กลิ่นสมุนไพรลอยมาแตะจมูก ซ่งอวี่เยียนค่อยๆลืมตาขึ้น นางอยู่บนเตียงนุ่มห่มคลุมด้วยผ้าลายเมฆาสีทอง สายตาสบกับบุรุษวัยกลางคนผู้หนึ่งที่มองนางอยู่ มุมปากชายคนนั้นยกยิ้ม ประกายตามีความยินดีฉายชัด นางลุกขึ้นเขาช่วยประคองปากก็ร้องบอก" นางฟื้นแล้ว ให้หมอหลวงเข้ามาเร็ว ไปตามฮองเฮามาด้วย"สัญชาตญาณของนางบอกว่าบุรุษตรงหน้าไม่ใช่คนธรรมดา อยู่ๆก็เจ็บจี๊ดที่หัวขึ้นมาอย่างแรง เอามือจับดูถึงสัมผัสได้ว่ามีผ้าพันอยู่รอบ หมอหลวงสามคนเร่งเดินเข้ามาตรวจดูอาการนาง" ทูลฝ่าบาท อาการโดยทั่วไปไม่มีปัญหาพะยะค่ะ บาดแผลภายนอกเพียงใส่ยาทำแผลไม่กี่วันก็หาย"" กระหม่อมจะจัดเพิ่มยาบำรุงให้อีกพะยะค่ะ"" ผิงผิงเป็นอย่างไรบ้าง"ซ่งอวี่เยียนจ้องมองบุรุษตรงหน้าที่ส่งยิ้มอ่อนโยนให้ เขาขมวดคิ้ว" เจ้าจำพ่อคนนี้ไม่ได้แล้วเรอะ"ความทรงจำของนางกลับคืนมาแล้วหลังจากห่างหายไปหลายปี แม้คนตรงหน้าจะดูแก่ชราไป แต่เมื่อมองดีๆนางก็จำได้ว่าเขาคือบิดาของนาง ฮ่องเต้แคว้งชาง และนางคือองค์หญิงเพียงคนเดียว องค์หญิงหยางผิง เมื่อ8ปีก่อนเกิดการกบฏ นางถูกพาหนีไปทางแคว้นเหลียว ระหว่างทางเกิดเจอโจรกลุ่มหนึ่ง นางกำนัลองครักษ์ต่อสู้ปกป้องนาง บางค
Read more
LOGIN
