All Chapters of I'm sorry ว่าที่สามีของฉันขี้หึง: Chapter 131 - Chapter 140

@สองปีต่อมา"พี่ลม..." เสียงเรียกจากทางฝั่งของห้องนอน เรียกสายตาของคนที่กำลังทิ้งสายตาจดจ้องที่เอกสารตรงหน้าให้หันกลับไปสนใจทันที มือหนาทิ้งปากกาในมือ ร่างสูงโปร่งยันกายลุกจากที่นั่ง เดินเข้าไปหาภรรยาสาวทันทีเช่นกัน"ว่าไงซี ลูกล่ะ""โลมา อยู่ในห้องน้ำค่ะ ลูกอึอยู่ แต่ซีปวดท้องอยากเข้าห้องน้ำบ้าง""โอเค งั้นซีไปเข้าห้องข้างๆ เดี๋ยวพี่ดูลูกเอง""แต่โลมางอแงเวลาอึตลอด""ไม่เป็นไร พี่จัดการให้" คนตัวเล็กพยักหน้ารัวๆ ร่างบอบบางในชุดนอนสีฟ้าลายการ์ตูนสั้นเพียงต้นขารีบเดินนวยนาดออกจากห้อง เช่นเดียวกับขายาวมั่นคงที่อยู่ภายใต้กางเกงนอนขายาวสีน้ำเงินเข้ม สวมเสื้อยืดสีขาวที่รีบสาวเท้าเข้าไปหา 'โลมา' บุตรชายวัยขวบเศษของเขากับภรรยาสาวทันที"พ่อมาหาแล้วครับ โลมาอึออกยัง" ใบหน้าจิ้มลิ้มส่ายรัวไปมา ตาคมตี๋ถอดแบบพ่อมาเป๊ะๆ มองเขาตาละห้อย ปากรูปกระจับคว่ำลง โลมาไม่ชอบเวลานี้เอามากๆ ช่วงหนึ่งที่กินนมเยอะเกินขนาดจนเกิดการถ่ายยาก เด็กชายเลยไม่ชอบการขับถ่ายไปโดยปริยายแม้ช่วงหลังซีรีย์จะพยายามลดนมที่ลูกดื่ม พยายามให้กินผักกับผลไม้ให้เป็นนิสัย แต่เด็กที่เกิดกลัวการขับถ่ายไปแล้วก็ยังกลัวอยู่ดีคนเป็นพ่อนั่ง

๑"เฮีย..." เสียงเรียกจากทางด้านหลังส่งผลให้ชายหนุ่มเจ้าของเรือนร่างสูงโปร่งซึ่งวางข้อศอกดันไว้กับรถยนต์คันหรูสีแดงเพลิงหมุนตัวกลับไปในทิศทางของต้นเสียงแทบจะทันทีดวงตาคมกริบกระตุกวูบ นิ้วเรียวคีบบุหรี่ออกจากปาก ใบหน้าคมคายหันออกไปทางด้านข้างพ่นควันขาวคลุ้งให้ลอยในอากาศ ไม่นานนักเขาก็ปล่อยมวนบุหรี่ลงพื้น รองเท้าผ้าใบแบรนด์ดังเหยียบซ้ำทันที"...เลิกคลาสแล้วเหรอ" "พึ่งเลิกค่ะ ขอโทษที่ให้รอนานนะคะ ว่าแต่ เฮียยังสูบบุหรี่อยู่เหรอคะ" "ห่างบ้างแล้ว" ตอบออกไปพลางลอบมองที่ใบหน้าสวยดึงดูดสายตาของหญิงสาวที่อยู่ในชุดนักศึกษาตรงหน้า เสื้อนักศึกษาสีขาวสะอาดสะอ้านรีดจนเรียบกริบ กระโปรงสีดำยาวเลยเข่า ผิวของเธอขาวผ่องละเอียดหมดจด ดวงตากลมโตคู่สวยมีเสน่ห์มาก ยอมรับว่าเธอดึงดูดสายตาของเขาให้หยุดที่เธอตั้งแต่ครั้งแรกที่พบกัน ปลายจมูกเชิดรั้น ปากกระจับคล้ายกับปีกนก ยอมรับว่าเขาชอบทุกอย่างบนตัวเธอ"โกรธเหรอ?""เฮียบอกน้ำว่าเลิกบุหรี่ไปแล้วนี่คะ น้ำแค่ไม่คิดว่าเฮียไฟจะผิดคำพูด" ว่าไปพลางกระชับวงแขนกอดจอไอแพดที่แนบอยู่บนอก"แค่สูบบางครั้ง ไม่ได้สูบตลอดนะ" "น้ำไม่โกรธหรอกค่ะ แต่เฮียไฟไม่ควรรับปากกับน้ำตั้

