All Chapters of รักเธอเสมอแมว (ซีรีส์สามหมอ): Chapter 21 - Chapter 30

ความสัมพันธ์ของรามและมัทรีพัฒนาอย่างช้าๆ ทั้งสองไม่อยากเร่งรีบร้อนจนขาดความมั่นคง ซึ่งเขาและเธอต่างพอใจกับสิ่งที่เป็นอยู่ในขณะนี้ ความสัมพันธ์ที่เธอยังไม่คิดจะเรียกชื่อว่าเป็นแฟนหรือคนรักแต่ต่างฝ่ายต่างรับรู้ว่าเป็นคนพิเศษซึ่งกันและกันปีใหม่ปีนี้หญิงสาวมีแผนที่ผิดไปจากปีก่อนๆ ที่ผ่านมา โดยที่มัทรีและครอบครัวไปร่วมกิจกรรมเคาท์ดาวน์กับครอบครัวโชติภิวรรธ พวกเขามีงานฉลองกันแบบง่ายๆ เป็นการภายในที่บ้านพักตากอากาศที่เขาใหญ่ หลังจากจัดงานฉลองปีใหม่และให้ของขวัญรวมถึงโบนัสต่างๆ ให้กับพนักงานในโรงพยาบาลสัตว์โชติภิวรรธแล้วมัทรีและรามช่วยกันทำน้ำจิ้มซีฟู้ดในครัว ส่วนคนอื่นๆ ช่วยกันหั่นเตรียมของสดให้พร้อมสำหรับเมนูปิ้งย่าง บุษบาที่ตอนนี้ตอบตกลงทำงานเป็นเลขาให้กับคุณวิชุตากำลังเช็คเครื่องดื่ม สมาชิกคนอื่นๆ ต่างช่วยกันเตรียมงานคนละไม้ละมือ ท่ามกลางเสียงพูดคุยสนุกสนานฮาเฮ“ปีนี้เราจะมาดูพลุปีใหม่กันที่นี่เหรอครับน้าบุษ” เด็กชายถามน้าสาวที่กำลังเรียงขวดน้ำอัดลมให้เข้าที่“ครับ น้องวัชชอบที่นี่ไหม” บุษบาถามหลานชาย แต่เธอดูจากสีหน้าก็เห็นแล้วว่าน้องวัชชอบมาก“ชอบครับ ชอบมากอุ๊ย...น้าบุษ

“พี่มาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ รอนานไหมกินอะไรมาหรือยัง แล้วจองห้องพักไว้ที่ไหน” เธอถามรัวเร็ว“ขึ้นไปคุยบนห้องก่อนได้ไหมมาศ พี่อยากนั่งสบายๆ” “ได้ค่ะ รอเดี๋ยวนะคะ” มัทรีขอกุญแจจากพนักงานโรงแรม จากนั้นเธอจึงพารามขึ้นไปบนห้องพักซึ่งเป็นห้องเตียงคู่มาตรฐาน “ช่วงนี้ใกล้วาเลนไทน์พี่หาห้องพักไม่ได้เลย ห้องมาศดูน่าสบายดีพี่ขอพักด้วยได้ไหม” “เอ่อ... จะดีเหรอคะ” มัทรีอึ้งจนไม่รู้จะปฏิเสธอย่างไร จริงของเขาที่พรุ่งนี้เป็นวันวาเลนไทน์ ห้องพักในเชียงใหม่หากจะเต็มจนหาไม่ได้ก็ไม่แปลกอะไร“หรือว่ามาศจะให้พี่ไปนอนวัด ถ้าไม่อยากให้พี่ไปนอนเบียดบนเตียงพี่นอนโซฟาก็ได้ครับ” รามพูดเหมือนจะขอความเห็นใจ“ใครจะให้พี่ต้นไปนอนวัดล่ะคะ นอนนี่ก็ได้ค่ะดีนะว่ามาศมารอบนี้มีแต่ทีมงานผู้ชายเลยไม่ต้องแชร์ห้องกับใคร” พูดแล้วก็เกือบอุทานในใจเพราะเห็นว่ารามสีหน้าเปลี่ยนทันที เขาเป็นคนขี้หึงเธอรู้ดีก่อนหน้าที่จะมาจึงไม่ได้บอกเขาว่าทีมงานที่มามีเธอเป็นผู้หญิงคนเดียว แต่ก็นั่นล่ะผู้ชายทั้งทีมที่ว่าเป็นชายแท้มีไม่ถึงครึ่ง หญิงสาวจึงไม่หนักใจอะไรเลยรามปรับสีหน้าเป็นปกติ เขาไม่ได้ว่าอะไรออกมาเสไปสำรวจห้องพัก

