนกสูติ-นรีเวชเพราะเกรงว่ามดลูกของไอ้
last updateLast Updated : 2026-05-10
Read more

บทที่ 141 ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ

พี่มาร์คเพื่อนของเขาขับรถตัวเองมาส่งถึงหน้าอพาร์ตเมนต์ได้อย่างปลอดภัยถึงแม้จะดื่มไปหลายแก้ว ส่วนรถคันโปรดของยูโรเขาให้ไอ้มายด์แฟนหนุ่มเป็นคนขับตามหลังมาติด ๆหลังจากสับเปลี่ยนรถและหาที่จอดได้แล้ว มือหนาของเขาจึงหยิบเอากุญแจรถสปอร์ตกับไอ้มายด์หย่อนมันลงไปในกระเป๋ากางเกงของเพื่อนอย่างเบามือ สายตาคมเห็นฉันยืนประคองร่างยูโรจนตัวโคลง โงนเงนไปตาม ๆ กัน พี่มาร์คจึงอาสายื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ"ให้พี่ช่วยไหม?""ไม่เป็นไรค่ะ ขับรถดี ๆ นะคะ" แล้วฉันต้องแบกร่างแฟนรุ่นพี่ในสภาพเมาแอ๋แบบนี้ขึ้นห้องอีก รู้แบบนี้ปล่อยไว้ร้านเหล้ากับผู้หญิงคนนั้นยังดีกว่า"พี่ฝากดูมันด้วยนะ" เขาพูดก่อนจะเดินอ้อมไปขึ้นรถตัวเองทางฝั่งคนขับ"ค่ะ" หลุบตามองดูคนที่ซบไหล่ก็ได้แต่ถอนหายใจอย่างอนาถ นานทีจะเห็นเขาจัดเต็มขนาดนี้ คอพับเลยไหมล่ะคุณยูโร"มึงอย่าทำอะไรพี่เขานะไอ้นิค" เสียงคนที่นั่งเบาะตรงข้ามกับคนขับเอ่ยออกมาอย่างทีเล่นทีจริง ไอ้มายด์นี่ก็จะรู้ใจเราไปซะทุกเรื่อง"สภาพนี้ไม่แข็งแล้วมั้ง" แม้แต่ร่างกายยังอ่อนปวกเปียกทรงตัวไม่อยู่ แล้วตรงนั้นจะเหลือเหรอ ก็คงไม่ต่างกันฉันแบกร่างกึ่งมีสติปนไร้สติขึ้นมาบนห้องอย่างทุลักทุ
last updateLast Updated : 2026-05-21
Read more

บทที่ 142 ขอชีวิต

"แล้วนิครู้ไหมว่าพี่ก็เล็งนิคไว้ตั้งแต่ครั้งแรกที่เราเจอกันเลยนะ""ตั้งแต่วันปูพื้นฐานก่อนเรียนน่ะเหรอ?" เพราะครั้งแรกที่ฉันกับเขาเจอกันก็ตอนสัปดาห์ของการปูพื้นฐานก่อนเปิดภาคเรียนเรียน"ใช่แล้วครับ" มันเกินความคาดหมายของฉันมาก รู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูก ที่ผ่านมาไม่ได้มีแค่ฉันฝ่ายเดียวที่รู้สึกไปเอง"และที่เราเดินชนกันไม่ใช่อุบัติเหตุหรอกพี่ตั้งใจเดินชนนิคด้วยซ้ำ แต่น่าเสียดายที่ตอนนั้นนิคจำพี่ไม่ได้" คนสารภาพเล่าด้วยน้ำเสียงแง่งอน"ก็ตอนนั้นมันยังเบลออยู่นี่นา" ทั้งเบลอทั้งตกใจ ใครจะไม่เป็นแบบฉันล่ะ โดนผู้ชายหล่อเข้ามาทัก แถมเขายังหล่อมากอีกต่างหาก"ตั้งแต่วันนั้นที่เราเดินชนกันเพื่อแสดงตัว พี่ก็พยายามเข้าหานิค หาเรื่องแกล้งนิคเพื่อที่จะได้อยู่ด้วยกัน พอมีเวลาว่างก็ชวนนิคไปกินข้าวด้วยบ่อย ๆ หาเวลาสานสัมพันธ์ที่ดีของเราต่อ""งี้นี่เอง" รู้แบบนี้น่าจะเข้าหาเขาบ้างแต่เพราะมียัยดาวมหาวิทยาลัยตามติดนั่นแหละฉันจึงต้องถอยห่าง แต่สุดท้ายก็ได้ถ่างหอย"แล้วสุดท้ายก็ได้เย็xนิค เย็xแล้วเย็xอีก…" ว่าแล้วแยกเขี้ยวใส่"ติดใจเซ็กซ์ไอ้เด็กปากดีคนนี้ก็พูดมาเถอะ" ฉันพูดเสียงท้าทาย แฝงความล้อเลียนคนรักอยู
last updateLast Updated : 2026-05-21
Read more

