All Chapters of I'm sorry ว่าที่สามีของฉันขี้หึง: Chapter 121 - Chapter 130

Wy_p CLUB แกร๊ก~ "ผมมารับเมียผมกลับบ้านครับ" น้ำเสียงติดความเกรี้ยวกราดดังขึ้นในจังหวะที่ประตูห้องวีไอพีถูกผลักเข้ามา ชายหนุ่มกวาดสายตาออกไปรอบๆ เพียงรอบเดียวก็ประเมินได้แน่ชัดแล้วว่าภายในห้องวีไอพีของผับหรูมีอะไรอยู่ในตำแหน่งไหนบ้าง ท้ายที่สุด ดวงตาคมกริบก็หยุดมองสบตากับดวงตากลมโตของคนที่พยายามประคองสายตาเพื่อมองเขาอยู่ แก้วเหล้าที่มือบางรีบผละไว้บนโต๊ะกระจกสร้างความหงุดหงิดให้แก่เขาไม่น้อยเลย "แม่ก็บอกไปแล้วว่าหนูซีจะกลับกับแม่" "ผมต้องคุยกับพ่อและแม่เพื่อหาเหตุผลของการมาในครั้งนี้แน่ๆ ครับ แต่ตอนนี้ผมจะพาซีรีย์กลับก่อน" "ลมไม่ไว้ใจแม่งั้นเหรอ?" ดวงตาคมกริบเพียงแต่มองหน้าแม่ตัวเองนิ่งๆ ความเกรงใจน่ะมีแน่ แต่ในขณะเดียวกันชายหนุ่มก็กำลังสังเกต เห็นว่าภายในห้องนี้จะมีเพียงซีรีย์ที่เมาแค่คนเดียว พ่อกับแม่ของเขายังอยู่ในสภาพปกติ อาจจะจิบเครื่องดื่มที่ผสมแอลกอฮอล์อ่อนๆ ไม่รู้เหมือนกันว่าพ่อกับแม่หลอกล่อเมียเขามาเพื่อเหตุผลอะไร "ผมจะพาซีกลับบ้าน เดี๋ยวผมจะให้คนของผมขับรถไปส่งพ่อกับแม่นะครับ ตอนกลางคืนขับรถเองมันอันตราย" "คิดว่าแม่จะยอมง่ายๆ เหรอลม" ว่าจบ ร่างสมส่วนสง่างามของเจ้

"ทะ ทำได้แบบที่พูดเหรอคะ" ซีรี่ย์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกระท่อนกระแท่น พยายามควบคุมน้ำเสียงไม่ให้สั่น บอกตัวเองว่าต้องแสดงออกน้อยที่สุดว่าเธอกำลังหวั่นไหวกับคำพูดที่เขาเพิ่งจะเอ่ยออกมา "มีอะไรบ้างที่ฉันผิดคำพูดกับเธอ ขนาดเรื่องยากกว่านี้อย่างตอนที่ถูกพ่อแม่ของเธอกีดกันไม่ยอมให้เราอยู่ด้วยกัน ตอนนั้นฉันยังก้าวข้ามมาได้เลย ฉันรับปากเธอเอาไว้ว่าถึงยังไงก็ต้องได้อยู่ด้วยกัน สุดท้ายแล้วฉันก็ทำให้เธอเห็นว่าฉันทำแบบที่พูดได้จริงๆ ...หวังว่าเธอจะยังไม่ลืม" ขนอ่อนลุกซู่ เมื่อคนตัวโตเลือกที่จะกระซิบลงที่ข้างหู ซีรีย์เอียงคอหลบเพียงนิด บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าความรู้สึกของเธอที่เป็นอยู่ในตอนนี้ มันเกี่ยวกับฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่เดือดพล่านอยู่บนร่างกายหรือเปล่า "ไม่เชื่อที่ฉันพูดเหรอ?" "เชื่อก็ได้ค่ะ ...เมื่อไหร่จะไปอาบน้ำคะ" "ไม่ได้เจอเธอมาทั้งวัน ขอกอดก่อนได้หรือเปล่าล่ะ ฉันคิดถึง" "รู้สึกแบบนั้นด้วยเหรอคะ นึกว่าเมื่อไม่มีซีติดสอยห้อยตาม พี่ลมจะสามารถทำงานได้อย่างปลอดโปร่ง ไม่มีคนคอยกวนใจ" "คิดถึงจนไม่เป็นอันทำอะไรเลยต่างหากล่ะ" "อื้อออ~" ทุกเสียงเงียบลง เมื่อริมฝีปากหยักได้รูปประกบลงมาอย่างรวดเร

