ข้าก็แค่สาวใช้ไร้ค่า のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 7

ไม้ท่อนใหญ่ฟาดกระทบลงมาบนแผ่นหลังของนางครั้งแล้วครั้งเล่า เสื้อที่สวมขาดวิ่นเผยให้เห็นแผลจากการถูกโบยที่ปริแตก กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้มลอยตามลม บ่าวรับใช้หลายคนเบนหน้าหนี บางคนมองมาที่นางด้วยสายตาสงสาร แม้จะถูกโบยลงมาหนักๆแต่นางก็ไม่ปริปากร้องสักแอะ สายตาของนางมองดูอันฟู่หลุนที่ยืนกอดจางรั่วซี เขามองมาที่นางด้วยสายตาเย็นชา ส่วนจางรั่วซีที่ซบอยู่ในอ้อมอกของเขาเผยรอยยิ้มหยันอย่างเห็นได้ชัด เห็นสายตาตัดพ้อที่ซ่งอวี่เยี่ยนมองมา อันฟู่หลุนก็ยิ่งขมวดคิ้วมุ่น ถูกโบยขนาดนี้ยังไม่ปริปากร้องสักคำ นางช่างอดทนดีแท้ เขาเองก็ไม่อยากจะลงโทษนางหรอก แต่นางทำให้จางรั่วซีต้องบาดเจ็บ นี่เป็นบทลงโทษสำหรับสาวใช้อย่างนาง" ซีซี ข้างนอกแดดร้อน เจ้าร่างกายอ่อนแอกลับห้องเถิด"จางรั่วซีพยักหน้ารับ เขาประคองนางหันหลังเดินจากไป ซ่งอวี่เยียนมองตามพวกเขา สายตาเริ่มพร่ามัว เมื่อ8ปีก่อนนางมีอายุเพียง8ปี ถูกขายเข้าหอนางโลม แม่เล้าบอกว่าอีกไม่กี่ปีจะปลุกปั้นให้นางเป็นนางโลมอันลือชื่อของหอชุ่ยเฟิง แต่ตอนนี้นางยังเด็กอยู่ จึงให้เป็นเด็กรับใช้คอยเรียนรู้จากรุ่นพี่ไปก่อน อยู่ที่หอชุ่ยเฟิงได้สามเดือน วันนั้นลูกค้าเยอะเป็นพิ

อันฟู่หลุนมองดูหมอตรวจจางรั่วซีด้วยท่าทางเป็นกังวล" นางเป็นอย่างไรบ้างท่านหมอ"" สุขภาพนางเดิมทีก็อ่อนแออยู่แล้ว ยังมาตกน้ำอีก ความเย็นเข้าสู่ร่างกายจะยิ่งทำให้นางเจ็บป่วย ข้าจะจัดยาบำรุงให้"อันฟู่หลุนคอยดูแลป้อนยานางอยู่ข้างกายตลอด อาทิตย์ลับขอบฟ้าความมืดมิดมาเยือน ซ่งอวี่เยียนหมดสติไปตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ นางหนาวสั่นเจ็บปวดไปทั้งตัว เชือกที่รัดตัวยังรัดถูกแผลจนปวดตุ๊บๆ แผลที่ยังไม่ทันจะตกสะเก็ดปริแตกถูกแช่น้ำจนเปื่อย หลินอวิ๋นแอบย่องเข้ามา" เยียนเยียน เยียนเยียน"นางชะโงกหน้าลงไปดู เห็นซ่งอวี่เยียนไม่ไหวติงก็ใจกระตุกวูบ จับเขย่าตัวนางน้ำตาไหลพราก" เยียนเยียน เยียนเยียน เจ้าอย่าเป็นอะไรนะ เยียนเยียนตอบข้าสิ ฮือฮือ"หลินอวิ๋นร้องไห้โฮ ซ่งอวี่เยียนรู้สึกถึงแรงเขย่า นางลืมตาขึ้นมาด้วยความยากลำบากเรียกหลินอวิ๋นเสียงแหบพร่าแผ่วเบา" หลิน อวิ๋น"หลินอวิ๋นหยุดชะงัก" เยียนเยียน เจ้า เจ้ายังไม่ตาย"" อืม"" ดีจริงๆ ขอบคุณสวรรค์ มา เจ้าดื่มน้ำก่อน"นางรินน้ำหยอดปากซ่งอวี่เยียน" ข้าเอาข้าวต้มมาให้ด้วย เจ้ากินหน่อยนะ"" แค่กๆ"" อ๊ะค่อยๆ"หลินอวิ๋นตักข้าวต้มป้อน ซ่งอวี่เยียนกินไปได้สองสามคำ

