All Chapters of ENGINEER LOVER หวานใจยัยปากแจ๋ว: Chapter 41 - Chapter 50

ตั้งแต่ที่ผมตั้งใจมีอะไรกับจานิคในวันนั้นผมเอาแต่พร่ำเพ้อถึงเธอทุกคืน ในห้วงของความฝันผมยังฝันถึงเธอ รสชาติจูบนั้นก็ละมุนผิวปากดีแม้ในตอนแรกผมจะเล่นตัวไปหน่อย ไม่รู้ว่านานแค่ไหนที่ไม่ได้ใช้ปากสัมผัสกับริมฝีปากของคนอื่น เซ็กซ์ของคืนนั้นก็ไม่ได้แย่ไปกว่าผู้หญิงคนอื่นเลยสักนิด กลับกันผมชอบเซ็กซ์แบบนั้นด้วยซ้ำใบหน้าสวยหวานเหยเกขณะที่ผมกระแทกท่อนเอ็นเข้าใส่โพรงนุ่ม ปากสีชมพูน่าจูบส่งเสียงครางชื่อผมทุกครั้งที่รู้สึกเสียวซ่าน"ยูโร… เบาหน่อยเค้าเสียว"ผมโน้มไปคาบดูดยอดอกสีสวยเพราะอดใจไม่ไหว ก้อนนุ่มทั้งสองก้อนมันสั่นกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะเอวสอบกระแทกเข้าใส่"อยากทำเองไหม?" เป็นคำถามที่ไม่ต้องมีคำตอบ ผมเปลี่ยนให้จานิคขึ้นมาอยู่ข้างบน คร่อมร่างกายผมเอาไว้ ใช้ความอ่อนนุ่มของเธอบดเบียดท่อนเอ็นร้อน มือผมไม่อยู่นิ่ง บดขยี้สะกิดกับจุดเสียวของผู้หญิงขณะเธอร่อนเอวเข้าใส่"อ๊ะ อ๊ะ ยูโร…" นิ้วเรียวของจานิคกำเข้ากับต้นแขนของผมแน่น เธอเผลอจิกเล็บใส่ผิวขาวอมชมพูจนมันเป็นรอยแดงข้างละห้ารอย"ชอบหรือเปล่า…อืมส์" ผมกระแทกท่อนเอ็นสวนโพรงอ่อนนุ่ม จับล็อกเอวคอดกิ่วให้อยู่ในตำแหน่งที่เหมาะสมแล้วสวนความยิ่งใหญ่

ห้องติวแคลคูลัสอาจจะคิดว่าฉันสำคัญตัวเองผิดก็ได้เพราะตลอดเวลาติวฉันมีความรู้สึกถูกเหมือนถูกจ้องมองจากสายตาของใครบางคนอยู่ ทุกการกระทำเหมือนกับกำลังโดนเขาเก็บข้อมูลจะมองทำไม พึ่งห่างจากกันไม่กี่ชั่วโมงเอง"ไอ้นิค พี่ยูโรมองมึง" พลอยเพทายส่งสัญญาณให้มองไปยังคนทำหน้าที่เป็นติวเตอร์หน้าขรึมอยู่ข้างหน้า ดวงตาคู่คมวูบไหวเล็กน้อยเมื่อสบเข้ากับคู่ของฉัน ก่อนที่เขาจะเป็นฝ่ายหลบสายตาฉันก่อน"ไม่เคยเห็นคนสวยไง" ฉันเชิดหน้า สะบัดผมใส่เพื่อน"มึงสวยที่สุดเลยไอ้นิค สวยสุดในสวนสัตว์" เสียงของไอ้มายด์ดังแทรก"กูเคยบอกแล้วว่าไอ้นิคมันสวยถ้าเทียบกับอึ่ง" ไอ้รามมันกลั้นขำฉันเริ่มแยกไม่ออกแล้วว่าพวกเพื่อน ๆ มันรักฉันจริงหรือเปล่า"ความน่ารักของจานิคเต็มสิบเราให้ร้อยเลยนะ" ผู้ชายโต๊ะข้างกันเอ่ยชมฉัน ตามด้วยคนที่อยู่ถัดไป"น่ารักขนาดนี้มีแฟนหรือยังนะ" ตัวมันจะบิดเป็นเกลียวแล้วรู้หรือเปล่า อย่าชมเยอะ ฉันเขิน"หกคนโต๊ะข้างหน้าอย่าคุยกันครับ" เสียงคนนั่งอยู่มุมห้องประกาศใส่ไมโครโฟนให้ทุกคนในห้องได้ยิน"เลิกคุย ๆ ตั้งใจติวดีกว่า" คนชวนฉันคุยบอกแล้วกลับไปตั้งใจทำข้อสอบเก่าอย่างกับเด็กที่ตั้งใจเรียน"วชิรกานต