บทที่ 143 ชานมไข่มุก

"ร้องขอชีวิตจากพี่สิ…จานิค อ่าส์" น้ำเสียงทุ้มต่ำแสนเย็นชาเอ่ยบอกขณะรัวเอวส่งความแข็งขืนเข้าใส่ฉันอย่างไม่บันยะบันยังฉันยังไม่ทันได้เอ่ยอะไรออกไปแต่เขาก็หยุดทุกอย่างลงในพริบตา เขาละมือออกจากลำคอให้หายใจได้สะดวก กดแช่ท่อนเนื้อร้อนไว้ในช่องรัก ใช้นิ้วเรียวปัดเขี่ยเม็ดน้ำตาออกให้แบบเบามือแล้วประกบริมฝีปากเข้าใส่อย่างอ่อนโยน"พี่ขอโทษ นิคเจ็บมากไหมครับ?" น้ำเสียงและแววตาเปลี่ยนกลับมาเป็นยูโรคนอบอุ่นคนเดิมยูโรเขาดึงเอาฉันเข้าไปกอดอย่างแนบแน่นพร้อมทั้งปลอบประโลมไปในตัว พอผละอ้อมกอดอุ่นออกตาสีสวยมองฉันด้วยสายตารู้สึกผิด ปีศาจในร่างคุณอเล็กซานเดอร์มันได้หายไปจนหมดสิ้น"เค้าโอเค" ยืนยันพร้อมรอยยิ้มบนใบหน้าแม้ก่อนหน้านั้นจะตกใจไปบ้าง ก่อนที่จะคว้าเอาคนตัวสูงมาจูบเติมรักใหม่ นึกว่าจะได้สิ้นชีพคาลำแท่งสวรรค์ของคนรักไปเสียแล้ว"โอเคจริงใช่ไหมครับ?""โอเคค่ะ""งั้นพี่ต่อนะ" บอกจบก้มลงหอมหน้าผาก เปลี่ยนไปครอบปากกับยอดปทุมแล้วงับลงจนตัวเราสะดุ้งก่อนจะถอดแก่นกายออกแล้วเปลี่ยนต่ำแหน่งจับร่างฉันพลิกคว่ำลงกับพื้นที่นอน ใช้มือน้อยค้ำตัวเองเอาไว้ให้อยู่ในท่าที่เขาชอบหรือท่าคลานเข่าแบบชาว Doggy Styleสะโพ
last updateLast Updated : 2026-05-21
Read more

บทที่ 144 คนขี้เซา

เช้าวันต่อมาลืมตาขึ้นมาเห็นหน้าเธอเป็นคนแรกของทุกวันมันช่างมีความสุขที่หาจากใครอื่นไม่ได้จริง ๆ ผมกับเธอนอนกอดกันกลมอยู่ท่าเดิมจนถึงเช้าไม่ได้ขยับพลิกตัวไปไหนโดยที่มือของเธอยังสัมผัสกับความยิ่งใหญ่ของผมอยู่ ก่อนนอนก็แข็งปึก ถึงแม้จะได้ปลดปล่อยความอยากออกไปแล้วบ้างแต่พอตื่นขึ้นมามันก็ยังแข็งเหมือนเดิม"นิคทรมานพี่มากเกินไปแล้วรู้ไหม หื้ม?"ฟอด!ผมโน้มใบหน้าลงไปหอมแก้มเนียนคนรักอยู่พักใหญ่ พรมจูบจนเกือบจะทั่วทั้งใบหน้าสวยแต่ยังเธอก็ยังไม่วี่แววว่าจะตื่นสักทีชำเรืองสายตามองดูไอ้เด็กขี้เซาคนนี้หลับลึกอยู่ในห้วงอารมณ์แห่งความฝันหวาน ใบหน้าหล่อฉายรอยยิ้มของความสุขที่สุดในชีวิตออกมาเองอย่างไม่รู้ตัว ขยับตัวเล็กน้อยหยิบเอาโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงมาถ่ายภาพหน้าผมกับเธอคนละครึ่งลงในโซเชียลeuro : เด็กน้อยขี้เซา ปลุกไม่ยอมตื่น @janickviiแค่เพียงไม่กี่วินาทีคอมเมนต์จากผู้ติดตามเพิ่มขึ้นเป็นพัน หลาย ๆ คนยังคงเฝ้ารออยากเห็นหน้าของผู้หญิงคนนี้แบบเต็ม ๆ สักครั้งmarc : เปิดตัวได้สักทีนะหลังจากที่โกหกพวกกูมานานeuro : @marc เดี๋ยวลงให้อิจฉาทุกชั่วโมงtar : ตอนหลับยังน่ารักว่ะeuro : @tar ไปไกล
last updateLast Updated : 2026-05-21
Read more