หลินอวิ๋นเฝ้าซ่งอวี่เยียนทั้งคืน คอยเช็ดตัวซับไอร้อนจากพิษไข้ออกให้ เสียงนกร้องจิ๊บๆที่เกาะอยู่กิ่งไม้ข้างหน้าต่างดังลอดเข้ามาในห้อง ซ่งอวี่เยียนลืมตาขึ้นช้าๆ รู้สึกมีเรี่ยวแรงขึ้นมาก นี่นางยังไม่ตายหรือนี่ เหลือบเห็นหลินอวิ๋นฟุบหลับอยู่ข้างเตียง หลินอวิ๋นพลิกตัวลืมตาขึ้นสบตากับนางพอดี" เยียนเยียน เจ้าฟื้นแล้ว"" หลินอวิ๋น"" อย่าพึ่งพูดเดี๋ยวข้าเอาน้ำให้ดื่ม ดื่มน้ำหน่อยนะ"ซ่งอวี่เยียนค่อยๆจิบน้ำที่หลินอวิ๋นป้อน" เป็นอย่างไรบ้าง เจ็บแผลมากไหม"" ก็เจ็บอยู่บ้าง แต่ดีขึ้นมากเลยรู้สึกมีแรงขึ้น"" ยาวิเศษ วิเศษจริงๆ ไหนดูแผลหน่อย"หลินอวิ๋นเปิดผ้าพันแผลดูแผล" โอ้ไม่น่าเชื่อ แค่คืนเดียวแผลที่ปริแตกสมานแล้ว ยาของหมอหลวงนี่ดีจริงๆ หรือว่าเป็นเพราะยาวิเศษด้วยนะ"" ยาวิเศษอะไร"" เยียนเยียน เมื่อวานหลังหมอหลวงรักษาเจ้าเขาก็บอกให้ข้าทำใจ บอกว่าเจ้าต้องตายแน่ แต่แล้วองค์ชายแปดก็ปรากฏตัวราวเทพเซียนมาโปรด เขาเอายาวิเศษป้อนใส่ปากเจ้า เจ้าถึงได้รอดมาได้"" องค์ชายแปดเหรอ ทำไมเขาถึงมาที่นี่ได้"" ข้าไปขอให้เขามาช่วยเจ้าเอง หากไม่ได้เขาเจ้าก็คงตายอยู่ในสระน้ำแล้ว เจ้ารู้ไหมก่อนหน้าข้าไปขอพบท่านโ

" เจ้ารู้เหรอว่าสัญญาอยู่ที่ไหน"" ก็คงห้องทำงานท่านโหวนั่นแหละ ข้าจะลองสืบดูแล้วก็จะขโมยมา ของเจ้ากับของข้า แล้วเราก็จะหนีไปด้วยกัน"ซ่งอวี่เยียนยิ้มกว้างพยักหน้าตั้งแต่วันนั้นมาอันฟู่หลุนก็ยุ่งอยู่กับงาน ซ่งอวี่เยียนใช้ชีวิตสงบมาได้แค่ห้าวัน จางรั่วซีก็หาเรื่องมาให้นางอีกจนได้" ฮูหยินเรียกพบเจ้า"หลินอวิ๋นทิ้งผ้าที่ถูพื้นรีบลุกมาหาซ่งอวี่เยียนทันที" ข้าจะไปกับเจ้าด้วย"" ฮูหยินให้อวี่เยี่ยนไปพบแค่คนเดียวเจ้าไม่เกี่ยว"" แล้วถ้าข้าจะไปจะทำไม ก็รู้ๆอยู่นายของเจ้ามันไว้ใจไม่ได้ ใครจะรู้จะเรียกเยียนเยียนไปใส่ร้ายอีกก็ได้"" หากท่านโหวรู้ว่าเจ้ากล่าวหาฮูหยินแบบนี้เจ้าได้ถูกโบยตายแน่"" ก็เอาสิ ถึงข้าจะเป็นแค่สาวใช้แต่บ้านเมืองมีกฏหมาย จะฆ่าข้าโดยไร้เหตุผลก็เอาเลย ทั้งเมืองหลวงจะได้รู้ว่าท่านโหวอันฟู่หลุนไร้คุณธรรมใจดำอำมหิต"หลินอวิ๋นเชิดหน้าพูดไม่กลัวเกรง หลายวันมานี้นางรู้ว่าอันฟู่หลุนยุ่งอยู่กับการแก้ปัญหาอุทกภัยที่เมืองซีเจียง ไม่มีเวลามาสนใจเรื่องไม่เป็นเรื่องในจวนหรอก วันก่อนยังทำงานผิดพลาดจนทำให้มีคนตายในเหตุน้ำท่วมที่เมืองซีเจียง จนถูกฮ่องเต้กริ้วหนักอีก เขาไม่กล้าก่อเรื่องอีก