All Chapters of พัวพันรักนายฮอตเนิร์ด: Chapter 31 - Chapter 40

ข้าวหอมไม่ชอบเลยที่เขาทำตัวไม่มีเหตุผลแบบนี้ เธอลุกขึ้นก่อนจะบอกกับเพื่อนที่เหลือ “เดี๋ยวขอเข้าห้องน้ำก่อนนะ” อบเชยกับลลินพยักหน้าให้ แต่มีเพียงหมอบูมคนเดียวที่ขันอาสาไปเป็นเพื่อน “ให้ผมไปเป็นเพื่อนข้าวหอมนะครับ” ออสตินกัดฟันกรอด นึกขัดใจไอ้หมอบูมอะไรนี่ มันฉลาดแต่เรื่องเรียนหรือไง ถึงดูไม่ออกว่าข้าวหอมคนของใคร “หมอบูมดื่มต่อเถอะครับ เดี๋ยวผมไปดูให้เอง” ถ้อยคำสุภาพของเขาทำเอาข้าวหอมหน้าบูดบึ้ง เพราะเขาเสนอหน้ามาทำไมก็ไม่รู้ทำให้การเที่ยวของเธอเป็นอันต้องกร่อย แต่เธอก็เลือกไม่สนใจเขาแล้วเดินมุ่งตรงไปห้องน้ำ แต่ทว่าก็ถูกมือใหญ่รั้งเอาไว้ จนเธอเซกลับหลัง “จะกวนประสาทพี่ให้ได้อะไร” ออสตินเปิดปากถามเธอก่อน หากต้องการจะยั่วเขาล่ะก็ มันได้ผลเขาเหมือนจะบ้าทุกครั้งที่มีคนมายุ่งกับเธอ “เราไม่ได้กวนประสาท เรื่องของเรามันจบลงแล้ว” ข้าวหอมเองก็อยากให้เขาเข้าใจเหมือนกัน เพราะที่ผ่านมาเธอก็เต็มที่แล้วเช่นกัน หากเขาเลือกชัดเจนตั้งแต่เริ่มต้นเธอก็จะไม่สานต่อ แต่นี่...เขาหลอกเธอ “เธอจบแต่พี่ไม่จบ” “พี่ออสตินไม่กินเหยื่อซ้ำ

ออสตินส่งเครดิตการ์ดให้พนักงานพร้อมบอกให้คิดสองโต๊ะ ส่วนเขาก็จับยายตัวแสบเก็บมือเก็บไม้ไม่ให้ปัดป่ายไปทั่ว ลลินกับอบเชยมองหน้ากันอย่างรู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออก แต่แล้วเป็นอบเชยที่เป็นหน่วยกล้าตายเอ่ยถามคนหน้านิ่งที่ใส่แว่นอยู่ด้านข้าง “พะ...พี่ออสตินคะ แล้วข้าวหอม...” ถามแล้วก็ต้องกลืนคำถามลงคอเมื่อคนถูกถามหันสายตาคมกริบมามอง พร้อมกับยักคิ้วเชิงว่ามีปัญหาอะไร แต่เขาก็ไม่รอให้เธอเก้อ จึงตอบสิ่งที่เธอควรรู้ออกมา “พี่ไปส่งข้าวหอมเองไม่ต้องห่วง เมาขนาดนี้ให้ไปกับใครได้ที่ไหน” อบเชยเหมือนจะเข้าใจว่าใครที่ไหนนั่นหมายถึงใคร จึงได้แต่นิ่งเงียบสงบปากสงบคำซะ เอาไว้ยายข้าวหอมฟื้นเมื่อไหร่ค่อยจัดการ เมาทีไรพังทุกที! ออสตินเมื่อรวบมือของคนหื่นตอนเมาไม่ได้จึงรวบตัวขึ้นอุ้มแล้วก็พาไปขึ้นรถตรงที่จอดรถ โดยมีทั้งสามคนมาส่ง แต่หมอบูมก็ยังไม่อยากให้ข้าวหอมกลับกับหมอนี่อยู่ดี จึงเอ่ยขัดขึ้น “ที่จริงให้ผมไปส่งก็ได้นะครับ” ออสตินสีหน้ามืดครึ้ม เห็นทีว่าหากไม่พูดตรง ๆ ไอ้หน้าอ่อนนี่คงไม่เลิกยุ่งกับคนของเขาเป็นแน่ “ข้าว

เสียงเนื้อกระทบยามโยกขยับเคล้ากับเสียงครางหวานของข้าวหอม แผ่นหลังบอบบางแนบกับเตียงนอนจนเป็นรอยเหงื่อตามเรือนร่าง ร่างกายทั้งสองเชื่อมประสานกันจนแทบไร้ที่ว่างให้อากาศไหลผ่าน ความเหนอะหนะของเนื้อสาวที่ฉ่ำชุ่มไปด้วยน้ำหวานดูดลำท่อนใหญ่แน่นหนึบ แต่ถึงกระนั้นคนที่ผ่านการรักมาอย่างช่ำชองก็สามารถขยับเข้าหาอย่างไม่ขาดจังหวะ แม้จะโดนตอดรัดจนเขาแทบสั่นไปทั้งร่างก็ตาม เมื่อยามถึงฝั่งฝันอีกคนหลับตาซึมซับความสุขชั่วขณะพร้อมกับความรู้สึกอุ่นที่ท้องเมื่ออีกคนฉีดเอาน้ำขุ่นขาวเข้ามา แต่ความแข็งขืนก็ไม่ลดน้อยลงเลย และเขาก็ขยับต่อไปเรื่อย ๆ คล้ายกับขาของเธอกำลังจะหมดแรง ริมฝีปากเล็กเปิดอ้าอยากจะประท้วง แต่ก็โดนปิดด้วยริมฝีปากได้รูปสวยของอีกคน ออสตินได้โอกาสสอดเรียวลิ้นเข้ามาในโพรงปาก เขาไม่ต้องการให้เธอพูดคำอื่นนอกจากครางเป็นชื่อเขาเท่านั้น ยอมรับว่าตัวเองหื่นกระหายร่างกายของข้าวหอมจนเรียกได้ว่าเสพติด หากไม่ได้ร่วมรักก่อนนอน แค่เธอเข้าใจผิดเรื่องเนยหวานแค่อาทิตย์เดียว เขาก็แทบบ้า ปกติเซ็กส์ของเขาไม่เคยซ้ำคน และก็หาได้จากบาร์ที่เขาเป็นเจ้าของ แต่สำหรับข้าวหอมอยู่เหนือข้อยกเว้นท