บทที่ 145 ขอเวลาคิด

หลังรับประทานอาหารเย็นเสร็จต่างคนต่างช่วยกันเก็บกวาดห้องครัวที่ไม่เคยได้ใช้งานตั้งแต่ซื้อคอนโดแห่งนี้เพราะปกติผมเลือกกินที่ร้านอาหารแทนเด็กคนนี้น่ารักจริง ๆ ทั้งเรื่องหน้าตาสะสวยที่ไม่เป็นสิงรองใคร เรื่องมารยาทดีงามตามแบบฉบับของหญิงไทยที่ไม่มีใครเทียบ และเรื่องการพูดการจากับคนอายุเยอะกว่า ผมเลือกคนไม่ผิดจริง ๆ ถ้าพ่อและแม่ของผมได้เห็นเธอในมุมนี้ด้วยก็คงดีไม่น้อยคุณดาบิดกับคุณมาเรียจะชอบไอ้เด็กดื้อจานิคของผมหรือเปล่านะ?"มองหน้าเค้าทำไมยูโร?" แม่บ้านจำเป็นตั้งคำถามกับเจ้าของห้อง ขณะที่เธอกำลังล้างทำความสะอาดถ้วยชามอยู่โดยมีผมอาสาเป็นลูกมือ"กลับบ้านกับพี่ไหม?" ลองถามความสมัครใจจากเธอก่อน ผมอยากพาจานิคไปเปิดตัวกับคนที่บ้านเพื่อดูปฏิกิริยาของคุณดาบิดกับคุณมาเรียต่อว่าที่ลูกสะใภ้ในอนาคตอันใกล้นี้"ไปหาพ่อกับแม่ของยูโรเหรอ?""ครับ พาไปเปิดตัวลูกสะใภ้คนสวย" ดวงตางามเบิกโพลงเมื่อได้รู้เหตุผล ปากอวบอิ่มเม้มเข้าหากันแน่นจนเป็นเส้นตรง"กลัวอะ" เธอว่าเสียงจ๋อย ใบหน้าสวยใสหงอยลงราวกับคนป่วย"กลัวอะไร หื้ม?" ผมวางจานเข้าในชั้นเก็บ ขยับเขยื้อนอีกนิดเข้าชิดตัวเธอแล้วโอบกอดคนตัวเล็กจากทางด้านหลัง"
last updateLast Updated : 2026-05-21
Read more