ตลอดการสอบกลางภาคทั้งสัปดาห์ ทุก ๆ วันฉันเอาแต่นึกถึงคำพูดของเขา ใบหน้าหล่อเวลามองฉันและการกระทำที่ยูโรปฏิบัติต่อฉันอยู่ตลอด ถึงแม้บางครั้งจะหมั่นไส้เขาไปบ้างแต่ก็รู้สึกดีในเวลาเดียวกัน"เป็นไงบ้างครับน้องจานิค สอบได้ไหม" พี่รหัสมารอฉันอยู่หน้าห้องสอบวิชาสุดท้ายของทุกวันเพื่อถามไถ่น้องรหัสสมองช้าอย่างฉัน"ก็พอได้ค่ะแต่นิคว่าคะแนนต้องออกมาไม่ดีแน่ ๆ เลยพี่พี" ฉันบอกคนตัวสูงด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความผิดหวัง ทุกคืนก่อนนอนฉันคอยอ่านหนังสือ ฝึกทำโจทย์อยู่บ่อย ๆ แต่ก็มีบางข้อที่ฉันไม่มั่นใจ"นิคไม่เข้าใจเรื่องไหนทักหาพี่ได้นะ เดี๋ยวพี่ติวเพิ่มให้ นัดเจอกันที่ห้องสมุดของคณะเราดีไหม" มีสายรหัสดีคอยเทกแคร์ดูแลน้องทุกอย่างมันดีแบบนี้นี่เอง"ขอบคุณนะคะพี่พี" คุยกับพี่รหัสเสร็จฉันก็ขอตัวไปรอเพื่อนที่เหลือ ในระหว่างทางเผลอเดินผ่านผู้ชายเจ้าชู้ปากร้ายคนนั้นพอดี"จานิค…" ชายร่างสูงแหวกตัวเองออกจากกลุ่มเพื่อนเดินจ้ำเท้ามาทางฉัน ใบหน้าหล่อเหลาระบายรอยยิ้มออกมาเล็กน้อยทำหัวใจแห้งเหี่ยวดวงนี้กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้งหลังจากใจเสียไปกับข้อสอบ"ว่าไง" ฉันขานรับเขาพร้อมกับหยุดเดิน หันมองซ้ายขวาเมื่อรู้สึกว่