๓"พรุ่งนี้เจอกันนะคะ น้ำจะเข้าบ้านแล้ว" "มีเวลาอยู่ด้วยกันแค่แป๊บเดียวเอง อยากงอแงเหมือนเด็กก็คงไม่ได้ใช่ไหมครับ" การทำหน้างอเหมือนเด็กๆ ส่งผลให้หญิงสาวขยับยิ้มกว้าง"ก็โตแล้วนี่คะ" "นอกจากไปรับไปส่ง กินข้าว ดูหนัง ไม่มีเหตุผลอื่นให้ได้อยู่ด้วยกันบ้างเลย บางครั้งเฮียก็รู้สึกนะ รู้สึกว่าน้ำยังไม่เปิดรับเฮียแบบเต็มร้อย เป็นเพราะใครต่อใครพูดว่าเฮียเจ้าชู้เหรอ" "ไม่ค่ะ จริงๆ แล้วเรื่องพวกนั้นหรือแม้แต่คำพูดที่ออกมาจากปากของคนอื่น มันไม่ได้มีผลอะไรเลยด้วยซ้ำ หนูก็แค่อยากมองเฮียนานๆ เห็นว่าการคบหาแบบนี้มันก็ดีอยู่แล้ว" "เฮียอยากเป็นเจ้าของน้ำนี่ เฮียไม่อยากให้ใครมายุ่งกับคนที่เฮียจองแล้ว""ขนาดนั้นเลยเหรอคะ" ชายหนุ่มพยักหน้ารัวๆ ออกมาแทนคำตอบ เรียกรอยยิ้มกว้างให้หลุดออกมาบนใบหน้างดงาม"เฮียไฟเชื่อเหมือนน้ำไหมคะ ที่เขาชอบพูดกันว่า หากเป็นคู่กันแล้วจะไม่แคล้วกันหรอก น้ำเชื่อแบบนั้นนะ" "เรามีทางออกให้กับทุกเรื่องจริงๆ เลยนะ ทั้งที่ไล่ต้อนจนจนมุมอยู่แล้ว แต่สุดท้ายก็ไม่เห็นจะจนมุมแบบที่คิดเลย" "ความสัมพันธ์ระหว่างเรามันพัฒนาไปทุกวันนะคะ จากคนที่ไม่เคยรู้จักกัน แต่วันนี้กลับกระโดดข้ามขั้น

๕ครืด~ ครืด~ โทรศัพท์มือถือที่วางบนโต๊ะข้างลำตัวส่งเสียงร้องครั้งแล้วครั้งเล่า หญิงสาวไม่ได้คว้ามันมากดรับ จริงๆ แล้วเธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคนที่กำลังต่อสายหาเธอคือใคร หลายความรู้สึกที่เผชิญเมื่อตอนเย็นมันกำลังประเดประดังเข้าใส่ ความกดดัน เสียใจ น้อยใจ หลายเรื่องที่ถาโถมกันเข้ามาทำน้ำตาของเธอไม่แห้งหายไปเลยเธอควรจัดการเรื่องนี้แบบไหน ที่เธออยากเรียน หวังเพียงว่าการศึกษาอาจจะมอบอนาคตที่ดีกว่า หากถึงตอนนั้น เธอก็พร้อมที่จะช่วยเหลือครอบครัวอย่างเต็มที่ แม้มารับรู้ปัญหาในตอนนี้หากพ่อและแม่รับฟังทางออกของเธอ เธอก็พร้อมที่จะทำงานพิเศษในทันทีที่ไม่มีคลาสเรียน แต่พ่อกับแม่กลับหยิบยื่นทางออกมาให้ หนทางของเธอที่เธอเสนอออกไป ริบหรี่ไม่มีหนทางที่จะเป็นไปได้เลยเรื่องแต่งงานมันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ ใครก็ไม่รู้ที่จะให้เธอแต่งงานด้วย อีกทั้งเธอยังมีคนรักอยู่แล้ว แม้จะไม่ใช่การคบหาในระยะเวลาที่ยาวนานแต่ระหว่างที่คบกัน มันมีแต่เรื่องราวดีๆ ทั้งนั้น เธอมีความสุขในตอนที่ได้อยู่กับเขา เธอไม่ได้คาดหวังว่าเขาจะหยิบยื่นมือมาช่วยเหลือ คนที่เพิ่งจะคบหากันไม่ควรด้วยซ้ำที่จะคุยกันเรื่องเงิน หากเป็นแบบนั้น คำพูดจาร้า

๗"ไฟ จะไปไหนเหรอลูก" ปั้นหยา เอ่ยถามบุตรชายคนโตที่กำลังสวมรองเท้าหลังจากที่เหลือบตามองเวลา ปกติเวลานี้อัคนีไม่ค่อยออกจากบ้าน บุตรชายคนโตของเธอมีงานประจำที่ต้องทำ นั่นคือการดูแลผับและสานต่อธุรกิจของครอบครัวนั่นคือสถานีน้ำมัน ฐานะทางบ้านที่ดีในระดับหนึ่ง สาเหตุเพราะ ปฐพี สามีของเธอและลูกชายฝาแฝดทั้งสองคน อัคนี คือแฝดผู้พี่ และ วายุภัค แฝดผู้น้อง ที่สานต่อเข้ามาช่วยงานพ่อกับแม่จนครอบครัวประสบความสำเร็จ และยกระดับความสำเร็จเพิ่มขึ้นในทุกๆ วัน"อ่า... ไปหาเพื่อนครับแม่" "หืม?" ผู้เป็นแม่ทำจมูกฟุดฟิด เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นน้ำหอมราคาแพ ที่กลิ่นของมันทำให้คาดเดาได้ว่า ผ่านการฉีดพรมมาแล้วทั้งตัว"ตัวหอมจัง ไปหาเพื่อนหรือไปหาสาวคะลูกชาย" "โถ่แม่ครับ หาเพื่อนครับ" "เหรอ เพื่อนผู้หญิงล่ะสิ ลูกชายแม่ถึงได้แต่งตัวหล่อ ฉีดน้ำหอมฟุ้งไปทั้งตัวแบบนี้ คนนี้ตัวจริงหรือเปล่า พามาเจอแม่บ้างสิ" "ก็อยากพามาเจอนะครับ แต่น้องยังไม่มีท่าทีสนใจผมเท่าไหร่เลย" "ฮันแน่ สุดท้ายอัคนีก็ลั่นแล้วว่าจริงๆ แล้ว กำลังออกไปหาสาวไม่ใช่เพื่อนแบบที่บอกแม่ตอนแรก" อัคนีถึงกับชะงัก เผลอหลุดให้แม่จับได้เข้าจนได้"แม่โหดชะมัด