All Chapters of ENGINEER LOVER หวานใจยัยปากแจ๋ว: Chapter 51 - Chapter 60

"แล้วนิคก็อยู่กับมันในร้านนั้นไม่ใช่เหรอวะ?" ผมลงทุนไปถึงที่เพราะไม่มั่นใจแต่พอไปถึงร้านอาหารผมถึงได้เห็นกับตาและรู้ว่าเป็นจานิคจริง ๆ"มันไม่เหมือนกัน ยูโรปล่อยเค้าไปเถอะนะ เค้าไหว้ล่ะ เราอย่าได้เจอกันอีกเลย" สองมือน้อยพนมเข้าหากันเพื่อขอร้องอ้อนวอนให้ผมปล่อยตั้งแต่เกิดมาจนอายุยี่สิบเอ็ดผมพึ่งรู้สึกแพ้ก็วันนี้ แพ้ให้กับใจดวงนี้ พ่ายแพ้ให้กับผู้ชายคนอื่น เมื่อก่อนผมไม่ต้องไปแก่งแย่งชิงตัวผู้หญิงกับใคร แต่วันนี้กลับต้องมาแย่งเธอจากผู้ชายอีกคนโดยไม่ต่างจากหมาหวงก้างเลยสักนิด"ผู้หญิงเขาบอกให้ปล่อยไม่ได้ยินหรือไง?" เสียงทุ้มจากชายหนุ่มร่างสูงเอ่ยขึ้นเมื่อผมไม่มีท่าทีว่าจะปล่อยเธอไป ใบหน้าหล่อหันมาสบตาผมอย่างจริงจังก่อนจะเดินเข้ามาประจันหน้าแบบลูกผู้ชาย"ไม่ปล่อย" ให้ตายยังไงผมก็ไม่ปล่อยถ้าวันนี้เราไม่ได้เคลียร์กัน"ผมบอกให้ปล่อย อย่าคิดว่าเป็นถิ่นตัวเองแล้วจะทำอะไรใครก็ได้" ไอ้อาจารย์นี่มันว่าพร้อมกับปรายตามองผู้คนรอบข้างที่กำลังให้ความสนใจในเรื่องนี้ เมื่อเหล่านักรบในเสื้อช็อปพร้อมใจกันมุงดูเรื่องไร้สาระ"กูไม่ปล่อย มึงจะทำไม?" ผมถามเขากลับแล้วก้าวขาเข้าไปใกล้มากขึ้นโดยที่ยังกอบกุมข้อม

"พูดกับพี่แรงไปไหม" ผู้หญิงในมหาวิทยาลัยแห่งนี้ที่ผมเคยยุ่งด้วยมีแค่ปลายฟ้าแค่นั้น และเธอก็เป็นอดีตที่ผ่านมานานแล้ว แต่ตอนนี้คนที่ผมยังยุ่งด้วยมีแค่จานิคคนเดียว"น้อยไปด้วยซ้ำกับสิ่งที่ยูโรทำกับเค้า" สิ่งที่ทำกับเธอมันผิดแต่ผมก็ไม่สามารถย้อนเวลากลับไปแก้ไขเรื่องราวเหล่านั้นได้"พี่ขอโทษ อย่าร้องได้ไหม" มือหนาข้างที่ลูบผมเธออยู่เริ่มสั่นไหวเมื่อเป็นต้นเหตุทำให้เธอร้องไห้เพราะการกระทำและคำพูดหมา ๆ แบบสิ้นคิดของตัวเองครืด ครืด//สายเข้า["ว่า"]>>["อาจารย์เข้าสอนแล้วมึงอยู่ไหน แล้วมีเรื่องอะไรกันเขาเล่ากันให้แซดเลยตอนนี้"]["กูไม่เรียน ขอเคลียร์ปัญหาก่อน"]>>["มึงจะโดดวิชาหลักเหรอยูโร"]["เออ อยากให้กูติดเหี้ยไรก็แจกเกรดมาเถอะ เดี๋ยวกูตามแก้ทีหลัง"]บอกไอ้มาร์คเสร็จผมก็รีบตัดสายกลับมาโฟกัสกับสิ่งที่กำลังทำอยู่ ระหว่างอนาคตกับหัวใจ แน่นอนว่าผมเลือกหัวใจ"นิคอย่าทำแบบนี้ได้ไหม อย่าควงคนอื่นต่อหน้าพี่ได้ไหม" ไม่รู้ทำไมถึงได้ร้องขอเธอไปแบบนั้นแต่มันหงุดหงิดใจทุกครั้งเวลาเห็นเธออยู่กับผู้ชายคนอื่น ผมก็ไม่รู้ว่าเป็นแบบนี้ตั้งแต่ตอนไหน รู้ตัวอีกทีก็ไม่ชอบให้ใครเข้าใกล้เธออีกแล้ว"ไม่ใช่ยูโรเหรอ

