All Chapters of รักเธอเสมอแมว (ซีรีส์สามหมอ): Chapter 51 - Chapter 60

โตมรสะอึกเพราะรู้ว่าสามีของลูกน้องสาวกำลังว่ากระทบตัวเอง ชายหนุ่มหน้าดำหน้าแดงด้วยความโมโหขีดสุด“เอาเป็นว่าผมเป็นเจ้าของบริษัทและผมไม่สะดวกใจให้ภรรยาของคุณทำงานที่นี่ต่อไป เพราะคงจะมีแต่ความวุ่นวายไม่จบ อ้อ...เงินชดเชยตามกฎหมายผมจะให้ฝ่ายบัญชีจัดการให้แล้วหวังว่ามันจะจบแค่นี้นะ” โตมรปึงปังลงจากสถานีตำรวจไป โดยมีสายตาของมัทรีและรามมองตาม เธอผิดหวังจนถึงขีดสุดในตอนที่รู้ว่าเจ้าของบริษัทที่เธอทุ่มเททำงานให้ ไม่ได้มองเธอเป็นมนุษย์คนนึงเท่าที่เขาเป็น ให้ปากคำเสร็จแล้วรามจึงพามัทรีไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาล ด้วยวิธีแก้ปัญหาของอดีตเจ้านายทำให้มัทรีตัดสินใจดำเนินคดีจนถึงที่สุด กว่าจะจบเรื่องวุ่นวายในวันนี้เข็มนาฬิกาก็เดินไปจนถึงเลขสิบ“แวะกินข้าวกันก่อนนะมาศ” ชายหนุ่มเห็นใจว่าเธอหิวจึงไม่รอกลับไปรับประทานมื้อเย็นที่บ้าน ทั้งสองแวะร้านอาหารใกล้โรงพยาบาลนั่นเอง “ขอบคุณค่ะพี่หมอแล้วก็ขอโทษนะคะที่ทำให้วุ่นวาย” มัทรีรู้สึกผิด หรือว่าตัวเธอเองเป็นต้นเหตุความวุ่นวายแบบที่อดีตเจ้านายว่าจริงๆ รามดึงมือเธอไปกุมไว้บีบเบาๆ เป็นเชิงให้กำลังใจ เขารู้ว่าภรรยากำลังกังวลกั

“แม่ทำแบบนี้ทำไมครับ” อนวัชเป็นอีกคนที่ทนไม่ไหวกับมารดา เขาเชื่อมาตลอดว่าที่นางทำสิ่งร้ายๆ กับคนรอบตัวเพราะนางเป็นแม่ที่รักลูก แต่วันนี้เขาเริ่มไม่แน่ใจว่าสิ่งที่นางรักคือตัวเองหรือลูกแบบเขากันแน่ “แม่ทำเพื่อแกนะอ้น ทำไมมองแม่แบบนี้” ในตอนนี้หากจะมีใครสักคนที่สามารถทำร้ายจิตใจนางได้ ก็คงมีแต่ลูกชายคนเดียวคืออนวัชนั่นเอง นางศิริพร่ำบอกตนเองมาเสมอว่าทุกสิ่งที่นางทำคือทำเพื่อลูกชายคนเดียวที่เหลืออยู่“แม่ทำเพื่อผมหรือทำเพื่อพี่เอกกันแน่ ผมรู้นะว่าแม่รักพี่เอกแล้วไม่เคยรักผมเลย” ชายหนุ่มพูดถึงเอกธวัชพี่ชายคนโตที่เสียชีวิตไปแล้วตั้งแต่วัยเด็ก“แม่แค้นใช่ไหมที่พี่เอกตายเพราะลงไปช่วยผมที่ว่ายน้ำไม่เป็น ทุกวันนี้แม่เลยทำทุกอย่างเพื่อฉีกหัวใจผม แม่ทำทุกอย่างเพื่อให้ผมเสียใจ แม่ทำร้ายทุกคนที่ผมรักเพราะอยากให้ผมตายตามลูกชายแม่ใช่ไหม”อนวัชระเบิดสิ่งที่อยู่ในใจมาเนิ่นนาน นางศิริตะลึงหน้าชาปากขยับไม่ออก “ไม่ใช่นะอ้น แม่รักลูกนะ แม่ไม่เคยคิดแบบนั้นเลย อ้นอย่าไป” นางกรีดร้องเมื่อบุตรชายคนเดียวเดินออกจากบ้านและเปิดประตูรถขับออกไปรวดเร็วจนคนงานแทบจะเปิดประตูให้ไม่ทัน หญิงสูงวัยร้อง