"แกล้งกันงั้นเหรอ" ซีรีย์ร้องถามด้วยใบหน้าที่ร้อนผ่าว แก้มขาวผ่องเปลี่ยนเป็นสีชมพูเรื่ออย่างกับคนมีไข้ มือเรียวพยายามดันแผงอกแกร่งออกห่าง แต่คนตัวโตใช้จังหวะนั้นรวบข้อมือบาง พันธนาการไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียว รวบและดันขึ้นไปบนศีรษะ ท่าแบบนี้มันยิ่งทำให้ใจดวงน้อยเต้นแรง "แค่ทวนความหลังครั้งตอนที่ได้กันเป็นครั้งแรก แบบนี้เรียกแกล้งเหรอที่รัก" "มะ เมาเหรอคะ วันนี้พูดจาแปลกๆ ไปหลายคำเลยค่ะ" "ถ้าบอกว่าเมารักจะเชื่อหรือเปล่าล่ะ" รอยยิ้มอบอุ่นผุดขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา พาลพาแก้มขาวร้อนผ่าวมากกว่าเดิม "คำว่ารักของซีไม่เคยพูดเล่นนะคะ เมื่อก่อนเคยบอกแบบไหน ตอนนี้ก็ยังรู้สึกแบบนั้น" "พี่เองก็รักเธอเหมือนกัน อันไหนที่ทำให้ไม่พอใจ ยกโทษให้พี่นะ พี่ของ้อเธอด้วยวิธีของพี่ตอนนี้เลย" "อื้ออออ~" ลำรักแข็งขึงที่ลากไปตามต้นขาขาว น้ำใสๆ จากส่วนปลายของแท่งเนื้อร้อนๆ ไม่ต่างจากกระบองอันใหญ่ที่ในตอนนี้กำลังถูไถไปตามช่องทางรักของเธอ "มันร้อนชะมัด" ซีรีย์กัดปากเบาๆ เมื่อนิ้วเรียวยาวเลื่อนลงไปชักรูดแกนกายใหญ่เป็นเชิงเตรียมความพร้อม ขาสวยถูกดันแยกกว้าง กุหลาบงามบานแย้มตรงหน้าของชายหนุ่มคนรักอีกครั้ง เขาลอ

"เงียบ หมายความว่า?" เอ่ยถามออกมาพลางล็อกเอวคอดกิ่วเอาไว้แน่น ไม่ยอมให้เธอลงจากอกของเขาได้ง่ายๆ "ง่วงค่ะ ไม่ไหว" "นอนเฉยๆ พี่ทำคนเดียวได้" "คนบ้า ไหนบอกว่ารักเมียนักหนาไงคะ เมียเหนื่อยจนมองฝ้าห้องเป็นสีเหลืองแล้วค่ะ" "โอเค งั้นคืนนีี้แค่นอนกอดกัน ส่วนเรื่องนั้น ไว้คิดบัญชีตอนเช้าก็แล้วกัน" "คนบ้า คนบ้า!" ความเขินที่ถาโถมเข้ามาส่งผลให้ซีรีย์เลื่อนมือไปบีบแก้มคนตัวโตแล้วยืดออกทั้งสองข้าง เขายิ้มกว้าง ยอมเป็นแป๊ะยิ้มให้เธอเล่นแก้ม โดยไม่ยอมปัดมือของเธอออกหรือตำหนิอะไรออกมาเลยสักคำ "รักซีนะครับ เหนื่อยก็พัก หลับในอ้อมกอดของพี่ ยุงตัวไหนมาดอมดมผิวขาวๆ ที่พี่หวง จะฟาดให้ร่วงเลยคอยดู" คนฟังหลุดรอยยิ้มออกมาอย่างสุดจะกลั้น ใบหน้าสวยร้อนผ่าว หญิงสาววางศีรษะลงบนอกแข็งแรง ขนตาสวยเป็นแพกระพริบปิดลง รู้สึกถึงความอบอุ่น ความเหนื่อยล้าพาเธอผล็อยหลับไปในที่สุด @หนึ่งเดือนต่อมา "พี่ลมขา เสื้อตัวนี้สวยจังเลยค่ะ เหมาะกับพี่ลมมาก ซีเช็กร้านเรียบร้อยแล้วนะคะ ของแท้แน่นอนเลยค่ะ" ว่าไปพลางขยับจอไอแพดไปตรงหน้าของชายหนุ่มคนรักในขณะที่เขาใช้มือข้างหนึ่งประคองพวงมาลัยรถ ยกแขนอีกข้างมาโอบรัดตัวเธอ ครู

"ยินดีด้วยค่ะ ภรรยาของคุณตั้งครรภ์ได้สี่สัปดาห์" คล้ายเสียงสวรรค์ที่ลงมาโปรด คนตัวโตที่นั่งมือเย็นเฉียบเคียงข้างภรรยาสาว พุ่งตัวเข้าไปกอดคนที่เป็นสุดที่รัก เป็นแก้วตาดวงใจ เป็นสิ่งมีค่าที่เขามั่นใจว่าขาดไม่ได้ ท่อนแขนแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม ให้ความอบอุ่นแก่ผู้รับทุกครั้งที่โอบกอด สองแขนสอดเข้าไปกอดร่างของภรรยาสาวเอาไว้แน่น ซีรีย์ยิ้มกว้าง มองสามีที่แสดงความดีใจจนน้ำตาคลอออกมาใหม่ด้วยความดีใจที่คับพองอยู่ในอกไม่ได้ต่างกัน "ท้องแรก คุณพ่อคุณแม่มือใหม่ใช่ไหมคะ" สูตินรีแพทย์เอ่ยถามพลางฉีกยิ้มกว้าง จริงๆ แล้วตัวของคุณหมอเองเคยพูดคำว่าขอแสดงความยินดีกับว่าที่คุณพ่อคุณแม่ออกมาแทบนับครั้งไม่ถ้วน แต่กรณีของคนที่อยู่ตรงหน้าซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้หมอสาวอมยิ้ม เพราะความพร้อมที่จะมีบุตร ความรักที่พ่อมีสู่แม่ มันทำให้เล็งเห็นภาพในอนาคตว่าอีกหนึ่งครอบครัวกำลังจะสมบูรณ์แบบอย่างแท้จริง "ลูกคนแรกค่ะคุณหมอ" "หมอยินดีกับคุณพ่อคุณแม่ด้วยนะคะ หมอแนะนำให้ฝากครรภ์เลยนะคะ ถ้าประสงค์ที่จะให้โรงพยาบาลนี้ดูแล คุณแม่สามารถฝากครรภ์ได้วันนี้เลยค่ะ" ซีรีย์หันไปหาสามีเป็นเชิงขอความเห็น ซึ่งคนตัวโตพยักหน้ารัวๆ อ