หนักสุดคือผมกำลังเรียนอยู่ เธอบังคับให้ผมต้องโดดวิชาหลักของภาควิชาวิศวกรรมโยธาเพื่อที่จะได้กลับไปผลาญเงินซื้อของไร้สาระพร้อมกันPlaifah : ฟ้ารออยู่หน้าตึก เราไปช็อปปิ้งกันEuro : เรียนอยู่Plaifah : ฟ้าให้เวลา 5 นาที ถ้าไม่เห็นอเล็กซ์อยู่ตรงหน้า ฟ้าจะขึ้นไปเองที่ยังอยู่เพราะอยากให้โอกาสเธอปรับตัว แต่ปลายฟ้ากลับไม่คิดที่จะทำมัน เธอยังใช้อำนาจข่มเหง บังคับข่มขู่ผมสารพัดแต่ผมก็ยังยอม ไม่ใช่เพราะรักแต่เพราะความผูกพัน (ทางเซ็กซ์)"ฟ้าให้เวลาสิบนาที ถ้าอเล็กซ์ยังไม่ออกจากสนามบอลเราไม่ต้องมาคุยกันอีก""กลับไปก่อนไป ผมซ้อมฟุตบอลอยู่""หนึ่ง…""สอง…""สาม…"สุดท้ายผมก็ต้องออก คืนปลอกแขนกัปตันทีมให้กัปตันคนที่สองรับช่วงต่อ ยอมโดนโค้ชและเพื่อนในทีมด่าสารพัดเพราะไม่อยากมีปัญหากับผู้หญิงที่เอาแต่ใจและเห็นแก่ตัวคนนี้ฟ้าไม่ชอบให้ให้ผมทุ่มเทเวลาไปกับการเล่นฟุตบอล แต่เธอกลับชอบขอให้ผมรอเธอเวลาไปช็อปปิ้งผลาญเงินในบัญชีเล่น เรื่องนี้ผมเองก็เข้าใจดีว่าสิ่ง ๆ นี้คือความสุขของพวกผู้หญิง"ฟ้าอยากได้ชุดใหม่ อเล็กซ์ไปกับฟ้านะคะ บัตรเครดิตที่ให้มาฟ้าใช้มันหมดแล้ว ขอยืมบัตรแบล็คการ์ดก่อนได้ไหมคะ""อืม เดี๋ยวไ

