หลี่รุ่ยเงยหน้าขึ้น เขายกจอกสุราขึ้นชนกับจอกสุราของนาง ไม่ใช่มีเสียงเคร้งอย่างเดียว แต่มีเสียงปู้ดดตามมาด้วย หลี่รุ่ยกับเกาจิ้งมองหน้าเหวินโหรว เหวินโหรวหน้าเปลี่ยนสี นางกำลังจะอ้าปากพูดแต่เสียงที่ไม่อาจสะกัดกลั้นไว้ได้ก็ตามมาอีก " แป้ดดดด"คราวนี้มันมาพร้อมกลิ่น หลี่รุ่ยยกนิ้วอังจมูก เกาจิ้งเอามือปิดจมูกมองเหวินโหรวด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ" องค์หญิง ท่านไปจัดการธุระส่วนตัวก่อนเถิด"หลายคนที่อยู่ใกล้ได้กลิ่นเหม็นพากันเอามือปิดจมูกมองเหวินโหรวด้วยสายตาขบขันนางเร่งเท้าเดินออกมา เสียงปู้ดป้าดดังสนั่นรับรู้ได้ถึงของเหลวที่ไหลออกมา เมื่อนางเดินผ่าน เผยฝานอวี่เห็นกระโปรงสีขาวของนางด้านหลังมีสีเหลืองปนน้ำตาลเปรอะเปื้อนยังส่งกลิ่นเหม็น ทันใดนั้นเขาก็เห็นบางอย่างสีเดียวกับที่ติดอยู่ที่กระโปรงนางร่วงหล่นอยู่ไม่ไกลจากเขา เขาพะอืดพะอมขึ้นมา เหวินโหรวอายจนแทบแทรกแผ่นดินนางควบคุมรูทวารไม่อยู่ รีบเดินออกจากงานไป นัวเอ๋อนางกำนัลคนสนิทรีบวิ่งตาม จวิ้นกั๋วกับเหม่ยหลิงมัวแต่คุยกับฮ่องเต้และฮองเฮาจากแคว้นอื่น จึงไม่ได้เห็นเรื่องที่เกิดขึ้น หลี่รุ่ยหันไปมองหยางผิง เห็นนางหัวเราะอย่างไม่ปิดบังก่อนจะเดิน
Read more
LOGIN