บทที่ 146 เรื่องของอนาคต

ถึงคราวตัวเองทำธุระส่วนตัวเสร็จ เท้าบางเดินย่ำออกมาหาแฟนรุ่นพี่ที่ห้องนอนแต่ก็ไม่เห็นเขาอยู่ที่นี่ ลองไปดูที่ห้องครัวกับห้องนั่งเล่นก็ไม่มี"ไม่มี ไปไหนของเขานะ" เหลืออีกที่หนึ่งนั่นก็คือระเบียง ที่ที่สองเราชอบไปยืนดูดาวในยามค่ำคืนด้วยกันในวันที่มีเรื่องวุ่นวายเมื่อประตูกระจกใสถูกเปิดออกพอมีช่องว่างให้ฉันออกไปด้านนอกระเบียงที่มีคนร่างสูงโปร่งแต่สมส่วนยืนพ่นควันสีขาวเทาออกจากปากและจมูกอย่างไม่หยุดหย่อน สายลมด้านนอกพัดพากลิ่นที่ฉันไม่ชอบที่สุดลอยเข้ามาเตะรูจมูกทั้งสองข้างถึงกับเวียนหัวทรงตัวไม่อยู่ทันที รีบเอามือมาปิดจมูกเพื่อให้ได้กลิ่นน้อยที่สุดอย่างไว เสียงไอดัง แค่ก แค่ก เกิดจากการสำลักควันจนเขาต้องหันกลับมามอง"เข้าไปข้างในก่อนครับ" เขาว่าแค่นั้นแล้วกลับไปตั้งใจดูดอีกครึ่งมวลให้มอดไหม้แล้วเสร็จ"ไม่" ถ้าเขาไม่หยุดหรือไม่เข้าไปข้างในฉันก็จะไม่ไป ยืนให้ยุงกัดแล้วสูดดมกลิ่นที่ไม่ชอบอยู่นี่แหละ"จานิค...อย่าดื้อครับ" เขาต่างหากที่ดื้อ"กลับมาดูดบุหรี่ตั้งแต่ตอนไหน?""เฉพาะเวลาเครียดน่ะ"คราวนี้เป็นฉันที่แย่งบุหรี่จากมือเขาเเล้วดูดมันเอง ถ้าเขาอยากทำร้ายตัวเองฉันก็จะทำบ้าง"เครียดเรื่อ
last updateLast Updated : 2026-05-21
Read more

บทที่ 147 ของหวานของคนมีแฟน

มหาวิทยาลัยและแล้ววันนี้ก็มาถึง วันที่ต้องเอารายงานเล่มที่ตั้งใจทำอย่างสุดชีวิตไปส่ง ยูโรต่างหากที่ตั้งใจทำให้ ถ้าไม่ได้เขาไม่รู้เลยว่าวันนี้คนโง่อย่างฉันจะมีงานมาส่งเหมือนเพื่อนร่วมชั้นไหม อยากขอบคุณแฟนคนนี้สักหนึ่งพันล้านครั้งสำหรับการช่วยเหลือครั้งนี้ หากว่าป๊ารู้เรื่องเขาคงผิดหวังในตัวลูกคนเล็กที่ไม่เอาถ่านอย่างฉันมาก"พวกมึงกูกลัวได้กลับมาแก้ว่ะ" บ่นประโยคนี้ให้พวกมันฟังไม่รู้กี่ครั้งของวันนี้"ระดับมึงต้องผ่านแน่นอน เชื่อกูนะ รีบเอาไปส่งเดี๋ยวมันจะเลยเวลา"เพื่อนทุกคนต่างก็คอยให้กำลังใจ พูดปลอบต่าง ๆ นานาว่ารายงานเล่มนี้ต้องผ่านอย่างง่ายดาย ถือว่าเป็นเรื่องดีที่มีเพื่อนคอยอยู่ข้าง ๆ มีเพื่อนดีเป็นศรีแก่ตัว"นิคก็ได้ทำเหรอจ๊ะ" วีนัสเธอมองไปยังรายงานของอาจารย์สุปราณีก่อนจะยกยิ้มที่มุมปาก วันนี้มาแปลก หลังจากเกิดเรื่องนั้นเธอไม่ทักฉันอีกเลย แต่ไม่รู้ว่าทำไมเดี๋ยวนี้ถึงกล้าสนทนากับฉันอีก"ใช่ เดี๋ยวเราเอางานไปส่งก่อนนะ" ฉันตอบพร้อมกับส่งยิ้มอย่างเป็นมิตรให้กับเธอเพื่ออยากให้มิตรภาพในวันเก่า ๆ ของเรากลับมาเป็นเหมือนเดิมไม่ใช่ทำหน้าไม่รับแขกใส่กันแต่เมื่อได้เห็นรอยยิ้มและแววตาคู่ที่
last updateLast Updated : 2026-05-21
Read more