หลายวันต่อมาเรื่องราวในวันนั้นหลังจากที่ผมฟื้นแล้ว ผมได้มานั่งรวมกลุ่มกับคนที่เหลือและยังถามถึงเรื่องของจานิคกับแฟนเก่า ไอ้ผู้ชายคนนั้นมันเป็นคนเจ้าชู้และสาเหตุที่เลิกกันก็คือเขาคนนั้นกลับไปหาคนเก่า หนำซ้ำเธอยังเปย์ผู้ชายคนนั้นเก่งอีก ชูก้าร์มาม่าที่แท้จริงเด็กคนนี้ ยิ่งไปกว่านั้นสิ่งที่ทำให้ผมสงสารเธอมากก็คือ โดนแฟนนอกใจถึงสองครั้งแต่ยังให้อภัยเขาคนนั้นได้ทุกครั้ง นับถือในความแข็งแกร่งของเธอจริง ๆEuro : เย็นนี้เดี๋ยวพี่ไปรับอยากชวนเธอไปหาอะไรอร่อย ๆ กินให้หัวใจเด็กน้อยที่เคยบอบช้ำมีชีวิตชีวา ผู้หญิงกับของกินเป็นของคู่กันทุกคนก็รู้Janick : ไปไหนEuro : Make loveJanick : อย่ากวนตีนEuro : ล้อเล่น ไปหาอะไรกินกัน เดี๋ยวตอนเย็นพี่ไปรอใต้ตึกJanick : เค้าไม่ไปEuro : อย่าปฏิเสธครับ จะได้ทำความรู้จักกันเพิ่มมากกว่านี้แค่นี้มันยังไม่พอหรอกเพราะผมอยากรู้เรื่องของจานิคเพิ่มเพื่อที่จะได้ศึกษานิสัยและพฤติกรรมของเด็กผู้หญิงคนนี้ผมนั่งมองหน้าจอโทรศัพท์ของตัวเองแล้วยิ้มอย่างกับคนบ้า หลังจากคุยกับเด็กเอ๋อคนติ๊งต๊องคนนั้นเสร็จ"ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่นะมึง" ต้าร์แซวผมที่กำลังเผลอยิ้มให้กับสายของเด็กบ

ระหว่างทางกลับคนตัวเล็กนั่งตบพุงป่องของตัวเองแล้วตักไอศกรีมที่เหลือจากร้านหมูกระทะขึ้นมากินต่อจนหมด"เอิ๊ก…อุ๊ย ขอโทษ" นอกจากจะกินข้าวคำโต นั่งอ้าขาเหมือนผู้ชายแล้ว เธอยังเรอให้ผมฟังอีก มีอะไรบ้างที่ผมยังไม่ได้เห็นจากผู้หญิงคนนี้ แต่ขอล่ะ ช่วยรักษาความเป็นผู้หญิงเวลาที่อยู่ต่อหน้าผมได้ไหม แค่นี้ผมก็ทำตัวไม่ถูกแล้ว"ปู้ดดดด อุ๊ย""เสียงอะไรนิค" ขมวดคิ้วและตวัดสายตามองคนข้างกายอย่างรู้สึกสงสัย"เค้าตด…" เธอปรายตามองผมบ้าง ปากอวบอิ่มคลี่ยิ้มแก้เขินก็อย่างที่หลายคนเคยบอก ยิ่งสนิทกับใครเราก็จะได้เห็นอีกตัวตนของเขา แล้วผมก็ได้เห็น"ขนาดนั้น…?" ผมควรรู้สึกยังไงดี"ก็มันแน่น พอเติมของเข้าไปแก๊สที่อยู่ในกระเพาะก็ต้องถูกขับออก อิ่มจังตังค์อยู่ครบ""ถ้าชอบก็โทรมาชวน เดี๋ยววันหลังพามาใหม่""มูชาส กราเซียส" (Muchas Gracias.) คนข้างกายว่า แบบนี้ก็แปลว่าที่เธอเงียบตอนอยู่ร้านหมูกระทะเธอรู้ความหมายน่ะสิ"ทำไมนิครู้ภาษาสเปน" ผมถามขณะที่มือยังจับพวงมาลัยรถยนต์อยู่แต่สายตาไม่ได้มองทางอย่างเดียวหรอก แอบมองเธออยู่ตลอด"รู้แค่นั้นแหละเวลาดูบอลแล้วเขาชอบพูด""ถ้าอยากรู้เยอะกว่านี้ก็มาเป็นแฟนพี่""เป็นพี่น้