มันยังแน่นเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแถมยังตอดดีมากยิ่งขึ้น ผมขยับเอวเข้าใส่เธออย่างช้า ๆ เพราะต้องเบาแรงให้เธอปรับตัวก่อน ฝ่ามือน้อยเหนี่ยวรั้งกับเอวแกร่งระหว่างขยับร่างกาย"ตอนนี้จะเรียกพี่ว่าผัวได้หรือยังครับน้องจานิค""ไม่ต้องพูด" ไม่เรียกผัวแต่เกาะไม่ปล่อยเลยเนี่ยนะสะโพกสอบโหมกระหน่ำเข้าสู่ร่างเธออย่างหนักหน่วง ชายเสื้อยืดถูกเธอรวบขึ้นไว้บริเวณช่วงเอวสอบอวดโชว์กล้ามเนื้อหน้าท้องทั้งหกลูก เส้นขนบาง ๆ ที่พึ่งขึ้นมาใหม่หลังจากใช้มูสกำจัดขนกำจัดมันไปเมื่อสองอาทิตย์ก่อนถูกโชว์ความสวยงามต่อหน้าสาวเนินสามเหลี่ยมอวบอ้วนและเส้นขนเบาบางชนเข้ากับผิวเนื้อด้านหน้ากลางตัวของผมเป็นที่ที่เจ้ามังกรอาศัยอยู่ มันแนบชิดเข้าหากันและกันทุกจังหวะการกระทุ้งเข้าใส่ เสียงควรญครางดังคลอเบา ๆ ในลำคอของคนที่โดนส่งความยิ่งใหญ่สวนเข้าใส่ในร่างสาวเพิ่มระดับขึ้น"เบา ๆ หน่อย" เสียงหวานร้องท้วงอย่างทรมาน ความเสียวซ่านกำลังเล่นงานคนปากดีแบบเธอร่างของคนตัวเล็กถูกผมอุ้มไปนั่งบริเวณริมขอบอ่างโดยที่ตัวตัวของเราทั้งคู่ยังเชื่อมติดกัน กายสาวตอดขมิบเป็นบางช่วงเมื่อเริ่มมีความกลัวนักศึกษาคนอื่นจะเข้ามาในที่แห่งนี้ เดี๋ยวคงได้

ระหว่างทางเดินกลับไปห้องเรียน สายตาไม่รักดีมันดันเหลือบไปเห็นยูโรกำลังยืนอยู่กับผู้หญิงคนที่เคยเป็นคู่นอน เธอคนนั้นจับมือถือแขนเขาคล้ายกับกำลังอ้อนวอนขอร้อง ใบหน้าสวยของสาวรุ่นพี่เจือไปด้วยน้ำตา มีพี่มาร์คกับพี่ต้าร์ยืนดูด้วยใบหน้าเป็นกังวล ส่วนอีกคนกลับมองดูเธอด้วยความว่างเปล่า แล้วสะบัดแขนให้หลุดพ้นจากการถูกเกาะกุม"เลิกยุ่งกับกูสักที""ต่ำ! คนนึงก็ทำตัวต่ำ อีกคนก็ตาต่ำคว้าผู้หญิงโลว์คลาสมาเป็นเมีย" โลว์คลาสที่เธอคนนี้พูดคงหมายถึงคนที่ใช้ชีวิตติดดินธรรมดา ไม่ได้เลิศหรู ปลอมแปลงภายนอกหรือใช้ของแพงเพื่อยกระดับตัวเองเหมือนกับเธอยูโรลากผู้หญิงตรงหน้าเข้าไปในห้องเรียนที่ไม่มีใครอยู่เพื่อหลบสายตาคนอื่น พี่ต้าร์กับพี่มาร์ควิ่งเข้าไปสบทบ โดยมีฉันแอบดูเหตุการณ์อยู่ใกล้ ๆ เธอคนนั้นล้มลงกองกับพื้นหน้าห้อง เขาทิ้งตัวนั่งยอง ๆ ลงข้างเธอ ไม่รู้เพราะแรงโทสะหรืออะไรเขาใช้มือขวาบีบลำคอของผู้คนนั้นจนใบหน้าสวยขึ้นสี"ไอ้ยูโรมึงอย่าทำอะไรบ้า ๆ นะ ฟ้าเป็นผู้หญิงนะเว่ย" พี่ต้าร์ดึงเพื่อนตัวเองออก แต่คนหน้านิ่งไม่ยอมรามือ"ยูโรมึงมีสติหน่อย" พี่มาร์คจะเข้าไปช่วยแต่ถูกเพื่อนตัวเองห้ามไว้"เรื่องของกูกับอี