บทที่ 148 ใส่หน้ากาก

หลายวันผ่านไป"วชิรกานต์ ไปพบอาจารย์ที่ห้องพัก""ค่ะ" เอ่ยขานรับอาจารย์ประจำวิชาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัย มือน้อยรีบโทรศัพท์เครื่องหรูเข้ากระเป๋ากางเกงยีนส์ตัวโปรด"ให้พี่ไปด้วยไหม?" คนถามเกี่ยวรั้งข้อมือน้อยของฉันเอาไว้ สายตาคมเหลือบมองหน้าของอาจารย์สุปราณี"ไม่เป็นไร เดี๋ยวเค้ามานะ" ก้มลงจูบหลังมือยูโรก่อนจะก้าวเดินตามหลังอาจารย์สุปราณีไปแบบมึนงง เราทำอะไรผิดหรือเปล่าหรืออาจารย์จะชมรายงานของเรา แค่คิดมันก็มีความสุขแล้วล่ะที่ไม่ต้องมาคอยแก้ห้องพักอาจารย์"นั่งก่อนสิ" หญิงวัยกลางคนเอ่ยเสียงเรียบท่ามกลางห้องทำงานที่เย็นเฉียบเพราะเครื่องปรับอากาศ"ขอบคุณค่ะ" ยกมือไหว้เพื่อขอบคุณก่อนจะหย่อนกายนั่งลงบนเก้าอี้หน้าโต๊ะทำงานของอาจารย์ประจำวิชา"อาจารย์ไม่คิดเลยนะว่าเธอจะทำงานมักง่ายขนาดนี้ คิดว่าฉันโง่มากหรือไง?" คนตรงหน้าเปรยขึ้นมาด้วยใบหน้าที่มีแต่ความโกรธ โยนรูปเล่มรายงานอีกสองเล่มลงตรงหน้าฉันตุบ!"อาจารย์หมายถึงอะไรคะ?" ฉันงงไปหมด นี่อาจารย์กำลังพูดถึงเรื่องอะไรแล้วเราทำอะไรผิด"ไม่ต้องมาตีหน้าซื่อ เธอก็อปรายงานนัทนิสามาส่ง อาจารย์ผิดหวังในตัวเธอมากนะวชิรกานต์"ฉันคัดลอกงานวีนัส
last updateLast Updated : 2026-05-21
Read more

บทที่ 149 ตั้งรับไม่ทัน

["สวัสดีค่ะอาจารย์ เด็กปีหนึ่งคณะเราไม่ให้ความเคารพแก่อาจารย์ประจำวิชา ชอบทำตัวก้าวร้าวใส่ณีทุกครั้งที่เจอหน้า คัดลอกงานคนอื่นไม่พอยังเถียงณีฉอด ๆ นี่ถ้าอายุเท่ากันณีคงโดนเด็กคนนี้ตบแล้วล่ะค่ะ และเธอยังพูดอีกด้วยนะคะว่าไม่มีใครทำอะไรเธอได้"]อะไร? ฉันยังไม่ได้พูดเลย อาจารย์คนนี้ก็สร้างเรื่องเก่งจริง"เป็นไงบ้างคะแม่?""เดี๋ยวคณบดีจะจัดการให้ เธอโดนแน่วชิรกานต์""เตรียมตัวหาที่เรียนใหม่ไว้เลยจานิค""ค่ะ เตรียมตัวไว้เลย ถ้าคิดว่าคณบดีทำอะไรคนอย่างวชิรกานต์ได้ก็สร้างเรื่องฟ้องให้เยอะ ๆ เลยนะคะก่อนจะไม่มีโอกาส อย่าลืมบอกอธิการด้วยล่ะ เจอกูทั้งแม่และลูกแน่""แม่ หนูเห็นอะไรไม่รู้ในกระเป๋าของมันด้วย" ไม่ทันไรวีนัสได้ถือวิสาสะส่งกระเป๋าสะพายของฉันให้อาจารย์สุปราณีตรวจสอบ ใช้เวลาค้นหาไม่นานอาจารย์วัยกลางคนได้วางถุงซิปล็อกขนาดเล็กลงบนโต๊ะยาวตุบ!"เธอมีของแบบนี้ได้ยังไงวชิรกานต์""ไม่ใช่" ฉันส่ายหน้าเป็นพัลวัน สิ่ง ๆ นี้มันไม่ใช่ของจานิคยูโรเขามองฉันด้วยสายตาเรียบนิ่งไม่เอ่ยอะไรสักอย่าง สันกรามบนใบหน้าหล่อขึ้นเด่นชัดเพราะกำลังเก็บอาการอยู่ คงผิดหวังในตัวฉันมากเลยใช่ไหมที่เห็นฉันเอาตัวเองไปพัว
last updateLast Updated : 2026-05-21
Read more
PREV
1
...
1314151617
...
24
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status