เขาไม่พูดเกินจริง กว่าจะได้หลับอีกรอบก็ให้เธอช่วยรีดน้ำออกจากลำท่อน เพราะเธอบอกว่าไม่ไหวจะตายแล้ว แต่คนที่อ้างว่าเห็นหน้ายั่วของเธอของเขาก็ขึ้นอีกแล้ว สองมือประสานชักขึ้นลงกับเรียวลิ้นปัดป่ายไปทั่วลำท่อนด้านบน ก่อนจะก้มลงดูดกลืนตามความยาว แล้วเป็นคนหน้านิ่งที่ไม่อ่อนโยนเลยสักนิด เพราะจับหัวเธอกดลงไปจนเธอสำลักหน้าดำหน้าแดง ก่อนจะฉีดน้ำขาวขุ่นเข้ามาในปาก แค่ก แค่ก แค่ก !!! เธออยากรู้เสียจริงว่าไอ้ที่ใหญ่ยาวนั่นมันเป็นเครื่องสูบน้ำหรือไงกัน ถึงได้ปล่อยน้ำทั้งคืนโดยไม่หมดสักที “จุ๊บ...ฝันดีนะครับ เดี๋ยวตื่นพี่จะไปส่งบ้าน” ถ้อยคำหวานหูกระซิบบอกคนที่เพลียจนลืมตาไม่ขึ้นและหลับลงไปตอนตีห้าของเช้าวันเสาร์ ซึ่งเธอควรจะนอนตั้งแต่เที่ยงคืน แต่เขาก็เคี่ยวกรำทั้งให้เธอช่วยคั้นกะทิจากเขาทั้งคืน แต่รางวัลของเธอก็คืออ้อมกอดของคนตัวใหญ่ที่กอดเอาไว้อย่างหวงแหน ออสตินมองคนที่พริ้มตาหลับหลังจากช่วยเขาปลดปล่อยอีกรอบก่อนนอน ก็คนมันต้องรีดน้ำทุกเช้าถึงเวลามันก็ตื่นขึ้นมา และเมื่อมีคนที่เรียกได้ว่าเป็นเมียเต็มปากอยู่ด้วย คนอย่างออสตินหรือจะรอให้มันหดเอง

ไม่ใช่แค่เสียงจากข้าวหอมและพสิษผู้เป็นพ่อ แต่สิรินทิพย์ผู้เป็นแม่ที่ล้างจานอยู่ในครัวก็เข้ามาทันได้ยินเสียงจากชายหนุ่มแปลกหน้าที่มาส่งลูกสาวทั้งยังแนะนำตัวว่าเป็นแฟนกัน หลังจากหายกันไปทั้งคืนกับอีกหนึ่งวัน “เอ่อ...พ่อคะ...แม่คะ เดี๋ยวหอมมานะคะ” ข้าวหอมรีบลากพี่ออสตินออกไปข้างนอก อยู่ ๆ มาแนะนำแบบนี้ได้ยังไง แม่เธอไม่เป็นลมตายหรือไง แบบนี้เขาก็รู้น่ะสิว่าเมื่อคืนเธอกับเขา... “โอ๊ย...หยิกพี่ทำไมเนี่ย” “ยังจะมาถามอีก” ออสตินที่ไม่รู้ว่าข้าวหอมเป็นบ้าอะไรขึ้นมาอีก ก็เขาอยากเปิดตัวก็ต้องเริ่มจากที่บ้านเธอนี่ไง แล้วเขาก็เป็นคนชัดเจนด้วย อีกอย่างเขาก็มีอาชีพที่ทำเงินเลี้ยงเธอได้สบายไม่ต้องขอเงินพ่อแม่ใช้ให้คุณนายมาลิณีต้องบ่นปากเปียกปากแฉะ ยกเว้นเรื่องเดียวคือเรื่องผู้หญิงของเขา แต่ตอนนี้เขามีแค่เธอคนเดียว “พูดอย่างนั้นได้ยังไง ก็เราไม่ได้...” “แล้วเมื่อคืนใครบอกว่าเป็นผัว” คราวนี้ออสตินทวงสิทธิ์บ้าง เมื่อคืนเขาและเธอก็น่าจะเคลียร์สถานะกันแล้วเรียบร้อยด้วยซ้ำ แล้วทำไมวันนี้ยังอยากปิดบังอีก แล้วนี่ยังไม่เห็นไอจีของเขาสินะ หึ! อีกเ