เช้าวันต่อมารามไปส่งหญิงสาวที่หน้าวัดพระสิงห์ “ก่อนเที่ยงมาศโทรหานะคะ” เธอพูดเสียงใสโบกมือให้เขา รามมองตามหลังจนเห็นเธอเข้าไปรวมกลุ่มกับทีมงานที่มารออยู่บ้างแล้วสองสามคนแล้วจึงถอยรถกลับที่พัก เช้านี้เขามีประชุมออนไลน์กับทีมสัตวแพทย์ของโรงพยาบาลโชติชายหนุ่มกลับโรงแรมทำงานส่วนตัวจนกระทั่งมัทรีโทรหาเขาตอนสิบเอ็ดนาฬิกาเศษ ความหิวเริ่มมารบกวนพอดี“ครับมาศจะให้พี่ไปรับไหม”“มาศกับเพื่อนจะไปตีนดอยค่ะ พี่หมอไปด้วยกันไหมคะทำงานเสร็จแล้วมาศอยากขึ้นไปพระธาตุดอยสุเทพ” เสียงมัทรีถามมา“ไปสิ ตอนนี้มาศอยู่ตรงไหนครับ”“มาศอยู่ที่ลานสามกษัตริย์ค่ะ” รามไปรับหญิงสาวที่อนุสาวรีย์สามกษัตริย์ในช่วงที่ทุกคนจะย้ายสถานที่ไปยังลานครูบาศรีวิชัย ชายหนุ่มเสนอตัวขอเลี้ยงอาหารกลางวันเพื่อนร่วมงานของเธอ ทั้งหมดจึงไปทานอาหารกลางวันที่ร้านดังของเชียงใหม่ที่ขึ้นชื่อเรื่องอาหารพื้นเมืองและของฝากหลายอย่าง“เดี๋ยวก่อนกลับเราค่อยมาซื้อของฝากก็ได้มาศ” เขาพูดเมื่อเห็นเธอมองโซนของฝากตาปรอย“งั้นมาศซื้อไปชิมก่อนนะคะ จะได้รู้ว่าอันไหนอร่อย” มัทรีเลือกซื้อแคปหมูหลายชนิดไปชิม พร้อมกับแหนม อาหารกินเล่นอื่นๆ หลายอย

“รามคะ นั่นคุณใช่ไหม” เสียงใสดังขึ้นเบื้องหลังของคนทั้งคู่ มัทรีตื่นจากการดื่มด่ำบรรยากาศเธอหันไปมองเห็นผู้หญิงสาวสวย สวมเสื้อผ้าที่ดูก็รู้ว่าราคาแพงกระเป๋าใบเกือบล้านเดินตรงมาหา มัทรีจึงหันมามองหน้าชายหนุ่ม“ใครคะพี่หมอต้น” รามยังไม่ทันตอบผู้หญิงคนนั้นก็มาถึงโต๊ะพอดี“ณิชา” รามเรียกชื่อฝ่ายนั้นเบาๆ ทำให้หญิงสาวคนนั้นยิ้มให้เขาก่อนจะเหลือบแลมาทางมัทรีเหมือนเพิ่งเห็นว่านอกจากรามก็ยังมีมัทรีนั่งอยู่ด้วย“ค่ะ ณิชาเองดีใจจังเลยที่เราได้เจอกัน มาเที่ยวเชียงใหม่เหรอไหนที่เราคุยกันวันก่อนคุณบอกว่างานเยอะไงคะ” รามขยับนั่งตัวตรงมือเขายังจับมือมัทรีไว้ขณะที่แนะนำให้เธอรู้จักคนแปลกหน้า“พอดีแฟนผมเขามาทำงานที่นี่น่ะผมเลยตามมาเที่ยว มาศครับรู้จักเพื่อนพี่ก่อน คุณผู้หญิงคนนี้คือหมอณิชาเพื่อนพี่สมัยเรียน ณิชานี่มาศแฟนผมเอง” มัทรีดึงมือออกเพื่อที่จะทักทายณิชาแต่รามไม่ยอมปล่อย เธอจึงทำได้เพียงแค่ก้มศีรษะให้นิดๆ“สวัสดีค่ะคุณหมอณิชา” ณิชาเหลือบตามองท่าทีของรามและมัทรี ปกติรามเป็นคนถือตัวเขามักจะระมัดระวังไม่แตะตัวใครเสมอ“สวัสดีค่ะ เรียกพี่ณิชาก็ได้ไหนๆ น้องมาศก็เรียกรามว่าพี่นี่คะ”

ตอนที่ 15 รื้อฟื้นความหลังมัทรีหัวเราะขณะที่เขาทำเสียงฮึ่มฮั่มในคอ รามผละไปเขาก้าวยาวๆ ไปปิดประตูห้อง มัทรีถอดรองเท้าแล้วเดินเข้าไปด้านในหญิงสาวถอดเสื้อคลุมออกแขวนกับที่แขวนข้างตู้เสื้อผ้าแล้วต้องสะดุ้งเมื่อถูกกอดจากด้านหลัง รามกดจมูกลงบนต้นคอแล้วลากริมฝีปากไปยังใบหูบางขบเม้มระเรื่อยจนถึงติ่งหู“พี่อยากแต่งงานตอนนี้พี่อายุสามสิบห้าแล้วนะมาศ มาศเองก็ยี่สิบแปดไม่แต่งตอนนี้จะไปแต่งตอนไหน เดี๋ยวหมดแรงทำลูกพอดี” เขาพูดพร้อมกับจูบซุกไซ้จมูกและปากไปตามลำคอระหงขาวผ่อง “พี่หมอคะมาศอยากไปอาบน้ำก่อน วันนี้ตะลอนไปไหนๆ มาทั้งวัน” มัทรีเอี้ยวตัวหลบ เธอไม่มั่นใจกับสภาพของตัวเองในตอนนี้รามหมุนตัวเธอให้หันกลับมาหา เขาก้มลงจูบเธอแบบไม่ให้ตั้งตัวปากหยักหนาบดเบียดลงมาหนักหน่วงและเล็มไปตามขอบปากจนเธอต้องเผยอปากรับ มัทรีรู้สึกขาอ่อนหมดแรงทรงตัวจนต้องเกาะแขนเขาไว้แน่น“พี่พาไป วันนี้ให้พี่ดูแลมาศนะครับ”ชายหนุ่มดันร่างเธอเข้าห้องน้ำจนได้“แยกกันอาบเถอะค่ะ” มัทรีขอเวลาถึงจะเคยมีครั้งแรกด้วยกันมาแล้วแต่มันผ่านมานานมาก จะให้จู่ๆ มาอาบน้ำด้วยกันเธอทำไม่ได้หรอก“งั้นมาศอาบในอ่าง พี่จะอาบฝักบัวโอ