ไปถึงโรงพยาบาลแล้วหญิงสาวค่อนข้างเป็นที่สนใจของบุคลากรอย่างมาก เพราะรามแนะนำว่าเธอเป็นภรรยาของเขา ชายหนุ่มไปที่แผนกสูตินรีเวชเป็นเพื่อนเธอก่อน หลังจากที่พบแพทย์ สอบประวัติตอบข้อซักถามอาการ ตรวจเลือดและรอผลไม่นานนัก “ภรรยาคุณหมอรามตั้งครรภ์ได้ห้าวีคแล้วค่ะ ยินดีด้วยนะคะ” สูตินรีแพทย์สาวหมอรุ่นพี่ของชายหนุ่มแจ้งผลการตรวจด้วยสีหน้ายิ้มละไม เธอมองคู่สามีภรรยาที่จูงมือกันมาตรวจด้วยความเอ็นดู ปกติรามเป็นคนสุภาพแต่ก็ค่อนข้างถือตัว ไม่นึกว่าจะได้เห็นภาพที่เขาดูแลภรรยาอย่างดีมาก “ขอบคุณมากครับพี่หมอเกต” แม้ว่าเขาจะเดาผลตรวจล่วงหน้ามาแล้วแต่ก็ยังดีใจมากหลังจากที่ได้รับการยืนยัน “ขอบคุณค่ะคุณหมอ” มัทรีขอบคุณหลังจากที่เธอฟังคำอธิบายและแนะนำการปฏิบัติตัวจากคุณหมอแล้ว รามตัดสินใจให้เธอทำเรื่องฝากท้องที่นี่ไปพร้อมกันและทำการนัดสำหรับรอบตรวจครรภ์ในอีกหนึ่งเดือนถัดไป“มาศรอพี่ทำงานก่อนนะแล้วกลับพร้อมกัน ไม่นานหรอก” รามพาเธอมาที่ห้องทำงานของเขา ด้านในเป็นห้องพักเล็กๆ เผื่อไว้สำหรับเวลาที่เขาต้องค้างที่โรงพยาบาลในเคสฉุกเฉินที่อาจจะมีได้“มาศหิวค่ะ จะลงไปหาอ

“เมื่อกี้ณิชาบอกพี่ว่าเขาเจอมาศ เขาพูดอะไรให้มาศไม่สบายใจไหม ถ้ามีต้องบอกพี่นะ” รามถาม“เปล่าค่ะ เธอบอกแค่ว่าเธอมาทำงานเป็นทีมเดียวกับพี่ แล้วถามว่ามาศไม่รู้เหรอ ทำไมพี่ไม่เล่าให้มาศฟัง”รามทำสีหน้างงถึงงงมาก ณิชาจะไปไหนมาไหนทำไม่เขาต้องเก็บมาเป็นประเด็น“แล้วทำไมต้องบอก ณิชาไม่ได้เกี่ยวอะไรกับครอบครัวเราเลย” “นั่นสิคะ มาศก็ตอบว่าพี่หมอคงไม่เห็นว่าคุณสำคัญถึงขนาดจะต้องแนะนำกับใครๆรามหัวเราะออกมาในที่สุด“เราน่ะร้ายมาก ทีหลังถ้าหึงพี่ก็บอกตรงๆ นะพี่จะได้รีบเคลียร์ตัวเองให้มาศสบายใจ” “เปล่าซะหน่อยมาศไม่ได้หึงนะ แค่ไม่ชอบที่เห็นหน้าผู้หญิงคนนี้ สงสัยลูกไม่ชอบแน่ๆ ค่ะ” มัทรีแก้ตัว นางศิริมาแอบดูเด็กชายอวัชที่โรงเรียน นางมายืนที่ริมรั้วโรงเรียนจนมีครูมาถาม“ติดต่อเรื่องอะไร มีอะไรให้ทางเรารับใช้ไหมคะ” ครูในโรงเรียนเห็นคนแปลกหน้ามาด่อมๆ มองๆ จึงมาถาม และเพราะว่านางแต่งตัวดีจึงคิดว่าไม่น่าจะใช่มิจฉาชีพ แต่ถึงกระนั้นเพื่อความไม่ประมาทก็ควรสอบถามไว้ก่อน“เอ่อ... มาหาหลานชายน่ะค่ะ เด็กชายอวัชชั้นปอหนึ่ง” คุณครูสาวพยักหน้าก่อนจะถามต่อ “ไม่ทราบว่าคุณผู้ห

“พอเถอะพี่ศรี” เสียงทุ้มแต่หนักแน่นของคุณศิวะดังขึ้น เขาเข้ามาในห้องไกล่เกลี่ยครู่ใหญ่แล้วและได้ยินทุกอย่างที่นางศิริพูด ได้แต่สังเวชใจที่นางไม่เคยเปลี่ยน ไม่เคยปรับปรุงตนเอง คุณศิวะมาหยุดตรงหน้าพี่สาวแท้ๆ ที่ไม่ได้พบกันมาหลายปีแม้ว่าจะอยู่ในสังคมเดียวกัน “มาแล้วเหรอ ไอ้น้องชั่ว”นางศิริเค้นเสียงลอดไรฟันมองน้องชายด้วยความเกลียดชังสุดแสน “พี่ดูนี่ดูหน้าตารามสิ ดูหน้ามาศสิว่าเหมือนใคร” อยู่ๆ เขาก็จับมือลูกชายดึงเขามาใกล้ๆ ให้นางศิริมองหน้าแบบชัดเจน นางศิริมองรามและมัทรีสลับกันไปมา ไอ้น้องบ้ามันให้นางมองอะไรนางสงสัยแล้วจ้องคนทั้งสองไม่วางตา ก่อนจะพึมพำเบาๆ“รามมาศ รามมาศ รามิลมาตยา” นางเบิกตาโตก่อนหูได้ยินเสียงคุณศิวะพูดแว่วๆ “คุณตาคุณยายบอกผมหมดแล้วว่าพี่ทำอะไรท่านก่อนตาย อ้อ... ไม่สิควรเรียกว่าพี่ทำอะไรให้ท่านตายมากกว่า” นางศิริสะดุ้งโหยงมันหมายความว่าอะไร ไอ้น้องชั่วมันรู้อะไรมาหรือ มันรู้ได้ยังไงว่านางทำเคยทำอะไรเมื่อเกือบสี่สิบปีก่อน นางเงยหน้ามองทุกคนที่จ้องหน้านางเป็นทางเดียว“พะ... พวกแกมองหน้าฉันทำไม ฉันไม่ได